Η ευφυΐα στην πολιτική των ΗΠΑ,για την Μαφία Μέρος 4 (1956-1960)

Δημοσιεύτηκε από Lupo

Το τμήμα αυτό ασχολείται με την υποστήριξη του το χρονικό της μαφίας για Κένεντι και Νίξον, η επανάσταση στην Κούβα και την παρέμβαση της CIA.
Τα κεντρικά θέματα και οι χαρακτήρες είναι:
FBI Hoover προγράμματα εναντίον αριστερών, μαύρους, Ινδούς και ειρηνιστές. Τρομοκρατικές κομάντος της CIA, η μαφία αφεντικό Sam Giancana και Frank Sinatra, Giancana και Kennedy, Suez κρίση, Νάσσερ, το Ισραήλ, την ατομική βόμβα και ισλαμισμού, Hughes και Νίξον, Ρόμπερτ Κένεντι κατά της Teamsters Ένωσης στην McClellan Επιτροπής, James Hoffa και της μαφίας , Mafia πόλεμος στη Νέα Υόρκη και η συνάντηση Apalachin, Lewis Rosenstiel, Meyer Lansky, Roy Cohn, και Lyndon Johnson προεδρικές εκστρατείες του Τζον Κένεντι και Ρίτσαρντ Νίξον, ΗΠΑ παρέμβαση στην Ινδονησία (Achmed Sukarno), Καμπότζη (Norodom Sihanouk), το Θιβέτ ( Δαλάι Λάμα), το Λίβανο, την Ιορδανία, το Ιράκ (Αμπντούλ Καρίμ Κασίμ, ο Σαντάμ Χουσεΐν), επανάσταση του Κάστρο στην Κούβα, η CIA και η Μαφία, λαθρεμπόριο όπλων, τα καζίνο και τα ναρκωτικά, διαμάχες για την εξουσία στην Κούβα, οικόπεδα δολοφονίας κατά του Κάστρο, Μαρίτα Lorenz, Frank Sturgis και E. Howard Hunt, προεκλογική εκστρατεία του Κένεντι, Σαμ Giancana, Frank Sinatra, Judith Campbell και Lyndon B. Johnson, ο Lee Harvey Oswald στη Σοβιετική Ένωση, η Μέριλιν Μονρόε και τον John Kennedy, τα σχέδια δράσης κατά της Κούβας, η εκλογή του Κένεντι, δολοφονία του Πατρίς Λουμούμπα στο Κονγκό και του Dag Hammarskjold.
Το κείμενο περιλαμβάνει περίπου 36 σελίδες.1956 FBI-Πρόγραμμα

Διευθυντής του FBI J. Edgar Hoover ξεκίνησε με την έγκριση του προέδρου Αϊζενχάουερ του κομμουνιστικού προγράμματος Intelligence, η οποία επιχειρεί να δυσφημίσει τους κομμουνιστές και τις άλλες ομάδες. Όλα ανήκουν σε περισσότερες από 2000 έως 1971 COINTELPRO μυστικών επιχειρήσεων, που κυμαίνονται από διείσδυση και ανατροπή του ψυχολογικού πολέμου με ψεύτικες δημοσιεύσεις και να αμαυρώνει την άμεση βία, τον εκφοβισμό και τις επιθέσεις ανέβασε.
Το ένα πέμπτο των COINTELPRO ενέργειες είναι μέσα "πληροφορίες" για να δυσφημίσουν το λαό και τις οργανώσεις.
Σε μια συνεχιζόμενη 1956-1971 ειδικό πρόγραμμα μέσων μαζικής ενημέρωσης είναι περίπου 400 δημοσιογράφοι που συμμετέχουν, που εργάζεται για το FBI. 40% του προγράμματος αποτελείται από διασπαστικές ενέργειες, όπως η αποστολή ανώνυμων, ψευδή και φανταστικά υλικά σε διαφωνίες, αποδιοργάνωση και τις απογοητεύσεις δημιουργήσει στο πλαίσιο των ομάδων. τρομοκράτης αποτελούν "White Hate" ομάδες, όπως η Κου Κλουξ Κλαν είναι ανεκτή και να ενθαρρύνεται, εφόσον θα αναλάβουν δράση εναντίον στόχων όπως η "Μαύρων Πανθήρων".
Ακόμα και απειλές κατά της ζωής να αποδειχθεί αποτελεσματική. Λόγω δημοσιεύει έγγραφα που διέρρευσαν, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης έχουν ένα μικρό μέρος από τις εργασίες που δεν είναι ποτέ τελείως, επειδή το FBI είχε υποσχεθεί να μην κάνει αυτό το είδος πάλι.

Με βάση το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα και τους Νέους Σοσιαλιστικής Συμμαχίας, οι κατάσκοποι 1960-1976 1331 αναγνωρίζεται, εκ των οποίων περίπου 300 που περιλαμβάνονται ως μέλη των οργανώσεων. έπρεπε να είχε στη δεκαετία του '50 κάθε έκτο μέλος της κατάσκοπος στο Κομμουνιστικό Κόμμα.
Η πραγματική εργασία θεωρείται όμως την αποσύνθεση των διεισδύσει προβοκάτορες πράκτορες που υποκινούν, όπως τα μέλη των εγκληματικών πράξεων. Το FBI, ακόμη και ντροπαλός μακρυά από εγκληματική δραστηριότητα δεν επιστρέφει: Στα κεντρικά γραφεία του SWP, για παράδειγμα, υποχώρησε 1960-1966 τουλάχιστον 92 ώρες (κατά μέσο όρο κάθε τρεις εβδομάδες) για να λάβουν φωτογραφίες σε καταλόγους μελών, την αλληλογραφία, τις πληροφορίες και τα αρχεία.
Άλλα προγράμματα που τρέχουν το 1965 έναντι του μαύρου κινήματος , κατά της Νέας Αριστεράς 1968 , από 1972 έως 1976 κατά των αμερικανικών ινδικών Κινήματος , από το 1976 έως 1985 έναντι του Πουέρτο Ρίκο εθνικιστές , και εναντίον του κινήματος ειρήνης.
Το FBI εκδίδει τα δικά της εκδόσεις της, όπως η Νέα Αρμαγεδώνα, η οποία αντιτίθεται στην επιρροή των Σοσιαλιστών στο κίνημα ειρήνης. Στην κινητοποίηση Ειρήνης Ουάσιγκτον, η οποία εκπονήθηκε στις διαδηλώσεις κατά του πολέμου του Βιετνάμ, από 32 συμμετέχοντες είναι 9 πράκτορες του FBI. Από τα 30 μέλη της Ουάσιγκτον Μαύρο Απελευθερωτικό Μέτωπο είναι τόσο υψηλές όσο 14α

Να παρακολουθούνται στις ΗΠΑ περίπου 1.000 πολιτικών οργανώσεων - όλα αυτά που δεν είναι πολιτικά καθιερωθεί. Από το 1960 έως το 1974, 500.000 από τις έρευνες του FBI σε ανατρεπτικές προσπάθειες και ξεκίνησε στο πλαίσιο των δράσεων COINTELPRO 1956-1971 κατά πέντε οργανισμούς σε 2370. Πράκτορες του FBI, ο οποίος θα πάρει φωτιά τουλάχιστον «ηθικό παράπτωμα» έλαβε την επίσημη δήλωση για ύπνο με τις συζύγους των μελών Ku Kux Κλαν, να δημιουργήσει προβλήματα στο γάμο τους.

Το FBI οργανώθηκαν επίσης δεξιές τρομοκρατικές ομάδες να χρησιμοποιήσουν εναντίον των αριστερών, και προστατεύει άλλα ναζιστικές ομάδες από την ποινική δίωξη.
Το FBI ανακάλυψε επιθέσεις, όπως για παράδειγμα το Εθνικό Caucus των Επιτροπών Εργασίας στη Νέα Υόρκη και το φασιστικό Λεγεώνας της Δικαιοσύνης στο Σικάγο στις συνεδριάσεις του Σοσιαλιστικού Κόμματος εργαζομένων. Είναι χτισμένο ακόμα κάτι σαν εθνική τρομοκρατική ομάδα της αστυνομίας και πράκτορες του FBI.

Επίσης, η CIA οργανωμένες ακροδεξιές ομάδες τρόμο στη Γερμανία και στη Νότια Αμερική .
Στην Ουρουγουάη, την αστυνομία και την ευφυΐα επικεφαλής Otero λαμβάνει την εντολή για το σχηματισμό των ταγμάτων θανάτου του «γεωργικού ακόλουθου της Πρεσβείας των Η.Π.Α." Mitron Νταν, ο οποίος έχει ήδη τρομοκρατικές ομάδες στη Βραζιλία και η Δομινικανή Δημοκρατία στα πόδια. Εντός του τουρκικού στρατού βασίζεται η CIA σε ένα αντι-αντάρτικο τμήμα, του οποίου την προστασία και την καθοδήγηση των "Γκρίζων Λύκων λειτουργούν. "
Στις αρχές της δεκαετίας του '70, η CIA εκπαιδευμένο Λιβυκό τρομοκρατικές κομάντος .
Το 1956 η CIA προσπάθησε, η κυβέρνηση της Ghazzi στη Συρία, η οποία επιδιώκει να ανατρέψει μια ομοσπονδία με την Αίγυπτο, αλλά αυτό έχει εγκαταλειφθεί εν όψει των επιθέσεων από το Ισραήλ, τη Βρετανία και τη Γαλλία σχετικά με την Αίγυπτο, τον Οκτώβριο και τον Νοέμβριο του 1956.

Πηγές: Scott (1993): 191f ,309,380-397, Schulz 94,100-116,170,310, Schroeder, Zanetti, Roth, 41στ, CIA Πληροφορίες: 13

1956 Sam Giancana ? geboren π.μ. 24.5.1908, wird von Mafiaboss Σικάγο .
Salvatore Giancana ήταν ήδη 12 ετών με τη συμμορία του δρόμου "το 42" στο Σικάγο, και αγωνιζόταν για Colosimo, Esposito, Torrio και Καπόνε, είχε τη δύναμη, το χρήμα και τις γυναίκες. Μετά από μια διαμονή σε ένα θετό σπίτι ήταν ήδη ζουν με 10 χρόνια στο δρόμο, επειδή ο πατέρας του κέρδισε την ατίθασα αγόρια κάθε μέρα, να τον σε μια βελανιδιά στον κήπο, δεμένα και χτυπημένη. Η μητέρα του πέθανε από μια αποβολή, όταν ήταν μόλις δύο ετών. Αυτός συνήθως κοιμόταν σε εγκαταλελειμμένα αυτοκίνητα και έκλεψαν τρόφιμα και είδη ένδυσης. Μετά έγινε μέλος της συμμορίας του Joey Colaro είχε προσχωρήσει ήταν οργανωμένες κλοπές από αυτοκίνητα, στη συνέχεια, να βομβαρδισμούς και τις παραγγελίες δολοφονία. "Moony" ήταν το καλύτερο αναβάτες κατά τη διάρκεια και λαμβάνεται με βιαιότητα της σε σχέση με τη νέα του οικογένεια, δίπλα σε τίποτα δεν πείραξε. Το 1923 ξεκίνησε ως φορέας για Diamond Joe Esposito, και μερικές φορές ακόμα και για τον Joe Kennedy στην εργασία.
Σχετικά με τη δουλειά του ως οδηγός από McGurn, ήρθε στο δάπεδο του το αφεντικό της μαφίας του Σικάγου και κέρδισε τη φήμη ως μια απερίσκεπτη οδηγό και ένα καλό shooter. Από το 1924 εργάστηκε επίσης για την Αλ Καπόνε ως δολοφόνος να πληρώσει. Τον Ιανουάριο του 1925 έφερε Sam Giancana και Leonard Gianola Colosimos διάδοχος, ο Johnny Torrio, με τραύματα από σφαίρες στα αριστερά του για να τοποθετήσετε Αλ Καπόνε και να εγκαταλείψουν την πόλη. Λίγο αργότερα, Moony καταδικάστηκε για κλοπή αυτοκινήτου.

Μετά την απελευθέρωσή του, κάθισε στο σπίτι από τον πατέρα προς το κεφάλι την οικογένειά του. Στο 18, ήταν ένα πρώτο κατηγορητήριο δολοφονία, καθώς ο ιδιοκτήτης του εισέβαλαν Λάντεν πέθανε μετά από μια ανταλλαγή πυροβολισμών. Έχοντας έναντι 25.000 δολάρια εγγύηση, το οποίο χρηματοδοτείται Esposito, αφέθηκε ελεύθερος, ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας, Alex Burba, δολοφονήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1927, οργανώθηκε από ένα ανώνυμο τηλεφώνημα που χρησιμοποιούν Moony στην αστυνομία ότι ο Joey Colaro χτυπήθηκε κάτω. Ανέλαβε την ηγεσία του "42", στην οποία Leonard Caifano, Gianola, Fiore Buccieri, Willie Daddano, Sam DeStefano, Phil Alderisio, Chuckie Nicoletti και οι αδελφοί Chuck και Μπουτς ήταν αγγλικά. Στο 3:10:28 Giancana κινήθηκε εξ ονόματος του Καπόνε να προστάτη του Diamond Joe Esposito, γι 'αυτό έδωσε μια καλύτερη θέση στον Καπόνε οργάνωση. Στο 20, πρέπει να έχει κάνει ήδη 20 δολοφονίες.
Στις 09.23.33 παντρεμένος Angeline DeTolve Giancana, αφού είχε σκοτώσει τον μνηστήρα της. ερωμένη του Μαρία Fanelli θέλει για σεξ, στη μητέρα των παιδιών του. 1932 Giancana ήταν ο οδηγός του Παύλου Ricca, ο οποίος ανέλαβε μετά τη σύλληψη του Αλ Καπόνε, ο επικεφαλής του συνδικάτου στο Σικάγο. McGurn πρώην αφεντικό του είχε πέσει σε δυσμένεια στο πλαίσιο της οργάνωσης και σκοτώθηκε στις 02/13/36. Giancana Ricca θαύμαζαν για τη νοημοσύνη και την ψυχραιμία του, τη γοητεία του και τις σχέσεις του με τους πολιτικούς και τις γυναίκες. Χτισμένο το 1937, Moony μπάλωμα με δική του αυτοκρατορία. Περίπου 50 εγκληματίες εργάζονταν γι 'αυτόν και ολοκληρώθηκε κλοπές αυτοκινήτων, διαρρήξεις, παράνομη παραγωγή αλκοόλ, εκβίασης, τοκογλυφίας, τα τυχερά παιχνίδια και οδήγησε τα χρήματα. Η αστυνομία ανακάλυψε την παράνομη αποστακτήριο σε 01/17/39 από Garden Prairie, η οποία Giancana καταδικάστηκε για παράνομη απόσταξη οινοπνεύματος σε τέσσερα έτη στη φυλακή.

Giancana παραδόθηκε μετά αφέθηκε ελεύθερος λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1942 από τη φυλακή, χάρη στην cellmate του Eddie Jones στη μαύρη δίκτυο λαχείο. Για να πάρετε με τις λαχειοφόρες αγορές στις γειτονιές των μαύρων υπό έλεγχο, άφησε Eddie Jones απαγάγει τέσσερα χρόνια αργότερα, αναγκάζοντάς τον να σταματήσει. Κατά τη γνώμη του, θα πρέπει να είναι για έναν μαύρο άνδρα να μην κάνουν τόσα πολλά χρήματα. Jones είχε τη δυνατότητα να συνταξιοδοτηθούν στο Μεξικό και "Moony», βοηθώντας με ρόπαλα και βόμβες για να αναλάβει το σύνολο του δικτύου παιχνίδι. Leonard Caifano συνέχεια κατευθύνθηκε προς το Giancana που τώρα ελέγχεται από τους λευκούς λαχεία. Παράλληλα αγόρασε κουλοχέρηδες, οι οποίες παρακολουθούνται από Chuckie αγγλικά, και ο ίδιος ωφελήθηκε καθώς Γκαμπίνο, δελτίο του πολέμου, δρώντας σε κλαπεί σφραγίδες.

Λίγο μετά το δεύτερο Παγκοσμίου Πολέμου Giancana διορίστηκε αναπληρωτής προϊστάμενος. Είναι συχνά στο Λας Βέγκας και το Hollywood, έχει στενή επαφή με τον Frank Sinatra και Sammy Davis. Sinatra είναι ο επίσημος ιδιοκτήτης του Καζίνο Cal Νέβα, η οποία ανήκει στην πραγματικότητα Giancana.
Το Συνδικάτο Σικάγο ελέγχει τα συνδικάτα ταινία, μπορεί να εκβιάσει τους παραγωγούς και studios. Με την επιρροή του James Riddle Hoffa άνοιξε την πρόσβαση συνδικάτα στην εξουσία στην Ουάσιγκτον. Επιπλέον, Giancana είναι μόνιμα στην Κούβα, όπου όλα επιτρέπονται, ποια είναι η Αμερική της δεκαετίας του '50 ινώδους απαγορεύεται. Giancana ξεκινά, Harry Stonehill στις Φιλιππίνες (κλεμμένα) να παραδώσει τα τσιγάρα. Stonehill έχει επαφές για το μέλλον δικτάτορα Φέρντιναντ Μάρκος, της Καθολικής Επισκοπής, των Φιλιππίνων ανθύπατος της πράκτορας της CIA, Στρατηγού Edward Lansdale και ο στρατηγός Douglas MacArthur.

Σε ένα καζίνο από Moe Dalitz στο Λας Βέγκας Phyllis McGuire μαθαίνει Giancana γνωρίζουν που έχει συσσωρευτεί σε αυτό το καζίνο είναι ένα χρέος παιχνιδιού των $ 100.000. Η τραγουδίστρια είδε έξω με τον Elvis Presley, αλλά μετά Giancana υποσχέθηκε να αναλάβει τη φροντίδα του χρέους, του δίνει το πλεονέκτημα. Dalitz έχει να τονίσει την απώλεια του ποδιού του. Ο Τύπος είναι εκστασιασμένο: Η Πεντάμορφη και το Τέρας. Έτσι, το ρόλο του ως αφεντικό του Σικάγου παίρνει μεταδίδονται στον Τύπο. Η ζηλιάρα Giancana McGuire ταξίδεψε παντού στο σημείο να τους ελέγχουν, αλλά δεν είναι σε θέση να δώσει έκφραση στα συναισθήματά του. Αγοράζει ακριβά δώρα για τους, αν όχι με τον τρόπο που συνήθως προέρχονται από λάφυρα.
Η 48-ετών, το αφεντικό που εκτιμά το ντεμοντέ τρόπους, συνελήφθη 60 φορές ήδη βοήθεια και υποκίνηση του εγκλήματος, διαρρήξεις, επίθεση, κλοπή, απόπειρα δολοφονίας, κατοχή όπλων, βομβιστική επίθεση, τα τυχερά παιχνίδια και το φόνο. Μέχρι το 1960, έχει περίπου 200 φόνους στη συνείδησή του, πολλοί από αυτούς εκτελέστηκαν από τους εκτελεστές του "Mad Sam" DeStefano, Φιφή και Willie Buccieri Daddano. DeStefano εργάστηκε παράδειγμα, τα θύματά του κυρίως στο θάλαμο βασανιστηρίων του με άξονες πάγο . Giancana υπάρχει μόνιμο προσωπικό των περίπου 1.000 γκάνγκστερ ο οποίος με τη σειρά του τις εντολές για την έκδοση περίπου 50.000 διαρρήκτες, απαγωγείς, οι παραχαράκτες, εκβιαστές, εμπόρους ναρκωτικών, τοκογλύφους και δολοφόνος. Τα ετήσια έσοδα αυτής της μεγάλης εταιρείας υπολογίζονται σε 2 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω της βίας και της διαφθοράς Giancana αστυνομικούς, δικαστές και πολιτικούς, οι οποίοι ελέγχονται συχνά το κόμμα του πρόκειται να επισκεφθείτε.

Quellen: Hersh: 46ff, Giancana: 20-370, Olgiatti, Best: 10στ, 37, Lewens / Wall.

1956 und Kennedy, Giancana

Ο Joe Kennedy έρχεται μέσα από τον Δήμαρχο του Σικάγο Richard Daley, σε επαφή με τον Sam Giancana, και τον αφήνει να ξέρει ότι είχε κάνει λάθος και θα είναι σε μπελάδες. Kennedy ζητά Giancana, να τον συναντήσει στο Ανατολική Ακτή, η οποία απορρίπτει κατηγορηματικά αυτό. Kennedy Mart έχουν ένα γραφείο στο Σικάγο για πολλά χρόνια και από το 1945 είχε στην κατοχή του τα εμπορεύματα, οπότε κάποιος θα ανταποκριθεί στο Σικάγο, ή και καθόλου.
Σε μια σουίτα στο Ambassador East Kennedy ζητεί από την αρχιμαφιόζος για βοήθεια τρεις ημέρες αργότερα, όταν ο Frank Costello ήθελε να σκοτώσει τον να φύγει. Παρά το γεγονός ότι Κένεντι είχε γίνει πλούσιος χάρη στη μαφία, αρνείται να φέρει όλο και περισσότερο Gegenleistungenzu και αποστασιοποιείται από την παλιά παρέα του. Σε περίπτωση διαφωνίας θα πρέπει να Kennedy δανείσει το όνομά του για τα ακίνητα των επιχειρήσεων Costello, αλλά φοβάται, θέτοντας έτσι σε κίνδυνο την πολιτική σταδιοδρομία του γιου του. Kennedy έχει παραιτηθεί από τις επαφές του με τη Μαφία ποτέ : Johnny Roselli, παίζει από καιρό σε καιρό, γκολφ, με Meyer Lansky συναντάει το 1957 στην Κούβα, λίγο αργότερα με το "Smiling Gus" Battaglia και Joe Bonanno. Giancana Kennedy υπόσχεται την αφοσίωση του γιου του, σε περίπτωση που αυτός γίνει πρόεδρος . Giancana ανταποκρίνεται σε αυτή την σύμβαση και ακύρωσε την καταδίκη σε θάνατο του Κένεντι.

Η Δημοκρατική Εθνική Συνέλευση τον Ιούλιο του 1956 σηματοδότησε μια στροφή στην καριέρα του Τζον Κένεντι, επειδή είναι διάσημος σε ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, αν και χάνει την προσφορά του για την αντιπροεδρία στο Σικάγο για να Estes Kefauver. Αμέσως μετά που πετάει με τον αδελφό του, Teddy, χωρίς όμως η έγκυος σύζυγός του Τζάκι στις Κάννες για μια εκδρομή με ιστιοπλοϊκό με τον Γιώργο Smathers και διαφορετικές γυναίκες. Στα 23,8. πρέπει να εισαχθεί για έκτακτης ανάγκης από το νοσοκομείο και υπέστη μια θνησιγένεια, τι πεθαίνει σχεδόν.
Η οικογένεια είναι ο Τζακ ο οποίος βρίσκεται στο Λονδίνο με την Marilyn Monroe δεν μπορούν να φτάσουν. Όταν οι γιατροί του είπαν σε 26,8. στο τηλέφωνο διαβεβαίωσε ότι δεν ήταν σε θανάσιμο κίνδυνο, θέλει να συνεχίσει υποτιθέμενη κρουαζιέρα του.
Μόλις δύο ημέρες αργότερα για να πετάξει πίσω JFK, γιατί Jackie θέλει ένα διαζύγιο. Ο Joe Kennedy προσφέρει $ 1 εκατομμύριο, έτσι ώστε να μην μπορεί να διαχωριστεί, και τις υποσχέσεις της ότι παίρνουν τώρα περισσότερο χώρο και το χρόνο έξω από την οικογένεια Κένεντι για να ζήσουν τις ζωές τους.

Ο Joe Kennedy έχει χτίσει έναν τοίχο μεταξύ της οικογενειακής ζωής του και επιχειρηματικής ζωής του. Αρχική δεν θα μιλήσει για τις επιχειρήσεις, και οι γιοι είναι αφελής σε θέματα διαχείρισης χρημάτων και δεν γνωρίζουν το παρασκήνιο του πλούτου του. Δεδομένου ότι ο Κένεντι γραφείο στη Νέα Υόρκη πληρώνει όλους τους λογαριασμούς από τους γιους, ο πατέρας των παιδιών ελέγχονται ικανοποιητικά οικονομικά. Στο βάθος, που κινεί τα νήματα της καριέρας τους. Joe δεν προτίθεται να λάβει ώστε στολισμένα πολιτική του καριέρα για τους γιους του εταιρεία, η οποία είναι πιο κατάλληλο για τους γιους στην ερώτηση.

Joe Kennedy διορίζεται πιθανώς ως αποτέλεσμα της απόκτηση της εύνοιας του στην Hoover, Αϊζενχάουερ στο Διοικητικό Συμβούλιο του Προέδρου της Σύμβουλοι Εξωτερικών δραστηριότητες των υπηρεσιών πληροφοριών. Ο έλεγχος του FBI παραλείπει ρόλο του Κένεντι ως λαθρέμπορος οινοπνευματώδων και έχουν παραλειφθεί από εκείνη ενός πρεσβευτή .
Kennedy δημιουργία αναταραχής, όταν έπαιξε για μια επίσκεψη στο σταθμάρχη της CIA στη Ρώμη, τα ονόματα των μυστικών μυστικών πρακτόρων στο Βατικανό και η ιταλική κυβέρνηση απαιτεί - και να λαμβάνει. Πιθανώς, ενημέρωσε τότε Hoover των δράσεων της CIA. Σε κάθε περίπτωση, Κένεντι κερδίζει το εξάμηνο στις επαφές γραφείο, με τον κόσμο νοημοσύνη. Hoover διαβεβαίωσε πιθανώς Kennedy ότι θα μπορούσε να συνεχιστεί παρά την ηλικία του, το FBI κατά την εκλογή του γιου του ως πρόεδρος.

Quellen: Wolfe: 298, Posener: 14,75 έως 78, Davis (1994): 94, Giancana: 214-222, Collier / Horowitz: 260-269, Best: 13, Summers (1993): 260 - 264,268 στ Olgiatti , Obenhause.

Juli του Σουέζ το 1956, Kris

Gamar Αμπντέλ Νάσερ εθνικοποίησε τη Διώρυγα του Σουέζ , η σανίδα σωτηρίας της Δυτικής εφοδιασμού σε πετρέλαιο, το οποίο ο Βρετανός Πρωθυπουργός Άντονυ Ήντεν και την κλιμάκωση ενάντια πρόεδρο της Αιγύπτου ξεκινάει.
Nasser είχε αρχικά υποστηρίζεται από τη CIA από τις αρχές της δεκαετίας του '50 ήταν το σάπιο φεουδαρχική εξουσία του βασιλιά Φαρούκ ανίκανοι να αναλάβουν κινδύνους για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή .
Η CIA πιθανώς Κέρμιτ Ρούσβελτ, ανέλαβε την επαφή με το «Ελεύθεροι Αξιωματικοί» προς τη Γενική Ali Muhammad Naguib, να προγραμματίσει την ανατροπή του βασιλιά. Ο βασιλιάς παραιτήθηκε το 1952, και ο Βρετανός αναγκάστηκε να αποσύρει 88.000 στρατιώτες. Νάσερ, ένας από τους αντάρτες και, στη συνέχεια, πρώτος αναπληρωτής πρωθυπουργός πίσω Najib θέλει να χτίσει το Aswan High Dam, προκειμένου να προωθεί την εκβιομηχάνιση και φεύγει με τα χρήματα των Αμερικανών να χτίσει ένα πύργο της τηλεόρασης στο Κάιρο, ο Πύργος είναι η CIA κλήσεις. Αίγυπτος, ωστόσο, θέλει να συμβαδίσει με την αναβάθμιση των όπλων του Ισραήλ και να αγοράσει ό, τι οι Αμερικανοί απορρίπτουν.
Γιατί να αγοράσετε τα όπλα από τη Σοβιετική Ένωση χώρα να αποφασίσει τι ο Βρετανός Πρωθυπουργός Άντονυ Ήντεν και John Foster Dulles, η μυστική επιχείρηση της ΩΜΕΓΑ. Μέσα από την προπαγάνδα, τις κυρώσεις και σαμποτάρουν την κατασκευή του φράγματος του Ασουάν, ο Νάσερ είναι ότι Najib έχει εκτόπισε τον Απρίλιο του 1954, θα αποσταθεροποιηθεί .
Επιπλέον, επιχειρεί να δολοφονήσει την MI-6 κατά μέσο όρο μία φορά το μήνα, Nasser. Η Σαουδική νοημοσύνη είναι από 3 εκατομμύρια δολάρια για να δολοφονήσει Νάσερ. Με τη λήξη του δανείου για το φράγμα θα πάρουν τα χρήματα για Νάσερ από τη διώρυγα του Σουέζ. Από το 1922, οι Αιγύπτιοι θεωρούσαν ανεξάρτητη της Μεγάλης Βρετανίας, η βρετανική εταιρεία Suez ως κατάλοιπο της αποικιακής εκμετάλλευσης, η οποία γι 'αυτό είναι εθνικοποιηθεί.
Ο Βρετανός στη συνέχεια προσπαθήστε ανεπιτυχώς να σαμποτάρουν τη λειτουργία του καναλιού .
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι Βρετανοί σχεδιάζουν από κοινού με τη γαλλική και τους Ισραηλινούς μια παγίδα. Το Ισραήλ επιτέθηκε στην Αίγυπτο, με την υποστήριξη των ΗΠΑ και η πρόοδος της χερσονήσου του Σινά κατά του Suzkanal και προμήθειες για τη Γαλλία και την Αγγλία συμφώνησαν να αποτελεί πρόσχημα για εισβολή . Βρετανία και η Γαλλία να θέσει αδύνατο τελεσίγραφο, που βομβαρδίζουν τους Βρετανούς στο Κάιρο, την Αλεξάνδρεια και το Πορτ Σάιντ και γη για να «προστατεύσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας» στην Αίγυπτο.

Αλλά Νάσερ, ο Αιγύπτιος άνθρωποι δεν συντριβή, όπως τις ελπίδες της Εδέμ, αλλά υπερασπίστηκε τον. Εδώ, η αιγυπτιακή πλοία βυθίστηκαν στο κανάλι για να το εμποδίσουν. Η απειλή του πυρηνικού πολέμου, η Σοβιετική Ένωση που οδηγούν στην αποχώρηση των Βρετανών, οι οποίοι χάνουν την κυριαρχία τους στη Μέση Ανατολή για τους Αμερικανούς, οι οποίοι ξαφνικά και απροσδόκητα από την Εδέμ έχουν γυρίσει.
Η Γαλλία δίνει το Ισραήλ με αντάλλαγμα το υλικό για την κατασκευή της ατομικής βόμβας, το οποίο είναι χτισμένο κάτω από την ευθύνη του Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης Σιμόν Πέρες αργότερα. 1967, 1973 και 1991, οι πυρηνικές κεφαλές που έχουν τοποθετηθεί στο πρόγραμμα εκκίνησης. Στις 09/22/1979 το Ισραήλ δοκιμάζει μια πυρηνική βόμβα χρησιμοποιώντας τη Νότια Αφρική. Μέχρι το 2000, το Ισραήλ παρήγαγε περίπου 200 πυρηνικές κεφαλές.

Μετά την κρίση, οι ΗΠΑ θα ξεκινήσει με την υποστήριξη των ισλαμικών κινημάτων , όπως η Μουσουλμανική Αδελφότητα, για να νικήσουμε παναραβικού κινήματος του Νάσερ. Nasser πολέμησε το 1928, που ιδρύθηκε από την Μουσουλμανική Αδελφότητα Χασάν αλ-Μπάνα, η οποία έβαλε τις θρησκευτικές υποχρεώσεις των εθνικών συμφερόντων.
1948 περιλαμβάνουν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, περίπου μισό εκατομμύριο μέλη, και έχτισαν τα δικά τους σχολεία, νοσοκομεία, εργοστάσια, και ένα μυστικό στρατό που πολέμησε εναντίον της βρετανικής αποικιοκρατίας σύστημα. Μετά τις επιθέσεις του πρωθυπουργού Μαχμούντ αλ Fahmi Μουσουλμανική Αδελφότητα-Nuqraschi απαγορευτεί το Δεκέμβριο του 1948, η Αδελφότητα, μετά την οποία ο ίδιος λίγο αργότερα έπεσε θύμα επίθεσης από την Αδελφότητα. Οι αρχές απάντησαν με τη σειρά με την ένταση των διώξεων, και στις 02/12/1949 al-Banna ήταν πιθανότατα πυροβόλησε με διάταξη της αιγυπτιακής βασιλικής οικογένειας. Η Αδελφότητα υποστήριξε το πραξικόπημα της «Ελεύθεροι Αξιωματικοί», τον Ιούλιο του 1952.
Μετά την ανεπιτυχή απόπειρα δολοφονίας κατά του προέδρου Νάσερ στις 10/26/1954 αυτό της Μουσουλμανικής Αδελφότητας που επιδιώκει αμείλικτα, η οποία συνήθως πήγε στην εξορία. Οι Αμερικανοί θυμούνται ότι οι Ναζί ήταν σε θέση να προσλαμβάνουν μεταξύ των Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου, πολλοί μουσουλμάνοι που πολέμησαν ενάντια στο Στάλιν, στη συνέχεια, λόγω της θρησκεία καταστέλλεται .
Χρησιμοποιώντας το ισλαμιστές θέλουν να αποσταθεροποιήσουν τη Σοβιετική Ένωση και η Pan-αραβικών εθνικιστικών και κινήσεις. Με την ήττα της Αιγύπτου στον Πόλεμο των Έξι Ημερών εναντίον του Ισραήλ το 1967 είναι μία από την κατάρρευση του αραβικού εθνικισμού. Το παραμένει εξαιρετικά δημοφιλής με τους ανθρώπους Νάσερ, με την υποστήριξη της Σοβιετικής Ένωσης μέχρι το θάνατό του σε ένα γραφείο το 1970. Στα 90 χρόνια κοινωνικά επιτεύγματα του Νάσερ διαβρώσει μέσω των ιδιωτικοποιήσεων υπό Μουμπάρακ, ενώ την ίδια στιγμή αυξάνει την οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση από τις ΗΠΑ μαζικά .

Quellen: Epstein: 20-23, Evans, Best: 45.52 στ, Σρέντερ, CIA Πληροφορίες: 13, Schulz: 156.169, Avineri: 66, Mehio, Labidi.

