Του Κώλου τα Εννιάμερα

Ο λαός δεν είναι χαζός. Ξέρει τι λέει και γιατί το λέει. Μη ρωτήσεις το πώς. Αλλά η εμπειρία του έχει κρυπτογραφηθεί πολλές φορές μέσα σε παρόμοιες λαϊκές ρήσεις. Το 9, σαν το 3, παίζει πολύ στις σοφίες του λαού και μπορεί κανείς να θεωρήσει ότι πρόκειται για ένα συμβολικό νούμερο (στις 9 του μακαρίτη κτλ). Λάθος! Ο πρωκτικός δακτύλιος και οι σφιγκτήρες του κάνουν όντως 9 μέρες, για να επουλωθούν μετά από τραυματισμό τους. Ο συχνότερος μηχανισμός τραυματισμού της πίσω περιοχής μας είναι η υπερβολική διάταση. Ξέρεις τι εννοώ...

Επειδή δεν είμαι ο Θάνος Ασκητής, δε θα μπω σε λεπτομέρειες περί πρωκτικού σεξ (δεξιά βλέπεις το σωστό τρόπο εισαγωγής του δονητή -πρέπει να μάθεις τη "γωνία" σου και να την εφαρμόζεις). Θα σου πω, όμως, μερικά πράγματα που πρέπει να ξέρεις και είναι must.

1) Οι γυναίκες δε νοιώθουν τίποτα με το πρωκτικό σεξ. Για αυτές είναι μόνο μια ενοχλητική διαδικασία και αν δεν υπάρχει το εγκεφαλικό μέρος του σεξ, τότε πονάνε κιόλας. Μην πιστεύεις λοιπόν όσα βλέπεις στις τσόντες με τις ξιπασμένες nympho που τον παίρνουν όλο χάρη, γιατί σε καμία δεν αρέσει.

2) Ο άνδρας έχει πλαστεί, για να κάνει πρωκτικό σεξ? Εδώ δεν ξέρω να σου απαντήσω, γιατί ο προστάτης, που είναι το σημείο G των περισσοτέρων ανδρών, βρίσκεται ακριβώς στην έξοδο του απευθυσμένου. Ακόμα και το μασάζ του προστάτη από τη σύντροφο (δαχτυλάκι) μπορεί να κάνει τον άνδρα να τελειώσει στο λεπτό. Όντως περίεργο.

3) Ο κωλαράκος σου έχει 2 σφιγκτήρες. Ο ένας είναι εσωτερικά και ονομάζεται έσω σφιγκτήρας του πρωκτού. Αυτός δεν ελέγχεται από σένα και παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην αφόδευση (στα κακά σου δηλαδή). Ο δεύτερος ελέγχεται από τη βούληση και βρίσκεται εξωτερικά. Ο έξω σφιγκτήρας του πρωκτού είναι το πρώτο εμπόδιο στην πρωκτική διείσδυση, καθώς εμφανίζει μεγάλη αντίσταση. Ο Θεός έδωσε αυτόν τον σφιγκτήρα στον άνθρωπο, για να τεμαχίζει τα κόπρανα. Καμία άλλη δουλειά δεν κάνει.

4) Γιατί είναι τόσο δημοφιλές το πρωκτικό σεξ? Μα φυσικά, γιατί τα μεγέθη που εμπλέκονται στη φυσιολογία του είναι τα ιδανικά. Το μήκος του πρωκτικού σωλήνα στο μέσο άνθρωπα είναι 16 εκατοστά, όσο δηλαδή και ένα μέσο παπάρι. Το πάχος του είναι 4 εκατοστά μάξιμουμ και στενεύει ανεβαίνοντας (πιάνοντας πάτο), οπότε και πάλι αντιλαμβάνεσαι, γιατί μερικοί το προτιμούν έτσι.

5) Γυναίκες και άνδρες έχουν το ίδιο σύστημα σφιγκτήρων. Στις γυναίκες ο πρωκτικός δακτύλιος (κωλοτρυπίδα το λένε στο χωριό μου) είναι πιο μακριά από τον κόκκυγα και πιο κοντά στα γεννητικά όργανα. Γι'αυτό και οι γυναίκες υποφέρουν πιο συχνά από ουρολοιμώξεις (συν το "ανοιχτό" του πράγματος και της μικροβιακής τους χλωρίδας). Στους άνδρες είναι ένα εκατοστό πιο ψηλά τουλάχιστον, αποδεικνύοντας έμπρακτα (η φύση σπάνια κάνει τέτοια λάθη) πως έχει δημιουργηθεί και για άλλες δουλειές.

6) Οι ειδικοί γαστρεντερολόγοι δεν έχουν αποφασίσει ακόμα αν το πρωκτικό σεξ προκαλεί ακράτεια κοπράνων στις μεγαλύτερες ηλικίες. Προσωπικά πιστεύω πως παίζει ένα ρόλο, αλλά μόνο μικρό. Κι αυτό γιατί η ακράτεια στην περιοχή καθορίζεται από 3 διαφορετικούς παράγοντες (τον ηβοορθικό μυ -που βρίσκεται ποοολύ βαθιά και στερεώνεται στη λεκάνη-, τον τόνο των νεύρων της περιοχής -που αναπόφευκτα πέφτει με τα γεράματα- και τον τόνο των σφιγκτήρων).

7) Καμία θρησκεία στον κόσμο δεν αποδέχεται το πρωκτικό σεξ. Η αποδοχή του σταμάτησε μετά την πάροδο των ρωμαϊκών χρόνων. Σε πολλές χώρες τιμωρείται και σε καμία δε συνίσταται από τους σεξολόγους (!) για το λόγο ότι εγκυμονεί πολλούς κινδύνους (μολύνσεις, τραυματισμοί) και απαιτεί αρκετές γνώσεις από αυτούς που θα το κάνουν.

8) Οι σημαντικότερες και συχνότερες παθήσεις που σχετίζονται με το πρωκτικό σεξ είναι οι αιμορροΐδες και οι ραγάδες (ραγάδα δακτυλίου χαζή, δεν είναι στην κοιλιά). Και οι δύο περιπτώσεις μπορεί να είναι και αποτέλεσμα μιας χρόνιας δυσκοιλιότητας, οπότε δεν αποδεικνύεται τίποτα. Πρόκειται για κλάιν μάιν καταστάσεις και θεραπεύονται εύκολα. Ο αλγόριθμος της θεραπείας είναι το λεγόμενο WASH (Warm water - Analgesics - Stool softeners - High-fiber diet = θερμό λουτρό της περιοχής, αναλγητικά, μαλακτικά των κοπράνων και δίαιτα πλούσια σε ίνες).