1956 Hughes και ο Νίξον
Dwight D. Eisenhower και ο Ρίτσαρντ Νίξον επανεκλογή του τον Νοέμβριο. Eisenhower, Nixon διατηρείται σε μεγάλο βαθμό εκτός των κυβερνητικές υποθέσεις και να αποφευχθούν στο μέτρο του δυνατού οποιαδήποτε προσωπική επαφή με τον Αντιπρόεδρο, τον οποίο θεωρεί ως «ανώριμη» και επικίνδυνη. Φεύγει όλες τις συναντήσεις και συνομιλίες με Νίξον κρυφά λάβουν για να προστατεύσουν τον εαυτό τους, και Νίξον παίρνει αδιαφορία και η περιφρόνηση του αισθητή. Στην πραγματικότητα, ο Νίξον είχε τη μύτη του και υποσχέθηκε τη γυναίκα του για να βγούμε από την πολιτική, όταν ο Αϊζενχάουερ υπέστη καρδιακή προσβολή το Σεπτέμβριο του 1955. Η προοπτική της διαδοχής Νίξον αφήσει να πάει και να δεχθεί τις ταπεινώσεις συνεχιστεί. Αλλά Αϊζενχάουερ ήθελε να ρίξει έξω τι Murray Chotiner δεσμούς με τη μαφία δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα Washington Post.
Christian Herter ήταν ο αντίπαλος υποψήφιος, με τον Harold Stassen προσπάθησε να ανατρέψει τον Νίξον («Νίξον Dump Κίνηση»). Εκ μέρους του Howard Hughes, Robert A. Maheu διεισδύσει ένας μυστικός άνθρωπος σε ένα Stassen, του οποίου η δράση θα μπορούσε να υπονομευθεί με επιτυχία. Προφανώς Αϊζενχάουερ τοποθετούνται σε πληροφορίες Stassen ήταν τότε εκβιασμό για να κρατήσει Νίξον. Chotiner όνομα εμφανίστηκε στις πλέον, και βύθισε με το Νίξον γράφτηκε από ομιλίες Cronin Πατέρα στην εκστρατεία χρηματοδοτείται από το Howard Hughes. Νίξον παρουσιάστηκε από τον δισεκατομμυριούχο Adela Rogers Αγίου Ιωάννη στη δεκαετία του '40. Το 1988, ισχυρίστηκε ότι ποτέ δεν είχε συναντηθεί Hughes. Hughes όχι μόνο λιπαίνει Νίξον από το 1946, αλλά και άλλα μέλη της οικογένειας, και χρησιμοποιεί το ψευδώνυμο κ. Θωμάς όταν ο ίδιος αποκαλεί τον αντιπρόεδρο.

Howard Hughes ξεκίνησαν για το Λας Βέγκας και μετακόμισε εκεί κατά τη διάρκεια τριών ετών από μια σουίτα ξενοδοχείου στο άλλο, μέχρι που το 1953 σε ένα μπανγκαλόου πέντε δωμάτιο ήταν το Desert Inn, συνοδεύεται από μια σχεδόν ατελείωτη σειρά one-night stands. Όταν ο Jean Peters στο 29/5/54 Stuart Cramer ΙΙΙ, το oilman, παντρεύτηκε θέσει Maheu πήρε την πρώτη εργασία του Hughes, να αποκαλύψει τόσο πολύ βρωμιά Cramer. Maheu ανακάλυψε ότι η πλούσια Texan επιβάλλεται η Lockheed και η CIA. Τα φύλλα μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα του Πέτρου Cramer, Terry Moore παντρεύτηκε το 1959.
Hughes υποσχέσεις αλλά και Kathryn Grayson, Susan Hayward, ο γάμος Yvonne Shubert το 1956 και διοργάνωσε παράλληλα με την παραμονή της Πρωτοχρονιάς Peters, Hayward και Shubert. Maheu σκιά στον απόηχο της δεκάδες σταρ του Χόλιγουντ, η Hughes είδε ως ιδιοκτησία του. Σε μια άλλη, ο ίδιος ελέγχεται η αφοσίωση των εργαζομένων και βρέθηκαν συσκευές υποκλοπής στα γραφεία.

Η IRS εξέτασε Maheu σε αντάλλαγμα, επειδή οι ​​επιθεωρητές ανακάλυψαν ότι η φορολογική τους λογαριασμούς του προς την Εταιρεία Εργαλείο Hughes έγραψε κωδικοποιημένα. Maheu έχει συναντά στο Λας Βέγκας επιχειρηματικές επαφές με τη μαφία και με τον John Roselli, λιπαίνει FBI αξιωματούχους και πολιτικούς στην Ουάσιγκτον για να έρθει σε στρατιωτικές συμβάσεις για Hughes. Η Hughes Aircraft επικεντρώθηκε από νωρίς στρατιωτική ηλεκτρονικά και να αναπτυχθούν με τη Falcon, το πρώτο βλήμα άσυλο ραντάρ. Θα μπορούσε επίσης να ακουστεί με τις συμβάσεις CIA συνολικού ύψους 7 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τους κυριότερους πελάτες της εταιρείας που γράφουν το 1953 χάρη στο πόλεμο της Κορέας, την κατασκευή των κατασκοπευτικών δορυφόρων και καλοί επιστήμονες, για πρώτη φορά μετά από 18 χρόνια στο μαύρο και να κάνει ένα κέρδος της τάξης των 5,3 εκατ. δολαρίων.
Ωστόσο, τα προβλήματα που αναπτύχθηκαν λόγω στελέχη ήθελε να καταβάλλονται υπό μορφή μετοχών με σκοπό να αποφύγουν τους φόρους, και Hughes ήταν ο μοναδικός ιδιοκτήτης. Επιπλέον, η Πολεμική Αεροπορία τον πήρε στο FBI αναφέρει ότι δεν ήταν πλέον σε θέση να φέρουν όπλα εργοστάσιο, υπό πίεση.

Τον Δεκέμβριο του 1953 ίδρυσε το Ιατρικό Ινστιτούτο Howard Hughes ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, και έγραψε για τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας και μετοχές της εταιρείας του απαλλασσόμενου από τον φόρο ίδρυμα. Μόνο το ένα τοις εκατό από το κέρδος $ 3, 6 εκατομμύρια το 1954 έρεε πραγματικά ζητώντας στην ιατρική έρευνα. Τέλος του 1955 αποφάσισε την Εφορία ότι το αφορολόγητο καθεστώς δεν είναι σκόπιμο να αλλάξει, αλλά ως ένα πλήρες έκπληξη γνώμη του τον Μάρτιο του 1957, αν και ένα αντίστοιχο αίτημα αυτό είχε προηγουμένως abgeleht δύο φορές. Μετά Hughes στις 08/20/55 προσπάθησε ανεπιτυχώς να λιπαίνει, ο Διευθυντής του FBI Χούβερ, Τον Δεκέμβριο του, πλήρωσε $ 205.000 Αντιπρόεδρος Νίξον, η οποία αντιστοιχεί σε μια τρέχουσα ποσό άνω των 1.250.000 δολαρίων. Ένα μήνα αργότερα, ο Νίξον αγοράζει ένα 16-δωμάτιο βίλα για $ 75.000. Όταν η συμφωνία ανατιναχθεί, προβάλλεται ο ισχυρισμός Hughes Ντόναλντ Νίξον είχε χορηγήσει δάνειο για την απώλεια των αποφάσεών του «Νίξον Burgers» της αλυσίδας, το οποίο είναι μόνο δύο εβδομάδες μετά την υποτιθέμενη πτώχευση δανείου.
Δεδομένου ότι η Hughes Medical είναι ο μοναδικός κάτοχος των αεροσκαφών Hughes, Hughes εγκαθίσταται σε όλα τα είδη των καταστημάτων, οφείλεται στο Nixon ολόκληρη επιχειρηματική αυτοκρατορία του, ουσιαστικά αφορολόγητα . Μάλιστα φορολογούνται με εισόδημα λιγότερο από $ 20.000.

Ένα μήνα μετά τον Εμφύλιο Διοικητικού Aeronautic επιτρέπει την καταβολή της TWA, η συμπερίληψη ενός τεράστιου δανείου, που χορηγείται άδεια τους στις νέες εσωτερικές και διεθνείς γραμμές και μια αύξηση των ναύλων. Hughes έχει αγοραστεί από το 1939 συνεχώς τις μετοχές της Trans World Airways, με την ιδέα να πουλήσει τα δικά της αεροσκάφη του, TWA, και κατέχει το 78% της εταιρείας. Το 1956 προσπάθησε να δέρνω την TWA έως 63 αεριωθούμενα αεροπλάνα που πρόκειται να αναπτυχθούν από τα αεροσκάφη Hughes. Για να αντιμετωπιστεί ο ανταγωνισμός να μην μείνει πίσω, αλλά διέταξε μια βιαστική ενέργεια για 487 εκατομμύρια $ 188 Boeing 707 και 30 Convair 880, το οποίο υπερβαίνει τις οικονομικές δυνατότητες της αεροπορικής εταιρείας, με μεγάλη διαφορά. Αντί να διαπραγματεύεται πρόσθετη χρηματοδότηση με τις τράπεζες, Hughes εξαφανίζεται μετά το μυστικό γάμο στον Jean Peters σε 12/01/57 από τη σκηνή, επειδή τον απόλυτο έλεγχο του πέρα ​​από την TWA θα ήταν περιορισμένη. Η απόφασή του να παντρευτεί την ηθοποιό φοβάται να προσγειωθεί, λόγω της προοδευτικής νευρο-σύφιλη του σε ένα νοσοκομείο, αυτό που η γυναίκα θα πρέπει να δώσει το Einwillligung. Το κυκλοφορούν στο Τύπο εικασίες για το γάμο δεν Hughes τη διάρκεια του έτους 17 παλαιές Shubert μακριά ως φήμες και υπόσχεται να την παντρευτεί μέχρι να μείνει έγκυος. Όταν Shubert λύνει 1959 έξω από το χρυσό κλουβί, και νέο φίλο της Johnny άκρη σε ένα ατύχημα πυροβολεί τον εαυτό του προφανώς, συνεχάρη Hughes, Maheu ήταν καλύτερη από ότι περίμενε. Hughes οχυρωμένος το Δεκέμβριο του 1957 στην αίθουσα προβολών ταινιών ενός παραγωγού του Χόλιγουντ, όπου φαίνεται γυμνό ταινίες και τηλεφωνικές κλήσεις. Μετά από τρεις μήνες, ενημέρωσε τη σύζυγό του ότι ήταν άρρωστος και ήταν σε θεραπεία σε ένα ιατρικό κέντρο.

Χρηματοοικονομικών επενδυτών θέση ενός πρώην πράκτορα του FBI και μια ορδή των ντετέκτιβ να του δώσει μια κλήση για να φέρει, τι Maheu οργανωμένη με διάφορους πράκτορες της CIA μια "αντικατασκοπίας δράση." Πολλές ψευδείς συμβουλές που αναφέρονται στο ντετέκτιβ και ένα διπλό με Hughes έχει αναλάβει τη δέσμευση να την ερεθίσει. Στη συνέχεια πιθανολογείται ότι Hughes είχε απαχθεί, προκειμένου να αναλάβει την αυτοκρατορία του. Maheu ακολουθεί ουσιαστικά την πλοκή του προσωπικού, όλοι οι Μορμόνοι, κατά Νώε Dietrich και την αναχώρηση του τελευταίου εξωτερική επαφή. Ο επικεφαλής των στρατευμάτων των Μορμόνων, Frank William Φιλικό παρακολουθούνται στην έδρα της Hughes Productions στο Χόλιγουντ, τον συντονισμό των επιχειρήσεων, της επικοινωνίας με τους επιχειρηματικούς εταίρους και την ταξινόμηση των εγγράφων "μυστικό", "εμπιστευτικό" ή "κλειστές".

Τέλος, Hughes τραβά πίσω μετά από τέσσερις μήνες στο Beverly Hills Hotel, το οποίο περιβάλλεται από το προσωπικό του, οι Μορμόνοι που υποστηρίζουν την φοβία του για τα βακτήρια, ακόμα και τη σκόνη. Προς την κατεύθυνση του Hughes, ένα εγχειρίδιο με λεπτομερείς οδηγίες και θρησκευτικές αναφορές θα γραφτούν ως βοηθός κατάστημά του, για παράδειγμα, ή να ανοίξετε ένα μπορεί να έχει. Όλα τα αντικείμενα με τα οποία Hughes έρχεται σε επαφή πρέπει να παρουσιάζονται με desinfisziert και Kleenex.

Μετά Hughes έχει δει τις εκλογές Μις Υφήλιος στην τηλεόραση, και ιδιαίτερα λαμβάνονται από Μις Βέλγιο, Chouinard λέει Hughes και Maheu να εισάγουν κάποια από τα κορίτσια στις Ηνωμένες Πολιτείες. 6 ή 7 υπό την κάλυψη μιας εταιρείας ταινία που πρόκειται να εκτελεστεί μέσα, που παρουσιάζονται σε διαμερίσματα και επιπλωμένα με το συνηθισμένο πρόγραμμα. Αφήστε λόγω Carolyne Lecerf παρακολούθηση όλων και πάλι στις ΗΠΑ μέσα σε μια εβδομάδα, και η μητέρα της Μις Βέλγιο, του οποίου τα γράμματα είναι υποκλαπούν, ενεργοποιεί την Πρεσβεία του Βελγίου και το FBI. Μετά είπε σε συνέντευξή του από τη δοκιμασία της αιχμαλωσίας τους, επιστρέφει μετά από έξι μήνες χωρίς υποσχέθηκε συνάντηση με τον δισεκατομμυριούχο.

Quellen: Drosnin, Giancana: 341, Best: 50 έως 53,84, Brown / Broeska: 275-322, Summers (2000): 134,145 - 159.

1957 ο Robert Kennedy εναντίον των Teamsters Ένωσης
Λίγο μετά το "Hotel des Palmes" στο Παλέρμο, της Σικελίας και της Αμερικής συμβουλές μαφίας είχαν συγκεντρωθεί για τη σύναψη συμφωνίας σχετικά με το συντονισμό στο χώρο των ναρκωτικών, πρόκειται για την πρώτη μεγάλη έρευνα του Κογκρέσου κατά τις επιχειρήσεις της μαφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες .
Τα Χριστούγεννα του 1956, ο Joe και ο Ρόμπερτ Κένεντι είχε χειρότερη διαφορά τους από το Bobby θέλει να εργαστεί ως νομικός σύμβουλος στο McClellan επιτροπή για να ερευνήσει τα συνδικάτα και τους δεσμούς τους με το οργανωμένο έγκλημα, το οποίο ο πατέρας του τον απαγορεύει. Μέχρι στιγμής, πιο υπάκουος, και ευσεβείς, συνταξιούχος, παντρεμένος και πατέρας 5 παιδιών αψηφά τις 33 χρονών πρώτη φορά τη θέληση του πατέρα του, ακόμη και ο φίλος του, Justice William O. Douglas από το Ανώτατο Δικαστήριο στρέφεται προς Bobby αποθαρρύνει τους εργαζόμενους.
Bobby ξεκίνησε τις σπουδές του μετά το 1951 για τη Διεύθυνση Εσωτερικού Ασφαλείας του Υπουργείου Δικαιοσύνης να ζητήσει Σοβιετική κατασκόπους στο πλαίσιο της Επιτροπής και εισπράττονται από McCarthy ως κομμουνιστής μαχητής περισσότερη εμπειρία. John McClellan, ο νέος πρόεδρος της Γερουσίας Έρευνες της υποεπιτροπής, ο πρώτος είναι πιο δραστήρια κατά των κομμουνιστών, με την Ένωση Εργαζομένων μεταφορών με ορίζοντα το 1956 ήταν το θέμα. Με 1,7 εκατομμύρια μέλη, η Αδελφότητα των Teamsters, το μεγαλύτερο, πλουσιότερο και πιο επιθετική ένωση που μπορούσε να καθηλώσει τη χώρα, ανά πάσα στιγμή.

Στις 01.30.57 η Γερουσία επιτροπή υπό την προεδρία του γερουσιαστή John L. McClellan δημιουργείται, και για τα επόμενα 30 μήνες, RFK, διευθύνων σύμβουλος της Επιτροπής και η κινητήρια δύναμη της έρευνας, και ακόμα και JFK προφίλ ως Mobjäger.
Μπόμπι μαθαίνει ότι Teamsters πρόεδρος ο Dave Beck με χρήματα από την Ένωση έχτισε ένα σπίτι, και μετά από δύο χρόνια από την ένωση για 163.000 δολάρια μεταπωληθούν. Το επίκεντρο των 370.000 δολαρίων κλοπή του ηγέτη των συνδικαλιστικών οργανώσεων από τα συνταξιοδοτικά ταμεία Teamsters και της φοροδιαφυγής, για την οποία αυτό πηγαίνει στη φυλακή το 1957, αλλά Gerald Ford θα είναι πλήρως αποκατασταθεί το 1975. Ακόμα και τον διάδοχό του, Jimmy Hoffa (πρόεδρος 1957-1971) και Joey Glimco του Σικάγο θα τεθεί κάτω από το μικροσκόπιο.

James Riddle Hoffa, γεννήθηκε το 1913 και μετακόμισε με τη μητέρα του μετά το θάνατο του πατέρα του το 1920 στο Ντιτρόιτ. Μετά την ηλικία των 19 ετών που από την πρώτη νίκη του στο συνδικαλιστικό κίνημα, Hoffa ήταν αρχές της δεκαετίας του '30 μέσω του αγαπημένου Sylvia Pagano της, με τον Frank Κόπολα είχε μια υπόθεση και η μητέρα του Chuck O'Brien είναι σε επαφή με το οργανωμένο έγκλημα ότι όλα αυτά τα χρόνια σε μια απαραίτητη βάση για την καριέρα του στην κορυφή του Teamsters είναι. Hoffa συνεργάτες με τον Κόπολα και Santo PERRONE , ο οποίος, σε αντίθεση με άλλες εταιρείες εκβιαστές άναψε πρώτα το βόμβες και στη συνέχεια απαίτησαν τα χρήματα.
1936 απολύθηκε για Mobaktivitäten στις αποβάθρες, τον εισήγαγε σε μια ένωση μεταφοράς ως οργανωτής. 1941, στο Ντιτρόιτ σε μια μάχη εξουσίας μεταξύ του Κογκρέσου των Βιομηχανικών Οργανισμών και το AFL Teamsters, Hoffa για τον εαυτό τους με αλυσίδες όπως μορφοποιημένης ενόπλων κακοποιών, μαζί με τον σωματοφύλακα του, αργότερα Rolland McMaster. Με τη βοήθεια του Υπουργείου Δικαιοσύνης, κατάφερε επίσης να νικήσει την αριστερά-CIO ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μινεάπολη.

Σχετικά με PERRONE Hoffa ξεκίνησε με τον Paul Ντόρφμαν, πρόεδρος του Σικάγου μαφία κυριαρχεί αποβλήτων Ένωσης χειριστές από τη δολοφονία του προκατόχου του το 1939, όταν ο Jack Ruby έπαιξε κάποιο ρόλο. Hoffa το 1949 δημιούργησε τη διάσκεψη του Μίτσιγκαν των Teamsters Ταμείο Μέριμνας, και ο πατέρας και ο γιος Ντόρφμαν ιδρύθηκε ο Οργανισμός Casualty Ένωσης για νομισματικές συναλλαγές. Τα κεφάλαια αυτά εξελιχθεί σε μια πραγματική τράπεζα μαφία . Hoffa προστατεύει προσφορές των γκάνγκστερ, η Ένωση μπορεί να χρησιμοποιήσει ως πρόσχημα. Ο μαφιόζος παρέχουν σε αντάλλαγμα με αποτελεσματικές μέθοδοι για τη διασφάλιση ότι οι εργαζόμενοι ακολουθούν τις εντολές, όπως οι οδηγοί πλυντήριο των Teamsters Τοπικής 285 με Morris Dalitz. Εάν μια εταιρεία αρνείται την προστασία της Ένωσης Hoffa, Frank Kierdorf πυροδοτεί μια βόμβα. Επιπλέον, τα συνταξιοδοτικά ταμεία είναι διαθέσιμο Hoffa, κυρίως στο Λας Βέγκας και εμπορικών ακινήτων που θα επενδυθούν.

Vermutlich ist es Hoffa, Russell Bufalino der ημέρες μαφίας, Σαλβατόρε Κόκκος, John LaRocca, James Plumeri überzeugt und Gabriel Mannarino, mit der zu kooperieren CIA. Μαφιόζου sind diese mit den να Teamstern verknüpft, Kasinoinvestitionen haben und sind στην Αβάνα στο den Drogenhandel verwickelt. Die Kommission heraus findet auch, dass Hoffa eng mit Tony "Πάπιες" Corallo zusammenarbeitet und Johnny DioGuardi, Flughafen της Νέας Υόρκης für die Tommy Lucchese ausbeuten. Paul Ντόρφμαν wurde υγρός "Θεός" DioGuardi Direktor der Νέα Υόρκη Ηνωμένες Auto Εργαζομένων Ένωσης, AFL.
Ένας δημοσιογράφος για την Hearst ομάδα άρχισε να γράφει για Dioguardis εμπλοκές και τυφλοί, επειδή ήταν ένεση οξύ στο πρόσωπό του. Αφού οι επιτιθέμενοι οξύ είχε μάθει ότι το θύμα του ήταν ένα σημαντικό πρόσωπο, απαίτησε ξαφνικά 50.000 δολάρια, αντί των $ 500, μετά την οποία ο ίδιος έλαβε τέσσερις σφαίρες στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Η διαλεύκανση της υπόθεσης Dioguardis χρειάστηκε να εγκαταλειφθεί γιατί όλους τους πιθανούς μάρτυρες, οι οποίοι προτίμησαν να παραμείνουν σιωπηλοί.

Μετά την εξαγορά του Γραφείου είναι να Hoffa, Robert Maheu, ο οποίος με το Teamsters και CIA δικηγόρος Edward Bennett Williams μετοχές στο γραφείο . Williams πήρε να ξέρετε για τον φίλο του Johnny Roselli Maheu. Επίσης, ιδρύθηκε το 1957 από McMaster και David Hoffa χρήση της Yara του Teamsters Τοπικές 320 το Μαϊάμι, όπου Santos Trafficante αφορά ένα γραφείο. Το επόμενο έτος, να πάρει τον έλεγχο του Teamsters Εθνικής Τράπεζας του Μαϊάμι. Η βίαιη McMaster είναι επίσης συνεργασία με την οικογένεια μαφίας Genovese στη Νέα Υόρκη. Genovese Capo Anthony Προβεντσάνο, ο επικεφαλής του New Jersey Τοπικές 560 και το 1959 πρόεδρος της 100.000 μέλη New Jersey εκλέγεται Μεικτού Συμβουλίου 73, την οποία ελέγχει τουλάχιστον το 10% του συνόλου των Teamsters. Να "Tony Pro" αγωνίστηκε κυρίως ένωση μεταρρυθμιστής, σκοτώθηκε από τους πολλούς. Hoffa τον κάνει ο αντιπρόεδρος της Διεθνούς Teamsters. δύναμη Hoffa εκτιμάται από την Επιτροπή McClellan ως επικίνδυνα για το σύνολο της χώρας.

Συνολικά πάνω από 100 δικηγόροι στην παρούσα έρευνα, οι μάρτυρες είναι υπό αμφισβήτηση το 1500 περίπου 500 δημόσιες ακροάσεις, 20'432 γεμίσει τις σελίδες ημερολογίου. Κατά τη διάρκεια των ερευνών τους φίλους σε διάφορες πόλεις, RFK από αρχηγός της αστυνομίας William Parker, και Τζέιμς Χάμιλτον, στο Τμήμα Intelligence LAPD, ίδρυσε το γραφείο του στο Λος Άντζελες.
Eisenhower υποστήριξε την McClellan επιτροπή, αλλά τουλάχιστον δεν παρεμποδίζεται, όπως η έρευνα Kefauver από την υπόθεση Roosevelt. Hoffa προσπάθησε να αγοράσει το δικηγόρο Ιωάννη Cheasty ως κατάσκοπος στην Επιτροπή, σε συνεννόηση με τον Bobby αποφασίζει να εργαστεί ως διπλός πράκτορας. Hoffa περνά Cheasty 200.000 δολαρίων υπό την επιτήρηση του FBI, και εξακολουθούν να χάνουν RFK η δίκη δωροδοκία του δικηγόρου Edward Hoffa του Bennett Williams. θέλει RFK εκδικηθεί την ήττα του και δήλωσε «αυτό το κάθαρμα Jimmy Hoffa" ο κύριος εχθρός , όπως ο ίδιος αναλαμβάνει το Υπουργείο Δικαιοσύνης.

Μαφίας αφεντικά, όπως ο Carlos Marcello, Sam Giancana, να συνεργαστούν περισσότερο με Hoffa θα κληθούν σε συνέντευξη από την Επιτροπή McClellan. Εισαγγελέας Aaron Kohn RFK ενημερώνεται λεπτομερώς σχετικά με τα πορίσματά του στο Μαρτσέλο και κατέθεσε ενώπιον της επιτροπής, επίσης, που διατυπώθηκαν εναντίον του. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης σε 03/24/59 Marcello αρνήθηκε τη δήλωση των θεμάτων του RFK και οι γερουσιαστές. Giancana χρησιμοποιηθεί πριν από την επιτροπή McClellan 34 φορές το 5ο Η τροπολογία. Robert Kennedy τον γελοιοποιεί κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, η οποία προσέλκυσε την προσοχή στον Τύπο. Παρά τη διερεύνηση από τους γιους του, ο Joe Kennedy στο Murray Humphreys Giancana μπορεί να πει, είχε την κατάσταση υπό έλεγχο.

JFK είπε κάποτε κατά τη διάρκεια των ακροάσεων: « Έχουμε μόνο ένας κανόνας εδώ: Αν είναι απατεώνες, πήραμε πάνω από αυτό, φέρνουμε σε αυτό . "

RFK και λέει: « Αν δεν επίθεση του οργανωμένου εγκλήματος σε εθνικό επίπεδο με τους ίσες όπλα και τεχνικές, που θα μας καταστρέψει ». Giancana αισθάνονται προδομένοι από τον Joe Kennedy, αν και λέει ότι αν ήταν απλά ένα πολιτικό παιχνίδι, το οποίο Humphreys και Sinatra φαίνεται να πιστεύουν.

Επιπλέον, Giancana έχει άλλα προβλήματα: Leon Marcus, ένα διεφθαρμένο τραπεζίτη, έχουν απαγγελθεί κατηγορίες σε 03/31/57 για υπεξαίρεση κεφαλαίων της Τράπεζας Southmoor του στο Σικάγο. Για να ασκηθεί πίεση υπέρ της αθώωσης, θέλει mithineinziehen Giancana με εκβιασμούς και συμβιβασμούς έγγραφα.
Sal Moretti, ένας πρώην αστυνομικός και ένας στρατιώτης από τον Αντιστράτηγο Willie Patate, να πυροβολήσει τον Marcus και να κλέψει τα ενοχοποιητικά έγγραφα. Αλλά αυτός κάνει το λάθος να επιβαρύνει την απόδειξη για την πληρωμή των $ 100.000 σε σχέση με το μοτέλ Κεραυνός ξεχνάμε. Willie Moretti, στη συνέχεια, βασανίστηκαν απάνθρωπα Patate μέχρι θανάτου, αλλά αυτό δεν οδηγεί σε ένα κατηγορητήριο, παρά τη δημοσιότητα. Giancana στη συνέχεια, αλλά για 67 αδικήματα τα τυχερά παιχνίδια που επιβάλει από το Wagon Wheel, που χρονολογούνται από το 1951.

Giancana αγόρασε το 1958 με χρήματα από τα συνταξιοδοτικά ταμεία και την ένωση των Teamsters, το Stardust καθεξής. Gus Greenbaum, τα $ του κέρδος $ 15 εκατ. το Flamingo στο Λας κλάδους Βέγκας 9 εκατομμύρια ευρώ για τον εαυτό τους, να παίξουν, και η σύζυγός του το Δεκέμβριο, 1958 εντολή και Giancanas Lansky βασανίστηκαν μέχρι θανάτου. Las Vegas έχει γίνει μια από τις πιο προσοδοφόρες πηγές και παραμένει εκεί μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του '70. Συνολικά κέρδισε Giancana 4 εκατομμύρια δολάρια το μήνα, αφορολόγητα.

Murray Chotiner, για το Earl Warren και ο Ρίτσαρντ Νίξον , τα έργα πρέπει να πιστοποιεί τους πελάτες λόγω της μαφίας του. Υπερασπίστηκε με τον αδελφό του Τζακ Mafia 249 ανθρώπους στο δικαστήριο ότι ο Ρίτσαρντ Νίξον δεν θα τον εμποδίσει να διορίσει ως ειδικό σύμβουλό του. Carmine Bellino το 1956 αποκαλύφθηκε μια υπόθεση διαφθοράς με ομοιόμορφο παραγγελίες, έχει εμπλακεί στην Chotiner. Προσπαθεί πάντα για να αποφύγουν να καταθέσουν ενώπιον της επιτροπής, και τελικά θα καλύψει του Joe McCarthy.
Ακόμα και ο Jack Ruby έπρεπε πραγματικά να καταθέσει ενώπιον του Κογκρέσου, αλλά Αντιπρόεδρος Νίξον να αποφύγει αυτό από την κατάθεσή της στον FBI, Ruby εργαστεί γι 'αυτόν σύμφωνα με το πραγματικό του όνομα. Σύμφωνα με πρόσφατο έγγραφο του FBI Ruby εργάστηκε από το 1947 ως "ο άνθρωπος κατάσκοπος & χτύπησε" ένα είναι πραγματικά για Νίξον. Ruby αναφέρεται σε μια έκθεση του FBI του 1956 σε σχέση με το λαθρεμπόριο ναρκωτικών από το Μεξικό, το Τέξας και την Ανατολή. Ruby φάρμακα smuggles με τον James ζωή Breen των μαστροπεία και τα τυχερά παιχνίδια, η οποία τρέχει με τον Χάρι Hall. Ruby είναι με αρκετούς αστυνομικούς σαν υπολοχαγός Joseph Ellis , και ακόμη και με Ντάλας αρχηγός της αστυνομίας Jesse Curry φίλους. Μέχρι το 1958, ο μαφιόζος του Ντάλας, το αμερικανικό Σωματείο Καλλιτεχνών Ποικιλιών (Ağva), που αντιπροσωπεύουν μαζί με τους ηθοποιούς και τα διαβρωτικά, υπό τον έλεγχό τους, για να αποφευχθεί η επανάληψη των καταδικαστικών αποφάσεων, όπως αυτή του συνεργάτη του ρουμπινιού, Joe Χρεόγραφα 1954, λόγω των "λευκών σκλαβιά είναι. " Henry James Dolan, ένας έμπιστος του Marcello, Pechora, και Ruby Tafficante τοποθετείται στην κορυφή του Ağva.

Quellen: Giancana: 227-229,238-240,273, Davis (1988): 81 - 86,406, (1994): 110, Marrs: 171F, Nr.9/1991 NZZ Folio: 15, Weberman (27): 14ff, Hersh: 134, Scott (1993): 233, Pease (1995), Sylwester: 3-7, Kangas: 3, Best: 11 έως 14,41, Groden / Λίβινγκστον: 317F, Summers (2000): 51 και επόμ, Collier / Horowitz: 269-293 Anson: 314-321, Carey / Olgiatti.

Mafiakrieg 1957 στη Νέα Υόρκη
Albert Αναστασία , από το 1951 επικεφαλής της οικογένειας Mangano, είναι πυροβολήθηκε στο κομμωτήριο στο ξενοδοχείο Sheraton στις 25.10.57 με διαταγή του Ιωσήφ Profaci. Αναστασία ήταν η πλουσιότερη των αφεντικών της Νέας Υόρκης, με την απληστία του για χρήμα και εντελώς περιττό να πιστεύουν από Tenuto Frederico εκτελούνται δολοφονία του Arnold Schuster αριστερά την άλλη τα αφεντικά, Αναστασία χάνοντας το μυαλό μου. Δηλώσεις Shank οδήγησε στη σύλληψη του ο ληστής τραπεζών Willie Sutton, η οποία Σούστερ ήταν τυποποιημένο από τις εφημερίδες σε έναν ήρωα. Αναστασία κάθισε σε σχέση με το νέο Αβάνα Hilton σε ανταγωνισμό με Lansky και Trafficante προσφέρθηκε να τον πάρει με τις επιχειρήσεις Lansky του. Επιπλέον, οι φήμες, Αναστασία πωλήσει τη συμμετοχή στο Cosa Nostra, το καθένα για $ 50.000.
Το 1956, underboss Αναστασίας Joe Adonis από το INS απελάθηκε στην Ιταλία.
Αμέσως συγκάλεσε στη συνέχεια μια συνάντηση Vito Genovese, ένα από την Επιτροπή και δήλωσε ότι ο Frank Costello έπρεπε να εξουδετερωθεί. Genovese άρχισε μετά την απελευθέρωσή του από φυλακή σε 29/10/53 Costello στο οικόπεδο κατά Αναστασία συμμάχων από την κριτική Costello δημοσιότητα. Costello έχει αποκλειστεί από την Επιτροπή ότι παραιτήθηκε της Meyer Lansky ως αποζημίωση ένα μέρος του καζίνο Tropicana. Ενώ Costello καθόταν στη φυλακή, οι αρχές που προσδιορίζονται περαιτέρω εναντίον του, και για την πληρωμή των 4.888 δολαρίων για τη σύζυγό του για μια νέα δίκη αύξηση λόγω της συγκάλυψης του εισοδήματός του για να τον λόγο αυτό καταδικάστηκε σε πενταετή φυλάκιση. Ως απόδειξη του δικηγόρου Edward Bennett Williams μπορεί να ότι η καταδίκη θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο μέσα από την παράνομη υποκλοπή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, Costello βρίσκεται ελεύθερο και πάλι το 1957 πόδια. Costello θα συνεχίσει τότε τις δραστηριότητές της παρά τον αποκλεισμό του, γιατί Genovese απεργίες χωρίς προειδοποίηση: Ο σκοπευτής Vincent Gigante στις 05/02/57, αλλά μόνο τον τραυμάτισε, και Μπορεί επίσης να αλιευθεί από την αστυνομία. Όπως λέει ο Costello, δεν είχε ποτέ δει Gigante, αλλά αυτό είναι ελεύθερη και πάλι. Η αστυνομία ανακάλυψε 800 δολάρια σε μετρητά Costello και την παραλαβή των $ 651'254, τα έσοδα των καζίνο στο Λας Βέγκας Tropicana, 27 Απριλίου, για το οποίο είναι καταδικάστηκε σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης. Αναστασία κλείστηκαν ο ίδιος στη συνέχεια, στο εξοχικό του σπίτι, το οποίο Underboss του Frank Scalise Jimmy Squillante πυροβολείται.

Αναστασία δήλωσε ότι θα εκδικηθεί για το γύρισμα του Costello και Scalise. Genovese, Κάρλο Γκαμπίνο μπορεί να πείσει τις υπόλοιπες υπολοχαγός του Αναστασία, τώρα που Αναστασία επικίνδυνη για τη μαφία θα. Gambino Genovese διαβεβαίωσε την υποστήριξή του στην Επιτροπή, οπότε Joe στροφές Profaci. Αυτή είναι η σύμβαση με την πιο άγρια ​​των δολοφόνων του: οι Αδελφοί Crazy Joe, Louie και ο Kid Blast Gallo, η Αναστασία δολοφονία, αφού έχει φάει την προηγούμενη μέρα με Trafficante, για να συζητήσει την υποτιθέμενη εξαγορά του καζίνο.
Σχεδόν 100 γκάνγκστερ και συνεργάτες από 15 χώρες συνεδριάζει ύστερα από πρόσκληση του Vito 14:10:57 Genovese στο κτήμα του Joseph Barbera στο Apalachin . Genovese ήθελε δήθεν η συνάντηση για να πραγματοποιήσει πρώτα στο Σικάγο, αλλά στη συνέχεια πήγα σχετικά με την πρόταση του αφεντικού της μαφίας του Μπάφαλο, Stefano Maranzano, α. Ο μαφιόζος πληρούνται από το 1931, κάθε 5 χρόνια, την τελευταία φορά το 1956, επίσης, Barbera, όπου ο Joe Zerilli και Angelo Bruno συμπεριλήφθηκαν στην Επιτροπή, η οποία αποτελείται από 9 μέλη. Αλλά τα προβλήματα απαιτούν ένα προ-επικάλυψη συνεδριάσεων: Τα αφεντικά θέλουν την αντιπαλότητα στη Νέα Υόρκη οικογένειες, η οποία έγινε μετά από 20 χρόνια σταθερά, να σταματήσει και να ζητήσει εξηγήσεις για τις επιθέσεις κατά του Costello, Scalise και Αναστασία.
Το δεύτερο Σημείο που αφορά τους όρους συμμετοχής: Το αγόρασε από το Anastasia μέλη θα πρέπει να αποκλείεται και πάλι.
Τρίτος Μερικά αφεντικά της μαφίας δεν θέλουν να μπει στο εμπόριο ναρκωτικών, το οποίο θεωρείται ως ανήθικη ή δικαστή ως πολύ επικίνδυνο. Στις 01/07/57 ο ναρκωτικών νόμου για τον έλεγχο τέθηκε σε ισχύ, το εμπόριο ναρκωτικών καθιστά ένα ομοσπονδιακό αδίκημα, το οποίο απλοποιεί τη δίωξη.
Ως ένα τέταρτο Το σημείο είναι τα προβλήματα της Ένωσης στη Νέα Υόρκη και την Πενσυλβάνια στην ημερήσια διάταξη.
Το 5ο και Vito Genovese πιο σημαντικό σημείο είναι να στεφθεί ως το αφεντικό των αφεντικών.

• Aus Νέα Υόρκη kommen Vito Genovese, Tommy Lucchese, Joe Bonanno, Carmine Galante, Joseph Magliocco, Κάρλο Γκαμπίνο, Carmine Lombardozzi, Joseph Profaci und John Bonaventre.
• Aus New Jersey sind Gerardo Catena, Joseph Ida und Frank Majuri dabei.
  Frank De Simone aus Kalifornien ,
• Joseph Civello aus Ντάλας ,
• James Colletti aus Κολοράντο ,
• John Scalish aus Κλίβελαντ ,
• John Montana aus Buffalo ,
• Santo Trafficante νεώτερος. aus Αβάνα ,
• Anthony Magaddino AST Καταρράκτες του Νιαγάρα ,
• Russell Bufalino aus Pittston (Pennsylvania) ,
• τον αδελφό του το αφεντικό της Νέας Ορλεάνης , Joseph Μαρτσέλο, και
• Sam Giancana από Σικάγο περιλαμβάνονται επίσης.

Οι συμμετέχοντες στο συνέδριο να έχει 22 με συνδικάτα να κάνουν. Αυτό περιλαμβάνει James La Duca, επικεφαλής των Ξενοδοχείων και Εστιατορίων Ένωση Εργαζομένων στο Μπάφαλο, John Scalish και Louis "Babe" Triscaro των Teamsters και τέσσερις αντιπροσώπους της κατασκευής τους εργαζομένους στη Νέα Υόρκη Ένωσης.

Το 5ο Στο σημείο, επειδή η εμφάνιση της αστυνομίας πλέον να αντιμετωπιστεί. Σύμφωνα με τον Barbera, έπεσε πριν από δωροδοκίες του λίγο την αστυνομία επειδή είχε γίνει πάρα πολύ άπληστοι και θέλουν να κάνουν τον κόπο. Σύμφωνα με τον Edgar Δ. Sergent Crosswell, ο οποίος είναι επικεφαλής της επιχείρησης, η συνάντηση μαφία είναι αποφασισμένη, αφού Joseph Barbera, νεώτερος σε τοπικό επιφυλάξεις μοτέλ για άγνωστους επισκέπτες έκαναν αυτό που άκουσε. Επιπλέον, πολλές μαύρες λιμουζίνες παρατηρήθηκαν εκτός με πινακίδες κυβέρνηση.
Η αστυνομία γράψετε τον αριθμό πινακίδας και να δημιουργήσει ένα οδόφραγμα για τον έλεγχο των επισκεπτών. 58 από τους φυγάδες, που συμβάλλουν από κοινού 300.000 δολάρια σε μετρητά να μπορούν να εντοπιστούν. Sam Giancana και Carmine «Το πούρο» Galante μπορεί να ξεφύγει μέσα από το δάσος.
Είναι ενδιαφέρον, την έλλειψη Carlos Marcello, Frank Costello και Meyer Lansky στη συνεδρίαση, και Giancana Galante και να μην πέσουμε στην παγίδα. Πιθανώς Costello, οι Γενοβέζοι είχαν προσπαθήσει να σκοτώσει με ένα tip για το New York State Αστυνομίας, η εξαγορά σαμποτάζ Γενουάτες, αν και η υψηλή τιμή ότι η συνάντηση προσελκύει την προσοχή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και του κοινού.

Αμέσως μετά το φιάσκο διορίζει Vito Genovese, ένα συνάντηση της Νέας Υόρκης οικογένειες για τη διευθέτηση των εκκρεμών σημείων:

• Το εμπόριο ναρκωτικών έχει απαγορευτεί λόγω του νέου νόμου περί Ελέγχου Ναρκωτικών.
• Κάθε μέλος που εμπίπτει στον τομέα του εμπορίου των ναρκωτικών θα πρέπει να θανατώνονται αμέσως είναι.
• Εξαιρούνται τα νέα μέλη που έχουν πληρώσει για την έναρξη τους,.
• Ανεξάρτητα συνδικάτα απειλούν τα συμφέροντα της ελεγχόμενης των εργαζομένων, να προειδοποιήσει τους ηγέτες και μη ανταπόκρισης εκτελεστεί .
• Genovese, Κάρλο Γκαμπίνο στέφεται ως ο νέος επικεφαλής της οικογένειας Mangano και είναι αδέσμευτη κατά την Επιτροπή.
• Don Carlo Διορίζει Joe Biondo, ο αδελφός του Παύλος Gambino και ο ξάδερφός του Paul Castellano και underboss του Joe Riccobono ως σύμβουλό του.
• Gambino αφήνει η Αναστασία νομιμόφρονες "Johnny Roberts" Robilotto και Armand "Tommy" Rava πυροβολήσει και να αρχίζει να τα ερείπια τους υποστηρικτές του.

Παρά το γεγονός ότι Genovese έχει απαγορεύσει το εμπόριο ναρκωτικών, ο ίδιος παίρνει από αυτή την απαγόρευση . Γκαμπίνο, Lansky και Giancana αποφασίσετε να απενεργοποιήσετε τη δύναμη-πεινασμένος για Γενοβέζους. Gambino προσφέρει το Πουέρτο Ρίκο εγκληματίες Cantellops Νέλσον, ο οποίος εργάστηκε για Giancana και Lansky και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών στις φυλακές του Σινγκ Σινγκ κάθεται, $ 100.000 για την κατάθεσή του εναντίον Genovese.
Η FBN μπορεί να είναι ένας από τη Νέα Υόρκη η ίδια με την έκδοση Cantellops το υπόλοιπο της ποινής, για να πιστοποιεί στο δικαστήριο.
Genovese και 24 άνδρες του, συμπεριλαμβανομένης της Carmine Galante και Joseph Valachi, έχουν συλληφθεί το 1958 για παραβιάσεις της νέας νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Με βάση τις καταθέσεις των μαρτύρων αστέρων Cantellops μεγάλη υπόθεση ναρκωτικών σε όλες οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν. Genovese, που καταδικάστηκε σε 15 χρόνια φυλακή, πεθαίνει στη φυλακή 10 χρόνια αργότερα, Galante προσγειώνεται στο Σωφρονιστικό Mountain Lewis στο ίδιο μπλοκ των κυττάρων όπως ο Jimmy Hoffa, όπου υπόσχεται να Τερέζα Vicente, θα είχε Κάρλο Γκαμπίνο σκατά στη μέση της Times Square.

Η συνάντηση Apalachin της Μαφίας αποδεικνύει στην επιτροπή McClellan ότι ένα εθνικό συνδικάτο του εγκλήματος υπάρχει. Αυτή η επιβεβαίωση είναι εξαιρετικά ενοχλητικό για J. Edgar Hoover, αλλά ανέκαθεν ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχε ενεργός διακρατική μαφία, και πάνω από Kefauver, Kennedy McClellan και έκανε χαρούμενα. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει προφανώς όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο ενεργά γκάνγκστερ, ο ίδιος δεν μπορεί πλέον να αμφισβητεί τη δικαιοδοσία του FBI.
Στις 11/27/57 αρχίζει το πρόγραμμα TOP κακοποιός κατά του οργανωμένου εγκλήματος και να χρησιμοποιηθεί ο όρος LCN (La Cosa Nostra των Maranzano) για να δώσει την εντύπωση ότι ήταν καλύτερα ενημερωμένοι από ό, τι οποιοσδήποτε άλλος. LCN ακούγεται πολύ λιγότερο επικίνδυνη από το "οργανωμένο έγκλημα" και "Μαφία". Ο μαφιόζος συχνά αναφέρονται σε οργανισμό τους με διαφορετικό τρόπο: "The Office" στη Νέα Αγγλία, "το χέρι" στο Μπάφαλο, ή "η στολή" στο Σικάγο.

Κατά τη διάρκεια δύο ετών, το FBI συλλέγει πλέον πληροφορίες για το οργανωμένο έγκλημα . Η γραπτή του αντιπροέδρου διευθυντής William Sullivan και ο βοηθός του Καρόλου Peck έκθεση τυπώνεται σε 25 αντίτυπα, αριθμημένη και θα διανεμηθεί σε ανώτερους υπαλλήλους. Μετά Hoover έχει διαβάσει αντίγραφο του, διατάζει την απόσυρση όλων των αντιγράφων και μπορούν να καταστρέψουν . Επίσης, εμποδίζεται σοβαρά το έργο της Ειδικής Ομάδας για το οργανωμένο έγκλημα, σε σκηνοθεσία Richard Ogilvie και Milton Wessel, η οποία έχει συσταθεί με πρωτοβουλία της απάντησης του Eisenhower στη συνεδρίαση Apalachin. Τέλος, 27 συμμετέχοντες της συνάντησης θα είναι κατηγορούνται για παρεμπόδιση της δικαιοσύνης και 20 καταδικάστηκαν.

Quellen: Meurice, Davis (1994): 70-96, Delorme: 63 - 68,117 στ 0,147 - 153, Giancana: 244-247, Best: 8στ, Summers (1993): 246F, Cran, Holenstein 53, Βαρθολομαίος: 59 .

1957 Lewis Rosenstiel
Louis B. Nichols αντικαθίσταται από το FBI για να Lewis Σόλωνα Rosenstiel , Costello σύμμαχος από την κάβα με δεσμούς με Meyer Lansky, Angelo Bruno και Hoover, ο οποίος εκτελεί πτήσεις προς και από αεροπλάνο σε Rosenstiel.
Rosenstiel αγοράσει 25.000 αντίτυπα του βιβλίου του Hoover "Masters της εξαπάτησης» και τους έδωσε μακριά σε σχολεία, πληρώνει τη δεκαετία του '60 πάνω από $ 1 εκατ. ευρώ προς την J. Edgar Hoover Ιδρύματος, οι οποίες επίσης συμβάλλουν στην παροχή τους γνωστούς συμμορίτες, και πληρώνει τα στοιχήματα σε Hoover ιπποδρομίες.
Σε αντάλλαγμα, Hoover βοηθά τους συμμάχους συνελήφθη. Rosenstiel αναδεικνύεται σε βασικό σύνδεσμο μεταξύ Hoover και Lansky. Rosenstiel είναι bisexual και έχει μια σχέση με τον Roy Cohn, πρώην βοηθός Joe McCarthy. Τα δύο μέρη διοργάνωση σεξ από το 1948 για Hoover, οι οποίοι μεταμφιεσμένοι ως γυναίκες με μικρά άνδρες στο Plaza Hotel ή στο σπίτι Rosenstiel του, μπορεί να ακουστεί στην αίθουσα συναντά.

Χρησιμοποιώντας Nichols και Cohn Rosenstiel λιπαίνει Lyndon Johnson και ο Πρόεδρος της Δικαστικής Επιτροπής Emanuel Celler και βάζει την πίεση στο Κογκρέσο, το οποίο στη συνέχεια ακυρώνει την προγραμματισμένη φόρος για τα αλκοολούχα ποτά είναι αποθηκευμένα. Μάλλον θα είχε γίνει χωρίς αυτό το κέρδος των 40-50 εκατ. δολαρίων σε πτώχευση . Rosenstiel χρηματοδότησε επίσης Alfred Kohlberg της Αμερικανικής Εβραϊκής Λιγκ ενάντια στον κομμουνισμό .
Johnson είναι ένα κοινό φίλο του Edwin Weisl, ο νομικός σύμβουλος της Γερουσίας Επιτροπής Διαστήματος, και Γενική John B. Medaris, ο επικεφαλής του διαστημικού προγράμματος του Στρατού. Medaris συνεργαστεί με Wernher von Braun και, με τον Roy Cohn και μαφίας αφεντικό Joe Bonanno στην κορυφή του Lionel Corporation, η οποία αποτελεί το 90% του κύκλου εργασιών τους με ηλεκτρονικά στοιχεία για την αεροδιαστημική βιομηχανία και την άμυνα . Medaris είναι επίσης διευθυντής της εταιρείας κερδοσκοπία γης του Bobby Smathers Baker και ο Γιώργος. Von Braun είναι Sputnick μετά το σοκ με έναν πύραυλο-αστέρι των τεχνοκρατών, τι είναι μια ταινία που γυρίστηκε, το οποίο μειώνει το ναζιστικό παρελθόν της και το πρόγραμμα πυραύλων V2 για το ενδιαφέρον του για την τεχνολογία. Bonanno έχει μια προσωπική πληροφοριοδότης ενώ Hoover και συνεργάζεται στενά με την Louis Mortimer Bloomfield και η Τράπεζα του παγκόσμιου εμπορίου από κοινού. Η BWC είναι μία από τις Συμμαχικές Αυτοκρατορίας, το Gambler Irving Devine, Clifford Jones, Edward Levinson, MA Riddle, BE Seigelbaum, η Sav-Way Εταιρεία Επενδύσεων, και ο Πρόεδρος John Pullman. Devine, Seigelbaum και Pullman εργασία με την Ελβετική Sylvain Ferdmann για τη νομιμοποίηση κεφαλαίων για Meyer Lanksy, μεταξύ άλλων και σε Schweizerische Kreditanstalt (τώρα CS). Ferdmann ίδρυσε την Τράπεζα Atlas στις Μπαχάμες για το σκάνδαλο της τράπεζας.

Quellen: Summers (1993): 247-259, Scott (1993): 211, Cran, Torbitt: 10-13, Hübner / Sperling.

1958 προεδρική εκστρατεία
Τελευταία δύο χρόνια, ο Joe Kennedy, από την προετοιμασία της προεκλογικής εκστρατείας του Jack, που επανενεργοποιήθηκε παλιά επαφές της εκστρατείας Ρούζβελτ του 1932 και πολλά σημαντικά Δημοκρατικοί και μόνο από την πλευρά του το έκανε. John Kennedy επανεξελέγη με το 73,6% των ψήφων, ως γερουσιαστής , χρησιμοποιώντας των ανθρώπων της μαφίας , το άλλο διηθήσεις υποψηφίων.
Το αποτέλεσμα αυτό είναι σαφώς JFK προεδρικός υποψήφιος, και ο Frank Sinatra είναι το πιο σημαντικό σύνδεσμο για τη μαφία να υποστηρίξει την επανεκλογή του.
Πολλοί δημοσιογράφοι προσλαμβάνονται από τον Joe για να γράφουν άρθρα και βιβλία σχετικά με το Kennedys. Kennedy ο ίδιος κάνει χιλιάδες αντίτυπα του "προφίλ στο Courage" βιβλίο το 1956, να αγοράσει για να το διατηρήσει στον κατάλογο μπεστ-σέλερ. Joe ξοδεύει εκατομμύρια για Jack, ο μια σκληρή μάχη βρίσκεται μπροστά μας: αυτός είναι πολύ νέος, Καθολική, και βλάπτει τη φήμη του πατέρα του, παρόλο που ο Joe είναι πλέον φαίνεται στο κοινό.
Σε ιδιωτικές επισκέψεις του στην Αβάνα ο Jack παίρνει δύσκολη, επειδή, εκτός από τις επισκέψεις οίκο ανοχής, με τη γυναίκα του τον Πρέσβυ της Ιταλίας έχει μια υπόθεση , η οποία είναι ο λόγος της Κούβας παρεμβαίνει μυστική υπηρεσία. Έχει μια υπόθεση με τη γραμματέα του, Πάμελα Turnure, που ζει στο διαμέρισμα πάνω από σπιτονοικοκυρά Φλωρεντία της Μ. Kater. Τα αρσενικά είναι συγκλονισμένο από τις νυχτερινές επισκέψεις και αρχίζει να καταπολεμηθεί η ανήθικη γερουσιαστής.
Παρά το γεγονός ότι Pamela παίρνει κοντά σε ένα νέο διαμέρισμα, φωτογραφήθηκε τον πονοκέφαλο όταν βγείτε από το σπίτι σε τρεις στη φωτογραφία και στείλτε με συνοδευτική επιστολή στο 50 εξέχοντες εκδότες, αρθρογράφους και τους πολιτικούς στην Ουάσιγκτον και τη Νέα Υόρκη. Ακόμα και το FBI παίρνει ένα αντίγραφο του τι Hoover μπορεί να παρακολουθεί τη σχέση. James McInerney, ο πρώην εισαγγελέας προσπάθησε να πείσει τους άνδρες ότι θα πρέπει να σταματήσουν τις ενέργειές τους και απειλεί τον άντρα της θα έχανε τη δουλειά του. Υποτίθεται ότι είχαν κάνει ότι, αν η οικογένεια θα ήταν πρόθυμοι να της αγοράσει μια εικόνα του Amedeo Modigliani. Όταν η υποψηφιότητα ενισχύεται hangover της αποστολής τους, και JFK είναι μετά βίας γνωρίζουν πόσο τυχερός δραπετεύει ένα σκάνδαλο . JFK στηρίζεται στην ικανότητά του να δώσει στο κοινό μια καλή εικόνα του εαυτού τους. Ασκεί μια στρατηγική διαρκούς προεκλογικής εκστρατείας, έτσι ώστε τα πρώτα λόγια της κόρης Caroline "αεροπλάνο", "Αντίο" και τα ονόματα από τα πιο σημαντικά κράτη της προκριματικές είναι.

Ρίτσαρντ Νίξον θέλει επίσης να παρουσιάσει τον εαυτό του για τις προεδρικές εκλογές και ξεκινά μια περιοδεία της Λατινικής Αμερικής, η οποία του κόστισε σχεδόν τη ζωή του. Στην Ουρουγουάη, είναι στιγματισμένη ως πολεμοχαρής, ιμπεριαλιστική δικτάτορας και ο φίλος, στο Περού, είναι πέταξαν με πέτρες, και στη Βενεζουέλα, ο στρατός μπορεί να αποτρέψει ακριβώς ότι το αυτοκίνητό του έχει σταματήσει από τον αποκλεισμό ανατραπεί και από φωτιά. , Ζήτησαν, στην Αϊζενχάουερ στέλνει τη λειτουργία Poor Richard 1.000 πεζοναύτες, αλεξιπτωτιστές, έξι αντιτορπιλικά, ένα ταχύπλοο σκάφος και ένα αεροσκάφος στη Βενεζουέλα, η οποία δεν είναι απαιτούμενο ποσό. Σταθμάρχη της CIA στο Jacob Esterline είχε συμβουλέψει ο αντιπρόεδρος έντονα από την επίσκεψη αυτή. Στις ΗΠΑ, ο Νίξον είναι ένας ατρόμητος αγωνιστής κατά της Λατινικής Αμερικής dar κομμουνιστές.

Quellen: Hersh: 107, Posener: 78 στ, Fox: 331, Davis (1984): 185f, Γρηγόρης / Speriglio: 264 Καλύτερες τιμές: 19, Summers (1993): 305, (2000): 166-171, Collier / Horowitz: 283-293, Cran, Lewens / Wall.

1958 ΗΠΑ-Interventionen
Σε περισσότερες από 40 χώρες παρέχουν τη νοημοσύνη των ΗΠΑ σχετικά με τις παραστρατιωτικές δυνάμεις , όχι πάντα με επιτυχία.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70, όπλα και πυρομαχικά για 152 εκατομμύρια δολάρια για να πωληθούν σε αντάρτες που ποτέ δεν κάνουν έναν πυροβολισμό. Υπάρχει κάποια αποτυχία στην νότια Υεμένη , όπου η CIA θέλει να πολεμήσει προοδευτική κυβέρνηση το 1974 με τη δημιουργία ενός επαναστάτη στρατού στη Σαουδική Αραβία.

Στην Ινδονησία, η CIA οργάνωσε με πρωτοβουλία του Frank Wisner και Νίξον το 1958 από τη Σιγκαπούρη από τις παραστρατιωτικές υποστήριξη για 42.000 αντάρτες στις Φιλιππίνες για την εξέγερση στην Ινδονησία, καθώς Achmed Sukarno παρέχουν αυξανόμενη επιρροή των κομμουνιστών στην Κίνα και προσεγγίσεις.
Το υλικό που σχετίζεται με τη πολιτικών αεροπορικών μεταφορών στην Ινδονησία. Ακόμη και βαριά Β-26 βομβαρδιστικό αεροπλάνο με πλήρωμα CAT και οι δεξαμενές είναι κατασκευασμένες με τους αντάρτες στην εξέγερση είναι διαθέσιμα. Μετά από μια βομβιστική επίθεση εκκλησία και ο πιλότος της CIA συλλαμβάνεται, Dulles σταματά τη χρήση του CAT. Αν και άμεση όπλα αξίας 1 εκατ. δολαρίων και 18 τόνους βοήθειας ρύζι ως αποζημίωση για την Ινδονησία να σταλούν, ο πιλότος παραμένει επί τέσσερα χρόνια σε αιχμαλωσία. Η εξέγερση είχε διατυπωθεί μετά από τέσσερις μήνες, και η κυβέρνηση δίνει τον αριθμό των θυμάτων με την 3000η
Σουκάρνο συνέχεια να εκβιαστεί . Robert Maheu θέλει να εκμεταλλευτεί την αδυναμία του προέδρου της Ινδονησίας για τις γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των Johnny Roselli Marilyn Monroe δεσμευτεί. Τον Ιανουάριο και τον Ιούνιο του 1959 πρόκειται για συναντήσεις, επίσης, τον Απρίλιο του 1961, όταν Sukarno επισκέφθηκε το Λος Άντζελες. Marilyn κάνει με τη θέλησή του δολώματος του Σουκάρνο, γιατί κολακεύει την επαφή με τους ισχυρούς αυτού του κόσμου.
Διοργανώθηκε το Σεπτέμβριο του 1959, Frank Sinatra, ο οποίος ενήργησε ως Zermonienmeister Fox, πρόσκληση Marilyn σε ένα δείπνο με τον Νικήτα Χρουστσόφ, με την ίδια πρόθεση. Mm αλλά οι σοβιετικές αρχές περιγράφουν ως λίπος, άσχημο και βροντή άνθρωπος με μυρμηγκιές στο πρόσωπο και βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να μην χρειάζεται να τον φιλήσει.
Για να αυξήσουν τις πιέσεις στα Sukarno να, η CIA δεν το πορνό ταινία Happy Days στροφή σε έναν ηθοποιό ο οποίος μοιάζει με τον. Maheu είναι μακιγιάζ και οπερατέρ και σκηνοθέτης της ταινίας, ο Σουκάρνο να δείξει στο κρεβάτι με μια ξανθιά κατάσκοπος της KGB. Μόνο τον Οκτώβριο του 1965, διαδέχεται το πραξικόπημα κατά του Σουκάρνο από Haji Μοχάμεντ Σουχάρτο , όπου μια σφαγή μισό εκατομμύριο κομμουνιστές εξής.

Η CIA κινήματα της αντιπολίτευσης που υποστηρίζεται σε ορισμένες ασιατικές χώρες, όπως η Serei Χμερ της Καμπότζης Νοροντόμ Σιχανούκ απηύθυνε έκκληση κατά των οποίων η CIA προσπάθησε να δολοφονήσει τον 1959ο Πίσω από την αποφασιστικότητά του να διατηρήσει τις ΗΠΑ, την «ανεξαρτησία» των κρατών στην Ινδοκίνα, είναι το μακροπρόθεσμο σχέδιο, μια πολιτική περιορισμού κατά την κομμουνιστική Κίνα για να ξεδιπλωθεί. Στην Κίνα, όπως στη Σοβιετική Ένωση επιχειρεί διείσδυση είναι σχεδόν πάντοτε ανεπιτυχείς, ότι η CIA πρέπει να βασίζεται στην αντιφρονούντα πληροφορίες.

Η CIA οργάνωσε το πρόγραμμα ST / CIRCUS το 1957 την εξέγερση στο Θιβέτ , η οποία το 1949 καταλήφθηκε από κινεζικά στρατεύματα και ενσωματώθηκε το 1951 στην κινεζική ομοσπονδία. Αν και η Κίνα το 1956 μια επιτροπή με επικεφαλής τον Δαλάι Λάμα και ο αναπληρωτής του Πάντσεν Λάμα να προετοιμάσει ένα αυτόνομη διοίκηση ξεκίνησε, η CIA υποστήριξε την ένοπλη αντίσταση του στελέχους Khamba.
Κατά τη διάρκεια πέντε μηνών από την μαχητές της ελευθερίας στο νησί Σαϊπάν στο δυτικό Ειρηνικό και είναι εκπαιδευμένοι στο Camp Hale στα Βραχώδη Όρη σε τεχνικές ανταρτοπολέμου. Η επίθεση του 3000 μαχητές, που υποστηρίζεται από τα αεροσκάφη των πολιτικών αεροπορικών μεταφορών, η κατάθλιψη, με αποτέλεσμα το Μάρτιο του 1959 της πτήσης του Δαλάι Λάμα και 70.000 Θιβετιανοί .
Η πτήση είναι η απόφαση του Δαλάι Λάμα, αλλά η CIA που υποστηρίζονται από το ραδιόφωνο και οργάνωσαν μια θεώρηση από Nehru. Από το 1957 έως το 1960, 16.000 στρατιώτες της φυλής Khampa εκπαιδευμένοι από τη CIA, συμπεριλαμβανομένων 2.000 στις ΗΠΑ, η οποία μέχρι το 1974 κάνουν επιδρομές από τις γειτονικές χώρες στο Θιβέτ, μερικές φορές με τη βοήθεια της CIA μισθοφόρων και αεροσκάφη. 40.000 100.000 Θιβετιανούς και κινεζικές σκοτώθηκε από αυτές τις ενέργειες.
Δεδομένου ότι η CIA για ST / CIRCUS ετησίως δαπανά μόλις 1.700.000 δολάρια, είναι ουσιαστικά μόνο μια διασπαστική δράση της Κίνας και όχι μια ερώτηση για την επίτευξη της ανεξαρτησίας του Θιβέτ. Από το 1960, η CIA είναι η οικοδόμηση ενός στρατού των Θιβετιανών στην Mustang, το οποίο μέχρι το 1969 υποστηρίζεται . Για την εξασφάλιση αυτών των ενεργειών, η CIA αναλαμβάνει από το 1962 και την εκπαίδευση της ινδικής αστυνομίας των συνόρων. Ο υπουργός Άμυνας Τομ Γκέιτς συνεργάζεται με Dulles, το Θιβέτ αρχικά συγχέεται με την Ουγγαρία , με το έργο.
Ο συνδυασμός της CIA, το Πεντάγωνο 1950 - 1971, ο Frank χέρι, η οποία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο, επειδή η πρόσβαση στο Πεντάγωνο είναι ένα από τα κρίσιμα ζητήματα της ενέργειας. Στις 09.09.65 το Θιβέτ Αυτόνομη Περιφέρεια της Κίνας έχει κηρυχθεί, αλλά οι προσπάθειες της κινεζικής αλλαγή ηγεσίας για την επίτευξη συναίνεσης με τον Δαλάι Λάμα από τότε με τις περιόδους της βίαιης καταστολής των Θιβετιανών για την καταστροφή των μοναστηριών. Το 1974 έως το δώσει την τελευταία μαχητές της αντίστασης. Περίπου 1,2 εκατομμύρια άτομα από την εισβολή της Κίνας στο Θιβέτ, σήμερα, έχασαν τη ζωή τους εξαιτίας της βίας ή πείνα.

Αμερικανοί και Βρετανοί πεζοναύτες προσγείωση σε 07/15/58 στο Λίβανο και την Ιορδανία, συνοδευόμενη από μια μεγάλη αμερικανική πολεμικών πλοίων στα ανοικτά της Βηρυτού . Λόγοι για την προσγείωση, το πραξικόπημα στο Ιράκ, 14.7., Όπου η φιλοδυτική Νούρι ως-Said δολοφονείται, και ο εμφύλιος πόλεμος στο Λίβανο, την οποία η κυβέρνηση του προέδρου Γ. Chamoun σε κίνδυνο. είχαν Chamoun, υποστηριζόμενη από τη CIA ένα χρόνο πριν από τις εκλογές μετακινήθηκε για να εξασφαλίσει την εξουσία του, σύμφωνα με την οποία είχε αποκλειστεί η αντιπολίτευση από το κοινοβούλιο. Οι νόμοι θεσπίζονται από Chamoun οδήγησε σε ένοπλη εξέγερση στις 12.5.58 στη Βηρυτό και βύθισε τη χώρα σε εμφύλιο πόλεμο. Chamoun έκκληση προς τις ΗΠΑ, "η χώρα" για την προστασία της , ενώ διάφορες οργανώσεις ανταρτών έλαβε την αντοχή τους.
Τα στρατεύματα στην Ιορδανία για να αποτραπεί η σχεδιαζόμενη συγχώνευση του Νάσερ της Αιγύπτου και της Συρίας αποτελούν τα Ηνωμένα Αραβικά Δημοκρατία.

Γεν. Abdul Karim Kassem στο Ιράκ αναλαμβάνει την εξουσία με αιματηρό πραξικόπημα, το οποίο οι ΗΠΑ θέλει να αποφύγει σε πρώτη φάση από τη στρατιωτική επέμβαση. Δεδομένου ότι οι ΗΠΑ δεν έχει συμμάχους στη χώρα, πρέπει να μειωθεί αυτό το σχέδιο. Kassem καταργεί τη μοναρχία, διπλωματικές σχέσεις με τη Σοβιετική Ένωση αναλαμβάνει και πάλι, αίρει την απαγόρευση του Κομμουνιστικού Κόμματος και φιλοδυτικών κομμάτων καταστέλλεται . 1959 φεύγει από το Ιράκ Βαγδάτη Συμφώνου (CENTO), το άδικο συμφωνίες άμυνας για να εξασφαλίσει το πετρέλαιο μεταξύ Τουρκίας, Ιράκ, Μεγάλη Βρετανία, το Ιράν, το Πακιστάν και τις ΗΠΑ από το έτος 1955.
Η CIA προσπαθεί στη συνέχεια να εξουδετερώσει το εξωτερικό του Kassem . Ένα δηλητηριασμένο μαντήλι αποστέλλεται επίσης από τη CIA σταθμό στο Νέο Δελχί, χωρίς να χρειάζεται να ξέρει ποιος έχει την καλή τύχη να ανοίξει το πακέτο. Η CIA προσέλαβε δολοφόνο, συμπεριλαμβανομένου του Σαντάμ Χουσεΐν είναι να αφήσουμε Kassem δολοφονήθηκε στο δρόμο . Μετά την αποτυχία του Σαντάμ για να φύγει στην εξορία στο Κάιρο, όπου είναι ο αρχηγός της ομάδας του Μπάαθ των φοιτητών και είναι τακτικά σε επαφή με τη CIA .
Όχι χωρίς λόγο κυκλοφορεί στον αραβικό κόσμο, η φήμη ότι ο Σαντάμ ήταν ένας πράκτορας της CIA. Σύμφωνα με τον James Akins, ο οποίος είναι πολιτικός 1961-1965 Barat στο U. S. πρεσβεία στη Βαγδάτη, οι ΗΠΑ στέλνουν χρήματα και όπλα για να Μπααθιστές. Kassem εκτελείται σε 02/08/63 από μια διμοιρία ΜΑΤ στη Βαγδάτη, μετά από ένα σύντομο χρονικό διάστημα πριν από την καθιέρωση της εθνικής επιχείρησης πετρελαίου, ανακοίνωσε ο ίδιος και η U. S. State Department απειλούνται με κυρώσεις εάν δεν αλλάξουν τα σχέδιά του.

• Είναι ενδιαφέρον, υπάρχει το πρώτο γράμμα της νέας κυβέρνησης, ότι δεν είναι μια εθνικοποίηση της βιομηχανίας πετρελαίου ενδιαφέρεται, όχι στη Βαγδάτη, αλλά από την Ουάσιγκτον.