9) Σπανιότερες παθήσεις και σοβαρότερες είναι οι μολυσματικές. Γι'αυτό χρησιμοποιούμε ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ. Ο HIV και οHPV (human papilloma virus) είναι δυο ιοί που πρέπει να προσέχουν οι εμπλεκόμενοι. Για το AIDS πάνω κάτω τα ξέρεις. Ισχύει το ότι αυτός που δέχεται το πρωκτικό σεξ είναι πιο ευαίσθητος στο να κολλήσει. Για τον HPV θα πρέπει να είστε λίγοι παρατηρητικοί. Αυτός που τον έχει στο πουλί του βγάζει μικρά εξογκωματάκια σα σπυράκια. Αν τον κολλήσεις αυξάνεις τις πιθανότητές σου τραγικά στο να αναπτύξεις καρκίνο στη μικρή σου περιοχή.

10) Η διάταση του πρωκτικού δακτυλίου είναι ένας απλός τραυματισμός του πρωκτικού δακτυλίου και αποκαθίσταται πλήρως σε 9 ημέρες (άντε 10). Αν κάνεις fisting πρόβλημά σου -δεν ισχύει ο παραπάνω κανόνας με τα εννιάμερα.

*Προέλευση της φράσης "του κώλου τα εννιάμερα": σύμφωνα με το γλωσσολόγο Ηλία Πετρόπουλο πρόκειται για τις μέρες της περιόδου των γυναικών συν πλην 3 μέρες εκατέρωθεν της κόκκινης επανάστασης. Ήταν οι μέρες του μήνα που το καλό το παλικάρι ήξερε και άλλο μονοπάτι.
ENJOY

Περί πρωκτού πόνημα, ή πόνημα του κώλου

0.00 (0)

Ιδιαιτέρως στη χώρα μας, όπου η λέξις «σκατά» και το ρήμα «χέστηκα» συναγωνίζονται ακόμα και την παγκοσμίου εμβελείας λέξη-έμβλημα «μαλ@κας», ο Ελληνικός πρωκτός καλείται όπως εργασθεί υπερωριακώς, άνευ ανταμοιβής παρεκτός της κατακριτέας ταύτης εις την οποία θα επεκταθούμε αναλυτικώς εντός ολίγου. Πάντως σας λέγω εκ των προτέρων πως πρόκειται περί παρεξηγημένου μέλους του ανθρωπίνου σώματός, το οποίον εργάζεται καθημερινώς, μηδέ των αργιών εξαιρουμένων, κάτω από συνθήκες κυριολεκτικώς μέσα στα σκ@τά .

Ας δούμε λοιπόν τι κάνει ένας πρωκτός πάνω στον οποίο τις περισσότερες ώρες της ημέρας κάθονται οι δημόσιοι υπάλληλοι και πλείστοι άλλοι συνάνθρωποί μας.

Άλφα. Επιτρέπει - όταν διαταχθεί - την έξοδο των κοπράνων. Όπερ σκατοδουλειά. Ενίοτε όμως, κάμνει του κεφαλιού του, όπερ ακράτεια και ανάγκη για «πάνα - βρακάκι» του παππού.

Βήτα. Ξεχέζει συνεχώς και αδιαλείπτως, τη εντολή του αφεντικού του. Όπερ υπερωριακή εργασία. Επειδή μάλιστα το αφεντικό του δεν σταματά την σκατολογία ούτε όταν τρώγει (ρε μαρίκαααα, σκ@τά το έκανες το παστίτσοοοο), ο πρωκτός δε ξεκουράζεται ποτέ. Όπερ συνεχές ωράριο.

Γάμα. Είπαμε! Εις το «γάμα», θα αναφερθούμε εντός ολίγου. Μην μου είστε βιαστικοί. Θα σας μαλώσω.

Ας γνωρίσουμε πρωτίστως τον αδικημένο τούτο εργαζόμενο από κοντά και ας εκτιμήσουμε το έργον του. Πρωκτός ονομάζεται το τελικό τμήμα τoυ γαστρεvτερικoύ σωλήvα, που έχει σαv λειτoυργία τηv συγκράτηση τωv κoπράvωv τα οποία απoθηκεύovται στην λήκυθο. Με άλλα λόγια στη λήκυθο καταλήγει ότι τρώμε καθημερινά και ο πρωκτός είναι ένας ακούραστος φρουρός που απαγορεύει την άνευ αδείας έξοδο. (εκτός αν τον πάρει ο ύπνος οπότε ... χεστήκαμε πάνω μας....).

Ο θεματοφύλαξ της μεγαλύτερης σε ποσότητα και της μόνης πραγματικής ανθρώπινης παραγωγής (skata), περιβάλλεται από δύο κυλινδρικούς μυϊκούς σχηματισμούς που λέγονται σφιγκτήρες (...δια τον κνησμό των οποίων ενδεχομένως να αναφερθώ αν με παίρνει ο χώρος. Πάντως ένα σας λέγω. Μην τρώτε πολλά λουκούμια...). Ο εσωτερικός σφιγκτήρας (ένας λείος ακούσιος μυς είναι), λειτουργεί αυτόματα. Με τη συvεχή σύσπαση τoυ, απαγορεύει τη διαφυγή τωv κoπράvωv. Ο ισχυρότερος όμως φρουρός, ο έξω σφιγκτήρας, υπόκειται στην βούληση του ανθρώπου και αποτελεί τον σπουδαιότερο από τους δύο. Ο σφιγτήρ τούτος συσπάται εκουσίως δια την συγκράτηση των κοπράνων μέχρι να βρεθεί τουαλέτα, δένδρο ή έστω συνάνθρωπος για χέσιμο. Αν δε υπακούσει στην εντολή, τότε ....χεστήκαμε κυριολεκτικά.

Το κάτω τμήμα του πρωκτού έχει πολλές αισθητικές ίνες και για τον λόγο αυτό είναι πολύ ευαίσθητο και ιδιαίτερα καυλιάρικο. Καλώς ή κακώς, η αλήθεια αυτή αφορά και τα δύο φύλα. Το άνω τμήμα όμως του πρωκτού είναι ... αδιάφορο να το πω;, άπονο να το πω;... όπως και να ‘χει αναίσθητο. Αντιληπτή γίνεται μόνον η διάταση (τέντωμα) ως αίσθημα ανάγκης προς αφόδευση. Οτιδήποτε εισχωρήσει εκεί ιδιαιτέρως αν είναι μεγάλο, μόνο την ανάγκη δια να κάνομεν την «ανάγκη» μας δύναται να προκαλέσει. Δια τούτο, οι μερακλήδες του πρωκτού (αμφοτέρων των φύλων) δύνανται πράγματι να είπουν πως το μέγεθος δεν έχει σημασία. Σε αντίθεση με κάποιες κυρίες που το λέγουν αναφερόμεναι εις το αιδοίον και φυσικά ψεύδονται, οι - επιτρέψατε μου την έκφραση - «πισογλέντηδες», στην ουσία και κυριολεκτικώς «χέστηκαν» για το μέγεθος, τουλάχιστον όσον αφορά το μήκος....

Δια τους σκοπούς του παρόντος πονήματος και μόνον, αι εκ του πρωκτού εκ-πηγάζουσαι λειτουργίαι έχουν ως ακολούθως.

Αφόδευσις (η). Κοινή λειτουργία δια την οποία ο πρωκτός κατασκευάσθηκε. Η συχνότης και η περιοδικότης των αφοδεύσεων ποικίλει από άτομο σε άτομο. Υπάρχουν οι τακτικοί και οι δυσκοίλιοι οι οποίοι δέον όπως σημειωθεί ότι οι αποτελούν το μέγιστο ποσοστό των κατοίκων του πλανήτη. Οι πλέον δυσκοίλιοι άνθρωποι γίνονται πολιτικοί, δικηγόροι ή δημοσιογράφοι. Ενίοτε δε και ιατροί. (... εκ της δυσκοιλιότητος πηγάζει το ξινισμένο μούτρο τους).

Χέσιμο ή ξεχέσιμο (το). Λειτουργία πρωκτική δια της οποίας τιμωρούμε λεκτικώς όσους μας σπάνε τους όρχεις (ή τας ωοθήκας) Π.χ. «τον ξέχεσα τον παλιο - α. φούστη β. μαλ@κα γ. ότι προαιρείσθε»

Σκάτωμα (το). Πρωκτική λειτουργία σύμφωνα με την οποία δεν επιτύχαμε τον σκοπό μας. Π.Χ. «τα σκάτωσα στο διαγώνισμα χημείας»

Ακούσιο χέσιμο (το). Ακούσια πρωκτική λειτουργία κατά την οποία άνθρωπός τις τρομάζει ή χαίρεται τόσο πολύ ώστε η λειτουργία αμφοτέρων των σφιγκτήρων ατονεί, με ολέθρια δια τον περιβάλλοντα χώρο αποτελέσματα. Π.χ. «χιέστηκα απ΄ το φόβο μου, χιέστηκα απ΄ τη χαρά μου» . Αξιοσημείωτον είναι το γεγονός ότι το - λόγω φόβου - ακούσιο χέσιμο είναι κοινό εις αμφότερα τα φύλα, αλλά μόνο ένα δύναται να το παραδεχθεί δημοσίως.

Αδιάφορο χέσιμο (το). Εκούσια πρωκτική λειτουργία, κοινή εις όλους τους σταρχιδιστάς κυρίως τους δημοσίους υπαλλήλους. Π.χ. «τον Μάκη τον έχω χεσμένο. Δεν τον έχω ανάγκη πλέον...»

Συναισθηματικό χέσιμο (το) Επίσης εκούσια πρωκτική λειτουργία κοινή σε όλους τους εραστάς αμφοτέρων των φύλων. Π.χ. «Τον Μάκη; Το έχω χεσμένο. Είναι ψιλομαλάκας. Τώρα βγαίνω με τον Κώστα που έχει και πιο γρήγορο αμάξι»

Πήδημα (το). Άθλημα το οποίον χωρίζεται σε υποκατηγορίες (εις ύψος, εις μήκος, επί κοντώ κλπ). Όμως αυτό το πήδημα δεν πρόκειται εις το περί πρωκτού πόνημα να μας απασχολήσει. Θα ασχοληθούμε μόνο με την διείσδυση την οποία θα ονομάσουμε πήδημα διότι η λέξις μαμήσι είναι πρόστυχος. Ενώ λοιπόν ο πρωκτός έχει φτιαχτεί ως μονόδρομος εξόδου κοπράνων, τίνες των συνανθρώπων μας «οδηγούν ανάποδα». Δεν μπορούμε να τους κακίσουμε διότι η ιδία η φύσις είναι εκείνη που δώρισε τόσες ερωτικά ευαίσθητες ίνες εις την εν λόγω περιοχή η οποία θέμε δε θέμε είναι ερωτογενής ζώνη. Εις αμφότερα τα φύλα. Άλλωστε περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Λέγεται πως η εν λόγω ανάποδη οδήγηση που οδηγεί στην εισδοχή δια μέσου των σφιγκτήρων προκαλεί πόνο.

Ο συγγραφεύς δεν έχει ιδίαν γνώμη (για την ώρα τουλάχιστον τη γλίτωσε...) αλλά θα βασισθεί εις μαρτυρίας αξιοπίστων μαρτύρων. Λέγουσιν -οι μάρτυρες ντε- πως η διείσδυσις είναι τοσούτον επίπονος που καταντά ανδροπρεπής. Εις απόδειξιν των ισχυρισμών των αναφέρονται εις την γνωστή παραβολή όπου ο Μανολιός «πηδάει» τον Μανολιό και ρωτάει (ο Μανολιός τον Μανολιό) «πονείς ωρέ Μανολιό;». - «Ίντα λες μωρέ κουζουλέ,» απαντάει Μανολιός στον Μανολιό «πονούν τα παλικάρια;» Πρέπει όμως να υπενθυμίσουμε εις αμφότερους τους Μανολιούς πως ο πρωκτός και το ορθό έντερο μπορούν να προσβληθούν από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα ή να γίνουν πύλες εισόδου στον οργανισμό των ιών της ηπατίτιδας Β και του HIV/AIDS. Φυσικά μπορούν να γίνουν και εστίες μεταδόσεως νοσημάτων όπως κονδυλώματα, βλεννόρροια, χλαμύδια, σύφιλη, έρπης. Όπερ, καλή η πλάκα αλλά ο ασφαλέστερος τρόπος να αποφύγει κανείς τέτοιου είδους μολύνσεις είναι να χρησιμοποιεί προφυλακτικό σε κάθε σεξουαλική επαφή. Το δε προφυλακτικό να χρησιμοποιείται μόνον με υδατοδιαλυτό λιπαντικό (π.χ. KY) και όχι με λιπαντικά με βάση το λάδι ούτε καν βαζελίνη ή μπέιμπι όιλ διότι το καταστρέφουν.