Ο νέος πρόεδρος Abdul Salem Aref, η χρήση της CIA αναλαμβάνει την αρμοδιότητα να αποφασίζει χωρίς απαιτήσεις του Ιράκ στο Κουβέιτ .
Μετά το πραξικόπημα είναι ένα κύμα διώξεων κατά των κομμουνιστών και δημοκρατών. Τα χέρια της CIA πάνω από την Διοίκηση του κόμματος Μπάαθ καταλόγους ύποπτων κομμουνιστών, που χάνουν τη ζωή τους τουλάχιστον 800 άνθρωποι. Σαντάμ επιστρέφει αμέσως από την εξορία για να διευθύνει τα βασανιστήρια και δολοφονίες . Οι κρατούμενοι αντλούνται γεμάτο με νερό και σε θεραπεία με ηλεκτροσόκ, και είναι το σπάσιμο του οστού. Για Gemen κοινό εχθρό, συμπεριλαμβανομένων των Κούρδων, γιατί δίνουν οι ΗΠΑ τον ιρακινό στρατό δωρεάν 5.000 βόμβες, εκ των οποίων 1.000 βόμβες ναπάλμ να κάψουν κουρδικά χωριά.
Μέσα στο κόμμα Μπάαθ κέρδισε μια φανατική αντι-κομμουνιστική, Σαντάμ Χουσεΐν, θαυμαστής του Αδόλφου Χίτλερ , δεσπόζουσα θέση. Μια εξέγερση ενάντια στην τότε βασιλεύοντας αδελφός Αμπντούλ Ραχμάν Aref στις 07/17/68 φέρνει τη δεξιά πτέρυγα του κόμματος Μπάαθ στην εξουσία από Sajid Χασάν, ο οποίος παραδέχεται των Κούρδων ένα βαθμό αυτονομίας το 1970.
Ο Σαντάμ Χουσεΐν βασίζεται πλέον στο σύστημα εξουσίας Ιωσήφ Στάλιν , για το λόγο αυτό η CIA υποστηρίζει τώρα το Κόμμα της Ελευθερίας του Mulla Mustafa al Μπαρζανί με χρήματα και όπλα. Μετά συγχωνεύσει κόμματος Μπάαθ και το Κομμουνιστικό Κόμμα το 1973 για το Εθνικό Μέτωπο πρόοδος και να αρχίσουν οι ξένες πετρελαϊκές εταιρείες, εθνικοποίηση, θερμαινόμενα η CIA στο πλαίσιο της σύγκρουσης Κούρδων και πάλι, προκειμένου να αποδυναμώσει το καθεστώς του Ιράκ . 16 εκατομμύρια δολάρια θα δαπανηθούν, αλλά η εξέγερση κατέρρευσε και εκατοντάδες χιλιάδες έχουν τραπεί σε φυγή.

Πηγές: Hersh: 434f, Horowitz: 176 - 179,402, Schulz: 173.331, σαρίν / Sonam, Gremliza (1978b), Kilian (1998), Paringaux: 22στ, CIA Πληροφορίες: 14στ, Brandt, Best: 31, Prouty (1973) : 378f, (1975), Ντιν, Werning, Bourrier, Ali (2002), Jabar, Gresh (2003), Despratx / Lando, Schmidt.

1959 Κουβανική Επανάσταση

Ο Φιντέλ Κάστρο Ruiz αναλαμβάνει την εξουσία του νέου έτους στην Κούβα, ύστερα Μπατίστα έφυγε σε κατάσταση πανικού και απροσδόκητα με ένα αεροπλάνο γεμάτο βαλίτσες με τα χρήματα στη Δομινικανή Δημοκρατία. Κάστρο σπούδασε νομικά στην Αβάνα και ήταν πάντα ένας επαναστάτης , ο οποίος συμμετείχε σε πολυάριθμες εκτελέσεις. Το 1950 έγινε μέλος της ριζοσπαστικής, αντικομμουνιστική αλλά Ortodoxo-κόμμα υποψήφιος το 1952 και τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Οι καλές προοπτικές του κόμματος έγιναν από τον κατεστραμμένο στρατιωτικό πραξικόπημα του Μπατίστα. Στις 26/07/53 στο Κάστρο επιτέθηκε στο Moncada φρούριο με 131 άνδρες στο Σαντιάγο της Κούβας και προσγειώθηκε στη φυλακή. Μετά την αποφυλάκισή του το 1955 έφυγε για το Μεξικό και δημιουργήθηκε με τον Ερνέστο Γκεβάρα, μια δύναμη ανταρτών . Τον Νοέμβριο, οι 38 άνδρες γυρίσει πίσω στην Granma, με τα περισσότερα να συλληφθεί. Κάστρο, αδελφό του Ραούλ και ο Τσε Γκεβάρα ήταν σε θέση να διεισδύσει στα βουνά και να οικοδομήσουν ένα νέο αντάρτικο. Χάρη σε μια συνέντευξή του στους New York Times ο Κάστρο έγινε διεθνώς γνωστή, και από το 1957 ήταν η αυξανόμενη στρατός μεγάλα φορτία όπλων.

Μαϊάμι πήρε Frank Sturgis 1956 ο Φιντέλ Κάστρο και ο πρώην Πρόεδρος Κούβας Σοκαράς προτε Carlos γνωρίζετε, υποστήριξε ο Κάστρο, επειδή αυτό τις υποσχέσεις του την προεδρία και πάλι μετά την πτώση του Μπατίστα. Στο Χιούστον, ο Κάστρο συναντήθηκε με τον John και τις προτεραιότητες της Schlumberger armourers DeMenil επίσης να λάβουν τα όπλα. Sturgis 1956, μαζί με τον José Martinez Machado, Enio Leyva Fuentes, Manuel Καλά Carbo Duque, Ορλάντο Ventura Reyes, ο Pedro Luis Diaz Lanz, Manuel Hernandez Turro, Gustavo Arcos Dercles, José Alberto Mendez, Isaldo Ε. Rodriguez Lopez, Armando Franco Maynez, και Roberto Θα Arte σε συνελήφθη το λαθρεμπόριο όπλων στο Μεξικό, αλλά μετά από δύο εβδομάδες, στη συνέχεια αφέθηκε ελεύθερος. Η δεύτερη σύζυγός του, Χουανίτα Κ. Terrell, η οικογένεια του οποίου είναι φίλοι με τον Prios, έφυγε το 1957 μετά από δέκα μήνες του γάμου, για την καταπολέμηση του στην Κούβα.
Sturgis λαθραία όπλα μέχρι Interarmco του Samuel Cummings, ο οποίος εργαζόταν το 1954 στη Γουατεμάλα από τη CIA, σε Σαντιάγο, άνδρες και υλικό σε βάρκες και ένα Β-25 στην Κούβα. Έφερε
όπου υποστήριξε τον Κάστρο, μαζί με Clark Wollan από το Προξενείο των ΗΠΑ, η ΗΠΑ στρατιωτικού ακολούθου συνταγματάρχη Nichols και Major Robert Van Horn, οι αδελφοί José Joachim "Sam", Louis και Sergio Sanjennes, Pedro Diaz Lanz, Roland Martinez, Luis Conte Aguero, Cresentio Perez, Celia Sanchez, Robert DuBois, Richard Lauchli, Bernard Barker και E. Howard Hunt. Πολλά από τα λαθραία όπλα είναι 6,5 Mannlicher-Carcano, το είδος με το οποίο Όσβαλντ φέρεται να πυροβολούν Kennedy. Στις 07/24/58 Sturgis χρεώνεται με παράνομη κατοχή του μεγάλες ποσότητες όπλων και πυρομαχικών του πολέμου, αλλά το κοστούμι πέσει.

Η CIA υποστηρίζει, επίσης, ο Κάστρο ως Μπατίστα . Sturgis ξέρει ο κύριος Τύπου του U. S. πρεσβεία των ΗΠΑ και στρατιωτικός ακόλουθος Paul Σαμ Μπέθελ ​​Kail, οι οποίοι εκπαιδεύονται τα στρατεύματα του Μπατίστα. Το 1956, η CIA, η «Buro de Καταστολή Actividades Communistas" (BRAC), η πολιτική αστυνομική δύναμη Μπατίστα, με on. Bethel βρίσκεται σε επαφή με το θαλάσσιο φίλο Gerry Oswald του Patrick Hemming και μυστικός πράκτορας της CIA Ντέιβιντ Atlee Phillips , ο οποίος τοποθετήθηκε 1955 - 1957 στην Κούβα και το Λίβανο. Ήδη το 1957, πρότεινε ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κούβα για να τον δικτάτορα που σκότωσε έναν πράκτορα της CIA θα πρέπει να Castro. Batista έστειλε αντί 10.000 στρατιώτες Μάη του 1958 στο Sierra, η οποία απέτυχε παταγωδώς έναντι των 300 αντάρτες. Κάστρο έχασε 27 μέλη, άνδρες και 433 κρατούμενοι παραδόθηκαν στον Ερυθρό Σταυρό.
Λόγω της untenability του κοινού δικτατορίας Μπατίστα μπαίνει επίσημα εμπάργκο όπλων σε βάρος της Κούβας στη θέση του, αλλά η αμερικανική στρατιωτική αποστολή δεν έχει αποσυρθεί, και η βρετανική Μπατίστα συνεχίσει να παραδίδει τα όπλα .
Τέλος του 1958 υπάρχει μια σύγκρουση, καθώς οι δυνάμεις του Κάστρο μερικά από τα πεζοναύτες στο Γκουαντάναμο, που βρίσκεται στην σύλληψη διακοπές. Οι στρατιώτες έρχονται σε έναν μυστικό λύτρα που καταβάλλονται και πάλι δωρεάν, και ο διοικητής του Ναυτικού, Ναύαρχος Burke, τα στρατεύματα του Κάστρο θα εξαλείψει μια ενέργεια εκδίκησης, η οποία εμποδίζει υπουργός Εξωτερικών John Foster Dulles.

Όχι μόνο η CIA, η Μαφία υποστηρίζει, επίσης, τόσο ο δικτάτορας και οι επαναστάτες υπό τον Φιντέλ Κάστρο, να είναι προετοιμασμένοι σε περίπτωση που μια επανάσταση.
McWillie Lewis, διευθυντής του Tropicana, Jack Ruby, Frank Sturgis, Gerry Patrick Hemmming, E. Howard Hunt, James McCord, Norman "Ronghouse" Rothman και Johnny Roselli λαθραία όπλα στην Κούβα μέσω Μεξικού, με τα πλοία και τα αεροσκάφη της CIA. Οι πιλότοι που συμμετέχουν είναι Donald Edward Μπράουντερ, Clifton Bowers και ο David Ferrie. James Walter McCord μετά τον πόλεμο ήταν ένας πράκτορας του FBI και μετακόμισε το 1951 στο Γραφείο του Τμήματος Ασφαλείας της CIA. Εργάζεται για την καταπολέμηση της κατασκοπείας επιχειρήσεις με Angleton. Donald Μπράουντερ αργότερα το λαθρεμπόριο όπλων προς την Αϊτή να είναι εκεί, μαζί με επιχειρηματικό εταίρο DeMohrenschildt Clemard Charles και Ι. Irving Davidson. Davidson, Jimmy Hoffa και William Presser συμμετέχουν επίσης στην αγκαλιά ασχολούνται με την Κούβα. Rothman είναι αργότερα αθωώθηκε σε σχέση με μια Grossbetrügerei με Sam Mannarino και Giuseppe Cotroni, επειδή είναι πολιτικά προστατεύεται.
Sam και Γαβριήλ Mannarino του Πίτσμπουργκ λαθραία μαζί με τον γιο Vito Genovese, Michael , ο Robert Ray McKeown, Harry Hall και ο Jack Ruby 1959 τζιπ στην Κούβα για να Trafficante για να βγούμε από τη φυλακή. Επίσης, ασχολείται με τη μεταφορά των όπλων είναι Joe Marrs, ιδιοκτήτη του αεροσκάφους Marr του, Efren Pichardo, ο πρώην αρχηγός της αστυνομίας του Χαϊλέ, Leslie Lewis, και πρώην Ντάλας αστυνομικός James Woodard.

Οικονομικά είναι τα όπλα της International Corporation στον τομέα των εξοπλισμών με τα φάρμακα που εισάγονται λαθραία σε όλη την Κούβα στις Ηνωμένες Πολιτείες , και τα υποκαταστήματα του κέρδους Derem της CIA το 10% των μυστικών κονδυλίων τους στην Ελβετία, την Ιταλία, τον Παναμά και τις Μπαχάμες. Πέρα από την Κούβα, η ηρωίνη από τη Σικελία και τη Μασσαλία, μέσω του Μεξικού και του Μόντρεαλ , όπου Giuseppe Cotroni αφεντικό της μαφίας, είναι αναβληθεί . Μια γραμμής που ενώνει τις μαφία της Σικελίας να ανησυχείτε Santo και η αμερικανική μαφία είναι η εταιρεία πετρελαίου Rimrock Tidelands , το οποίο χρησιμεύει ως κάλυψη για τις πληρωμές.

Μια σειρά από τους στρατηγούς του Μπατίστα και ο αρχηγός του στρατού, Γενική Cantillo κρυφά αντικείμενο διαπραγμάτευσης με Κάστρο και να προκύψουν περισσότερο ή λιγότερο ειρηνικά. Κάστρο δεν τους εμπιστεύονται, επειδή είναι μεταξύ των εκτελεστεί 600 κρατούμενοι της επανάστασης.
Κάστρο ανακοινώνει το σχηματισμό μιας νέας κυβέρνησης με τον πρόεδρο Μανουέλ Urrutia Lleó.
Το πνεύμα της κουβανικής επανάστασης θα είναι δημοκρατική και αντι-κομμουνιστική : δεν υπάρχουν κομμουνιστές στην κυβέρνηση ή σε σημαντικό γραφεία, και να υποφέρουν οι κομμουνιστές στην Ένωση
εκλογές του Μάρτη του 1959 σοβαρές απώλειες. Κάστρο έχει δεσμευτεί για το Σύνταγμα του 1940, η οποία συνδέεται στενά με τις ΗΠΑ, την Κούβα . Κάστρο έχει να αντιμετωπίσει τις καταστροφικές συνέπειες των δεκαετιών της διαφθοράς και βάλτε δίπλα στον εκδημοκρατισμό και την ελευθερία που εγγυάται έξι προτεραιότητες:

• Αγροτική μεταρρύθμιση, τη στέγαση, τη φορολογική μεταρρύθμιση, η εκβιομηχάνιση, και την καταπολέμηση της ανεργίας, της δημόσιας υγείας και της εκπαίδευσης .

Τον Απρίλιο του 1959, ο Κάστρο πήγε στις ΗΠΑ και να ζητήσει για ένα ομόλογο που του επετράπη η πρόσβαση . Για μισό αιώνα ελέγχεται η Chase Manhattan δανείων της Τράπεζας για την Κούβα, με την τράπεζά πρόεδρος David Rockefeller πρόεδρος, επίσης, είναι η ζάχαρη εταιρεία Punta Αλέγκρε, ο δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός της Κούβας σημαντικότερο προϊόν εξαγωγής .
Ζάχαρη κάνει το 66% του εθνικού εισοδήματος και το 80% των συνολικών εξαγωγών.
Κάστρο δείχνει κανένα ενδιαφέρον όταν ο Νίξον αποκαλύπτει τον ότι είχε κομμουνιστές στην κυβέρνησή του, από την οποία Αντιπρόεδρος Νίξον καταλήγει στο συμπέρασμα ότι « ο Κάστρο είναι είτε εξαιρετικά αφελές να Κομμουνισμός ή υπό κομμουνιστικό έλεγχο . "
Αν Νίξον υπόσχεται στην τηλεόραση σε συνεργασία με τον Κάστρο, κινείται όλη τη βοήθεια. Ιδιωτικά περιέγραψε Κάστρο ως ένα "αγκάθι στο πλευρό μας." Για να αντισταθμιστεί η απώλεια των υπαρχόντων κεφαλαίων, Κάστρο εθνικοποίησε ορισμένες εταιρείες. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ είναι εχθρική προς την αμερικανική οικονομικά συμφέροντα, επειδή βρίσκονται σε κίνδυνο:

• Αμερικανικές εταιρείες ελέγχουν το 90% των επιχειρήσεων κοινής ωφελείας, τα ορυχεία της Κούβας και βοοτροφικών μονάδων, ποσοστό 100% των διυλιστηρίων πετρελαίου και το 40% του κλάδου της ζάχαρης.

Εξόργισε τους πολίτες εισέβαλαν στο καζίνο κατά τη διάρκεια της επανάστασης, όταν ο Κάστρο τραβά στην Αβάνα. 1958 27.000 υπαλλήλους που εργάζονται στα καζίνο και 11.500 πόρνες στην πορνεία, και μια από τις πρώτες ενέργειες του Κάστρο είναι το κλείσιμό τους.
Κάστρο αφήνει Santos Trafficante, αν και ο Κάστρο έχει χρηματοδοτηθεί από τον ίδιο, και ο Τζέικ Lansky σύλληψη, ενώ η αμερικανική πρεσβεία επίσημη διαμαρτυρία .
Μετά από Jake Lansky απελευθερώθηκε από τη φυλακή, έφυγε με τον αδελφό του, Meyer Lansky στη Φλόριντα. Αλλά Castro ανοίγει και πάλι στις 01/03/59 και τον διορισμό του καζίνο για να παίξετε υπουργός Φρανκ Sturgis . Μετά την επανάσταση, Sturgis διορίστηκε επικεφαλής των μυστικών και της στρατιωτικής αστυνομίας της κουβανικής Αεροπορίας, και Pedro Diaz Lanz έγινε διοικητής της κουβανικής Αεροπορίας. Sturgis, CIA επαφή του για το προξενείο τρέχει , τα έργα για τον έλεγχο των καζίνο, το οποίο του Pastorita Munas αναλαμβάνει, με Κομαντάντε μαζί Riccardo Lorie, ο οποίος είναι επίσης πράκτορας της CIA. Μαθαίνει Charles Tourin, Mike McLaney και Stretch Rubin ο οποίος εργάζεται για Norman Rothman. Rothmans είναι ο ομόρρυθμος εταίρος Chivano Clio, ο αδελφός του Μπατίστα. Κάστρο επιθυμεί να περιορίσει τις δραστηριότητες των καζίνο και να ελέγξετε με ακρίβεια, αλλά πηγαίνουν άσχημα εξαιτίας της ύφεσης στον τουρισμό.

Η ευρεία αντι-Μπατίστα κίνημα διαλύθηκε λίγο μετά την επανάσταση και δημιούργησε φατριαστική αγώνες μεταξύ των φιλο-κομμουνιστικά και υπέρ των ΗΠΑ ακτιβιστές.
Μετά από έξι εβδομάδες, οι δολοφονίες του Φιντέλ και Ραούλ Κάστρο και Τσε Γκεβάρα συζητηθεί, όπου Sturgis είναι στη μέση εκεί .
Στο όνομα της Meyer Lansky προσφέρει Charlie Sturgis Tourin 1 εκατομμύριο $ δολοφονία του Κάστρο, αλλά Sturgis διστάζει γιατί η CIA δεν έχει το πράσινο φως. Μίλησε για τη δολοφονία με Trafficante, και Rosselli Tourin, όπου και σχεδιάζει να οργανώσει μια συνάντηση στη βάση Πολεμικής Αεροπορίας διοικητή του και να πυροβολήσει, ενώ ο Κάστρο και η ηγετική ομάδα του σε διασταυρούμενα πυρά. Sturgis διαλείμματα στο αρχηγείο του στρατού, προκειμένου να φωτογραφίσει εγγράφων και κλοπή, το οποίο περνά ο συνταγματάρχης Νίκολς. Επιπλέον, καταρρίπτει ένα από τα Χιλής Botschhaft στην Αβάνα. Εκ μέρους του Sam Kail της πρεσβείας των ΗΠΑ, προσπάθησε να φέρει αρχηγός του στρατού και ο αρχηγός της αστυνομίας Camillo Cienfuegos Almejera στο πλευρό του. Τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο για τα συνέλαβε δύο πολίτες των ΗΠΑ, ο οποίος εκπόνησε μια απόπειρα δολοφονίας του Κάστρο.

Ένας από τους πιο δραστήριους αντίπαλος του Κάστρο είναι πρώην U. S. πρέσβη William D. Pawley, άμεση πρόσβαση σε Eisenhower και Nixon, έχει υποστήριξε τις προεκλογικές εκστρατείες τους. Η Rechtsrepublikaner είναι φίλοι με τον Hoover και Allen Dulles και συμμετείχε στην εκστρατεία παραπληροφόρησης που συνόδευε το πραξικόπημα στη Γουατεμάλα 1954α Pawley κάνει μια περιουσία με την ακίνητη περιουσία στη Φλώριδα και των εμπορικών πτήσεων στην Κούβα και την Κίνα, η οποία ανήκει στο δίκτυο των λεωφορείων και την εταιρεία φυσικού αερίου στην Αβάνα και να υποστηρίζεται Μπατίστα και Trujillo. Μετά από διαβουλεύσεις με JCKing, ο αρχηγός της CIA από το Δυτικό Ημισφαίριο, συνέστησε Μπατίστα στις αρχές Δεκεμβρίου 1958, να αποσύρει υπέρ μιας προσωρινής στρατιωτικής κυβέρνησης, την οποία αρνήθηκε, ωστόσο.

Στις 10/3/59 εγκρίνει το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Πολιτειών, και να θεσπίσει νέα κυβέρνηση στην Κούβα , και Αϊζενχάουερ έδωσε εντολή στη CIA να σαμποτάρουν ανατροπή των πολιτικών του Κάστρο και την προετοιμασία.
Οι μειώσεις στην παραγωγή και φυγή κεφαλαίων των επιχειρήσεων επιδεινώνουν το κοινωνικό πρόβλημα, επειδή ο Κάστρο ξεμείνει από χρήματα.

Pawley, William Morgan και Gerry Hemming διοργανώνει υποτιθέμενη Κούβας εισβολή του Παναμά κατά τη διάρκεια παραμονής στις ΗΠΑ ο Κάστρο , που επιτρέπει την παρέμβαση του U. S. Στρατού. Κατά το σχεδιασμό που εμπλέκονται Frank Sturgis, Margot Φοντέιν, Ρομπέρτο ​​Αρίας, Pedro Diaz Lanz και Miro Cardona. Η ημερομηνία έναρξης είναι η 04/18/59, αλλά η εισβολή του Παναμά και το πλήρωμα θα είναι σε Sturgis, και Morgan συνελήφθη στην Κούβα.
Κάστρο αποστασιοποιούνται από αυτήν την επίθεση, αλλά χάνει σε μεγάλο βαθμό από την αξιοπιστία . Στις αρχές Ιουνίου θα αποδεσμεύει 25 αξιωματικών της πολεμικής αεροπορίας να ανήκει οποίους Pedro Diaz Lanz. Lanz διαφορά με Κάστρο λόγω της επιρροής των κομμουνιστών στην Κούβα, ο Κάστρο και πρότεινε ότι ο Lance είναι πίσω από το σαμποτάζ από το επίπεδο του αδελφού του. Pawley ενημέρωσε Νίξον ότι Air Cubana πιλότος ήταν έτοιμος να πετάξει το ατύχημα θεωρείται ότι είναι κομμουνιστές Ραούλ Κάστρο στο στάδιο αυτό JCKing και Tracy Barnes φαίνεται να παρέχει $ 10.000.

Quellen: Hersh: 186, Weberman (6), (7), CIA-Info: 13, Best: 31-35, Groden / Λίβινγκστον: 315F, Scott (1993): 188.200, Horowitz: 183, Pease (1995), Βαρθολομαίο : 54-59, Scheim: 221, Sylwester: 4-7, Anson: 238-245,293 στ,, Torbitt: 22, Callahan: 112-114, Schulz: 332, Hamelin / Van Geirt, Ranelagh / Treharne: 2, Summers ( 2000): 179-183,192, Afterbach

Διαμάχες για την εξουσία στην Κούβα Μάιο του 1959
Sam Giancana, John Roselli και ο Jack Ruby ταξιδεύουν στην Κούβα αρκετές φορές, επίσκεψη Santos Trafficante στη φυλακή και να δοκιμάσετε τον έξω. Jack Ruby αναλαμβάνει σύνδεση Anthony Ayo να έμπιστος Κάστρο Robert Ray McKeown και προσέφερε 15.000 δολάρια για την απελευθέρωση τριών κρατουμένων για να βοηθήσει Κάστρο. Λίγο μετά, McKeown προσέφερε πολλά χρήματα σε περίπτωση που σκοτώσει Κάστρο.
Σε 27,4. McKeown, ο Κάστρο συναντιέται με το Χιούστον και του προσφέρει μια θέση στην κυβέρνηση της Κούβας. Την επόμενη μέρα Ruby ανοίγει ένα μυστικό διαμέρισμα, το οποίο χρησιμοποιείται αρκετές φορές κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού. Συναντά από Μάρτιο μέχρι Οκτώβριο 1959 ως μια πιθανή ποινική πληροφοριοδότης τουλάχιστον οκτώ φορές με πράκτορες του FBI και παίρνει καλεί την ταινία. Ruby έχει επαφή με Lansky, τον οποίο περιέγραψε ως τον κ. Fox, και είναι επίσης σε επαφή με το FBI.

Τον Μάιο, μια συμφωνία έχει επιτευχθεί με τον Κάστρο, Trafficante, και απελευθερώνεται . Είναι προφανώς μια ληστεία 8,5 εκατομμυρίων δολαρίων με μια καναδική τράπεζα, και την κλοπή του ολόκληρο οπλοστάσιο των όπλων στο Οχάιο Εθνική Φρουρά σε σχέση με αυτή τη συμφωνία.
Rothman, ο οποίος συνελήφθη στις 03/07/59, ναυλωμένα αεροσκάφη για τη μεταφορά αυτών των όπλων και χρημάτων. Τον Αύγουστο, ο David Ferrie θα δικαστεί για τις υποψίες του λαθρεμπορίου όπλων κάτω από 24 ώρες την ασφάλεια. Στις 01/06/59, η κουβανική αστυνομία συνέλαβε πάλι λόγω Trafficante λόγω ενός αιτήματος έκδοσης από το εμπόριο ηρωίνης Anslinger. Γερουσιαστής George Smathers και Dino Cellini εμπλέκονται, ότι Trafficante στις 18 Αυγούστου μπορεί να εγκαταλείψουν τη χώρα μαζί με Loran Eugene Hall και το Henry Saavedra.
Με τη σειρά του, λαθραία περίπου Major William τζιπ Morgan στην Κούβα, αυτό που ο Jack Ruby, Maurice Gatlin, Sam και Γαβριήλ Mannarino, Charlie Tourin, Michael Genovese, Robert Ray McKeown, Harry Hall, Λευκό και Guy Banister Delmonica εμπλέκονται. Ruby και Μαρτίνο λαθραία τα κέρδη του καζίνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Loran Eugene Hall, το μισθοφορικό στρατό της Κούβας Masferrer γερουσιαστή, ο οποίος φεύγει με το φίλο Eladio ρουμπινιού del Valle στις ΗΠΑ, στο νησί Όχι το Howard Hughes του τρένου όνομα κλειδιού. Rolando Masferrer έφυγαν Ιανουαρίου 1959 απέρριψε με ένα σκάφος γεμάτο χρήματα στο Μαϊάμι, τι την Κούβα υπέβαλε αίτηση για την παράδοση από τον πρέσβη κ. C. Douglas Dillon.
Κάστρο προσέλαβε τότε Jack Youngblood, Masferrer να απαγάγει και να φέρει πίσω στην Κούβα, η οποία απέτυχε, όμως. Ένας αστυνομικός στο Μαϊάμι προσφέρθηκαν τότε $ 200.000 για απαγωγή Masferrer. Με Masferrer, «Tigres στο Σαντιάγο της Κούβας, όπου ο Frank Sturgis κατέχει την εντολή, εκτελέστηκαν 59 άνδρες. Στη συνέχεια, κατά πάσα πιθανότητα Sturgis είναι να αποδείξει την πίστη του στον Κάστρο. Τον Μάρτιο του 1959, μόνο τέσσερις από Masferrer σκοτώνουν ανθρώπους που θέλουν να Castro, συνελήφθη στην Αβάνα.
Masferrer προγραμματίζεται το φθινόπωρο για να χρησιμοποιήσουν εναντίον της Κούβας φυτείες ζαχαροκάλαμου φωσφόρου. ONI πράκτορα Gerry Patrick Hemming ισχυρίζεται ότι Oswald ήθελαν να γίνουν μέλη μετά από την απαλλαγή από τους πεζοναύτες το 1959 αυτή η δύναμη, η οποία είχε απορριφθεί από Masferrer ανθρώπους στο Λος Άντζελες.

Μετά από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απέρριψε το δάνειο , ο Κάστρο προσπάθησε πριν από το Οικονομικό Συμβούλιο του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών στις 05/02/59 για να πείσει τις ΗΠΑ στη Λατινική Αμερική για να βοηθήσει με τα δάνεια να καταστεί δυνατή η εκδημοκρατισμό.
Οι ΗΠΑ είναι η πρόταση της Κάστρο ως "γελοία" πίσω , και δύο χρόνια αργότερα, JFK αναπτύσσει την ιδέα του Κάστρο και το « Συμμαχία για την Πρόοδο »καλεί σε λειτουργία.
Τον Ιούνιο του Κάστρο επιτέθηκε οι κομμουνιστές που τον επικρίνουν για την φιλο-αμερικανική στάση του, διακήρυξε μια αγροτική μεταρρύθμιση, των μεγάλων γαιοκτημόνων και των μεγάλων ανησυχιών των επιχειρήσεων σκληρό απαλλοτριώθηκε αμερικανική περιουσία αξίας 700 εκατ. δολάρια και εθνικοποίησε τη βιομηχανία ζάχαρης, η ραχοκοκαλιά της οικονομίας . Κάστρο προσπάθησε και πάλι στις αρχές Αυγούστου για να πάρει την αναγκαία δάνεια από τις ΗΠΑ, αλλά και παίρνει ένα δελτίο στα αριστερά με την οικοδόμηση πολιτοφυλακή και νοημοσύνη του λαού.
Στο 14:10:59, οι ΗΠΑ διαμαρτυρήθηκαν για την απαλλοτρίωση και την αγροτική μεταρρύθμιση, στην οποία ο Κάστρο απάντησε με το διορισμό του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας. Μόνο που τώρα αρχίζει το Κάστρο υπόθεση με τους κομμουνιστές.
Εκατοντάδες χιλιάδες Κουβανοί, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που είχαν συμμαχήσει με το αστυνομικό κράτος του Μπατίστα και η μαφία να μεταναστεύσουν στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυρίως στο Μαϊάμι, η Νέα Ορλεάνη και Ντάλας.

Frank Sturgis οργάνωσε μια συνάντηση με τον William Morgan και της μαφίας συμμάχους Φρανκ Nelson, η Morgan $ 500.000 για μια εισβολή της Δομινικανής Δημοκρατίας προσφορές. Προφανώς να αγοραστεί για $ 200.000 σε όπλα Amadeo Barletta. Το αφεντικό της Μαφίας του Κλίβελαντ Dominick Bartone παραδίδει ένα από τα αεροσκάφη για την εισβολή, στις 19 Ιουνίου, υπό την ηγεσία του στρατηγού Χοσέ Pedraza Μπατίστα γίνεται. Για άλλη μια φορά, η εισβολή θα κατηγορηθεί για Κάστρο , ο οποίος εμφανίζεται ως απειλή για την ειρήνη στην Καραϊβική. Bartone είναι ένας από τους πολλούς ότι η επανάσταση του Κάστρο στις χρηματοδοτούμενες, κατόπιν παραγγελίας του για την καταπολέμηση της πιο έντονα. Ο λαθραία αρκετές planeloads όπλων για Κάστρο στην Κούβα, με την Ruby, η οποία εργάστηκε έξω με Hoffa ότι η Teamsters $ 300.000 για την αγορά αεροσκαφών στη διάθεσή του. Hemming παίρνει στις τρεις δράσεις κατά τη Δομινικανή Δημοκρατία, την Αϊτή και τη Νικαράγουα (τον Ιούλιο ) μέρος, όπου όλα ήρθε κάτω για να συλλάβει τα όπλα και να δυσφημήσουν Κάστρο ως επιτιθέμενος. Αντί για την καταπολέμηση του αντι-Κάστρο αντάρτες στο Escambray βουνά, γνωστοποίησαν στην Επιτροπή την πρώην αρχηγού των ανταρτών William Morgan με τα όπλα.
Morgan είναι πίσω από την έκρηξη των πυρομαχικών που φορτώνονται με πολλές τόνους φορτίου από 03/04/60 Le Coubre στο λιμάνι της Αβάνας, η οποία απαιτεί 75 θανάτους και πάνω από 300 τραυματίστηκαν. Στις 03/11/61 ο ίδιος είναι ένα στρατιωτικό δικαστήριο καταδίκασε σε θάνατο στην Αβάνα και την επόμενη μέρα εκτελεστεί.

Sturgis θα είναι ένα διπλό παιχνίδι πάρα πολύ καυτό , και ξεκινάει στις 06/25/59 από το αεροπλάνο του στις ΗΠΑ, όπου σε 1,7. και πάλι στο νησί εταιρείες πραγματοποιούν πτήσεις προς Riccardo Lorie και Pedro Diaz Lanz και Sergio Diaz Bruil προσπεράσει. Ήδη στο 4,7. Οργάνωσε τη Διεθνή αντικομμουνιστική ταξιαρχία. Ξεκινώντας τον Οκτώβριο του 1959 Sturgis και Pedro Diaz Lanz, ο αριθμός των πτήσεων προς την Κούβα, όπου έπεσαν οι βόμβες, σκοτώνοντας δύο άτομα και τραυματίστηκαν 40. Σχετικά με Nuevitas Sturgis ρίχνει σε 21:10:59 από τέσσερις βόμβες που οδηγούν σε διαταραχές των διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Κούβας. Το αεροσκάφος είναι στο 30.10. κατασχέθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Quellen: Horowitz: 183-191, Davis (1988): 91, (1994): 130, Weberman (1): 40-44, (7): 1,36, (27): 36-43, Giancana: 487, Schulz: 318, Γρηγόρης / Speriglio: 151, Pease (1995), Sylwester, Best, Callahan 94-97, Groden / Λίβινγκστον: 318.413, Olgiatti, Ganser.

Νοέμβριος 1959 οικόπεδα δολοφονίας κατά του Κάστρο

Για να ξεφύγει Sturgis «Κάστρο εθνικοποιήθηκε το Νοέμβριο, το δίκτυο που ελέγχεται από Meyer Lansky χαρτοπαικτικές λέσχες, όπου κάνει 8.000.000 δολάρια σε μετρητά κατασχέθηκαν. Lansky κάλεσε Dana Smith και ο Γιώργος Smathers εμπλοκή της CIA στη δολοφονία του Κάστρο, ο Νίξον, επειδή χρωστάει μια χάρη, αφού ο πρόεδρος Norman Rothman Αντιπρόεδρος σε σχέση με τις καθυστερούμενες οφειλές καλύπτονται τα τυχερά παιχνίδια στο Σαν Σουσί. Lansky και Trafficante επικοινωνούν μέσω "CH Jim Τροχαλία" όπου είναι το λομπίστα Μύρων "Μίκυ" Weiner από το Νιου Τζέρσεϋ, με Νίξον. Weiner είναι μέλος-που χρηματοδοτείται από την Fruit Ηνωμένων συντηρητική Αμερικανοί για τη συνταγματική Δράση »και εμφανίστηκε σε σκάνδαλο Bobby Baker σε σχέση με υποψία τις διαταγές πληρωμής και το« κορίτσι Κόμματος »στη.