Τα αυτά φυσικά ισχύουν και δια τας κυρίας, αι οποίαι μάλιστα τόσο πολύ αρέσκονται εις τας ηδονάς του πρωκτού που του αφιέρωσαν εορτή. Του κώλου τα εννιάμερα. Η εορτή ταύτη είναι μηνιαία και εορτάζεται τρεις ημέρας προ της περιόδου, τρεις ημέρας (περίπου) κατά την διάρκειαν αυτής και τρεις ημέρας μετά την περίοδον. Μη βλέπετε που εις την μοδέρνα κενωνία, οι παραδόσεις ξεχάστηκαν. Οι παλιές δεν ξεχνούσαν ποτέ να γιορτάσουν του κώλου τα εννιάμερα. Σύμφωνα μάλιστα με τον εκλιπόντα γλωσσολόγο Ηλία Πετρόπουλο, κατά την διάρκεια της εν λόγω εορτής το «να την βγάλεις καθαρή» ήτο σπάνιον. Τίνες μάλιστα των εορταστών (οι άρρενες), εφοδιάζονταν με μία βελόνα. Όταν ήσαν έτοιμοι για την ηρωική έξοδο, έχοντες εναποθέσει την κατάθεσίν των εις τα βάθη του πρωκτού, τσιμπούσαν την συμβία των, προκαλώντας σύσπασιν του σφικτήρος της. Αποτέλεσμα! Την έβγαζαν καθαρή. Σχεδόν! Πάντως αι υπερβολαί του στιλ «το νινί του μέλλοντος είναι ο κώλος», δέον όπως αποφεύγονται ακόμα και από τους εορταστάς κατά την διάρκεια της τόσον επισήμου ταύτης εορτής.

Μάθατε λοιπόν ω αναγνώστες - χάριν εμού φυσικά - και την έννοια της εκφράσεως «την έβγαλα καθαρή» την οποία βρε μπαγάσες χρησιμοποιείτε ανερυθρίαστα. Και το χειρότερο.... Την χρησιμοποιούν και οι γυναίκες. Μα τι λέτε κυρία μου. Ποιαν βγάλατε καθαρή; Αμάν πια!

Η γλωσσολογική όμως παρέμβασις του πρωκτού εις την καθημερινή μας ζωή είναι ιδιαιτέρως σημαντική. Σαν να μη φτάνει που καθημερινώς έχουμε χεσμένους πλείστους όσους συνανθρώπους - και φυσικά μας έχουν χεσμένους και εκείνοι - μόλις αναλάβουμε κάτι τις το σοβαρό (παραδείγματος χάριν την συγγραφή πονήματος περί πρωκτού), συνήθως..... τα σκατώνουμε. Ο δε τρόπος με τον οποίο αι πρωκτικαί λειτουργίαι χρησιμοποιούνται εις την γλώσσα είναι σύνθετος και περιπεπλεγμένος, με αποτέλεσμα η ακαδημία Αθηνών να έχει - πλείστας όσας φοράς - διαμαρτυρηθεί. Διότι η εκμάθησις της γλώσσης από τους «ξένοι» καθίσταται από δύσκολος έως δυσκοίλιος. Ως παράδειγμα, η ακαδημία Αθηνών, φέρει το ακόλουθον. Η έκφρασις «φάε σκ@τά » δεν έχει σχέσιν με την γαστρονομία όπως θα περίμενε ένας ανυποψίαστος ξένος, ουδέ σημαίνει πως εις την κουζίνα ευρίσκεται ο συμπαθέστατος Μαμαλάκης. Η έκφρασις ταύτη σημαίνει οτιδήποτε από «άει μαμήσου» (ευχή με σεξ και ταξίδια) έως «καλή τύχη» (δια τους χαρτοπαίκτας). Συντάσσομαι όθεν με την ακαδημία ταύτη και παρακαλώ τους συμπολίτας μου όπως αποφασίσουν επιτέλους μίαν και μόνον μίαν χρήσιν δι εκάστην των φράσεων.

Τεχνηέντως εξαιρέθηκε του παρόντος πονήματος - τουλάχιστον μέχρι τούδε - ο εξαερισμός. Τα πετρελαιοφόρα πλοία έχουν ειδικούς εξαεριστήρες επειδή εντός του κύτους (αμπάρι) δημιουργούνται αέρια τα οποία πρέπει να εκτονωθούν. Η εκτόνωσις των αερίων, εις τα πετρελαιοφόρα πάντα πλοία, είναι αναγκαία. Αλλιώς θα σκάσουν. Θα πρέπει μάλιστα να σας πληροφορήσω πως τα εν λόγω αγενέστατα πλοία, εξαερίζονται μπροστά στους ναυτικούς, τις λιμενικές αρχές και γενικώς όπου να ‘ναι. Όμως οι ανθρώπινες λειτουργίες του πρωκτού, καλόν είναι να λαμβάνουν χώρα - ακόμα και αν πρόκειται περί βασιλέως - όταν είναι κανείς μόνος του.

Αντιλαμβάνεσται ω αναγνώστες, πως το πόνημα τούτο υπήρξεν δια τον συγγράψαντα ιδιαιτέρως επίπονο και αρκούντος βρωμερό. Διά τούτο και κλείω άνευ επιλόγου.

Εύχομαι εις υμάς υγείαν και ό,τι αρπάξει ο κώλος μας των ασθενειών εξαιρουμένων.

απο gourounia

Γαμοτράγουδα "ποιείν" (Kεντρωτής, Λυκοτραφίτης, Stixakias)

ΜΑΡ01

Κατηγορία: Ποιητικό Καφενείο, καταχώρηση από: Σωτήρης Παστάκας

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΕΝΤΡΩΤΗΣ

, ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΓΑΜΟΤΡΑΓΟΥΔΑ

Ι

Τί τηράτε, τί γελάτε,

και δεν μας το μαρτυράτε;

Δυο κυπριά και μια κουδούνα,

παπαδιά κατσαρομούνα.

ΙΙ

Στη μεγάλην αποκριά

χάσκουν τέντα τα μουνιά·

τα κοιτάζω από μακριά

και γι’ αλλού κάνω πανιά.

Αμαρτία να γαμείς

στης νηστείας τον καιρό·

κάτσε κι έμπα στης γραμμής

των αγάμων το χορό.

Βάστα κέφι και βεργίτσα,

μέχρι νά ’ρθει τ’ Άγιο Πάσχα·

θα γαμάς με μαγειρίτσα,

θά ’ν’ τα πράματα πιο λάσκα.

Γιώργος Λυκοτραφίτης, ΓΙΒΡΑΛΤΑΡ

“Όταν ο άντρας
μπαίνει στη γυναίκα
όπως το κύμα που δαγκώνει την ακτή, …”
Anne Sexton

Πλησιφαής ο κολεός πονά διότι εντός του
Εισέρχεται ως εν κύματι του Ωκεανού Ατλαντικού
(Ό, μεθερμηνευόμενον, δηλοί Σκαιών Πυλών
Δια μέσου ή Ηρακλέους Στηλών)
Πετά ένα ζαγάρι - να το φοβάσαι το Σκυλί
Τον άνθρωπο που αγαπάει -
Τη μια θυμίζει ένα πουλί
- Φοίνικα, κύκνο, κορμοράνο, ερωδιό -
Μα σαν σπαθί κόβει την άλλη

(Ασχέτως του εάν βρίσκεται χαμένο στο θηκάρι)

O, curvae in terris animae
Ω, Μάνα! ω, αδελφή μου!

Το “ποιείν” ευχαριστεί τον Αλέξανδρο Ανδρουλάκη για το παραπάνω σχέδιο.

Ένα μουνί και μια ψωλή

Ένα μουνί και μια ψωλή
μαλλί πιαστήκαν’ με μαλλί
κι άρχισε η ψωλή να γνέθει
με μεράκι και με κέφι

-Μία μέσα μία έξω
αχ μουνάκι θα σου πλέξω
κότσο όλες σου τις τρίχες
για να χαίρεσαι που μ΄ είχες

-Άσ’ τον κότσο. Δε μ’ αρέσει
πιο καλά κάνε στη μέση
μια φαρδιά καλή χωρίστρα
κι ύστερα εκεί μέσα γλίστρα

-Αχ μουνί μου μυρωδάτο
πούτσο θες χοντρό βαρβάτο
να σε ανοίξει να σε απλώσει
και να σε διπλολαδώσει

-Άσε πούτσε τη μουρμούρα
κι έλα εδώ που έχω φαγούρα
Γάμα με π’ ανάθεμά σε
Άστα λόγια. Τα έργα πιάσε

-Σήκωσε τα πόδια μούνε
στα βυζιά σου ν’ ακουμπούνε
Κι έρχομαι να σε γαμήσω
Κι από μπρος και από πίσω

-Έτσι μπράβο ψώλαρέ μου
κοίτα τα μεριά μου τρέμουν
έμπα μέσα μου και μείνε
χύνε με και ξαναχύνε…

Η χήρα η Παναγιώτα

Η Παναγιώτα χήρεψε
κι ενώ ποτέ δε γύρεψε
απ’ το Θεό μια χάρη
Στου μακαρίτη τη χρονιά
την έπιασε λιγοθυμιά
για πούτσο παιχνιδιάρη

Ένα χρόνο η Παναγιώτα
Που δεν έβγαλε κιλότα

Νταρντάνα βυζοκωλαρού
Τσαχπινομάτα μπουταρού
Η δόλια η Παναγιώτα
Τα βράδια μόνη ξενυχτά
με τα ποδάρια ανοιχτά
μουσκίδι την κιλότα

Ένα χρόνο η Παναγιώτα
Που δεν έβγαλε κιλότα

Χαϊδεύει μόνη το μουνί
Πόση να κάνει υπομονή
Και πόσο να αντέξει
Τρίβει τα χείλια τα χτυπά
Και το Θεό παρακαλά
Μια πούτσα να της πέψει

Ένα χρόνο η Παναγιώτα
Που δεν έβγαλε κιλότα

Και πιάσαν’ τόπο οι προσευχές
πήγαν ‘να βράδυ δυο ψωλές
χοντρές, μακριές, με στύση
χαλάλι η υπομονή
πλάνταξαν κώλος και μουνί
απ’ το πολύ γαμήσι

Κι από τότε η Παναγιώτα
δεν ξανάβαλε κιλότα…

Γλυφομούνι (15-σύλλαβα)

Απέναντί μου κάθεσαι με ανοιχτά τα μπούτια
σε βλέπουνε τ’ αρχίδια μου και θέλουν μπαλαμούτια

Σκύβεις λιγάκι προς τα μπρος και βλέπω τα βυζιά σου
Αχ και να στα πιπίλαγα μέχρι να παπαριάσουν

Ρόγα τη ρόγα να ρουφώ να πίνω άσπρο πάτο
κι εσύ να με παρακαλάς να πάω και πιο κάτω…

Να σου παιδεύω την κοιλιά να σου ρουφώ τ’ αφάλι
και να μουδιάζουν πάνω σου νύχια μέχρι κεφάλι

Να σου μαλάζω τα μεριά να πιάνω τις λαγόνες
Και να κυλάν στα μπούτια σου ποτάμια οι ορμόνες

Να σκύβω ύστερα -κι εκεί, στα μάτια μου αγνάντι
να βλέπω το μουνάκι σου να αστράφτει σα διαμάντι

Να βλέπω τα χειλάκια του να τρέχουν σαν τη βρύση
σα να θερμοπαρακαλούν κάποιος να τα φιλήσει

Να τα χωρίζω απαλά με γλώσσα και με στόμα
κι αυτά ν’ ανοιγοκλείνουνε να θέλουν κάτι ακόμα…

Να πιπιλάω με μαστοριά να γλύφω να δαγκώνω
κι όταν τα νιώθω έτοιμα το δάχτυλο να χώνω…

Και πάνω εκεί που ενώνονται στην όμορφη κορφή τους
να ξεπροβάλει αγέρωχη με θράσος η αδερφή τους

Και να γυρεύει μερτικό κι εκείνη απ’ το παιχνίδι
Κόσμημα ακατέργαστο που ‘χει σκληρύνει ήδη…

τότε το στόμα μου απαλά θα την περικυκλώσει
προσεκτικά , προσεκτικά για να μην την πληγώσει

Θα τη ρουφώ. Τα δάχτυλα θα βάζω μέσα έξω
Μ΄ αυτά που γράφω καύλωσα ώρα είναι να τον παίξω…

Η κακογαμημένη (15-σύλλαβα)

Τρέχουν από την καύλα μου -στα μπούτια- υγρά, ποτάμια
Τι να μου κάνει η πούτσα σου που είναι σαν τη μπάμια

Για να χορτάσει το μουνί θέλει ψωλή γεμάτη
κι απ’ τη η δικιά σου λείπουνε δυο δάχτυλα και κάτι…