Russell Δ. Matthews, ο οποίος βρίσκεται σε άνοδο σε 02/01/61 στην Κούβα είναι μέρος μιας μαφίας οικόπεδο για να σκοτώσουν ο Κάστρο σε σειρά. Carlos Marcello, Santos Trafficante και Meyer Lansky για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης Κουβανοί εξόριστοι στις Ηνωμένες Πολιτείες. Lansky Batista βοηθά να φέρει 300 εκατομμύρια δολάρια σε ελβετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς για την ασφάλεια . Τα κεφάλαια αυτά θα επενδυθούν στη συνέχεια στο επιχειρηματικό παιχνίδι στις Μπαχάμες, στη Βηρυτό και στο Λονδίνο.

Η CIA σχεδιάζει να σαμποτάρει εικόνας του Κάστρο : Ένας ραδιοφωνικός σταθμός πρέπει να ψεκάζεται από μια συνέντευξη με το LSD-όπως τα ναρκωτικά, τα πούρα του, θα είναι εμποτισμένη με ένα φάρμακο που προκαλεί τη διαταραχή της μνήμης, ή στα παπούτσια του για να θάλλιο άλατα εφαρμόζονται, ατμούς τους προκαλεί την απώλεια των μαλλιών γενειάδα. Το τελευταίο είναι το πνευματικό τέκνο του συγγραφέα James Bond Ίαν Φλέμινγκ. Κατά τη διάρκεια της συνόδου του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη θα εκραγεί ένα πούρο και καλλωπισμένο τον προς τα πίσω το κεφάλι.
Στο 11:12:59, διευθυντής της CIA Allen Dulles προς τον πρόεδρο Αϊζενχάουερ συνέστησε την κατάργηση του Κάστρο. Rorke φίλου του, William Pawley, Ρίτσαρντ Νίξον είχε από καιρό πεπεισμένοι για την ανάγκη αυτή. Σχετικά με τον James Edwards Αναπληρωτής O'Connell επαφή με την πρώην πράκτορας του FBI Ρόμπερτ Maheu λήφθηκε, εξακολουθεί να εργάζεται ως ιδιωτικός ερευνητής για τη CIA. O'Connell εργαστεί στο παρελθόν για Maheu, ο οποίος το 1956 συμμετείχε σε μια σύμβαση δολοφονία με τον Joe "Μπαγιόν" Zicarelli του New Jersey. Μαζί οργάνωσαν τη δολοφονία ενός κριτικού του δικτάτορα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Jesús de Galindez καθηγητής στο Columbia University, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Rafael Trujillo Λεωνίδας, ο Maheu τεκμηριωμένες CIA-μαφίας συν-Trujillo, αλλά εξαφανίστηκε δεκατριών ημερών μετά από δημόσιες δηλώσεις του.

Εκτός από τη CIA και τη Μαφία, Robert A. Maheu Συνεργάτες εργάστηκε επίσης για Howard Hughes, το Teamsters και της Γερουσίας Επιτροπή Τραπεζών και συναλλάγματος, και ο Bob Maheu συνεργάτης King είναι ένας από τους καλύτερους φίλους του Νίξον και Rebozo. Hughes προσφέρει πάνω από Maheu, Hughes Tool Εταιρεία να κάνει ως προκάλυμμα για επιχειρήσεις της CIA . Maheu έρχεται σε επαφή με τον Johnny Roselli, ο εκπρόσωπος στη δυτική ακτή στο Giancanas. Roselli, η CIA κρίνονται πιο αισιόδοξη από ό, τι το FBI, η οποία κατηγορεί τη συμμετοχή σε 13 δολοφονίες.
Τον Οκτώβριο, ανταποκρίνεται Johnny Roselli, Santos Trafficante, Sam Giancana, Jim O'Connell και ο Robert Maheu στο πρώτο σχέδιο δολοφονίας του Κάστρο φορά στο Fontainebleau Ξενοδοχείο στο Μαϊάμι.

Frank Sturgis φέρνει ζήλια ερωμένη του Κάστρο Marita Lorenz να συναινέσει για να χύσει το δηλητήριο στο Κομαντάντε κύπελλο. Marita ήταν πέντε χρονών το 1944 στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν-Μπέλσεν, όπως η μητέρα της είχε βοηθήσει αναγκάστηκε να φύγει. Σε επτά ήταν φέρεται να βιαστεί. Είχε γνωρίσει τον Κάστρο για την 28/2/59, ερωτευμένη μαζί του και έγινε μέλος του Κινήματος της 26ης Ιουλίου. Τον Απρίλιο, συνάντησε Sturgis, ο οποίος υπηρέτησε στην πολεμική αεροπορία του Κάστρο, και άρχισαν να κάνουν τη δουλειά γι 'αυτόν. Τον ίδιο μήνα, κατάλαβε ότι ήταν έγκυος από τον Κάστρο . Στις 15.10. Ο Ιησούς Yanes Pelletier έφερε λόγω της πρόωρης γέννησης του Andre Vasquez στο νοσοκομείο. Pelletier αρχικά υπαλλήλους των φυλακών, οι κρατούμενοι του Κάστρο προειδοποίησε τροφικής δηλητηρίασης, με την οποία είχε αναθέσει Μπατίστα θα πρέπει να σκοτωθεί. Εντάχθηκε στο αντάρτικο αγώνα, και ο Κάστρο τον διόρισε υπασπιστή του, ο οποίος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην antes απελευθέρωση της κυκλοφορίας. Όταν επέστρεψε στη Νέα Υόρκη, στη συνέχεια, πήρε να ξέρετε για το Sturgis πρώην πράκτορας του FBI Alexander Rorke.
Από Lawrence μένει μόνη με το παιδί αισθάνεται εγκαταλείφθηκε από Κάστρο, οι δύο τους πείσει να τον σκοτώσει. Marita Lorenz επιβεβαίωσε ότι Sturgis και E. Howard Hunt Rorke να χρηματοδοτηθούν, θα γνωρίσουν ως Eduardo. θα συναντήσετε το Νοέμβριο με το FBI πράκτορα Francis J. O 'Brien και Johnny Rosselli, μετά από διαβούλευση με Sam Giancana με Bob Maheu οργάνωσε τη δολοφονία. Marita παίρνει δύο χάπια, η οποία επιστρέφει την άνοιξη του 1960 στην Αβάνα. Η λειτουργία αποτυγχάνει λόγω της συνέπειας των χαπιών δηλητήριο, που διαλύουν την κρέμα γάλακτος, όπου Lawrence έχει κρύψει, και εκείνη τους ρίχνει στην τουαλέτα και να κάνει έρωτα με το Κάστρο.

Ο Φιντέλ Κάστρο κλείνει το Φεβρουάριο του 1960 εμπορική συμφωνία με την ΕΣΣΔ και απειλεί την εταιρεία United Fruit, θα δώσει την κυριότητα της γης αξίας 58.000.000 $ εθνικοποίησε προσοχή κατά τη χρήση αντι-Κάστρο της εταιρείας αντάρτες στη Γουατεμάλα και την Ονδούρα όπλα, αεροπλάνα και πλοία .
Στις 17/03/60 σε Eisenhower γράφει σύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, να ενώσει τις αντι-Κάστρο αντάρτες, να εξοπλίσει και να εκπαιδεύσει με τα όπλα . Στο NPC δίπλα στον πρόεδρο Αϊζενχάουερ καθίσει επίσης Αντιπρόεδρος Νίξον, Christian Herter του David Rockefeller Εξωτερικών Σχέσεων και Άμυνας Γραμματέας Thomas S. Gates, διευθυντής του Διεθνούς Βασικές Corporation Οικονομίας Νέλσον Ροκφέλερ. Η απόφαση αυτή θα Allen Dulles Αντιπρόεδρος Charles Cabell, τη λειτουργία PLUTO για να ξεκινήσει εναντίον AM / κακοποιό . Ε. Χάουαρντ Χαντ, ο οποίος Ιανουαρίου 1959 προγραμματίζεται ήδη από τη δολοφονία του Κάστρο, αλλά και τις συστάσεις του Αϊζενχάουερ διοίκηση απορρίφθηκαν σχέδια ως επικεφαλής της πολιτικής δράσης, ο Κάστρο πριν ή κατά τη διάρκεια μιας δολοφονίας εισβολή. JC King, Richard Bissell, Tracy Barnes, Γενική Lyman Lemnitzer, William Pawley, Robert Cushman και David Atlee Phillips εμπλέκονται στις αρχές του σχεδιασμού. Νίξον προτρέπει σε δράση, επειδή ελπίζει να κάνει πολιτικό κεφάλαιο από την ανατροπή του Κάστρο .

Ένα χρόνο μετά ο Κάστρο ανέλαβε την εξουσία πάνω από 100.000 Κουβανοί εξόριστοι που ήδη ζουν στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πρώην στρατιώτες, αστυνομικοί και φρουροί ασφαλείας ενώνουν τις δυνάμεις τους για να αντι-Κάστρο παραστρατιωτικών κύτταρα, είναι εξοπλισμένα από τη CIA και εκπαιδεύονται σχετικά με την εκ νέου κατάκτηση της Κούβας. Λειτουργούν κυρίως στο Ντάλας, ο Revolucionaria Χούντα (jure) Amador Ωδείο, το Directorio Revolucionario Estudiantil (DRE) και cubane Φοιτητών Διεύθυνση (CSD) του Carlos Bringuier και ο Όμηρος Σ. Echevarria, ο οποίος εργάζεται για την γεωτρήσεις πετρελαίου Εταιρεία CJ Simpson. Hunt ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1960, η cubane Δημοκρατικό Επαναστατικό Μέτωπο (FRD) στο Tony Varona ως Πρόεδρος, ο Δρ José Ignacio Rasco του Χριστιανικού Δημοκρατικού Κινήματος (MDC), ο πρω-αντιπρόσωπος Justo Carrillo και Aureliano Sanchez Arrango, και το "Golden Boy, "η CIA, Manuel Artime ανήκουν. Artime αγωνίστηκε ως ηγέτης του Κινήματος της Επαναστατικής Ανάκτηση (MRR) με το Κάστρο εναντίον Batista μετά την επανάσταση και ήταν το πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για την αγροτική μεταρρύθμιση, όπου ήταν με τον Τσε Γκεβάρα Steit.
Στο 20:10:59, παραιτήθηκε από τη θέση του και ο Κάστρο κατηγόρησε ότι θέλει να εισαγάγει τον κομμουνισμό, οπότε και ο αδελφός του Ραούλ Κάστρο χρεώνονται με Artimes φόνο. Artime έκρυψε στο Stataion CIA στην Αβάνα και πήγε να κρυφτεί. Αρχές του 1960, Barker φέρνει Artime για το Μεξικό στις ΗΠΑ, όπου θα συνδέεται με το FRD. Artime, οι ηγέτες του στρατιωτικού βραχίονα της FRD, η ταξιαρχία 2506, η οποία διενεργεί την Κόλπο των Χοίρων εισβολή του 1443 οι άνδρες. Artime οδηγεί επίσης στην MRR στις ΗΠΑ, μαζί με τον Αλέξανδρο Rorke, William Johnson και Frank Sturgis.
Η κουβανική-γεννημένος κουβανικής-αμερικανικής διπλής πολίτης Bernard L. Barker σερβίρεται στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο 2 στο U. S. Αεροπορία Στρατού των ΗΠΑ . Το 1948 έγινε μέλος της αστυνομίας στην Αβάνα με τη CIA για να κρατήσει τις ενέργειες antisubversiven μέχρι σήμερα. Πήρε στην κουβανική γραφεία ομάδα για την καταπολέμηση του κομμουνισμού, της μυστικής αστυνομίας του Μπατίστα. Μετά από να εργαστεί για την κυβέρνηση της Κούβας το 1956, εργάστηκε για Κάστρο. Τον Ιανουάριο του 1960 έφυγε για τις Ηνωμένες Πολιτείες και περιλαμβάνει την κατασκευή του κουβανικού στρατού εξορία του Hunt καθεξής.
Αυτό περιλαμβάνει την εταιρεία που ιδρύθηκε από Ορλάντο Bosch εξεγερσιακό κίνημα της επαναστατικής Ανάκτηση (MIRR). Bosch ήταν η επικεφαλής του κινήματος του Κάστρο του 26ου Ιουλίου στο Las Villas, την Κούβα, όπου ο Βίκτωρ Panque ο επικεφαλής του τμήματος πολιτικών εκστρατειών και ήταν σαμποτάζ. Bosch απομακρύνθηκε μετά την επανάσταση του Κάστρο και πήγε με δύναμη ανταρτών του, η οποία περιελάμβανε 1.500 άνδρες και υποστηρίχθηκε από τη CIA στο Escambray βουνά. Τον Ιούλιο του 1960, η Bosch αφήνει την Κούβα και ασχολείται με την Κουβανοί εξόριστοι, συμπεριλαμβανομένης της οργάνωσης της βομβιστικές επιθέσεις στην Κούβα. Panque κατέλαβε σημαντικές θέσεις μετά την επανάσταση, περιλαμβανομένων των επαρχιακών αρχηγός της αστυνομίας. Μετά από διαφωνίες με το Κάστρο, λόγω των πολιτικών εξελίξεων Panque τρέπεται σε φυγή από το Σεπτέμβριο του 1960 μετά από μια δίωρη συνάντηση με τον Ραούλ Κάστρο, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Panque οργάνωσε μια απεργία πείνας στις 21/3/62 με το σύνθημα « πείνα ή τον πόλεμο »για να αναγκάσει Kennedy για να εξοπλίσει τις ένοπλες Κουβανοί εξόριστοι .

Τον Απρίλη του 1960 ενέκρινε την Γουατεμάλας Πρόεδρος Ydigoras Fuentes, μια φυτεία του Roberto Alejos, ο επικεφαλής της CIA στη Γουατεμάλα, ο Robert K. Davis, είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν ως βάση για την εισβολή στην Κούβα. Το καλοκαίρι, οι επιστήμονες των ΗΠΑ προέβη σε έρευνα κοινής γνώμης στην Κούβα, η οποία δείχνει ότι το 86% του πληθυσμού υποστηρίζει ο Κάστρο . Αντιπολίτευση είναι μόνο στον ομάδες υψηλότερης εισοδηματικής κλίμακας. Η CIA, ως εκ τούτου εγκαταστήσει για λογαριασμό της Εταιρείας Γιβραλτάρ Steamship σε Swan Ισλανδία σταθμό προπαγάνδας.

Κάστρο στράφηκε προς την ΕΣΣΔ , επειδή φοβόταν μια εισβολή και την οικονομική απομόνωση από τις Ηνωμένες Πολιτείες είναι αισθητή. Λίγες εβδομάδες μετά τη σύναψη μιας εμπορικής συμφωνίας, οι υπογεγραμμένοι, η Σοβιετική αναπληρωτής πρωθυπουργός Anastas Mikoyan το Φεβρουάριο του 1960 με τον Κάστρο, ενίσχυσε την Αϊζενχάουερ διοίκηση της αντιπαράθεσης. Τον Ιούνιο, αρνείται να αντιμετωπίσει τις αμερικανικές εταιρείες πετρελαίου στην Κούβα για να βελτιώσετε την Σοβιετική αργού πετρελαίου, η οποία Κάστρο American εθνικοποιηθεί συστήματα πετρελαίου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες απαγόρευσαν τις εισαγωγές ζάχαρης, η οποία είναι ο λόγος για τη Σοβιετική Ένωση αγοράζει τη ζάχαρη και δήλωσαν ότι θα χρησιμοποιούν πυραύλους για να αποτρέψει μια αμερικανική εισβολή στην Κούβα. 700 ρωσικό "τεχνικούς" και τα όπλα συνεδριάσει τον Αύγουστο στο Σαντιάγο.

Πηγές: Ranelagh / Treharne: 2, Weberman (1): 54, (6): 50-70, (7): 18F ,45,84-91 (10): 40-49, Pease (1995), Βαρθολομαίος: 55 , αυλικός: 256-258, Groden / Λίβινγκστον: 348f, Olgiatti, Hamelin / Van Geirt, Summers (2000): 184-194,498,503, Μετά Bach 6, Mühlemann: 16, Huisman. Κάλαχαν: 76, Marrs: 149, συγκεκριμένα, 26.2.1976, Schulz 176, Best: 34, Anson: 287f, Colhoun.

Προεκλογική εκστρατεία του Κένεντι το Δεκέμβριο του 1959
Ο Joe Kennedy αφήνει Δικαιοσύνης William J. Tuohy, το οποίο ανάβει ο δικηγόρος, ο Robert J. McDonnell, μια συνάντηση με το αφεντικό της Μαφίας Σαμ Giancana μεταφέρω. McDonnell 1983 Giancanas Αντουανέτα παντρεύεται την κόρη. Οι δύο συνεδριάζει Tuohy αίθουσα δικαστηρίου στη 1959η χειμώνα
Σύμφωνα με τον Jean Humphreys Giancana Kennedy υπόσχεται ότι το FBI θα τον αφήσει μόνο του, όταν ο Jack εξελέγη πρόεδρος . Giancana επιδιώκεται με το FBI σε κάθε στροφή, δεδομένου μάλιστα ότι ο ίδιος και η Phyllis McGuire τα πρωτοσέλιδα. Το FBI επίσημη Bill Roemer πετυχαίνει Giancana ακούσετε και να μάθετε έτσι το όνομα του εθνικού συνδικάτου. Giancana εκφράσει πολλές φορές ότι είχε την Κένεντι στην τσάντα . Hoover αναφέρεται αυτή η πρώτη μεγάλη επιτυχία των ανθρώπων του ως "ανοησίες" και μπορεί να προσαρμοστεί στην έρευνα. Δεδομένου ότι το FBI άρχισε τα σφάλματα χωρίς δικαστική άδεια, δεν μπορούμε να δημοσιεύουν τα αποτελέσματα έτσι κι αλλιώς.

Giancana και Kennedy, που συνέρχεται τρεις φορές στο Ambassador Hotel στο Σικάγο, να διευκρινιστούν οι λεπτομέρειες του συμβολαίου τους . Δήμαρχος Richard Daley και ο Jack είναι επίσης παρούσα σε μια από τις συναντήσεις, ακόμη και Marilyn Monroe έχει επισκέπτης στο Ambassador. Murray Humphreys δεν είναι ενθουσιασμένος από την Giancanas υπόσχεση επειδή η μαφιόζου Joe Kennedy και η ένωση υπαλλήλων και δυσπιστία εκ μέρους των αδελφών Κένεντι στη Γερουσία McClellan επιτροπής είναι θυμωμένοι. Πρέπει να προσθέσω, όμως, και η οργανωμένη υποστήριξη για την εκλογή του Κένεντι.

Ο έμπορος διαμαντιών και των επενδυτών Charles W. Engelhard , ο οποίος υποστήριξε την πολιτική σταδιοδρομία του Δημοκρατικού κυβερνήτη του New Jersey, Robert B. Meyner, ανακαλύπτει ότι ο JFK είχε μια σχέση με ένα 19-year-old φοιτητής του Radcliffe College. Από Meyner λιμάνια φιλοδοξίες για την προεδρία, η οποία προσφέρει τόσο έναν ιδιωτικό ντετέκτιβ $ 10.000 για ρυπογόνων φωτογραφίες, αλλά αυτό δεν έγινε δεκτή και ενημέρωσε JFK. Παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν τους αντιπάλους του, ακόμη και το όνομα της ερωμένης του, αυτός δεν είναι λόγος για JFK, να διακόψει τη σχέση με το μαθητή, αλλά να τους εκδικείται αργότερα να αρνηθεί το διορισμό ως πρεσβευτής στην Engelhard.
John F. Kennedy τον Ιανουάριο του 1960 ανακοίνωσε προεδρική υποψηφιότητά του . Μια πλημμύρα από άρθρα και βιβλία και να "από το" Kennedy εμφανίζεται. Joe Kennedy αγόρασε για την εκστρατεία σε ένα αεροπλάνο και ίδρυσε την Ken-Air Corporation. Ρόμπερτ Κένεντι αφήνει το McClellan Επιτροπή και οργάνωσε την εκλογή του αδελφού του . 1960 JFK ταξιδέψει ακούραστα σε όλη τη χώρα, που υποστηρίζονται από όλη την οικογένεια και να αντληθεί πλήρες της κορτιζόνης και αμφεταμινών.
Κατά τη διάρκεια της σχεδόν το σύνολο της εκστρατείας που έχει μια υπόθεση με Joan Lundberg Χίτσκοκ, ο aufpeppelt τον συχνά στο αεροπλάνο. Πλήρωσε για την επιβίωσή τους, καθώς και για τα παιδιά τους, και την άμβλωση. Hoover όχι μόνο πώς Giancana μαθαίνει για Banister Guy και ο Bob Maheu, Giancana εαυτό του αλλά και να παρακολουθεί την Kennedys σε κάθε στροφή. Δεδομένου ότι οι Kennedys είναι πλούσια, δεν μπορείτε να τους δωροδοκήσουν, αλλά χρειάζεται ενοχοποιητικά στοιχεία για να τους εκβιάσει.

Frank Sinatra βρίσκει τον εαυτό του λόγω της σχέσης του με τη φυλή Kennedy ως μια νέα σχέση μεταξύ Κένεντι και της μαφίας. Σινάτρα έδωσε νωρίτερα στις γυναίκες να Joe Kennedy και τα τέλη της δεκαετίας του '50 κινήθηκε πιο κοντά στην Kennedys. Sinatra μεσολάβηση, επίσης, μια συνάντηση μεταξύ Κένεντι και Giancana σε ένα γήπεδο γκολφ στα τέλη του 1959 και λειτουργεί ως δίαυλος για την ποιότητά του εκστρατεία. Κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης από τον Jack Sands Casino στο Λας Βέγκας, Sinatra Sinatra, που διοργάνωσε μια συνάντηση με τον Harold J. Gibbons, αντιπρόεδρος του Teamsters, να τους διαβεβαιώσουν ότι Hoffa θα έμενε με την επιλογή του Κένεντι σε κατάσταση ηρεμίας. Sinatra είναι επίσης η σύνδεση με Skinny D'Amato, ο οποίος αγωνίστηκε για Kennedy στην Προτεσταντική Δυτική Βιρτζίνια, και σε αντάλλαγμα αναμένει την άρση της απέλασης του Joey Adonis, το οποίο υπόσχεται να JFK. Τζακ αγαπά τα Σαββατοκύριακα στο σπίτι του Σινάτρα στο Παλμ Σπρινγκς.

Στο 7.2. Έρχεται με Teddy τον αδελφό του σε μια περαιτέρω συνάντηση με Giancana στο Sands Hotel στο Λας Βέγκας , όπου Sinatra, οι οποίοι διασκέδαζαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού με την πρόσφατα διαζευγμένη Marilyn Monroe, Judith Campbell τον εισάγει. Peter Lawford είναι προαγωγός Σινάτρα, και Sinatra, κατά μήκος Smathers, ένα σημαντικό αγοραστή του κοριτσιού του Jack. Το ένα είναι η ηθοποιός Jane Mansfield, ο Jack έχει μια σύντομη σχέση. Lawford είχε, του 1955 Sinatra εισήγαγε τον αδελφό του, παρέχεται με τα νωπά κρέατα από το Jack Ναάρ. Στη σουίτα του Showgirls του γερουσιαστή έρχονται και φεύγουν, όταν Sinatra και Lawford βρίσκονται στο Sands.
Judith είχε παντρευτεί το 1952 με 18 τον ηθοποιό William Campbell, αλλά μετά από έξι χρόνια ήρθε το διαζύγιο. Μετά από αυτό ήταν συχνά στο βραχίονα του Johnny Roselli. 1959 γνώρισε τον Σινάτρα και είχε, μέχρι να προσκληθεί μια άλλη γυναίκα στο κρεβάτι, μια σύντομη σχέση μαζί του. Teddy προσπάθησε πρώτα, τίποτα μαζί τους, αλλά ο Jack, πάντα σε ανταγωνισμό με τους αδελφούς του, ξεχωρίζει από την επόμενη μέρα. Teddy είναι το περιεχόμενο να είναι με μια αεροσυνοδό για Eastern Airlines. JFK Judy κλήσεις σχεδόν καθημερινά, και σε 7,3. Την πρώτη φορά που κοιμούνται μαζί στο ξενοδοχείο Plaza της Νέας Υόρκης.
Τρεις εβδομάδες αργότερα είναι Sinatra Sam Giancana Sam Flood όπως και πριν, στο ξενοδοχείο Fontainebleau στο Μαϊάμι. Giancana Σύμφωνα με το FBI χρησιμοποιήθηκε το 19 ψευδώνυμα στην καριέρα του. Giancana του της φλερτάροντας με ακριβά δώρα και είναι σαφώς ενδιαφέρονται της λόγω της σχέσης της με τον Jack, τον οποίο σε 6,4. Την επόμενη φορά στην Ουάσιγκτον, βλέπει.
JFK της δίνει την επόμενη συνεδρίαση με μια βαλίτσα που περιέχει 250.000 δολάρια σε 100 λογαριασμούς για Giancana. Campbell πηγαίνει στη διάρκεια της νύχτας τρένο στο Σικάγο με τα χρήματα, εποπτεύεται από τον Martin E. Underwood, ένας υπάλληλος του Richard Daley, ο οποίος εργάζεται κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τον John F. Kennedy και ο Kenny O'Donnell λαμβάνει παρόντος Διατάγματος. Underwood παρατηρηθεί, όπως Campbell είναι η αναμονή Giancana η βαλίτσα. Την επόμενη μέρα που περνά με Giancana, το Σικάγο της δείχνουν. Έχει, ωστόσο, απορρίπτει τις προτάσεις του και φέρεται να είναι μόνο ένα και ενάμιση χρόνο αργότερα, μια σεξουαλική σχέση. Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, Campbell commutes εμπρός και πίσω και οργανώνει συναντήσεις των δύο.Τζακ υποσχέσεις εκείνη Ο Τζάκι και θα είναι να χωρίσουμε, εάν δεν επιτύχουμε την υποψηφιότητα. Προφανώς προσπάθησε στο σε μια ménage ΰ Trois να κερδίσει σας και θέλει να Kenny O'ΜΚΟ είναι διαθέσιμα.
Κατά τη συνεδρίαση του Τζακ και giancana στις 12.4 . στο Fontainebleau ξενοδοχείο στο Μαϊάμι παραλία, η συμφωνία που επετεύχθη σχετικά με τη χρηματοδότηση της Εκλογική Ανάδειξη.
$ 150 "000 των giancana είναι στις Sinatra και giancanas φίλος Paul Εμίλιο "skinny" d'Amato διανέμονται, των οποίων άνω $ 50 "000 στο Sheriff της Δυτικής Βιρτζίνια, που η πολιτική μηχάνημα ελέγχου.
Για τον κώδικα περιλαμβάνουν την kennedys, όταν και όσοι συχνά προσωπικά, αλλά και την Brother-το-δικαίου R. sargent shriver και ο φίλος James Β. mccahey τουλάχιστον $2 εκατ. ευρώ
Σχετικά με τον αρχιεπίσκοπο του Boston, Richard ο Καρδινάλιος cushing, ήταν οι προτεσταντικές εκκλησίες και ιερείς, αλλά επίσης και κυρίως το μαύρο κοινοτήτων, στη Δυτική Βιρτζίνια χρηματοδοτούνται με τη γενικευμένη Αντι να εξουδετερωθούν. οι διεφθαρμένοι bostoner-Familie cushing το σύνδρομο ήταν πώς το 1965, χάρη στο εμπόριο οπίου εξαιρετικά πλούσια. Από τον φιλντισένιο είχε ανακηρυχθεί, ήταν καλό, ένα καθολικό να επιλέξουν, διότι αυτό θα αποδείξει την προτεσταντική θρησκευτικής ανοχής. Δυτική Βιρτζίνια είναι σημαντική, επειδή ο ίδιος Hubert Χάμφρις σε Wisconsin μόνο με μια μικρή πλειοψηφία απορρίφθηκαν.
Τον Μάρτιο το kennedys μειώθηκε, εφόσον στο τη θρησκευτική μισαλλοδοξία τίποτα, το οποίο ο ίδιος αντίθετοι, ενώ ο βοηθούς φυλλαδίων με συνθήματα kulturkampfâ διαδεδομένη. σχετικά με την parteikonvent του Δημοκρατικού Κόμματος του Ιουλίου 1960 είναι John Kennedy με 806 ψήφους υπέρ των προεδρικών υποψηφίων έναντι Johnson οριζόμενο με 409 ψήφους. 
και δηλώνει: "Δεν έχω τίποτα εναντίον του πάπα, έχω κάτι εναντίον της DAD." Τρία πράγματα που χρειάζεται σύμφωνα με Joe Kennedy για την πολιτική επιτυχία: "Τα χρήματα, χρήματα, και για άλλη μια φορά χρήματα." μετά την προεκλογική εκστρατεία έχει οργανωθεί Joe, ο οποίος βαίνει μετά τη διάσκεψη για δύο μήνες μετά από Ευρώπη και hideth ο ίδιος στη συνέχεια σε hyannis λιμάνι. Δεν υπάρχει ένα ενιαίο φωτογραφία και καμία κοινή εμφάνιση του πατέρας και γιος.
Επίσης η Roosevelt Ερεθίζει το τύπο με παρατηρήσεις σχετικά με τον πατέρα και με την περιβόητη παρατήρηση στο όπως της συγκεκριμένης των "νέων διαχειριστικών ελίτ, η οποία ούτε αρχές ούτε χαρακτήρα".  Θα ήθελα της Καλιφόρνιας Kennedy θέλει symington ως μια λειτουργία Μάτε, αυτό έχει ήδη γίνει δεκτές και τι εφημερίδες έχουν ήδη αναφερθεί.
Αλλά Lyndon Johnson δεσμεύεται να στο Β. Με FBI, έγγραφα σχετικά με τις γυναικείες ιστορίες, να διορίσει το vizeprasidentenkandidaten. Η Johnson παρότρυναν την politkarriere προς αυτόν, όπως και ο ίδιος μια φορά icecream στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων. Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιήσει της Johnson του συντηρητικού κόμματος Δημοκράτες του Νότου για την σελίδα να φέρει.
Η Johnson γνωρίζει επιχειρήσεων από τη δεκαετία του 1930 και είναι ο γείτονας από τη στιγμή της δεκαετίας του 1940. Στο θεωρεί ότι η ίδια λόγω της περιέχουν υλικό για τις γυναίκες τις ιστορίες και στο παρελθόν ο πατέρας επίσης αναγκασμένος επιχειρήσεων να συνεχίσει ως επικεφαλής του FBI να παρακολουθούν του. επιχειρήσεων υποστηρίζει ζήτημα, Hhrustsev "Χασάπη της Βουδαπέστης" ζήτησε. Με πρωτοβουλία της Howard Hughes διακινήθηκε ζήτημα τον Ιούλιο με τα νεότερα και ταχύτερα χρονικώς 707-JET στη Μόσχα, όπου ο ίδιος κατάφερε να επιτύχει σε μια οικονομική παράθεση, η σοβιετική Premier με την Pepsi στην πλευρά του ο Donald Kendall fotographieren.
Ο Ρόμπερτ geddes Morton, επικεφαλής της Pepsi-Fabrik στην Κούβα, είναι η επιδρομών και mordplanungen συμμετέχουν κατά Κάστρο. Ο ίδιος έχει συλληφθεί και να αποδεσμευτεί μόνο το 1963 μετά από διπλωματική παρέμβαση. Στο πρέπει να είναι η εκστρατεία εναντίον Ρίτσαρντ ζήτημα, κυρίως τις προκαταλήψεις του 74% μη καθολικών πληθυσμού ξεπεράσουμε αυτόν χρησιμοποιώντας την τηλεόραση, τι αρκετά επιτυχής.
Σχεδόν το ήμισυ του πληθυσμού, οι τέσσερις συζητήσεις, στο οποίο John Kennedy εναντίον της αβέβαιης-αποφασίζοντας ζήτημα, η εκστρατεία οργανωμένο από Prescott Μπους και ο Ρόμπερτ mosbacher, Gerald Ford και η James Baker θα συγχρηματοδοτούνται και λαμπρό. Πριν από τη συζήτηση προέκυψε, Kennedy κατάλληλα, με μια καλή νύχτα του ύπνου και, λίγο πριν από αυτό, το 15-minuten-συνόδου με μια εκπόρνευσης, ενώ ζήτημα ούτε της ασθένειάς είναι αναληφθεί.
bebe rebozo, μια ολόκληρη σειρά από γερουσιαστές, συμπεριλαμβανομένων Johnson και Kennedy ανήκουν, καλλιεργούνται, δεν είναι η σεξουαλική dreckmaterial στις Kennedy στο ζήτημα της προεκλογικής εκστρατείας ομάδα, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τα προηγούμενα γάμου.
"Kennedy ήταν τόσο διαπραγματευόμαστε", γράφει η misogyne ζήτημα αργότερα, "ακριβώς πώς Κλίντον." ζήτημα το φίλο μου William Rogers ζητεί επιχειρήσεων σε επιβλαβείς φύλο στις Kennedy, πώς και γιατί οι πληροφορίες σχετικά με durie Malcolm διαβάσεων. Service is temporarily unavailable!
Ο Λόιντ cutler και νομοσχέδιο baggs, ο εκδότης του Μαϊάμι ειδήσεις, να βρούμε τα κορίτσια, να υποστηρίζουν, να bebe rebozos μέρη σε βασικούς biscayne να έχουν την ιστορία αλλά περιπτώσεις μπορεί να είναι, όπως καθίσταται σαφές ότι δεν είναι μόνο ζήτημα, αλλά εξίσου Kennedy σχετικά με τα βράδια.
Ακόμη και εντός των μερών, είναι κατασκοπεία: John ehrlichman έργων ως οδηγό το Nelson πρωτόγνωρες, προκειμένου να συλλέγουν πληροφορίες για ζήτημα. Τζακ Kennedy είναι πάντοτε επίγνωση του γεγονότος ότι ο παράγων σε μια δημόσια δράμα είναι, και γνωρίζει τι θέλουν οι πολίτες να ακούσει και να δούμε. που χρησιμοποιεί την τηλεόραση, με την ήδη 90% των αμερικανικών νοικοκυριών είναι εξοπλισμένα, ως αποτελεσματικό προπαγάνδα, όπως Roosevelt κατά τη στιγμή το ραδιόφωνο.
Η στρατηγική είναι η υπόσχεση, τα πάντα για όλους: 220 ακόμη και αντιφατικών υποσχέσεις αυτές υπολογίζονται. Από τη μία πλευρά, ισχυρίζεται ότι είναι ένα μου, από την άλλη πλευρά, υποσχέθηκε το έθνος και πάλι να δώσει μια ηθική προσανατολισμός: ο Λευκός Οίκος θα είναι υπό την αιγίδα "το κέντρο του ηθική ηγεσία" της Αμερικής.
Ο ηθικής είναι περιορισμένη, Προτεστάντες, για τη νίκη. Η καθορίζει επιτυχία για τον ίδιο, τι είναι σωστό και τι λάθος. Για το σκοπό αυτό ο εισηγητής συνεχίζει μέχρι την αυτο-άρνηση: Επαναλαμβανόμενη φήμες για τον addinson-krankheit ο ίδιος αρχίσει με μια ομαλή βρίσκονται σε αντίθεση με: "κανένας άνθρωπος να addison-krankheit έχει, θα πρέπει να γίνεται Πρόεδρος.
Αλλά δεν έχω." Ο μερικές φορές υποκίτρινου δέρμα είναι με φερόμενο ελονοσία από την πολεμική προσπάθεια εξηγεί. Υπό την καθοδήγηση του William Κάσει, η μεταγενέστερη Διευθυντής της CIA υπό Ρέιγκαν, είναι σε δύο πρακτικές του Kennedy της ιατροί στη Νέα Υόρκη είχε καταρρεύσει, αποδεικτικά στοιχεία για την addisonkrankheit στην αναζήτηση.
Στο ζήτημα της wahlkampfburo θα επίσης λίγο πριν από τις εκλογές είχε καταρρεύσει, και οι φάκελοι είναι κλεμμένα. Kennedy εξασφαλίζει με την υποστήριξη Martin Luther μάγους τις ψήφους του μαύρου, των οποίων 78% θα ψηφίσει για Kennedy.
Παρά Johnson υποψηφιότητα ως Αντιπρόεδρος περνάει Μarcello παρουσία του προσφυγή Ντέιβιντσον Jimmy hoffa $ 500 "000 (σήμερα περίπου $3 εκατ. ECU) για ζήτημα της Walter liesler· μια περαιτέρω μισό εκατομμύριο για ζήτημα προέρχεται από mobstern από νέα Υερσέη, ΗΠΑ και Φλόριντα.
Ο Ντέιβιντσον, από το 1959 της ομάδας για Μarcello και hoffa στην Ουάσινγκτον, και χωρίς την υποστήριξη των συνδικάτων μπορεί να είναι μια επιλογή δεν μπορεί να κερδίσει. giancana SAT έχει, ωστόσο, με hoffa επίσης συνάψει μια συμφωνία για hoffa ροή, και επίσης αρκετά εκατομμύρια στην Kennedy την λεηλατούνται, έτσι ώστε η teamsters να αφεθεί στην ειρήνη.
Επίσης, για το fischettis ταμεία θα πρέπει να διοχετεύεται προς τους δημοκράτες. giancana υποστηρίζει ζήτημα με μισό εκατομμύριο, προκειμένου να είναι εγγυημένη για κάθε ενδεχόμενο. Αλλά με Kennedy giancana είχε μια αποκλειστική πρόσβαση στην εξουσία. Αρχή σελίδας Αυγούστου πρέπει να περνούν Ν Campbell giancana μια δεύτερη βαλίτσα πλήρη χρήματα για την αγορά και να οργανώσει μια δεύτερη συνάντηση για το διαμέρισμα στην Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας περιμένει για σας υπνοδωμάτιο. Εν τω μεταξύ, έχει μάθει να μιλήσω σχετικά με την τηλεφωνική κωδικοποιημένη, χωρίς ονόματα.
giancana επίσης επιρροή στην Ουάσινγκτον υιοθετεί τον γιο του δικαίου Anthony tisci, το διοικητικό προσωπικό από τα μέλη του Κογκρέσου Roland Lib onati είναι.
Murray Χάμφρις, "schmiergeldverteiler" του Σικάγο syndikates, συντονισμένη από ενός κατά τη Hilton, όπου είναι εγγεγραμμένος ως fishman, πριν από τη δημοκρατική Συνέλευση τον Ιούλιο και πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου του Kennedy-unterstutzung .
Ο Χάμφρις αυτό το εμπόριο οι ηγέτες της Ένωσης από ολόκληρη τη χώρα, και αυτό απαιτεί, τις απαραίτητες ψήφους για στο να παραδώσει από. Εντός των χριστιανικών δικαίωμα σχεδιάζει μια ομάδα minutemen, Ναζί και κουβανών εξόριστων στο William σ. μέσα, John Kennedy στη Βαν nuys, California, από Edgar ο Μπράντελι να σκοτώνουν. ιερείς μέσα, οι ηγέτες της χριστιανικής αμυντική συνδέσμου, ήταν στο 2. Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εκπαιδευτή της ανταρτικές ομάδες από τις Φιλιππίνες βάσει γενικών ο Charles Willoughby. Στο τέλος της δεκαετίας του 1950 και μισθοφόρων προσλαμβάνονται μέσα βετεράνους όπως Robert κ. Brown, στη δεκαετία του 1980 δημοσιεύθηκε στο περιοδικό στρατιώτης του τύχη.
Στο βιβλίο Σιγαστήρες, έχουν, και δολοφόνους περιγράφει Brown, όπως η Mitchell werbell spezialgewehre ανεπτυγμένες και φράκτες για τη CIA. Τον Ιούνιο 1960 ιδρύθηκε το διανομέα Ρίτσαρντ läuchli, παρείχε επίσης Castro, και ο Ρόμπερτ depugh το minutemen.  obenhause, καλοκαίρια (1993): 269-275, (2000), περιοχές/κοινών: 293-309, lewens/τείχος, Callahan: 141f, olgiatti, Russel (2000), Poznan: 81-87, kangas:4, cran, ο Μπάρετ, λαών αιώνα αριθ. 10, tarpley/chaitkin: 68, η Scott (1993): 190, marrs: 172, giancana: 447-451, κοσμήτορας: 37, niederberger (2002e). 1960 Ο Lee Harvey Oswald