Σου στήνομαι στα τέσσερα καίγομαι από τον πόθο
τη χώνεις μες στον κώλο μου μα… ίσα που τη νιώθω

Για να χορτάσει ο κώλος μου θέλει λιγάκι πλάτος
μα εσένα είναι ο πούτσος σου λιανός π’ ανάθεμάτος

Απ΄ τη βραδιά του γάμου μας είδα τη μαύρη τύχη
που βρήκα υποδεκάμετρο ενώ έψαχνα για πήχη

Ενώ άλλα υποσχόσουνα πως θα συμβούν στο στρώμα
Εγώ θυμάμαι να ρωτώ «μπήκε ή όχι ακόμα;»

Άσχημο πράμα το μουνί να ζει μες στην ορφάνια
να ψάχνει για παρηγοριά σε αγγούρια και ραπάνια

Θα φύγω, μια καλή ψωλή όπως τη θέλω να ΄βρω
Να ‘ναι μακριά να ΄ναι χοντρή κι ας είναι κι από μαύρο…

Γνωμικά (15-σύλλαβα)

Γυναίκα που στα χέρια της έχει πυκνά τις τρίχες
δεν τη χορταίνει την ψωλή να ‘ναι και δέκα πήχες

Γυναίκα με μικρά βυζιά που μοιάζει με αγόρι
αν τη γυρίσεις μπρούμυτα σφυρίζει σα βαπόρι

Γυναίκα που κρατά σφιχτά τα μπούτια της κλεισμένα
πάει να πει πως ψάχνεται για πούτσο απεγνωσμένα

Γυναίκα που όταν την κοιτάς το βλέμμα χαμηλώνει
ζυγιάζει την πραμάτεια σου κάτω απ’ το παντελόνι

Γυναίκα με κλειστό γιακά και με βυζιά μεγάλα
Το προτιμά το μπρούμυτα καλύτερα από τα’ άλλα

Και ένα παρακλητικό…

Όταν θα δεις ένα μουνί να ΄χει τα χείλια τ’ όξω
φώναξε για βοήθεια να ‘ρθω κι εγώ να σπρώξω

Εντυπώσεις από την πρώτη νύχτα του γάμου

-Έλα εδώ και πες μου κόρη
Είναι άντρας ή αγόρι;
Πρώτη νύχτα χθες του γάμου
να χαρώ ή συμφορά μου;

-Μάνα αυτός είναι λεβέντης
και της πούτσας του αφέντης
Δε σηκώνει μα και όχι
Τον αρπάζει σαν τη λόγχη

Και τον βγάζει έξω μάνα
κι είναι σα χοντρή μπανάνα
μόνο που έχει άλλο χρώμα
κι άλλη η γεύση του στο στόμα

Παναγιά μου, όταν τον είδα
είπα «πάει δεν έχω ελπίδα»
το κεφάλι να μπει μόνο
θα πεθάνω από τον πόνο

-Μπήκε κόρη; -Μπήκε μάνα
και μου φάνηκε αεροπλάνα
πως το σπίτι βομβαρδίζαν
τα δυο κωλομέρια τρίζαν

Πόνος μάνα μα και γλύκα
Βέλαζα σαν την κατσίκα
Κι όταν ήρθε κι από πίσω
Είπα πως θα ξεψυχήσω

-Α! Τον άτιμο, από πίσω;
-Έτσι, λέει, θα εκτιμήσω
πόσο νοιάζεται για μένα…
Τι να κάνω η παρθένα!

-Τώρα κόρη μου είσαι εντάξει;
-Μάνα ο κώλος μου έχει φράξει
δε μπορώ ούτε να χέσω
Θα μου πέσει αν δεν τον δέσω

-Τράβα κόρη μου στο σπίτι
Κι όταν έρθει, τον αλήτη,
Πες του να ΄ρθει απ΄τη μανούλα
(μπας και γαμηθώ στη ζούλα…)

Τράβα κόρη στο χωράφι

Τράβα κόρη στο χωράφι
Να μου φέρεις ένα παύλο*
Να μου φέρεις ένα παύλο
Τράβα την ευχή μου να ‘χεις

Διάλεξε τον κόρη να ΄χει
στην κορφή μεγάλη φούντα
στην κορφή μεγάλη φούντα
και χοντρή, χοντρή τη ράχη

Διάλεξε τον πιο μεγάλο
Να ΄χει κόρη λίγα φύλλα
Να ‘χει κόρη λίγα φύλλα
Να ‘ν’ χοντρός κι όταν τα βγάλω

Φέρ’ τον να τον ξεφλουδίσω
Να του βάλω βουτυράκι
Να του βάλω βουτυράκι
Και στον φούρνο να τον ψήσω

*παύλος είναι ο καρπός από το καλαμπόκι σε κάποιες περιοχές της Κρήτης

Τα χειλάκια σου τα ρούσα…

Σήκωσε το φουστάνι σου
να δω ανθό γλυκάνισου
του γλυκάνισου τη γλύκα
έχεις μάτια μου για προίκα

Ο ανθός σου δεν το ξέρει
μα όποιος τον κοιτά υποφέρει

Τράβηξε τα μαλλάκια σου
να δω τα δυο χειλάκια σου
τα χειλάκια σου τα ρούσα
θα στα δάγκωνα αν μπορούσα…

θα στ’ ανοίξω εγώ τα χείλη
γλύπτης θα γενώ και σμίλη

Συμβουλές μιας Ηγουμένης

-Τι έχεις πάθει κόρη μου κι είσαι έτσι αλαφιασμένη;
-Έχω φαγούρα στο μουνί Αγία Ηγουμένη
-Σύρε μπροστά στην είσοδο εκεί στην Άγια Βρύση
και τρίψε το με Αγιασμό. Θα σε ανακουφίσει
-Πήγα μπροστά στην είσοδο, πήγα στην Άγια Βρύση
μα δεν ανακουφίστηκα, χρειάζομαι γαμήσι
-Τι λόγια λες αμαρτωλή; Σώπα και μας ακούνε
κι εμάς μας λείπει η ψωλή αλλά δε βλασφημούμε…
-Και τι να κάνω η χριστιανή που είμαι καυλωμένη;
Εσείς δεν έχετε ορμές Αγία Ηγουμένη;
-Λες να μην έχω κόρη μου; Τι λες; Να ‘χω αγιάσει;
Καμιά αδερφή μες στη μονή δεν έχει τέτοια κράση…
-Και τότε; Πως τη βγάζετε; Ποιο είναι το μυστικό σας;
Πείτε μου και δε θα το πω. Δίνω όρκο στο Θεό σας
-Κοίτα να δεις κοπέλα μου. Είσαι μικρή, δεν ξέρεις
μα αν συνεχίσεις όπως πας, για πάντα θα υποφέρεις.
Τόσο καιρό που φύλαγες την τρύπα σου για προίκα
σου γίναν τα μουνόχειλα σα ξεραμένα σύκα
Πρέπει λοιπόν σιγά σιγά τον πόνο να απαλύνεις
Γι αυτό σου λέω με Αγιασμό την τρύπα σου να πλύνεις.
-Την πίσω τρύπα ή την μπροστά; Ποιο δάχτυλο να βάλω;
Πες μου πως γίνεται σωστά. Αχ! Δεν αντέχω άλλο.
-Άκουσε κόρη μου καλά. Δώσε την προσοχή σου.
Ποτέ δεν πρέπει μόνη σου να πλένεις το μουνί σου.
Τράβα λοιπόν στην είσοδο, εκεί στην Άγια Βρύση
Κι εγώ θα στείλω άμεσα κάποιον να σε φροντίσει
-Ποιος θα ναι; Πως θα λέγεται; Και ποια η καταγωγή του;
Θα ‘χει λεφτά; Θα ‘χει όνομα; Αξίες στη ζωή του;
-Κόρη μην είσαι αφελής. Αφού κι εσύ το ξέρεις
πως όταν φτάνει η στιγμή της καύλας κι υποφέρεις
δεν έχουν νόημα τα λεφτά ούτε η ανατροφή του
μα να έχει μήκος αρκετό και πάχος το καυλί του
να στέκεται αγέρωχο, περήφανο γενναίο
κι όσο κι αν το ταλαιπωρείς να παραμένει ακμαίο
Τράβα λοιπόν και μη ρωτάς. Στη Βρύση που σου είπα
Και συμβουλή. Πρώτη φορά, ποτέ την πίσω τρύπα.

Συμβουλές μιας Ηγουμένης μέρος β’

Μετά τα λόγια τα σοφά που είπε η Ηγουμένη
η κόρη έφυγε τρέχοντας κι απ τη χαρά χεσμένη
πήγε αμέσως μόνη της και στήθηκε στη βρύση
προσμένοντας καρτερικά κάποιον να τη φροντίσει
Ήταν ντυμένη ελαφρά κιλότα δε φορούσε
γιατί η κάψα στο μουνί την (ε)ταλαιπωρούσε
πέφτει στα δυο τα γόνατα τάχα πως προσευχόταν
και μέσα της τον ψωλαρά περίμενε κι ευχόταν
να ναι μαζί της τρυφερός μα κι άγριος όταν πρέπει
και να ναι η πούτσα του ορθή σαν την Αγία Σκέπη
να φέρεται με σεβασμό να ξέρει να προσφέρει
αυτό που δεν κατάφερνε μονάχη με το χέρι…
Κι εκεί, σκυφτή στα τέσσερα βλέπει ένα καβαλάρη
που είχε ωραία κορμοστασιά, τεράστιο παπάρι
και βγάζει ένα αναστεναγμό που πλάνταξε η φύση
Να τονε το λεβέντη μου! Αυτός θα με γαμήσει!!
Σηκώνει το κεφάλι της και του γελάει με τρόπο
κλείνει το μάτι πονηρά του κάνει λίγο τόπο
να έρθει από τα δεξιά τη φόρα του να πάρει
και να μπορέσει εύκολα την τρύπα να κεντράρει
Κι ο καβαλάρης βλέποντας τον κώλο τον παρθένο
έτσι άσπρο και λαχταριστό έτσι καλοστημένο
αρπάζει το παπάρι του φωνάζει Εν Τούτω Νίκα
και της το βάζει άγαρμπα από την πίσω τρύπα
Τι ήταν να το κάνει αυτό; Την ξάφνιασε την Κόρη
της γύρισαν τα μάτια της. Βροντάστραψαν τα όρη
Έβγαλε δυνατή κραυγή της κόπηκε η ανάσα
της λύγισαν τα γόνατα της έφυγαν τα ράσα
Όμως μετά το ξάφνιασμα, μετά την πρώτη αντάρα
μετά το σοκ που ένιωσε της κόρης η κωλάρα
ο πόνος -τι παράξενο!- άρχισε να ‘χει γλύκα
πολύ το φχαριστιότανε αυτό το Εν Τούτω Νίκα
Τι κι αν λιγάκι πιο νωρίς την είχαν ορμηνέψει
διείσδυση στον κώλο της να μην την επιτρέψει;
Τι κι αν η κάψα στο μουνί ήταν το πρόβλημά της;
Τι κι αν την ξάφνιασε άγαρμπα ο ωραίος αναβάτης;
Αυτή το φχαριστιότανε. Θα το ‘κανε και πάλι
θα το ‘κανε και με ψωλή ακόμα πιο μεγάλη
Άσ’ την να λέει την άσχετη την Άγια Ηγουμένη
διπλά σε φτιάχνει το καυλί που από πίσω μπαίνει…

Συμβουλές μιας Ηγουμένης Τέλος Τριλογίας

-Τι έχεις πάθει κόρη μου και πας σα συγκαμένη;
-Μου κάναν Οθωμανικό Αγία Ηγουμένη
-Σου άρεσε;
-Μου άρεσε
-Θα ξαναπάς;
-Δεν ξέρω. Καλό το πισωκολλητό μα τώρα υποφέρω…
-Δώσε καιρό στον κώλο σου να ηρεμήσει λίγο
-Πόσο καιρό; Πονάω πολύ τα πόδια σαν ανοίγω
-Σε δύο μέρες αρχικά θα πάψεις να υποφέρεις
έπειτα θέλει άλλες εφτά μέχρι να συνεφέρεις
ό,τι σου λέω οι σοφοί πατέρες μας το βρήκαν
του κώλου τα εννιάμερα πως λες εσύ να βγήκαν;

«Ο άνδρας κι η γυναίκα δεν είναι ίσοι, γιατί απλούστατα η γυναίκα είναι ανώτερη», λέει ένα φεμινιστικό σύνθημα. Ως γνωστόν, όσο και να γεράσει η γυναίκα, δεν θα χάσει την ιδιότητα της τρύπας στο σεξ, ενώ ο άντρας θα χάσει την δυνατότητα του καυλώματος, κατά το άσπρα μαλλιά στην κεφαλή, κακά μαντάτα στην ψωλή.