Το 1960 Lee Harvey Oswald Lee Harvey Oswald τέθηκε 17year παλαιών το 1956 σε ναυτικό μετά την θαλάσσιου σώματος εγχειρίδιο του αδελφού είχε μάθει από καρδιάς, προκειμένου να συμπεριληφθούν - ένα έτος πριν ο ίδιος εξακολουθούσε να απορριφθεί, διότι με την ηλικία.
Δεδομένου ότι ο πατέρας, Robert Ε. Lee Oswald ακόμη και πριν από τη γέννηση ήταν νεκρός, φρόντισε για την αδελφή marguerite Oswald, lillian, και ο σύζυγός Charles murmur συχνά Lee, την έγκαιρη βίαιες ήταν. "dutz" murmur, πρώην βάρους, λειτουργεί ως boxmanager και επαγγελματικών πράκτορα στην SAT επιχειρήσεων σε Μarcello-οργανισμού .
Μετά από δύο χρόνια στη Νέα Υόρκη, όπου Lee εξαιτίας της τον αντι-κοινωνική συμπεριφορά έχει αποσαφηνιστεί εκείνο, επέστρεψε με την μητέρα του το 1954 μετά από νέα Ορλεάνη πίσω και όπου πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις, μαζί με τον φίλο Edward voebel μαθήματα της πολιτικής εναέριας περιπολεί με τον Ντέιβιντ ferrie.
Όπως ήδη το 1956, Oswald για μυστική-aktionen της ferrie χρησιμοποιούνται όπως γράφει των νέων της σοσιαλιστικής συνδέσμου και αναζητούν πληροφορίες. εταιρεία Oswald τη μητρική πιστεύει ότι Oswald για gegenspionage-zwecke του κομμουνισμού είχε προσληφθεί. voebel λέει το FBI στις 11.25.63 από τη σχέση της Oswald και ferrie. σχετικά με την ίδια ημέρα ζητεί τον νομοσχέδιο jagoda πλευρές με νέα wdsu-TV και ενημερώνονται ih Μετά από δύο χρόνια στη Νέα Υόρκη, όπου Lee εξαιτίας της τον αντι-κοινωνική συμπεριφορά έχει αποσαφηνιστεί εκείνο, επέστρεψε με την μητέρα του το 1954 μετά από νέα Ορλεάνη πίσω και όπου πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις, μαζί με τον φίλο Edward voebel μαθήματα της πολιτικής εναέριας περιπολεί με τον Ντέιβιντ ferrie.
Όπως ήδη το 1956, Oswald για μυστική-aktionen της ferrie χρησιμοποιούνται όπως γράφει των νέων της σοσιαλιστικής συνδέσμου και αναζητούν πληροφορίες. εταιρεία Oswald τη μητρική πιστεύει ότι Oswald για gegenspionage-zwecke του κομμουνισμού είχε προσληφθεί. voebel λέει το FBI στις 11.25.63 από τη σχέση της Oswald και ferrie.
σχετικά με την ίδια ημέρα καλεί τον ίδιο νομοσχέδιο jagoda πλευρές με νέα, wdsu-TV και ενημέρωσε σχετικά με την ομοφυλοφιλία Ferries. jagoda πλευρές με νέα είναι υπάλληλος της William molino stucky, Oswald, ρέλιασμα, sturgis και bringuier γνωρίζει. voebel πεθαίνει 1971 31years παλαιών σε απότομη πνευμονικής βλάβης. molino stucky 9.21.81 σχετικά είναι βολή, όπου το νοσοκομείο αναφέροντας μια άλλη αιτία του θανάτου, όπως την αυτοψία έκθεση. Επηρεάζεται από ferrie και Oswald, murmur αποφάσισαν να εισέλθουν στο ναυτικό. Προκειμένου να επιτρέπει, παραδόθηκε την μητέρα του πολιτικού και δικηγόρος clem ήταν, από την Μarcello-Οργανισμού χρηματοδοτούνται και είναι πρόεδρος της Δημοκρατικής "παλαιά τακτικοί" είναι. 
Μετά την grundtraining ως ένα θαλάσσιο στο San Diego είχε εκπαιδευτεί ως ραντάρ φορέα και στη συνέχεια ακολούθησε την atsugi αεροπορική βάση της Ιαπωνίας, από όπου η μυστική U2-ανίχνευσης πτήσεων πάνω Ρωσία αρχή.
atsugi είναι ο μεγαλύτερος CIA σταθμό στην Άπω Ανατολή, και πολλές από τις δοκιμές των χημικών, βιολογικών και ψυχολογικών πολέμου θα διεξάγεται εδώ. η CIA πράκτορα James Δ. wilcott επιβεβαίωσε ότι η CIA Oswald στο atsugi προσληφθεί. Ο informantennummer είναι 110669. Προκειμένου να τη CIA-συναφή απουσίες από τα στρατεύματα στο atsugi προκειμένου να καταστεί αξιόπιστος στην κατάρτιση που οργανώνεται Oswald διάφορα ατυχήματα και τα εγκλήματα.
Πέρασε ο ελεύθερος χρόνος με ιάπωνες barmaids, ανέφερε σε κυψελίδα κατά τους ισχυρισμούς ιάπωνες κομμουνιστές και έμαθα ρωσική. Για μερικούς μήνες σε U-2-σταθμός subic Bay στις Φιλιππίνες, έλαβε επίσης από τη λειτουργία του το strongback 70. Στόλος μέρος, η CIA-επίθεση στην Πρόεδρο της Ινδονησίας sukarno achmed πρέπει να στηρίξουμε. Μετά από παραμονή σε πινγκ-Tung σχετικά με την Ταϊβάν ήταν Oswald το Δεκέμβριο του 1958 σχετικά με το El Toro αεροπορική βάση στην Καλιφόρνια, όταν μετακόμισε στο αναγνωρίζουν ως ένα κομμουνιστικό. Εν τω μεταξύ, μίλησε ρωσική ανταλλαγή και Las σοβιετικής εφημερίδες. σχετικά με την 1.2.59 ήταν στρίφωμα και Oswald κατά την κουβανική προξενείο στο Λος Άντζελες, όπου σε σχέση με τη μετάβαση σε ένα κυνήγι ήλθε στην Κούβα. στρίφωμα στην Κούβα με William Αλεξάντερ Morgan έργων, Oswald επισκέφθηκε επίσης στο El Toro.
Morgan καταδικάστηκε για ένοπλη ληστεία, αλλά διέφυγε στην Κούβα, όταν διετέλεσε διοικητής του μια ενδείξεις είναι μαζί με eloy Gutierrez menoyo αγωνίζεται, οποίων τα στρατεύματα 3000 άνθρωπο είναι ισχυρή. menoyos αδέλφια τέθηκε σε 3.13.58 σε μια επίθεση εναντίον Συμβουλίου προεδρικό παλάτι σκοτώθηκαν.
σχετικά με την 9.2.59 ήταν "μαρξιστικής oswaldskovich" στην τιμή του πεζοναύτες πυροβόλησε. εταιρεία Oswald έπρεπε να μεταβεί στο Albert Schweitzer College, ταξίδεψε angletons αλλά εξ ονόματος του Λονδίνου και της Σουηδίας στο Ελσίνκι. Ο James Jesus angleton τακτικά οργανώνει κατασκοπείας στη Σοβιετική Ένωση. Μολονότι ο χρόνος αναμονής κατά κανόνα διαρκεί τουλάχιστον μια εβδομάδα, πήρε Oswald μετά από δύο ημέρες, τη χορήγηση θεώρησης με 10.16.59 και συναντήθηκαν στη Μόσχα. Ενώ Oswald στη Ρωσία είναι, προσπάθησε με 1.10.61 στη Νέα Ορλεάνη μια "Joseph Moore" μαζί με ένα Κουβανοί 10 Ford-lastwagen σχετικά με την ονομασία Oswald για μια οργάνωση που ονομάζεται "Φίλοι της δημοκρατική Κούβα", με τον Guy πού ανήκει, να αγοράσουν.
επιχειρήσεων είχε ήδη την 6.3.60 σε υπόμνημα της aussenminiserium προειδοποίησε κατά της δυνατότητας της doppelgänger. εταιρεία Oswald η μητέρα είναι βέβαιος ότι τον γιο μια μυστική υπηρεσία πράκτορας και υπάρχει η υποψία ότι θα ήταν μια doppelgänger κακοποιούνται και θα είχε ίσως έχουν απαχθεί.
Μετά την armeegeheimdienstoffizier Philip Corso υπάρχουν Kennedy πριν από τη δολοφονία δύο περνάει και δύο πιστοποιητικά γέννησης στην εταιρεία Oswald για λογαριασμό από δύο διαφορετικά πρόσωπα, είναι αναγκαία. Επίσης την passburo γράφει την 3.31.61 , ότι ένα doppelgänger Oswald της δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν.
Στο τέλος του Απριλίου 1960 εξετάζει FBI πράκτορα John W fain περίπτωση Oswald, και στις 7.3.61 έγραψε μια περαιτέρω έκθεση, στην οποία πολλές από τις προαναφερθείσες πληροφορίες από marinegeheimdienstburo έρχονται σε Νέα Ορλεάνη. Πηγές: marrs: 91-112,130,540,546 , weberman (1): 1-40, (2): 1-33, (3), (4), (5), καλοκαίρια (1993) :322ff, Russel (2000), καλύτερη: 65, cnpc:2, Βρυξέλλες (1983), ο Ντέιβις (1988): 403f,Anson:154-190, Callahan: 86.101 FF, ο Μπάρετ.

US-Politik, Geheimdienste und Mafia Teil 4 (1956 bis 1960)

Geschrieben von lupo cattivo am 19/02/2010

Dieser Teil der Chronik behandelt die Unterstützung der Mafia für Kennedy und Nixon, die Revolution in Kuba und die Interventionen der CIA.
Die zentralen Themen und Personen sind:
Hoovers FBI-Programme gegen Linke, Schwarze, Indianer und Pazifisten. Terrorkommandos der CIA, Mafiaboss Sam Giancana und Frank Sinatra, Giancana und Kennedy, Suez-Krise, Nasser, Israel, die Atombombe und der Islamismus, Hughes und Nixon, Robert Kennedy gegen die Teamster-Gewerkschaft im McClellan-Komitee, James Hoffa und die Mafia, Mafiakrieg in New York und das Apalachin-Meeting, Lewis Rosenstiel, Meyer Lansky, Roy Cohn, und Lyndon Johnson, Präsidentschaftskampagnen von John Kennedy und Richard Nixon, US-Interventionen in Indonesien (Achmed Sukarno), Kambodscha (Norodom Sihanouk), Tibet (Dalai Lama), Libanon, Jordanien, Irak (Abdul Karim Kassem, Saddam Hussein), Castros Revolution auf Kuba, CIA und Mafia, Waffenschmuggel, Casinos und Drogen, Machtkämpfe auf Kuba, Mordpläne gegen Castro, Marita Lorenz, Frank Sturgis und E. Howard Hunt, Kennedys Wahlkampf, Sam Giancana, Frank Sinatra, Judith Campbell und Lyndon B. Johnson, Lee Harvey Oswald in der Sowjetunion, Marilyn Monroe und John Kennedy, Aktionspläne gegen Kuba, Kennedys Wahl, Ermordungen von Patrice Lumumba im Kongo und von Dag Hammarskjöld.
Der Text umfasst ca. 36 Seiten. 1956 FBI-Programme

FBI-Direktor J. Edgar Hoover startet mit der Einwilligung Präsident Eisenhowers das Communist Intelligence Program, das die Kommunisten und andere Gruppen zu diskreditieren versucht. Insgesamt gehören zu COINTELPRO bis 1971 über 2000 verdeckte Operationen, die von Infiltration und Unterwanderung über psychologische Kriegsführung mit gefälschten Veröffentlichungen und Diskreditierungen bis zu direkter Gewalt, Einschüchterung und inszenierten Anschlägen reichen.
Ein Fünftel der COINTELPRO-Aktionen sind Medien-“Informationen“, die Personen und Organisationen diffamieren.
In einem von 1956 bis 1971 laufenden speziellen Medienprogramm sind etwa 400 Journalisten eingebunden, die für das FBI arbeiten. 40% des Programms besteht aus Störaktionen wie dem Versenden von anonymen, gefälschten und fiktiven Materialen, um Meinungsverschiedenheiten, Desorganisation und Frustrationen innerhalb der Gruppen zu schaffen. Terroristische „White Hate“-Gruppen wie etwa der Ku Klux Klan werden geduldet und gefördert, so lange sie gegen Ziele wie die „Black Panthers“ vorgehen.
Auch Morddrohungen erweisen sich als effektiv. Aufgrund zugespielter Akten veröffentlichen die Medien einen winzigen Teil der Operationen, die nie restlos aufgeklärt werden, weil das FBI verspricht, derlei nicht wieder zu tun.

Gegen die Socialist Workers Party und die Young Socialist Alliance werden zwischen 1960 und 1976 1331 Spitzel angesetzt, von denen etwa 300 als Mitglieder der Organisationen aufgenommen werden. In der Kommunistischen Partei soll in den 50er Jahren jedes sechste Mitglied ein Spitzel gewesen sein.
Die eigentliche Zersetzungarbeit wird aber von eingeschleusten Provokateuren übernommen, die beispielsweise Mitglieder zu kriminellen Handlungen anstiften. Das FBI selbst schreckt vor kriminellen Handlungen nicht zurück: In das Hauptquartier der SWP wird beispielsweise zwischen 1960 und 1966 mindestens 92 Mal eingebrochen (im Schnitt alle drei Wochen), um Mitgliederlisten, Korrespondenz, Informationsmaterial und Akten zu fotographieren.
Andere Programme laufen ab 1965 gegen die Schwarzenbewegung, 1968 gegen die Neue Linke, von 1972 bis 1976 gegen die American Indian Movement, von 1976 bis 1985 gegen die puertorikanischen Nationalisten sowie gegen die Friedensbewegungen.
Das FBI gibt eigene Publikationen wie die Armageddon News heraus, die sich gegen den Einfluss der Sozialisten in der Friedensbewegung stellt. Bei der Washington Peace Mobilization, das Demonstrationen gegen den Vietnamkrieg vorbereitet, sind von 32 Teilnehmern 9 FBI-Agenten. Von den 30 Mitgliedern der Washington Black Liberation Front sind es sogar 14.

Überwacht werden in den USA über 1000 politische Organisationen – alles, was politisch nicht etabliert ist. Von 1960 bis 1974 führt das FBI 500’000 Untersuchungen gegen subversive Bestrebungen durch und startet im Rahmen von COINTELPRO zwischen 1956 und 1971 gegen 5 Organisationen 2370 Aktionen. FBI-Agenten, die sonst bei kleinsten „moralischen Verfehlungen“ gefeuert werden, erhalten die dienstliche Anweisung, mit Ehefrauen von Ku-Kux-Klan-Mitgliedern zu schlafen, um Eheprobleme zu schaffen.

Das FBI organisiert gleichzeitig selbst rechtsradikale Terrorgruppen, um sie gegen die Linken einzusetzen, und schützt andere Nazi-Gruppen vor Strafverfolgung.
Das FBI deckt beispielsweise Angriffe der National Caucus of Labor Committees in New York und der faschistischen Legion of Justice in Chicago auf Versammlungen der Socialist Worker Party. Es wird sogar so etwas wie eine nationale Terrorgruppe aus Polizei-und FBI-Agenten aufgebaut.

Auch die CIA organisiert rechtsradikale Terrorbanden in Deutschland und in Südamerika.
In Uruguay erhält der Polizei- und Geheimdienstchef Otero den Auftrag zur Bildung von Todesschwadronen vom „Landwirtschaftsattaché der US-Botschaft“ Dan Mitrone, der bereits Terrorgruppen in Brasilien und der Dominikanischen Republik auf die Beine gestellt hat. Innerhalb der türkischen Armee baut die CIA eine Anti-Guerilla-Abteilung auf, unter deren Schutz und Anleitung die „Grauen Wölfe“ operieren.
Anfang der 70er Jahre schult die CIA libysche Terrorkommandos.
1956 versucht die CIA, die Regierung von Ghazzi in Syrien, das eine Föderation mit Ägypten anstrebt, zu stürzen, was aber angesichts der Angriffe von Israel, Grossbritannien und Frankreich auf Ägypten im Oktober und November 1956 aufgegeben wird.

Quellen: Scott (1993): 191f,309,380-397, Schulz: 94,100-116,170,310, Schröder, Zanetti, Roth: 41f, CIA-Info: 13.

1956 Sam Giancana; geboren am 24.5.1908, wird Mafiaboss von Chicago.
Salvatore Giancana gehörte bereits mit 12 Jahren der Strassengang „the 42″ in Chicago an und eiferte Colosimo, Esposito, Torrio und Capone nach, die Macht, Geld und Frauen hatten. Nach einem Aufenthalt in einem Erziehungsheim lebte er bereits mit 10 Jahren auf der Strasse, weil sein Vater den widerspenstigen Jungen jeden Tag schlug, ihn an die Eiche im Garten band und peitschte. Seine Mutter starb an einer Fehlgeburt, als er knapp zweijährig war. Meistens schlief er in verlassenen Autos und stahl Nahrung und Kleider. Nachdem er sich der Gang von Joey Colaro angeschlossen hatte, kamen organisierte Diebstähle von Autos, dann Bombenattentate und Mordaufträge dazu. „Moony“ wurde zum besten Fahrer der Gang und verschaffte sich durch seine Brutalität Respekt in seiner neuen Familie, neben der nichts zählte. 1923 begann er als Transporteur für Diamond Joe Esposito und zeitweise auch für Joe Kennedy zu arbeiten.
Über seinen Job als Chauffeur von McGurn kam er in die Chefetage der Mafia von Chicago und machte sich einen Namen als verwegener Fahrer und guter Schütze. Ab 1924 arbeitete er auch für Al Capone als Killer auf Bezahlung. Im Januar 1925 brachten Sam Giancana und Leonard Gianola den Nachfolger Colosimos, Johnny Torrio, mittels Schussverletzungen dazu, seinen Platz Al Capone zu überlassen und die Stadt zu verlassen. Kurz darauf wurde Moony wegen Autodiebstahl verurteilt.

Nach seiner Freilassung setzte er sich zuhause gegenüber seinem Vater als Familienoberhaupt durch. Mit 18 erfolgte eine erste Mordanklage, da der Besitzer des überfallenen Ladens nach einer Schiesserei starb. Nachdem er gegen $25’000 Kaution, die Esposito ihm sponserte, freikam, wurde der einzige Zeuge der Anklage, Alex Burba, ermordet. Im November 1927 organisierte Moony mithilfe eines anonymen Telephonanrufs an die Polizei, dass Joey Colaro niedergestreckt wurde. Er übernahm die Führung der „42″, zu der Leonard Caifano, Gianola, Fiore Buccieri, Willie Daddano, Sam DeStefano, Phil Alderisio, Chuckie Nicoletti und die Brüder Chuck und Butch English gehörten. Am 3.10.28 brachte Giancana im Auftrag Capones seinen Förderer Diamond Joe Esposito um, womit es sich eine bessere Stellung innerhalb der Capone-Organisation verschaffte. Mit 20 soll er bereits 20 Morde ausgeführt haben.
Am 23.9.33 heiratete Giancana Angeline DeTolve, nachdem er ihren Verlobten umgebracht hatte. Seine Geliebte Marie Fanelli will er für Sex, Ange als Mutter seiner Kinder. 1932 wurde Giancana der Fahrer von Paul Ricca, der nach der Verhaftung Al Capones die Leitung des Syndikats von Chicago übernahm. Sein ehemaliger Vorgesetzter McGurn war innerhalb der Organisation in Ungnade gefallen und wurde am 13.2.36 umgebracht. Giancana bewunderte Ricca für seine Intelligenz und Kaltblütigkeit, seinen Charme und seine Beziehungen zu Politikern und Frauen. 1937 baute sich Moony im Patch sein eigenes Imperium auf. Über 50 Kriminelle arbeiteten für ihn und erledigten Autodiebstähle, Einbrüche, illegale Alkoholproduktion, Erpressungen, Wucherei, Glückspiele und trieben Geld ein. Die Polizei entdeckte am 17.1.39 die klandestine Destillerie von Garden Prairie, worauf Giancana wegen Alkoholschwarzbrennerei zu vier Jahren Gefängnis verurteilt wurde.

Giancana schaltete sich, nachdem er kurz vor Weihnachten 1942 aus dem Gefängnis entlassen wurde, dank seinem Zellengenossen Eddie Jones ins schwarze Lotterienetz ein. Um die Lotterien in den Quartieren der Schwarzen in den Griff zu bekommen, liess er Eddie Jones vier Jahre später kidnappen und zwang ihn aufzugeben. Seiner Meinung nach gehört es sich für einen Schwarzen nicht, soviel Geld zu machen. Jones durfte sich nach Mexico zurückziehen und „Moony“ half mit Schlägern und Bomben nach, das ganze Spielnetz zu übernehmen. Leonard Caifano leitete dann für Giancana die nun von Weissen kontrollierten Lotterien. Gleichzeitig kaufte er Spielautomaten, die von Chuckie English überwacht wurden, und er profitierte, wie Gambino auch, von den Kriegsrationierungen, indem er mit gestohlenen Marken handelte.

Kurz nach dem 2. Weltkrieg wurde Giancana zum stellvertretenden Boss ernannt. Er ist häufig in Las Vegas und Hollywood, hat engen Kontakt mit Frank Sinatra und Sammy Davis. Sinatra ist der offizielle Besitzer des Casinos Cal Neva, das eigentlich Giancana gehört.
Das Chicago-Syndikat kontrolliert die Filmgewerkschaften, kann Produzenten und Studios erpressen. Über den Einfluss auf James Riddle Hoffa eröffnen die Gewerkschaften den Zugang zur Macht in Washington. Zudem ist Giancana dauernd in Kuba, wo alles erlaubt ist, was im spiessigen Amerika der 50er Jahren verboten ist. Giancana beginnt, Harry Stonehill auf den Philippinen (gestohlene) Zigaretten zu liefern. Stonehill unterhält Kontakte zum späteren Diktator Ferdinand Marcos, zur katholischen Diözese, zum philippinischen Prokonsul, zu CIA-Mitarbeiter General Edward Lansdale und zu General Douglas MacArthur.

In einem Casino von Moe Dalitz in Las Vegas lernt Giancana Phyllis McGuire kennen, die in diesem Casino eine Spielschuld von $100’000 angehäuft hat. Die Sängerin wurde auch mit Elvis Presley gesehen, aber nachdem Giancana ihr Versprach, sich um die Schuld zu kümmern, gibt sie ihm den Vorzug. Dalitz muss sich den Verlust ans Bein streichen. Die Presse ist hingerissen: die Schöne und das Biest. Dadurch gerät auch seine Rolle als Boss von Chicago vermehrt in die Presse. Der eifersüchtige Giancana reist McGuire überall hin nach, um sie zu kontrollieren, aber er ist unfähig, seinen Gefühlen Ausdruck zu verleihen. Er kauft dafür teure Geschenke, wenn sie nicht wie meistens aus Diebesbeute stammen.
Der 48jährige Boss, der Wert auf altmodische Umgangsformen legt, wurde schon 60 Mal verhaftet wegen Beihilfe zu Verbrechen, Einbruch, tätlichem Angriff, Diebstahl, versuchtem Totschlag, Waffenbesitz, Bombenüberfall, Glückspiel und Mord. Bis 1960 hat er etwa 200 Morde auf dem Gewissen, viele davon ausgeführt von seinen Henkern „Mad Sam“ DeStefano, Fifi Buccieri und Willie Daddano. DeStefano bearbeitet beispielsweise seine Opfer in seiner Folterkammer vorwiegend mit Eispickeln. Giancana herrscht über ein Kader von ungefähr 1000 Gangstern, die ihrerseits Befehle an gegen 50’000 Einbrecher, Entführer, Fälscher, Erpresser, Drogenhändler, Kredithaie und Mörder ausgeben. Die Jahreseinnahmen dieses Grossunternehmens betragen schätzungsweise $2 Mia. Mittels Gewalt und Korruption kontrolliert Giancana Polizisten, Richter und Politiker, die öfters an seinen Partys zu Gast sind.

Quellen: Hersh: 46ff, Giancana: 20-370, Olgiatti, Best: 10f,37, Lewens/Wall.

1956 Giancana und Kennedy

Joe Kennedy tritt mithilfe des Bürgermeisters von Chicago, Richard Daley, in Kontakt zu Sam Giancana, und lässt ihm mitteilen, er habe einen Fehler begangen und befände sich in Schwierigkeiten. Kennedy bittet Giancana, ihn an der Ostküste zu treffen, was dieser kategorisch ablehnt. Kennedy habe seit Jahren ein Büro in Chicago und ihm gehöre seit 1945 das Merchandise Mart, also würde man sich in Chicago treffen, oder gar nicht.
In einer Suite des Ambassador East bittet Kennedy den Mafiaboss drei Tage später um Hilfe, da Frank Costello ihn umbringen lassen wolle. Obwohl Kennedy dank der Mafia reich geworden war, weigert er sich zunehmend, Gegenleistungenzu bringen und distanziert sich von seinen alten Komplizen. Im Streitfall sollte Kennedy seinen Namen für ein Immobiliengeschäft Costellos leihen, aber er hat Angst, damit die politische Karriere seines Sohnes zu gefährden. Kennedy hat seine Kontakte mit der Mafia nie aufgegeben: mit Johnny Roselli spielt er von Zeit zu Zeit Golf, mit Meyer Lansky trifft er sich 1957 in Kuba, kurz darauf mit „Smiling Gus“ Battaglia und Joe Bonanno. Kennedy verspricht Giancana die Loyalität seines Sohnes, falls er Präsident werden sollte. Giancana geht auf diesen Vertrag ein und annulliert das Todesurteil Kennedys.

Der Parteitag der Demokraten im Juli 1956 bedeutet einen Wendepunkt in der Karriere von John Kennedy, weil er mit einem Schlag berühmt wird, obwohl er bei seiner Kandidatur um die Vizepräsidentschaft in Chicago gegen Estes Kefauver verliert. Gleich danach fliegt er mit Bruder Teddy, aber ohne seine schwangere Frau Jackie nach Cannes für ein Segelturn mit George Smathers und verschiedenen Frauen. Am 23.8. muss sie notfallmässig ins Spital eingeliefert werden und erleidet eine Totgeburt, woran sie beinahe stirbt.
Die Familie kann Jack, der in London bei Marilyn Monroe ist, nicht erreichen. Als die Ärzte ihm am 26.8. am Telefon versichern, dass sie ausser Lebensgefahr sei, will er seine angebliche Kreuzfahrt fortsetzen.
Erst zwei Tage später fliegt JFK zurück, weshalb Jackie sich scheiden lassen will. Joe Kennedy offeriert ihr $1 Mio, damit sie sich nicht scheiden lässt, und verspricht ihr, dass sie fortan mehr Raum und Zeit ausserhalb der Kennedy-Familie bekomme, um ihr eigenes Leben zu leben.

Joe Kennedy hat eine Mauer zwischen seinem Familienleben und seinem Geschäftsleben gebaut. Zuhause wird über Business nicht gesprochen; die Söhne sind naiv in Geldfragen und kennen die Hintergründe seines Reichtums nicht. Da das Kennedy-Büro in New York alle Rechnungen der Söhne bezahlt, werden die Kinder vom Vater auch finanziell kontrolliert. Im Hintergrund zieht er die Fäden ihrer Karrieren. Joe sieht nicht vor, dass seine für Politikerkarrieren getrimmten Söhne seine Firmen übernehmen, das kommt eher für die Schwiegersöhne in Frage.

Joe Kennedy wird, vermutlich als Resultat seiner Einschmeichelung bei Hoover, von Eisenhower in das President’s Board of Consultants on Foreign Intelligence Activities berufen. Der FBI-Check unterschlägt Kennedys Rolle als Alkoholschmuggler und beschönigt diejenige als Botschafter.
Kennedy sorgt für Unruhe, als er bei einem Besuch der CIA-Station in Rom die Namen der geheimen Undercoveragenten in der italienischen Regierung und im Vatikan verlangt – und bekommt. Vermutlich informiert er anschliessend Hoover über die CIA-Aktionen. Jedenfalls gewinnt Kennedy in den sechs Monaten im Amt Kontakte zur Geheimdienstwelt. Wahrscheinlich versichert Kennedy Hoover, dass er trotz seines Alters das FBI weiterführen könne bei der Wahl seines Sohnes zum Präsidenten.

Quellen: Wolfe: 298, Posener: 14,75-78, Davis (1994): 94, Giancana: 214-222, Collier/Horowitz: 260-269, Best: 13, Summers (1993): 260-264,268f, Olgiatti, Obenhause.