Το ερώτημα βέβαια είναι αν φτάνει που δεν φράζει η τρύπα. Βλ. και το ανέκδοτο, όπου η γριά περιμένει τον γέρο γυμνή και του λέει με σέξι ύφος:
– Σήμερα Μήτσο φόρεσα το ερωτικό μου κοστούμι!
Κι αυτός απαντά ατάραχος:
– Ναι, αλλά ξέχασες να το σιδερώσεις!

Clopyright: Panos 2

– Άσ' τα να πάνε φίλε, μέχρι πριν λίγα λόγια έβγαζα τρελά λεφτά ως ζιγκολό, αλλά τώρα δεν μπορώ να ενεργήσω!
– Έτσι είναι: Κι άμα γεράσει το μουνί, η τρύπα δεν εφράζει, μα της ψωλής τα γηρατειά είναι πικρό μαράζι!

H Isiliel έγραψε στις 11:11, 09-03-09:

#12

Ίσως αρκετοί (μέσα σ' αυτούς κι εγώ μέχρι πρότινος) δε γνωρίζουν, ότι ο μεγάλος Έλληνας ποιητής Γιώργος Σεφέρης, βραβευμένος με νόμπελ Λογοτεχνίας, είχε εκδώσει μια συλλογή με τίτλο "Εντεψίζικα" (=πρόστυχα), με τολμηρό περιεχόμενο, με το ψευδώνυμο Μαθιός Πασχάλης, γύρω στο 1940.

Από αυτή την ποιητική συλλογή είναι και τα ποιήματα που ακολουθούν:

2.
Η κόρη είχε στο πράμα της πλήθος εφόδια
κ' ένα ταξίμετρο δεμένο με καλώδια·
σαν της είπα: "Τί θές;"
μ' αποκρίθη: "Δραχμές
ενενήντα, χωρίς τα διόδια."

("Τα Λιμερίκια" από την αγγλική λέξη Limerick που σημαίνει: πεντάστιχο σατιρικό ποίημα)

----

1.
Ζεστάθη το φουστάνι σου στ' όμορφο καλοκαίρι.
Βγάλ' το και δώσ' μου το λαγό για να χαρεί μαχαίρι.

- Σαν πύρωσα, σα φούντωσα, πέταξα το φουστάνι.
Πιάσ' το λαγό μου και θα δεις την κάμα πώς δαγκάνει.

----

5.
Γυμνή 'σουν, σαν τα κύματα, πώς κάνου σα θυμώσου',
κ' ήταν λεπίδι η πλώρη μου πού 'κοψε τον ανθό σου.

- Βάλε ξανά την πλώρη σου στο θυμωμένο κύμα,
και σκαμπανέβαζέ τηνε, κ' εγώ φυσώ σου πρύμα.

----

4.
Είδα στον ύπνο μου όνειρο, κι ας το ξηγά όποια θέλει,
μέσα σε φύκια κατσαρά πως κάρφωνα ένα χέλι.

- Τα φύκια αν ήταν κατσαρά και τ' όνειρο σου ατόφιο,
το χέλι σου που μού 'θεξες, τό 'βγαλες κ' ήταν ψόφιο.

----

3.
Τα μούρα σου τα βυσσινιά διψώ να τα δαγκώσω·
κι ο κότσυφάς σου αν πειραχτεί, μαχαίρι θα του δώσω.

- Τα μούρα μου τα βυσσινιά, ποιός έχει εξιά θα πάρει,
κι ο κότσυφας μου είναι πουλί και θέλει κυνηγάρη.

("Διπλές Μαντινάδες για μαχαίρια")

----

3.
Στο φως του λύχνου σ' έγδυσα, στο χάραμα είχες χύσει
και στο καταμεσήμερο κέρατα μού 'χες στήσει.

(Μαντινάδες)
----

Πηγή

(η συλλογή θεωρήθηκε δευτερευούσης σημασίας και αποσιωπήθηκε...)

Άντε για να ξεκολλήσουμε:

Να 'μουν το Μάη γάιδαρος,
τον Αύγουστο κριάρι,
όλο το χρόνο κόκορας
και γάτος το Γενάρη.

http://www.translatum

Πρόκειται για το πρώτο (γνωστότερο, δημοφιλέστερο και περισσότερο χρησιμοποιούμενο) μέρος της παροιμίας: Του κώλου τα εννιάμερα - του πούτσου τα σαράντα.

Background / παρασκήνιο: Τα «εννιάμερα» και τα «σαράντα» είναι μνημόσυνα. Τα μνημόσυνα είναι τελετές που γίνονται στην μνήμη νεκρών και αφορούν σε τρισάγια και επιμνημόσυνες δεήσεις. Τρισάγιο γίνεται στο τριήμερο («τριήμερα») και στις εννιά ημέρες («εννιάμερα») από τον θάνατο του νεκρού, ενώ επιμνημόσυνη δέηση ψάλλεται στο «σαρανταήμερο» ή «στα σαράντα» (δηλαδή στις σαράντα ημέρες), στους τρεις μήνες («τρίμηνα»), στους έξι μήνες («εξάμηνα») και στο χρόνο (ετήσιο) από τον θάνατο καθώς και στα τρία χρόνια από την κηδεία. 

Στο θέμα μας: Τα «εννιάμερα» γίνονται πριν τα «σαράντα». So, όταν τρώμε κόλλυβα για τα «εννιάμερα» του κώλου, ήδη τρώμε τα κόλλυβα για τα «σαράντα» του πούτσου. Τουτέστιν, πρώτα πεθαίνει ο πούτσος και μετά ο κώλος κι αυτό το ξέρει ο κόσμος όλος.

Επικρατεί, ο πιο θλιβερός θάνατος να είναι ο πρώτος, δηλαδή αυτός του πούτσου. Η θλίψη μας για τα «σαράντα» του πούτσου είναι μεγαλύτερη, κατά πολύ, από αυτή για τα «εννιάμερα» του κώλου.

Συνεπώς, η έκφραση «του κώλου τα εννιάμερα» αναφέρεται σε γεγονότα των οποίων η σημασία κρίνεται ως μικρή σχετικά, δεδομένου ότι υπάρχουν άλλα πολύ πιο σημαντικά για να κλάψει κανείς... 

Και εδώ έρχεται και δένει ο παρών ορισμός με τον προηγούμενο (σπεκ στους προλαλήσαντες), όπου αναφέρεται μεταξύ άλλων: 

«Χρησιμοποιείται ... για να δηλώσει κάτι ... ανάξιο λόγου, με μια δόση αγανάκτησης ή επιδεικτικής αδιαφορίας.»