Juli 1956 Suez-Krise

Gamar Abdel Nasser verstaatlicht den Suezkanal, die Lebensader der westlichen Ölversorgung, worauf der englische Premier Anthony Eden und die Eskalation gegen den ägyptischen Präsidenten startet.
Ursprünglich wurde Nasser von der CIA unterstützt, denn Anfang der 50er Jahre wurde die morsche feudale Herrschaft des unfähigen Königs Faruk zum Risiko für die Stabilität im Nahen Osten.
Die CIA, wahrscheinlich Kermit Roosevelt, nahm Kontakt zu den „freien Offizieren“ um General Ali Mohammed Nagib auf, um den Königssturz zu planen. 1952 musste der König abdanken, und die Briten mussten 88’000 Truppen abziehen. Nasser, einer der Putschisten und danach zuerst stellvertretender Ministerpräsident hinter Nagib, will den Assuan-Staudamm bauen, um die Industrialisierung zu fördern und lässt mit dem Geld der Amerikaner einen Fernsehturm in Kairo bauen, den man den CIA-Tower nennt. Ägypten will jedoch auch mit der Aufrüstung der Israels mithalten und Waffen kaufen, was die Amerikaner ablehnen.
Deshalb kauft das Land Waffen bei der Sowjetunion, worauf der englische Premier Anthony Eden und John Foster Dulles die Geheimoperation OMEGA beschliessen. Mittels Propaganda, Sanktionen und der Sabotage des Baus des Assuan-Staudamms soll Nasser, der im April 1954 Nagib verdrängt hat, destabilisiert werden.
Zudem versucht der MI-6 im Schnitt einmal pro Monat, Nasser zu ermorden. Auch der saudische Geheimdienst gibt $3 Mio. aus, um Nasser ermorden zu lassen. Nach der Kündigung des Kredits für den Staudamm will Nasser das Geld dafür aus dem Suezkanal erhalten. Die seit 1922 von Grossbritannien unabhängigen Ägypter betrachten die britische Suez-Gesellschaft als Relikt der kolonialen Ausbeutung, weshalb sie verstaatlicht wird.
Die Briten versuchen daraufhin erfolglos, den Betrieb des Kanals zu sabotieren.
Deshalb planen die Briten zusammen mit den Franzosen und Israelis eine Falle. Israel greift mit Unterstützung der USA Ägypten an und dringt auf der Halbinsel Sinai gegen den Suzkanal vor und liefert damit Frankreich und England den verabredeten Vorwand zur Invasion. Grossbritannien und Frankreich stellen ein unerfüllbares Ultimatum, worauf die Briten Kairo, Alexandria und Port Said bombardieren und zum „Schutz der freien Schifffahrt“ in Ägypten landen.

Aber das ägyptische Volk stürzt Nasser nicht, wie Eden hofft, sondern verteidigt ihn. Dabei versenken die Ägypter Schiffe im Kanal, um ihn zu blockieren. Die nukleare Kriegsdrohung der Sowjetunion führt zum Rückzug der Engländer, die damit ihre Vorherrschaft im Nahen Osten an die Amerikaner verlieren, die sich plötzlich und unerwartet gegen Eden gewandt haben.
Frankreich liefert Israel im Gegenzug das Material zum Bau der Atombombe, die unter der Verantwortung des späteren Friedensnobelpreisträgers Shimon Perez gebaut wird. 1967, 1973 und 1991 werden die Atomköpfe zum Abschuss montiert. Am 22.9.1979 testet Israel die Atombombe mithilfe von Südafrika. Bis ins Jahr 2000 produziert Israel um die 200 Sprengköpfe.

Nach der Krise beginnen die USA mit der Unterstützung islamistischer Bewegungen, wie die Muslimbrüder, um die panarabische Bewegung Nassers zu unterlaufen. Nasser bekämpft die 1928 von Hasan al-Banna gegründete Muslimbruderschaft, die die religiösen Verpflichtungen über die nationalen Interessen stellen.
1948 zählen die Muslimbrüder etwa eine halbe Million Mitglieder und baute eigene Schulen, Krankenhäuser, Fabriken und eine Geheimarmee, die gegen das britische Kolonialsystem kämpfte. Nach Anschlägen von Muslimbrüdern verbot Premierminister Mahmud Fahmi al-Nuqraschi im Dezember 1948 die Bruderschaft, woraufhin er selbst kurz darauf einem Anschlag der Bruderschaft zum Opfer fiel. Die Behörden reagierten ihrerseits mit verstärkter Verfolgung, und am 12.2.1949 wurde al-Banna wahrscheinlich im Auftrag des ägyptischen Königshauses erschossen. Die Bruderschaft unterstützte den Staatsstreich der „Freien Offiziere“ im Juli 1952.
Nach dem erfolglosen Attentatsversuch auf Staatspräsident Nasser am 26.10.1954 verfolgte dieser die Muslimbrüder gnadenlos, die meist ins Exil gingen. Die Amerikaner erinnern sich daran, dass die Nationalsozialisten bei den sowjetischen Kriegsgefangenen viele Muslime rekrutieren konnten, die dann gegen Stalin kämpften, weil dieser die Religion unterdrückte.
Mithilfe der Islamisten sollen die Sowjetunion und die nationalistischen und panarabischen Bewegungen destabilisiert werden. Mit der Niederlage Ägyptens im Sechstagekrieg gegen Israel von 1967 setzt der Niedergang des arabischen Nationalismus ein. Der beim Volk äusserst beliebte Nasser bleibt, unterstützt von der Sowjetunion, bis zu seinem Tod 1970 im Amt. In den 90er Jahren erodieren die sozialen Errungenschaften Nassers durch die Privatisierungen unter Mubarak, während sich gleichzeitig die wirtschaftliche und militärische Abhängigkeit von den USA massiv vergrössert.

Quellen: Epstein: 20-23, Evans, Best: 45,52f, Schröder, CIA-Info: 13, Schulz: 156,169, Avineri: 66, Mehio, Labidi.

1956 Hughes und Nixon
Dwight D. Eisenhower und Richard Nixon werden im November wiedergewählt. Eisenhower hielt Nixon weitgehend ausserhalb der Regierungsgeschäfte und vermied so weit möglich jeden persönlichen Kontakt mit dem Vizepräsidenten, den er für „unreif“ und gefährlich hält. Er lässt alle Sitzungen und Gespräche mit Nixon heimlich aufnehmen, um sich abzusichern, und Nixon bekommt sein Desinteresse und seine Verachtung zu spüren. Eigentlich hatte Nixon die Nase voll und versprach seiner Frau, aus der Politik auszusteigen, als Eisenhower im September 1955 einen Herzinfarkt erlitt. Die Aussicht auf die Nachfolge liess Nixon weitermachen und weiterhin die Erniedrigungen hinnehmen. Aber Eisenhower wollte ihn rauswerfen, wozu Murray Chotiners Beziehungen zur Mafia in der Washington Post veröffentlicht wurden.
Christian Herter war der Gegenkandidat, mit dem Harold Stassen versuchte, Nixon zu stürzen („Dump Nixon Movement“). Im Auftrag von Howard Hughes schleuste Robert A. Maheu einen Undercovermann bei Stassen ein, dessen Aktion erfolgreich sabotiert werden konnte. Offenbar wurde Eisenhower mit bei Stassen platzierten Informationen dann erpresst, Nixon zu behalten. Chotiners Name tauchte nicht mehr auf, und Nixon stürzte sich mit den von Pater Cronin geschriebenen Reden in den von Howard Hughes mitfinanzierten Wahlkampf. Nixon wurde dem Milliardär von Adela Rogers St. John in den 40er Jahren vorgestellt. 1988 behauptet er, er hätte Hughes nie getroffen. Hughes schmiert nicht nur Nixon seit 1946, sondern auch andere Familienmitglieder, und benutzt das Pseudonym Mr. Thomas, wenn er den Vizepräsidenten anruft.

Howard Hughes setzte sich nach Las Vegas ab und zog dort während drei Jahren von einer Hotelsuite zur anderen, bis er 1953 in einem 5 Zimmer-Bungalow des Desert Inn blieb, begleitet von einer fast endlosen Folge von One-Night-Stands. Als Jean Peters am 29.5.54 den Ölhändler Stuart Cramer III heiratete, setzte fasste Maheu den ersten Job von Hughes, um möglichst viel Dreck über Cramer aufzudecken. Maheu fand heraus, dass der reiche Texaner über die Lockheed mit der CIA verhängt ist. Nach kurzer Zeit verlässt Peters Cramer, der 1959 Terry Moore heiratet.
Hughes verspricht aber auch Kathryn Grayson, Susan Hayward, Yvonne Shubert die Heirat und organisiert 1956 eine parallele Sylvesternacht mit Peters, Hayward und Shubert. Maheu beschattete in der Folge Dutzende von Starletts Hollywoods, die Hughes als seinen Besitz ansah. Im weiteren überprüfte er die Loyalität von Angestellten und fand Abhöranlagen in den Büros.

Das IRS untersuchte Maheu im Gegenzug, weil die Steuerprüfer entdeckten, dass er seine Rechnungen an die Hughes Tool Company kodiert verfasste. Maheu hat in Las Vegas Geschäftskontakte mit der Mafia und trifft sich mit John Roselli, schmiert FBI-Beamte und Politiker in Washington, um an Militäraufträge für Hughes zu kommen. Die Hughes Aircraft konzentrierte sich schon früh auf Militärelektronik und entwickelte mit der Falcon die erste Radarsuchrakete. Auch die CIA gehört mit Aufträgen von insgesamt $7 Mia. zu den Grosskunden der Firma, die 1953 dank dem Koreakrieg, dem Bau von Spionagesatelliten und guten Wissenschaftlern nach 18 Jahren erstmals schwarze Zahlen schreiben und einen Gewinn von $5,3 Mio. erzielen konnte.
Allerdings entstanden Probleme, weil Kaderleute auch in Aktien ausbezahlt werden wollten, um Steuern zu umgehen, und Hughes auf dem Alleinbesitz bestand. Zudem setzte ihn die Luftwaffe nach FBI-Berichten, wonach er nicht mehr in der Lage sei, die Waffenfabrik zu führen, unter Druck.

Im Dezember 1953 gründete er das Howard Hughes Medical Institute als wohltätige Stiftung, und überschrieb die Patente und Aktien seiner Firmen der steuerfreien Stiftung. Nur ein Prozent der $3, 6 Mio. Gewinn von 1954 floss tatächlich in medizinische Forschung. Ende 1955 entschied das Steueramt, dass der steuerfreie Status nicht angebracht sei, ändert aber völlig überraschend seine Meinung im März 1957, obwohl ein entsprechendes Gesuch zuvor zweimal abgeleht worden war. Nachdem Hughes am 20.8.55 erfolglos versuchte, FBI-Direktor Hoover zu schmieren, zahlte er im Dezember Vizepräsident Nixon $205’000, was einem heutigen Betrag von über $1,25 Mio. entspricht. Einen Monat danach kauft sich Nixon eine 16-Zimmer-Villa für $75’000. Als der Deal auffliegt, wird behauptet, Hughes habe Donald Nixon einen Kredit für seine defizitäre „Nixonburgers“-Kette gewährt, die aber nur zwei Wochen nach dem angeblichen Kredit Konkurs geht.
Da die Hughes Medical Alleinbesitzerin der Hughes Aircraft ist, über die Hughes alle möglichen Geschäfte abwickelt, wird dank Nixon sein ganzes Wirtschaftsimperium praktisch steuerfrei. Er selbst versteuert ein Einkommen von nicht einmal $20’000.

Einen Monat nach der Zahlung erlaubt das Civil Aeronautic Boards der TWA die Aufnahme eines riesigen Kredits, erteilt ihr Lizenzen zu neuen In- und Auslandrouten und eine Flugpreiserhöhung. Hughes hat seit 1939 laufend Aktien der Trans World Airways gekauft, mit der Idee, seine eigenen Flugzeuge der TWA zu verkaufen, und besitzt 78% der Firma. 1956 versuchte er, der TWA 63 zu entwickelnde Jets der Hughes Aircraft zu verscherbeln. Um gegenüber der Konkurrenz nicht in Rückstand zu geraten, bestellte er aber in einer überstürzten Aktion für $487 Mio. 188 Boeing 707 und 30 Convair 880, was die Finanzmöglichkeiten der Fluglinie bei weitem übersteigt. Anstatt weitere Finanzierungen mit den Banken zu verhandeln, verschwindet Hughes nach der heimlichen Hochzeit mit Jean Peters am 12.1.57 von der Bildfläche, weil seine absolute Kontrolle über die TWA beschränkt worden wäre. Sein Entschluss zur Heirat mit der Schauspielerin erfolgt aus Angst, wegen seiner fortschreitenden Neurosyphilis in einer Klinik zu landen, wozu die Ehefrau die Einwillligung erteilen müsste. Die in der Presse kursierenden Spekulationen über die Heirat tut Hughes gegenüber der 17jährigen Shubert als Gerüchte ab und verspricht ihr die Heirat, bis sie schwanger wird. Als sich Shubert 1959 aus dem goldenen Käfig löst und sich ihr neuer Freund Johnny Rand bei einem Unfall offenbar selbst erschiesst, gratuliert Hughes, Maheu sei besser, als er gedacht hätte. Hughes verbarrikadiert sich im Dezember 1957 im Filmprojektionsraum eines Produzenten in Hollywood, wo er nackt Filme schaut und telefoniert. Nach drei Monaten informiert er seine Frau, er sei krank und werde in einem medizinischen Zentrum behandelt.

Finanzinvestoren setzen einen ehemaligen FBI-Agenten und eine Horde von Detektiven ein, um ihm eine Gerichtsvorladung zu überbringen, worauf Maheu mit einigen CIA-Agenten eine „Gegenspionageaktion“ organisiert. Viele falsche Tips werden den Detektiven gegeben und ein Doppelgänger von Hughes wird engagiert, um sie zu irritieren. Es gibt daraufhin Vermutungen, dass Hughes gekidnappt worden sei, um sein Imperium zu übernehmen. Tatsächlich ist Maheu nach der Intrige der Bediensteten, alles Mormonen, gegen Noah Dietrich und dessen Weggang der letzte Aussenkontakt. Der Chef der Mormonentruppe, Frank William Gay, überwacht im Hauptsitz der Hughes Productions in Hollywood die Koordination der Geschäfte, die Kommunikation mit den Geschäftspartnern und die Klassifikation der Dokumente in „secret“, „confidential“ oder „restricted“.

Schliesslich zieht Hughes nach vier Monaten zurück in das Beverly Hills Hotel, umgeben von seinem Stab aus Mormonen, die seine Phobie vor Bakterien und Staub noch fördern. Auf Anweisung von Hughes wird ein Manual mit detaillierten Anweisungen und religiösen Referenzen geschrieben, wie seine Helfer beispielsweise einkaufen oder eine Büchse öffnen müssen. Alle Gegenstände, mit denen Hughes in Berührung kommt, müssen desinfisziert und mit Kleenex überreicht werden.

Nachdem Hughes die Miss Universe-Wahlen im Fernsehen gesehen hat und vor allem von Miss Belgien angetan ist, weist Hughes Chouinard und Maheu an, einige der Mädchen in die USA zu importieren. 6 oder 7 werden unter dem Cover einer Filmgesellschaft eingeflogen, in Appartements einquartiert und mit dem üblichen Programm versorgt. Bis auf Carolyne Lecerf verlassen aufgrund der Überwachung alle wieder die USA innerhalb einer Woche, und die Mutter der Miss Belgien, deren Briefe abgefangen werden, schaltet die belgische Botschaft und diese das FBI ein. Nachdem sie in einem Interview von der Tortur ihrer Gefangenschaft erzählte, kehrt sie nach einem halben Jahr zurück, ohne ein versprochenes Treffen mit dem Milliardär.

Quellen: Drosnin, Giancana: 341, Best: 50-53,84, Brown/Broeske: 275-322, Summers (2000): 134,145-159.

1957 Robert Kennedy gegen die Teamster-Gewerkschaft
Kurz nachdem im „Hotel des Palmes“ in Palermo die Spitzen der sizilianischen und amerikanischen Mafia zusammengekommen waren, um ein Abkommen über die Koordination im Drogengeschäft zu schliessen, kommt es zur ersten grossen Kongressuntersuchung gegen die Geschäfte der Mafia in den USA.
An Weihnachten 1956 hatten Joe und Robert Kennedy ihren schlimmsten Streit, weil Bobby als Rechtsberater im McClellan-Ausschuss zur Untersuchung der Gewerkschaften und ihrer Verbindungen zum Organisierten Verbrechen mitarbeiten will, was sein Vater ihm verbietet. Bisher immer folgsam, zurückgezogen und strenggläubig, verheiratet und Vater von 5 Kindern, trotzt der 33jährige das erste Mal dem Willen seines Vaters, der sogar seinen Freund Richter William O. Douglas von obersten Gerichtshof einschaltet, um Bobby von der Mitarbeit abzuhalten.
Nach seinem Studium begann Bobby 1951 für die Internal Security Division des Justizministeriums nach sowjetischen Spionen zu suchen und sammelte in der Kommission von McCarthy als Kommunistenjäger weitere Erfahrungen. John McClellan wurde der neue Vorsitzende des Senate Investigations Subcommittee, das zunächst weiter gegen Kommunisten aktiv ist, bis die Tranport-Gewerkschaft 1956 zum Thema wurden. Mit 1,7 Mio. Mitgliedern sind die Brotherhood of Teamsters die grösste, reichste und aggressivste Gewerkschaft, die das Land jederzeit lahmlegen könnte.

Am 30.1.57 wird der Senatsausschuss unter Vorsitz von Senator John L. McClellan geschaffen, und für die nächsten 30 Monate werden sich RFK, Chef-Rechtsberater der Kommission und treibende Kraft der Untersuchung, und auch JFK als Mobjäger profilieren.
Bobby findet heraus, dass Teamster-Präsident Dave Beck mit Geldern der Gewerkschaft ein Haus baute, und es nach zwei Jahren der Gewerkschaft für $163’000 wieder verkaufte. Im Mittelpunkt steht der $370’000-Diebstahl des Gewerkschaftsführers aus der Teamster-Pensionskassen und Steuerhinterziehung, für welche dieser 1957 ins Gefängnis geht, aber von Gerald Ford 1975 vollumfänglich rehabilitiert wird. Auch dessen Nachfolger Jimmy Hoffa (Präsident von 1957-71) sowie Joey Glimco von Chicago werden unter die Lupe genommen.

James Riddle Hoffa wurde 1913 geboren und zog mit seiner Mutter nach dem Tod des Vaters 1920 nach Detroit. Nachdem er bereits mit 19 Jahren seinen ersten Sieg in der Gewerkschaftsbewegung davontrug, kam Hoffa anfangs der 30er Jahre über seine Geliebte Sylvia Pagano, die mit Frank Coppola ein Verhältnis hatte und die Mutter von Chuck O’Brien ist, in Kontakt mit dem Organisierten Verbrechen, das über die Jahre zu einer unverzichtbaren Basis seiner Karriere an die Spitze der Teamsters wird. Hoffa assoziiert sich mit Coppola und Santo Perrone, der im Gegensatz zu anderen Firmenerpressern zuerst die Bomben zündet und danach das Geld verlangt.
1936 wegen Mobaktivitäten bei den Docks gefeuert, stellte ihn die Transportgewerkschaft als Organisator ein. 1941 kam es in Detroit zu einem Machtkampf zwischen dem Congress of Industrial Organizations und den AFL Teamsters, für die sich Hoffa als mit Ketten bewaffneter Schläger profilierte, zusammen mit seinem späteren Bodyguard Rolland McMaster. Mit Hilfe des Justizministeriums gelang es ihm auch, die linke Konkurrenzgewerkschaft CIO in Minneapolis zu besiegen.

Über Perrone begann Hoffas Verbindung mit Paul Dorfman, Präsident der mafiadominierten Waste Handlers Union Chicagos seit der Ermordung seines Vorgängers 1939, bei der Jack Ruby eine Rolle spielte. 1949 schuf Hoffa die Michigan Conference of Teamsters Welfare Fund, und Vater und Sohn Dorfman gründeten die Union Casualty Agency für die Geldtransaktionen. Diese Kassen entwickelten sich zu einer eigentlichen Mafia-Bank. Hoffa schützt Deals der Gangster, die die Gewerkschaft als Deckmantel benutzen können. Die Mobster sorgen im Gegenzug mit effizienten Methoden dafür, dass die Arbeiter den Befehlen folgen, wie bei den Wäschefahrern von Teamsters Local 285 mit Morris Dalitz. Wenn eine Firma den Schutz von Hoffas Gewerkschaft ablehnt, zündet Frank Kierdorf eine Bombe. Zudem stellt Hoffa Gelder der Pensionskassen zur Verfügung, die vorwiegend in Las Vegas und Grundstückhandel investiert werden.

Vermutlich ist es Hoffa, der die Mafiosi Russell Bufalino, Salvatore Granello, John LaRocca, Gabriel Mannarino und James Plumeri überzeugt, mit der CIA zu kooperieren. Diese Mobster sind alle mit den Teamstern verknüpft, haben Kasinoinvestitionen in Havanna und sind in den Drogenhandel verwickelt. Die Kommission findet auch heraus, dass Hoffa eng mit Tony „Ducks“ Corallo und Johnny Dioguardi zusammenarbeitet, die New Yorks Flughafen für Tommy Lucchese ausbeuten. Dank Paul Dorfman wurde „Dio“ Dioguardi Direktor der New York United Auto Workers Union, AFL.
Ein Journalist der Hearst-Gruppe begann, über Dioguardis Verflechtungen zu schreiben und erblindete, weil ihm Säure ins Gesicht gespritzt wurde. Nachdem der Säureattentäter erfahren hatte, dass sein Opfer eine bedeutende Person war, verlangte er statt $500 plötzlich $50’000, worauf er vier Kugeln in den Hinterkopf erhielt. Die Aufklärung von Dioguardis Fall musste aufgegeben werden, weil alle potenziellen Augenzeugen es vorzogen zu schweigen.

Nach der Übernahme des Präsidiums stellt Hoffa Robert Maheu an, der mit dem Teamster-und CIA-Anwalt Edward Bennett Williams das Büro teilt. Über Williams lernte Maheu seinen Freund Johnny Roselli kennen. Ebenfalls 1957 gründet Hoffa mithilfe von McMaster und David Yaras das Teamsters Local 320 in Miami, in dem Santos Trafficante ein Büro bezieht. Im Jahr darauf übernehmen die Teamster die Kontrolle der Miami National Bank. Der gewalttätige McMaster ist auch der Verbindungsmann zu Genoveses Mafiafamilie in New York. Genoveses Capo Anthony Provenzano ist der Chef des New Jersey Local 560 und wird 1959 zum Präsidenten des 100’000 Mitglieder zählenden New Jersey Joint Council 73 gewählt, womit er 10% aller Teamsters kontrolliert. „Tony Pro“ bekämpft in erster Linie Gewerkschaftsreformer, von den viele umgebracht werden. Hoffa macht ihn zum Vizepräsidenten der International Teamsters. Hoffas Macht wird von der McClellan-Kommission als gefährlich für das ganze Land eingeschätzt.

Insgesamt arbeiten über 100 Anwälte an dieser Untersuchung mit, 1500 Zeugen werden befragt in über 500 öffentlichen Hearings, die 20’432 Protokollseiten füllen. Während den Untersuchungen in den verschiedenen Städten befreundet sich RFK mit Polizeichef William Parker und Captain James Hamilton, in dessen LAPD Intelligence Division er sein Büro in Los Angeles einrichtet.
Eisenhower unterstützt die McClellan-Kommission nicht, aber er behindert sie wenigstens nicht, wie das bei der Kefauver-Untersuchung durch Roosevelt der Fall war. Hoffa versucht, den Anwalt John Cheasty als Spion in der Kommission zu kaufen, der in Absprache mit Bobby beschliesst, als Doppelagent zu funktionieren. Hoffa übergibt Cheasty $200’000 unter FBI-Beobachtung, und trotzdem verliert RFK den Bestechungsprozess gegen Hoffas Anwalt Edward Bennett Williams. RFK will seine Niederlage rächen und erklärt „diesen Hurensohn Jimmy Hoffa“ zum wichtigsten Feind, als er das Justizministerium übernimmt.

Mafiabosse wie Carlos Marcello und Sam Giancana, die mit Hoffa zuammenarbeiten, werden von der McClellan-Kommission befragt. Anwalt Aaron Kohn informiert RFK ausführlich über seine Untersuchungsergebnisse über Marcello und sagt vor dem Ausschuss auch gegen ihn aus. Beim Verhör am 24.3.59 verweigert Marcello die Aussage auf alle Fragen von RFK und der Senatoren. Giancana benutzt vor dem McClellan-Ausschuss 34 Mal den 5. Zusatzartikel. Robert Kennedy macht ihn während des Verhörs lächerlich, was in der Presse Aufmerksamkeit erregt. Trotz den Ermittlungen seiner Söhne lässt Joe Kennedy über Murray Humphreys Giancana mitteilen, er habe die Situation im Griff.

JFK sagt einmal während der Hearings: „Wir haben nur eine Regel hier: Wenn sie Gauner sind, verwunden wir sie nicht, wir bringen sie um.„

Und RFK meint: „Wenn wir das Organisierte Verbrechen nicht auf nationaler Ebene mit ihnen ebenbürtigen Waffen und Techniken angreifen, werden sie uns zerstören.“ Giancana fühlt sich von Joe Kennedy verraten, obwohl dieser sagt, es handle sich nur um ein politisches Spiel, was Humphreys und Sinatra offenbar glauben.

Zudem hat Giancana andere Schwierigkeiten: Leon Marcus, ein korrupter Bankier, wird am 31.3.57 wegen Veruntreuung von Geldern seiner Southmoor-Bank in Chicago angeklagt. Um einen Freispruch zu erzwingen, will er Giancana mithilfe kompromittierender Dokumente mithineinziehen und erpressen.
Sal Moretti, ehemaliger Polizist und Soldat von Lieutnant Willie Patate, soll Marcus erschiessen und die belastenden Unterlagen entwenden. Er macht jedoch den Fehler, die belastende Quittung über eine Zahlung von $100’000 im Zusammenhang mit dem Motel Thunderbolt zu vergessen. Willie Patate foltert Moretti daraufhin grausamst zu Tode, was jedoch trotz der Publizität nicht zu einer Anklage führt. Giancana wird daraufhin aber wegen 67 Glückspielvergehen im Wagon Wheel angeklagt, die ins Jahr 1951 zurückgehen.

Giancana kauft 1958 mit Geldern der Pensions- und Gewerkschaftskassen der Teamsters das Stardust auf. Gus Greenbaum, der von den $15 Mio. Gewinn des Flamingos in Las Vegas $9 Mio. für sich abzweigt, um zu spielen, und seine Frau werden im Dezember 1958 auf Befehl Giancanas und Lanskys zu Tode gefoltert. Las Vegas ist eine der einträglichsten Quellen geworden und bleibt es bis Ende der 70er Jahre. Insgesamt verdient Giancana $4 Mio. monatlich, steuerfrei.

Murray Chotiner, der für Earl Warren und Richard Nixon arbeitet, muss wegen seiner Mafiaklienten aussagen. Er verteidigte zusammen mit seinem Bruder Jack 249 Mafialeute vor Gericht, was Richard Nixon nicht hindern wird, ihn zu seinem Spezialberater zu ernennen. Carmine Bellino deckte 1956 einen Korruptionsfall bei Uniform-Aufträgen auf, in den Chotiner verwickelt ist. Dieser versucht alles, um nicht vor dem Komitee aussagen zu müssen, und wird schliesslich von Joe McCarthy gedeckt.
Auch Jack Ruby hätte eigentlich vor dem Kongress aussagen sollen, aber Vizepräsident Nixon kann dies verhindern, indem er gegenüber dem FBI aussagt, Ruby arbeite für ihn unter seinem richtigen Namen. Laut neuen FBI-Dokumenten arbeitete Ruby seit 1947 als „spy & hit man“ tatsächlich für Nixon. Ruby wird in einem FBI-Bericht von 1956 im Zusammenhang mit Drogenschmuggel zwischen Mexico, Texas und dem Osten erwähnt. Ruby schmuggelt Drogen mit James Breen, lebt von Zuhälterei und Glückspielen, die er mit Harry Hall betreibt. Ruby ist mit mehreren Polizisten wie Leutnant Ellis Joseph und sogar mit Dallas-Polizeichef Jesse Curry befreundet. Bis 1958 haben die Mobster von Dallas die American Guild of Variety Artists (AGVA), die neben den Schauspielern auch die Stripperinnen vertritt, unter ihrer Kontrolle, um zu verhindern, dass es erneut zu Verurteilungen wie der von Rubys Geschäftspartner Joe Bonds 1954 wegen „Weisser Sklaverei“ kommt. James Henry Dolan, ein Vertrauter von Marcello, Pecora, Ruby und Tafficante, wird an die Spitze der AGVA gesetzt.

Quellen: Giancana: 227-229,238-240,273, Davis (1988): 81-86,406, (1994): 110, Marrs: 171f, NZZ Folio Nr.9/1991: 15, Weberman (27): 14ff, Hersh: 134, Scott (1993): 233, Pease (1995), Sylwester: 3-7, Kangas: 3, Best: 11-14,41, Groden/Livingstone: 317f, Summers (2000): 51ff, Collier/Horowitz: 269-293, Anson: 314-321, Carey/Olgiatti.

1957 Mafiakrieg in New York
Albert Anastasia, seit 1951 Chef der Mangano-Familie, wird im Coiffeursalon des Sheraton Hotel am 25.10.57 auf Befehl von Joseph Profaci erschossen. Anastasia war der reichste der Bosse New Yorks, wobei seine Geldgier und der völlig unnötige, durch Frederico Tenuto ausgeführte Mord an Arnold Schuster die anderen Bosse glauben liess, Anastasia verliere den Verstand. Schusters Aussagen führten zur Verhaftung des Bankräubers Willie Sutton, worauf Schuster von den Zeitungen zu einem Helden stilisiert wurde. Anastasia setzte sich im Zusammenhang mit dem neuen Havanna Hilton auch in Konkurrenz zu Lansky und bot Trafficante an, mit ihm Lanskys Geschäfte zu übernehmen. Zudem kursierten Gerüchte, Anastasia verkaufe die Mitgliedschaft zur Cosa Nostra für jeweils $50’000.
1956 wurde Anastasias Unterboss Joe Adonis vom INS nach Italien abgeschoben.
Kurz danach berief Vito Genovese ein Meeting der Kommission ein und erklärte, Frank Costello müsse neutralisiert werden. Genovese begann nach der Freilassung Costellos aus dem Gefängnis am 29.10.53 gegen den Anastasia-Verbündeten zu plotten, indem er Costellos Publizität kritisierte. Costello wurde aus der Kommission ausgeschlossen, wonach ihm Meyer Lansky als Entschädigung ein Teil des Tropicana Casinos abtrat. Während Costello im Gefängnis sass, ermittelten die Behörden weiter gegen ihn und konnten wegen einer Zahlung von $4888 seiner Frau einen neuen Prozess wegen Vertuschung seines Einkommens gegen ihn aufziehen, weshalb er zu weiteren fünf Jahren Gefängnis verurteilt wurde. Da der Anwalt Edward Bennett Williams beweisen kann, dass die Verurteilung nur durch illegale Abhörung erreicht werden konnte, wird Costello 1957 wieder auf freien Fuss gesetzt. Costello führt daraufhin trotz seinem Ausschluss seine Geschäfte weiter, weshalb Genovese ohne Warnung zuschlägt: Der Schütze Vincent Gigante verletzt ihn am 2.5.57 aber lediglich und lässt sich zudem von der Polizei erwischen. Da Costello aussagt, er habe Gigante noch nie gesehen, kommt dieser allerdings wieder frei. Die Polizei entdeckt bei Costello $800 Bargeld und eine Quittung von $651’254, die Einnahmen des Casinos Tropicana in Las Vegas vom 27. April, wofür er zu weiteren vier Jahren Zuchthaus verurteilt wird. Anastasia verbarrikadiert sich danach in seinem Landhaus, worauf sein Underboss Frank Scalise von Jimmy Squillante erschossen wird.

Anastasia erklärt daraufhin, er werde die Schüsse auf Costello und Scalise rächen. Genovese kann Carlo Gambino, den verbleibenden Leutnant von Anastasia, nun überzeugen, dass Anastasia für die Mafia gefährlich werde. Genovese versichert Gambino seine Unterstützung in der Kommission, worauf dieser Joe Profaci einschaltet. Dieser gibt den Kontrakt an die wildesten seiner Killer weiter: die Brüder Crazy Joe, Louie und Kid the Blast Gallo, die Anastasia umbringen, nachdem dieser noch am Vortag mit Trafficante gegessen hat, um über die vermeintliche Übernahme eines Casino zu diskutieren.
Nahezu 100 Mafiosi und Verbündete aus 15 Staaten treffen sich am 14.10.57 auf Einladung von Vito Genovese auf dem Landgut von Joseph Barbera bei Apalachin. Angeblich wollte Genovese das Treffen zuerst in Chicago durchführen, ging dann aber auf den Vorschlag des Mafiabosses von Buffalo, Stefano Magaddino, ein. Die Mobster trafen sich seit 1931 alle 5 Jahre, das letzte Mal 1956 ebenfalls bei Barbera, wo Joe Zerilli und Angelo Bruno in die Kommission aufgenommen wurden, die aus 9 Mitgliedern besteht. Aber die auftretenden Probleme erfordern eine vorgezogenes Treffen: Die Bosse wollen die Rivalitäten in den New Yorker Familien, die nach 20 stabilen Jahren auftraten, beenden und verlangen eine Erklärung für die Attentate gegen Costello, Scalise und Anastasia.
Der 2. Punkt betrifft die Mitgliedschaftsbedingungen: Die von Anastasia eingekauften Mitglieder sollen wieder ausgeschlossen werden.
3. Einige Mafiabosse wollen nicht ins Drogengeschäft einsteigen, das sie als unmoralisch oder als zu gefährlich beurteilen. Am 1.7.57 wurde der Narcotic Control Act in Kraft gesetzt, der Drogenhandel zu einem Bundesvergehen macht, was die Strafverfolgung vereinfacht.
Als 4. Punkt stehen Gewerkschaftsprobleme in New York und Pennsylvania auf der Traktandenliste.
Der 5. und für Vito Genovese wichtigste Punkt ist, sich zum Boss der Bosse krönen zu lassen.

• Aus New York kommen Vito Genovese, Tommy Lucchese, Joe Bonanno, Carmine Galante, Joseph Magliocco, Carlo Gambino, Carmine Lombardozzi, Joseph Profaci und John Bonaventre.
• Aus New Jersey sind Gerardo Catena, Joseph Ida und Frank Majuri dabei.
  Frank de Simone aus Kalifornien,
• Joseph Civello aus Dallas,
• James Colletti aus Colorado,
• John Scalish aus Cleveland,
• John Montana aus Buffalo,
• Santo Trafficante jr. aus Havanna,
• Anthony Magaddino aus Niagara Falls,
• Russell Bufalino aus Pittston (Pennsylvania),
• der Bruder des Bosses von New Orleans, Joseph Marcello, und
• Sam Giancana aus Chicago sind ebenfalls dabei.

Von den Konferenzteilnehmern haben 22 mit Gewerkschaften zu tun. Dazu gehören James La Duca, der Chef der Hotel- und Restaurant-Gewerkschaft in Buffalo, John Scalish und Louis „Babe“ Triscaro von den Teamsters und 4 Vertreter der New Yorker Bauarbeitergewerkschaft.

Der 5. Punkt kann wegen dem Erscheinen der Polizei nicht mehr in Angriff genommen werden. Laut Barbera reduzierte er kurz zuvor seine Schmiergeldzahlungen, weil ihm die Polizei zu gierig geworden sei, weshalb sie ihm Ärger machen wollen. Laut Sergent Edgar D. Crosswell, der den Einsatz leitet, wird das Mafiatreffen entdeckt, weil Joseph Barbera jr. in einem lokalen Motel Reservationen für unbekannte Gäste machte, was er zufällig hörte. Zudem seien die vielen schwarzen Limousinen mit ausserstaatlichen Nummerschildern aufgefallen.
Die Polizisten schreiben die Autonummern auf und errichten eine Strassensperre, um die Besucher zu überprüfen. 58 der Flüchtenden, die zusammen $300’000 Bargeld auf sich tragen,können identifiziert werden. Sam Giancana und Carmine „the Cigar“ Galante können durch den Wald entkommen.
Interessanterweise fehlen Carlos Marcello, Frank Costello und Meyer Lansky am Treffen, und Giancana und Galante laufen nicht in die Falle. Vermutlich hat Costello, den Genovese umzubringen versucht hatte, mit einem Tip an die New York State Police die Machtübernahme Genovese sabotiert, wenn auch zum hohen Preis, dass das Meeting die Aufmerksamkeit von Justizdepartement und Öffentlichkeit auf sich zieht.

Gleich nach dem Fiasko beruft Vito Genovese ein Meeting der New Yorker Familien ein, um die hängigen Punkte zu bereinigen:

• Der Drogenhandel wird wegen dem neuen Narcotics Control Act verboten.
• Jedes Mitglied, das beim Drogenhandel erwischt wird, soll sofort umgebracht werden.
• Die neuen Mitglieder, die für ihre Initiation bezahlt haben, werden ausgeschlossen.
• Bedrohen unabhängige Gewerkschaften die Interessen der kontrollierten Arbeiter, werden die Führer gewarnt und bei Nichtreagieren exekutiert.
• Carlo Gambino wird von Genovese zum neuen Oberhaupt der Mangano-Familie gekrönt und in die Kommission aufgenomen.
• Don Carlo ernennt Joe Biondo, sein Bruder Paul Gambino und sein Cousin Paul Castellano zu seinen Underbossen und Joe Riccobono zu seinem Berater.
• Gambino lässt die Anastasia-Loyalen „Johnny Roberts“ Robilotto und Armand „Tommy“ Rava erschiessen und beginnt, seinen Förderer zu ruinen.

Obwohl Genovese den Drogenhandel verboten hat, nimmt er sich selbst von diesem Verbot aus. Gambino, Giancana und Lansky beschliessen, den machthungrigen Genovese damit auszuschalten. Gambino offeriert dem puerto-ricanischen Kriminellen Nelson Cantellops, der für Giancana und Lansky arbeitete und wegen Drogenhandels im Gefängnis von Sing Sing sitzt, $100’000 für seine Aussagen gegen Genovese.
Das FBN von New York lässt sich darauf ein, Cantellops die Reststrafe zu erlassen, wenn dieser vor Gericht aussagt.
Genovese und 24 seiner Leute, darunter Carmine Galante und Joseph Valachi, werden 1958 wegen Verstössen gegen das neue Drogengesetz verhaftet.
Aufgrund der Aussagen des Starzeugen Cantellops über grosse Drogendeals werden alle Angeklagten verurteilt. Genovese, zu 15 Jahren Gefängnis verdonnert, stirbt 10 Jahre später in Haft. Galante landet im Lewisberg Penitentiary in gleichen Zellenblock wie Jimmy Hoffa, wo er Vincente Teresa verspricht, er werde Carlo Gambino mitten auf den Times Square scheissen lassen.

Das Apalachin-Treffen der Mafia beweist dem McClellan-Ausschuss, dass ein nationales Verbrecher-Syndikat existiert. Diese Bestätigung ist für J. Edgar Hoover äusserst peinlich, hat er doch immer behauptet, es gebe keine interstaatlich tätige Mafia, und sich über Kefauver, Kennedy und McClellan lustig gemacht. Da es offensichtlich nicht nur lokal aktive Gangster gibt, kann er die Zuständigkeit des FBI nicht mehr bestreiten.
Am 27.11.57 startet er das Programm TOP HOODLUM gegen das organisierte Verbrechen und benutzt den Begriff LCN (La Cosa Nostra von Maranzano), um den Eindruck zu erwecken, er sei besser informiert als alle anderen. LCN tönt weit weniger gefährlich als „Organisiertes Verbrechen“ oder „Mafia“. Die Mobster bezeichnen ihre Organisation oft anders: „the Office“ in New England, „the Arm“ in Buffalo oder „the Outfit“ in Chicago.

Während zwei Jahren sammelt das FBI nun Informationen über das organisierte Verbrechen. Der von Vizedirektor William Sullivan und seinem Assistenten Charles Peck geschriebene Report wird in 25 nummerierten Exemplaren gedruckt und an Spitzenbeamte verteilt. Nachdem Hoover sein Exemplar gelesen hat, ordnet er den Rückzug aller Kopien an und lässt sie vernichten. Zudem behindert er massiv die Arbeit der Special Group on Organized Crime, geleitet von Richard Ogilvie und Milton Wessel, welche auf Initiative Eisenhowers als Reaktion auf das Apalachin-Treffen gebildet wird. Schliesslich werden 27 Teilnehmer des Treffens wegen Behinderung der Justiz angeklagt und 20 verurteilt.

Quellen: Meurice, Davis (1994): 70-96, Delorme: 63-68,117f,147-153, Giancana: 244-247, Best: 8f, Summers (1993): 246f, Cran, Holenstein: 53, Bartholomew: 59.

1957 Lewis Rosenstiel
Louis B. Nichols wechselt vom FBI zu Lewis Solon Rosenstiel, Costello-Verbündeter aus dem Alkoholgeschäft mit Beziehungen zu Meyer Lansky, Angelo Bruno und Hoover, der ab und zu in Rosenstiels Flugzeug fliegt.
Rosenstiel kaufte 25’000 Exemplare von Hoovers Buch „Masters of Deceit“ und verschenkte sie an Schulen, zahlt in den 60er Jahren mehr als $1 Mio. an die J. Edgar Hoover Foundation, zu der auch nahmhafte Mafiosi beisteuern, und begleicht Hoovers Wetteinsätze an Pferderennen.
Als Gegenleistung hilft Hoover bei verhafteten Verbündeten. Rosenstiel entwickelt sich zum wichtigsten Verbindungsmann zwischen Hoover und Lansky. Rosenstiel ist bisexuell und hat ein Verhältnis mit Roy Cohn, dem ehemaligen Assistenten Joe McCarthys. Die beiden organisieren seit 1948 Sexparties für Hoover, der sich als Frau verkleidet mit jungen Männern im Plaza Hotel oder in Rosenstiels Haus, in dem Zimmer abgehört werden können, trifft.

Mithilfe von Nichols und Cohn schmiert Rosenstiel Lyndon Johnson und den Vorsitzenden der Justizkommission Emanuel Celler und macht Druck auf den Kongress, der daraufhin die geplante Steuer auf gelagerten Alkohol aufhebt. Vermutlich hätte er ohne diese Einsparung von $40-50 Mio. Konkurs gemacht. Rosenstiel finanziert ebenfalls Alfred Kohlbergs American Jewish League Against Communism.
Johnson ist ein gemeinsamer Freund von Edwin Weisl, dem Rechtsberater des Senate Space Committee, und von General John B. Medaris, dem Chef des Army Space Programms. Medaris arbeitet mit Wernher von Braun und gehört mit Roy Cohn und Mafiaboss Joe Bonanno zur Spitze der Lionel Corporation, die 90% ihres Umsatzes mit Elektronik für Raumfahrt und Rüstung macht. Medaris ist zudem Direktor einer Bodenspekulationsfirma von Bobby Baker und George Smathers. Von Braun wird nach dem Sputnick-Schock zu einem Rocket-Star der Technokraten, wozu ein Film gedreht wird, der seine Nazivergangenheit und das V2-Raketenprogramm auf sein Technikinteresse reduziert. Bonanno ist während Jahren ein persönlicher Informant Hoovers und arbeitet eng mit Louis Mortimer Bloomfield und der Bank of World Commerce zusammen. Die BWC gehört der Allied Empire, den Gamblern Irving Devine, Clifford Jones, Edward Levinson, M.A. Riddle, B.E. Seigelbaum, der Sav-Way Investment Company und dem Präsidenten John Pullman. Devine, Seigelbaum und Pullman arbeiten mit dem Schweizer Sylvain Ferdmann, um Gelder für Meyer Lanksy zu waschen, unter anderem bei der Schweizerischen Kreditanstalt (heute CS). Ferdmann gründet die Atlas Bank auf den Bahamas für die SKAndalbank.

Quellen: Summers (1993): 247-259, Scott (1993): 211, Cran, Torbitt: 10-13, Hübner/Sperling.

1958 Präsidentschaftskampagnen
Seit zwei Jahren arbeitet Joe Kennedy daran, die Präsidentschaftskampagne von Jack vorzubereiten, indem er alte Kontakte des Roosevelt -Wahlkampfs von 1932 reaktivierte und viele wichtige Demokraten einzeln auf seine Seite brachte. John Kennedy wurde mit 73,6% der Stimmen als Senator wiedergewählt, mithilfe von Mafia-Leuten, die andere Kandidaten einschleuste.
Mit diesem Ergebnis ist JFK eindeutiger Präsidentschaftskandidat, und Frank Sinatra ist das wichtigste Bindeglied der Mafia zur Unterstützung der Wiederwahl.
Zahlreiche Journalisten werden von Joe angeheuert, um Artikel und Bücher über die Kennedys zu schreiben. Kennedy selbst lässt Tausende von Exemplaren des Buches „Profiles in Courage“ von 1956 kaufen, um es auf der Bestsellerliste zu halten. Joe gibt Millionen für Jack aus, dem ein schwieriger Kampf bevorsteht: er ist zu jung, katholisch, und die Reputation des Vaters schadet ihm, obwohl Joe sich nicht mehr in der Öffentlichkeit zeigt.
Bei seinen Privatbesuchen in Havanna bekommt Jack Schwierigkeiten, weil er, neben den Bordellbesuchen, mit der Frau des italienischen Botschafters eine Affäre hat, weshalb der kubanische Geheimdienst einschreitet. Er hat auch eine Affäre mit seiner Sekretärin Pamela Turnure, die in der Wohnung oberhalb ihrer Vermieterin Florence M. Kater wohnt. Kater ist entsetzt über die nächtlichen Besuche und beginnt, gegen den unmoralischen Senator zu kämpfen.
Obwohl Pamela in der Nähe eine neue Wohnung nimmt, photographiert ihn Kater beim Verlassen des Hauses nachts um drei und schickt das Photo mit Begleitschreiben an 50 prominente Verleger, Kolumnisten und Politiker in Washington und New York. Auch das FBI bekommt ein Exemplar, worauf Hoover die Beziehung überwachen lässt. Der ehemalige Staatsanwalt James McInerney versucht Kater zu überzeugen, dass sie ihre Aktionen einstellen soll und droht, ihr Mann werde seine Stelle verlieren. Angeblich hätte sie das getan, wenn die Familie bereit gewesen wäre, ihr ein Bild von Amedeo Modigliani zu kaufen. Als die Nomination erfolgt, verstärkt Kater ihre Mission, und JFK ist sich kaum bewusst, mit wieviel Glück er einem Skandal entkommt. JFK verlässt sich auf seine Fähigkeit, in der Öffentlichkeit ein gutes Bild von sich abgeben können. Er betreibt eine Strategie des permanenten Wahlkampfes, weshalb die ersten Worte von Tochter Caroline „Flugzeug“, „Auf Wiedersehen“ und die Namen der wichtigsten Bundesstaaten der Vorwahlen sind.

Auch Richard Nixon will sich für die Präsidentschaftswahlen profilieren und unternimmt eine Lateinamerikatour, die ihn fast das Leben kostet. In Uruguay wird er als Kriegstreiber, Imperialist und Diktatorenfreund beschimpft, in Peru wird er mit Steinen beworfen, und in Venezuela kann die Armee nur knapp verhindern, dass sein durch eine Blockade gestoppte Wagen umgeworfen und angezündet wird. Der alamierte Eisenhower schickt mit der Operation POOR RICHARD 1000 Marines, Fallschirmspringer, sechs Zerstörer, ein Kreuzer und ein Flugzeug nach Venezuela, die dann aber nicht benötigt werden. CIA-Stationschef Jacob Esterline hatte dem Vizepräsidenten dringend von diesem Besuch abgeraten. In den USA stellt sich Nixon als unerschrockener Kämpfer gegen die lateinamerikanischen Kommunisten dar.

Quellen: Hersh: 107, Posener: 78f, Fox: 331, Davis (1984): 185f, Gregory/Speriglio: 264, Best: 19, Summers (1993): 305, (2000): 166-171, Collier/Horowitz: 283-293, Cran, Lewens/Wall.

1958 US-Interventionen
In über 40 Ländern stellen die US-Geheimdienste paramilitärische Streitkräfte auf, allerdings nicht immer erfolgreich.
Bis Mitte der 70er Jahre werden Waffen und Munition für $152 Mio. an Guerillas abgegeben, die nie einen Schuss abgeben. Es gibt manchen Fehlschlag wie in Südjemen, wo die CIA 1974 die progressive Regierung mit dem Aufbau einer Rebellenarmee in Saudi Arabien bekämpfen will.

In Indonesien organisiert die CIA auf Initiative von Frank Wisner und Nixon 1958 von Singapur aus die paramilitärische Unterstützung für 42’000 Rebellen auf den Philippinen für den Aufstand in Indonesien, da Achmed Sukarno den Kommunisten einen wachsenden Einfluss einräumt und sich China annähert.
Das Material wird mit der Civil Air Transport nach Indonesien gebracht. Selbst schwere B-26 Bomber der CAT mit Besatzung und Panzer werden den Rebellen für den Aufstand zur Verfügung gestellt. Nachdem eine Kirche bombardiert und der CIA-Pilot verhaftet wird, stoppt Dulles den Einsatz der CAT. Obwohl sofort Waffen im Wert von $1 Mio. und 18 Tonnen Reis Auslandhilfe als Entschädigung nach Indonesien geschickt werden, bleibt der Pilot vier Jahre lang in Gefangenschaft. Der Aufstand wird nach vier Monaten niedergeschlagen, und die Regierung gibt die Zahl der Opfer mit 3000 an.
Daraufhin soll Sukarno erpresst werden. Robert Maheu will die Schwäche des indonesischen Präsidenten für Frauen ausnützen, wozu Johnny Roselli Marilyn Monroe engagiert. Im Januar und im Juni 1959 kommt es zu Treffen, ebenso im April 1961, als Sukarno Los Angeles besucht. Marilyn macht bei der Köderung Sukarnos freiwillig mit, weil ihr der Kontakt mit den Mächtigen der Welt schmeichelt.
Im September 1959 organisiert Frank Sinatra, der als Zermonienmeister der Fox fungierte, eine Einladung Marilyns zu einem Dinner mit Nikita Chruschtschow, mit derselben Absicht. Aber MM beschreibt den sowjetischen Machthaber als fetten, hässlichen und knurrenden Mann mit Warzen im Gesicht und ist froh, ihn nicht küssen zu müssen.
Um Sukarno weiter unter Druck setzen zu können, lässt die CIA den Pornofilm Happy Days mit einem Schauspieler drehen, der ihm ähnlich sieht. Maheu ist Make-up- und Kameramann und Direktor des Filmes, der Sukarno im Bett mit einer blonden KGB-Spionin zeigen soll. Erst im Oktober 1965 gelingt der Putsch gegen Sukarno durch Hadji Mohamed Suharto, dem ein Massaker an einer halbe Million Kommunisten folgt.

Die CIA unterstützt in einigen asiatischen Ländern Oppositionsbewegungen wie die Khmer Serei in Kambodscha gegen Norodom Sihanouk, den die CIA 1959 zu ermorden versucht. Hinter der Entschlossenheit der USA, die „Unabhängigkeit“ der Staaten in Indochina zu wahren, steht der langfristige Plan, eine Eindämmungspolitik gegen das kommunistische China zu entfalten. In China wie in der Sowjetunion bleiben Infiltrationsversuche praktisch immer erfolglos, so dass die CIA sich auf Dissidenteninformationen verlassen muss.

Die CIA organisiert mit dem Programms ST/CIRCUS ab 1957 die Rebellion in Tibet, das 1949 von den chinesischen Truppen besetzt und 1951 in den chinesischen Staatsverband eingegliedert wurde. Obwohl China 1956 einen Ausschuss unter Vorsitz des Dalai Lama und seinem Stellvertreter Pantschen Lama zur Vorbereitung einer autonomen Verwaltung einsetzte, unterstützt die CIA den bewaffneten Widerstand des Khamba-Stammes.
Während fünf Monaten werden die Freiheitskämpfer auf der Insel Saipan im Westpazifik und in Camp Hale in den Rocky Mountains in Guerillatechnik ausgebildet. Der Angriff der 3000 Kämpfer, unterstützt von Flugzeugen der Civil Air Transport, wird niedergeschlagen, was im März 1959 zur Flucht des Dalai Lama und 70’000 Tibetanern führt.
Die Flucht ist die Entscheidung des Dalai Lama, aber die CIA unterstützt sie per Funk und organisiert das Visum von Nehru. Von 1957 bis 1960 werden 16’000 Krieger des Khampa-Stammes von der CIA ausgebildet, davon 2000 in den USA, die bis 1974 Vorstösse aus den umliegenden Ländern nach Tibet hinein unternehmen, manchmal unterstützt von CIA-Söldnern und Flugzeugen. 100’000 Tibeter und 40’000 Chinesen kommen durch diese Aktionen ums Leben.
Da die CIA für ST/CIRCUS jährlich nur $1,7 Mio. ausgibt, handelt es sich im Wesentlichen bloss um eine Störaktion Chinas und nicht darum, die Unabhängigkeit Tibets zu erreichen. Ab 1960 baut die CIA eine Tibeterarmee in Mustang auf, die bis 1969 unterstützt wird. Zur Absicherung dieser Aktionen übernimmt die CIA ab 1962 auch die Ausbildung der indischen Grenzpolizei. Verteidigungsminister Tom Gates arbeitet mit Dulles, der Tibet anfänglich mit Ungarn verwechselt, am Projekt mit.
Der Verbindungsagent der CIA zum Pentagon von 1950 bis 1971 ist Frank Hand, der eine zentrale Rolle spielt, weil der Zugang zum Pentagon eine der entscheidenden Machtfragen ist. Am 9.9.65 wird Tibet zur autonomen Region Chinas erklärt, aber die Bemühungen der chinesischen Führung um Konsens mit dem Dalai Lama wechseln seitdem mit Phasen brutaler Unterdrückung der Tibetaner bis hin zur Zerstörung der Klöster. 1974 geben die letzten Widerstandskämpfer auf. Rund 1,2 Mio. Menschen sind seit dem Einmarsch Chinas bis heute im Tibet wegen Gewalt oder Hunger gestorben.

Amerikanische und englische Marineinfanteristen landen am 15.7.58 im Libanon und in Jordanien, begleitet von einer grossen US-Kriegsflotte vor Beirut. Gründe für die Landung sind der Putsch im Irak vom 14.7., wobei der prowestliche Nuri as-Said ermordet wird, und der Bürgerkrieg im Libanon, der die Herrschaft von Staatspräsident C. Chamoun gefährdet. Chamoun hatte mit Unterstützung der CIA ein Jahr zuvor die Wahlen verschoben, um seine Macht zu sichern, wobei er die Opposition aus dem Parlament ausschloss. Die von Chamoun erlassenen Gesetze führten am 12.5.58 zu einem bewaffneten Aufstand in Beirut und stürzten das Land in einen Bürgerkrieg. Chamoun appellierte an die USA, „das Land“ zu schützen, wogegen verschiedene Rebellenorganisationen ihren Widerstand aufnahmen.
Die Truppen in Jordanien sollen den von Nasser geplanten Zusammenschluss Ägyptens und Syriens zur Vereinigten Arabischen Republik verhindern.

Im Irak übernimmt General Abdul Karim Kassem in einem blutigen Putsch die Macht, was die USA zuerst durch eine militärische Intervention verhindern wollen. Da die USA keine Verbündeten im Land haben, müssen sie diesen Plan fallenlassen. Kassem schafft die Monarchie ab, nimmt die diplomatischen Beziehungen zur Sowjetunion wieder auf, hebt das Verbot der Kommunistischen Partei auf und unterdrückt prowestliche Parteien. 1959 verlässt der Irak den Bagdad-Pakt (CENTO), das ungerechte Verteidigungsabkommen zur Sicherung des Öls zwischen der Türkei, dem Irak, Grossbritannien, Persien, Pakistan und den USA aus dem Jahr 1955.
Die CIA versucht daraufhin, Kassem von aussen zu neutralisieren. Ein vergiftetes Taschentuch wird ihm von der CIA-Station in New Dehli zugeschickt, ohne dass man erfährt, wer das Glück hat, das Paket zu öffnen. Die CIA engagiert Killer, zu denen auch Saddam Hussein gehört, um Kassem auf offener Strasse ermorden zu lassen. Nach dem Misserfolg kann Saddam nach Kairo ins Exil fliehen, wo er der Führer der Baath-Studentengruppe wird und regelmässig mit der CIA in Kontakt ist.
Nicht ohne Grund kursiert in der arabischen Welt das Gerücht, Saddam sei ein CIA-Agent. Laut James Akins, der zwischen 1961 und 1965 politischer Barater an der US-Botschaft in Bagdad ist, lassen die USA den Baathisten viel Geld und Waffen zukommen. Kassem wird am 8.2.63 durch ein Überfallkommando in Bagdad exekutiert, nachdem er kurz zuvor die Gründung einer nationalen Ölgesellschaft verkündet hat und ihm das US-State Departement mit Sanktionen gedroht hat, falls er seine Pläne nicht ändere.

• Interessanterweise kommt die erste Erklärung der neuen Regierung, dass sie an einer Verstaatlichung der Erdölindustrie nicht interessiert sei, nicht aus Bagdad, sondern aus Washington.

Der neue Staatspräsident Abdul Salem Aref, der mithilfe der CIA die Macht übernimmt, verzichtet auf die Ansprüche Iraks auf Kuweit.
Nach dem Putsch setzt eine Welle der Verfolgung gegen Kommunisten und Demokraten ein. Die CIA übergibt den Kommandos der Baath-Partei Listen mit verdächtigen Kommunisten, worauf mindestens 800 Personen umgebracht werden. Saddam kehrt sofort aus dem Exil zurück und leitet die Folterungen und Ermordungen. Die Gefangenen werden mit Wasser vollgepumpt und mit Stromschlägen bearbeitet, und man bricht ihnen die Knochen. Zum gemensamen Feind gehören auch die Kurden, weshalb die USA der irakischen Armee kostenlos 5000 Bomben, davon 1000 Napalmbomben, liefern, um kurdische Dörfer niederzubrennen.
Innerhalb der Baath-Partei erlangt der fanatische Antikommunist Saddam Hussein, ein Bewunderer von Adolf Hitler, eine dominierende Position. Eine Erhebung gegen den nun regierenden Bruder Abdul Rahman Aref am 17.7.68 bringt den rechten Flügel der Baath-Partei von Sajid Hasan an die Macht, der den Kurden 1970 eine gewisse Autonomie zugesteht.
Saddam Hussein orientiert sich nun an Josef Stalins Machtssystem, weshalb die CIA nun die Freiheitspartei von Mulla Mustafa al Barzani mit Geld und Waffen unterstützt. Nachdem sich die Baath-Partei und die KP 1973 zur Nationalen Fortschrittsfront zusammenschliessen und die ausländischen Ölgesellschaften zu verstaatlichen beginnen, heizt die CIA den Kurdenkonflikt erneut an, um das irakische Regime zu schwächen. $16 Mio. werden ausgegeben, aber der Aufstand bricht zusammen und Hunderttausende müssen fliehen.

Quellen: Hersh: 434f, Horowitz: 176-179,402, Schulz:173,331, Sarin/Sonam, Gremliza (1978b), Kilian (1998), Paringaux: 22f, CIA-Info: 14f, Brandt, Best: 31, Prouty (1973): 378f, (1975), Dean, Werning, Bourrier, Ali (2002), Jabar, Gresh (2003), Despratx/Lando, Schmidt.

1959 Kubanische Revolution

Fidel Ruiz Castro übernimmt am Neujahrstag die Macht in Kuba, nachdem Batista panikartig und unerwartet mit einem Flugzeug voller Koffern mit Geld in die Dominikanische Republik geflohen ist. Castro studierte Recht in Havanna und galt immer als Rebell, der in zahlreiche Schiessereien verwickelt war. 1950 trat er der radikalen, aber antikommunistischen Ortodoxo-Partei bei und kandidierte 1952 für das Abgeordnetenhaus. Die guten Chancen der Partei wurden durch den Militärputsch Batistas zunichte gemacht. Am 26.7.53 griff Castro mit 131 Männern die Moncada Festung in Santiago de Cuba an und landete im Gefängnis. Nach seiner Freilassung 1955 setzte er sich nach Mexico ab und baute mit Ernesto Guevara eine Guerillatruppe auf. Im November kehren die 38 Männer auf der Granma zurück, wobei die meisten verhaftet werden. Castro, sein Bruder Raul und Che Guevara konnten sich in die Berge durchschlagen und eine neue Guerilla aufbauen. Dank einem Interview in der New York Times wurde Castro international bekannt, und ab 1957 erhielt die wachsende Armee grössere Waffenlieferungen.

In Miami lernte Frank Sturgis 1956 Fidel Castro und den ehemaligen kubanischen Präsidenten Carlos Prio Socarras kennen, der Castro unterstützt, weil dieser ihm die erneute Präsidentschaft nach dem Sturz Batistas verspricht. In Houston trafen sich Castro und Prio mit John DeMenil von der Schlumberger-Waffenschmiede, ebenfalls um Waffen zu erhalten. 1956 wurde Sturgis zusammen mit José Martinez Machados, Enio Leyva Fuentes, Manuel Carbowell Duque, Orlando Ventura Reyes, Pedro Luis Diaz Lanz, Manuel Hernadez Turro, Gustavo Arcos Dercles, José Alberto Mendez, Isaldo E. Rodriguez Lopez, Armando Franco Maynez, und Roberto Willarte beim Waffenschmuggel in Mexico verhaftet, aber nach zwei Wochen bereits wieder freigelassen. Seine zweite Frau Juanita K. Terrell, deren Familie mit den Prios befreundet ist, verliess er 1957 nach zehn Monaten Ehe, um in Kuba zu kämpfen.
Sturgis schmuggelte dann Waffen der INTERARMCO von Samuel Cummings, der 1954 in Guatemala mit der CIA zusammenarbeitete, nach Santiago, brachte Männer und Material in Booten und einer B-25 nach Kuba.
Dort unterstützt er Castro zusammen mit Clark Wollan vom US-Konsulat, dem US-Militärattaché Colonel Nichols und Major Robert Van Horn, den Brüdern José Joachim „Sam“, Louis und Sergio Sanjennes, Pedro Diaz Lanz, Roland Martinez, Luis Conte Aguero, Cresentio Perez, Celia Sanchez, Robert DuBois, Richard Lauchli, Bernard Barker und E. Howard Hunt. Viele der geschmuggelten Gewehre sind 6.5 Mannlicher-Carcano, dem Typ, mit dem Oswald angeblich Kennedy erschiessen wird. Am 24.7.58 wird Sturgis wegen illegalen Besitz von grossen Mengen Waffen und Kriegsmunition angeklagt, aber die Klage wird fallengelassen.

Die CIA unterstützt sowohl Castro wie auch Batista. Sturgis kennt den Pressechef der US-Botschaft Paul Bethel und US-Militärattaché Sam Kail, der Batistas Truppen trainiert. 1956 baute die CIA das „Buro de Represion Actividades Communistas“ (BRAC), die politische Polizeitruppe Batistas, mit auf. Bethel hat Kontakt mit Oswalds Marinefreund Gerry Patrick Hemming und mit CIA-Undercoveragenten David Atlee Phillips, der von 1955 bis 1957 in Kuba und dem Libanon stationiert war. Bereits 1957 schlug der amerikanische Botschafter in Kuba dem Diktator vor, dass ein CIA-Agent Castro umbringen solle. Stattdessen schickte Batista im Mai 1958 10’000 Soldaten in die Sierra, die gegen die 300 Guerilleros kläglich versagten. Castro verlor 27 Männer und übergab dem Roten Kreuz 433 Gefangene.
Wegen der öffentlichen Unhaltbarkeit der Diktatur Batistas tritt offiziell ein Waffenembargo gegen Kuba in Kraft, doch wird die amerikanische Militärmission nicht zurückgezogen, und auch die Briten liefern Batista weiterhin Waffen.
Ende 1958 kommt es zu einem Konflikt, als Castros Truppen einige Marines der Guantanamo Bay, die sich im Urlaub befinden, gefangennehmen. Die Soldaten kommen gegen ein geheim bezahltes Lösegeld wieder frei, worauf der Kommandant der Marines, Admiral Burke, Castros Truppen durch eine Racheaktion auslöschen will, was Aussenminister John Foster Dulles verhindert.

Nicht nur die CIA, auch die Mafia unterstützt sowohl den Diktator wie die Rebellen unter Fidel Castro, um für den Fall einer Revolution gewappnet zu sein.
Lewis McWillie, der Leiter des Tropicana, Jack Ruby, Frank Sturgis, Gerry Patrick Hemmming, E. Howard Hunt, James McCord, Norman „Ronghouse“ Rothman und Johnny Roselli schmuggeln Waffen über Mexiko nach Kuba, mit Schiffen und Flugzeugen der CIA. Die beteiligten Piloten sind Donald Edward Browder, Clifton Bowers und David Ferrie. James Walter McCord war nach dem Krieg FBI-Agent und wechselte 1951 zur Office of Security-Abteilung der CIA. Er arbeitet an Gegenspionage-Operationen mit Angleton. Donald Browder wird später bei Waffenschiebereien nach Haiti dabei sein, zusammen mit dem DeMohrenschildt-Geschäftspartner Clemard Charles und I. Irving Davidson. Davidson, Jimmy Hoffa und William Presser sind ebenfalls am Waffendeal mit Kuba beteiligt. Rothman wird später im Zusammenhang mit einer Grossbetrügerei mit Sam Mannarino und Giuseppe Cotroni freigesprochen, weil er politisch geschützt wird.
Sam und Gabriel Mannarino von Pittsburg schmuggeln zusammen mit Vitos Sohn Michael Genovese, Robert Ray McKeown, Harry Hall und Jack Ruby 1959 Jeeps nach Kuba, um Trafficante aus dem Gefängnis zu holen. Weiter beteiligt am Waffentransport sind Joe Marrs, der Besitzer der Marrs Aircraft, Efren Pichardo, der ehemalige Polizeichef von Haile, Leslie Lewis und der ehemalige Dallas-Polizist James Woodard.

Finanziert werden die Waffen der International Armament Corporation mit den Drogen, die über Kuba in die USA geschmuggelt werden, und von derem Gewinn die CIA 10% auf ihre Geheimfonds in der Schweiz, Italien, Panama oder auf den Bahamas abzweigt. Neben Kuba wird das Heroin aus Sizilien und Marseille auch über Mexiko und Montreal, wo Giuseppe Cotroni Mafiaboss ist, verschoben. Eine Verbindungslinie zwischen der sizilianischen Mafia um Santo Sorge und amerikanischen Mafia ist die Ölfirma Rimrock Tidelands, die als Cover für Zahlungen dient.

Eine Reihe von Batistas Generälen und auch der Armeechef General Cantillo verhandelten heimlich mit Castro und ergeben sich mehr oder weniger kampflos. Da Castro ihnen aber nicht traut, gehören sie zu den 600 Exekutierten der Revolution.
Castro verkündet die Bildung einer neuen Regierung mit Präsident Manuel Urrutia Lleo.
Der Geist der kubanischen Revolution ist demokratisch und antikommunistisch: Es gibt keine Kommunisten in der Regierung oder in wichtigen Ämtern, und die Kommunisten erleiden bei den Gewerkschafts
wahlen vom März 1959 schwere Verluste. Castro verpflichtet sich auf die Verfassung von 1940, die Kuba eng an die USA bindet. Castro muss sich mit den katastrophalen Folgen jahrzehntelanger Korruption auseinandersetzen und formuliert neben der Demokratisierung und Freiheitsgarantie sechs Schwerpunkte:

• Bodenreform, Wohnungsbau, Steuerreform, Industrialisierung und Bekämpfung der Arbeitslosigkeit, Volksgesundheit und Schulwesen.

Im April 1959 geht Castro in die USA und bittet um eine Anleihe, die ihm verwehrt wird. Seit einem halben Jahrhundert kontrolliert die Chase Manhattan Bank die Kredite für Kuba, wobei Bankpräsident David Rockefeller auch Präsident der Zuckerfirma Punta Allegre ist, der zweitgrössten Produzentin von Kubas wichtigstem Exportgut.
Zucker macht 66% des Nationaleinkommens und 80% der Gesamtexporte aus.
Castro zeigt sich nicht interessiert, als Nixon ihm eröffnet, dass er Kommunisten in seiner Regierung habe, woraus Vizepräsident Nixon schliesst, dass „Castro entweder unglaublich naiv gegenüber dem Kommunismus oder unter kommunistischer Kontrolle sei„.
Obwohl Nixon am Fernsehen die Zusammenarbeit mit Castro verspricht, verschiebt er jegliche Hilfe. Privat bezeichnet er Castro als „Dorn in unserer Seite“. Um den bestehenden Kapitalverlust zu kompensieren, verstaatlicht Castro einige Unternehmen. Die US-Regierung reagiert feindselig darauf, weil sie die amerikanischen Wirtschaftsinteressen bedroht sieht:

• US-Firmen kontrollieren 90% der kubanischen Versorgungsbetriebe, der Bergwerke und Viehfarmen, 100% der Ölraffinerien und 40% der Zuckerindustrie.

Wütige Bürger stürmten während der Revolution die Casinos, als Castro in Havanna einzieht. 1958 arbeiteten 27’000 Angestellte in den Spielkasinos und 11’500 Prostituierte in den Bordellen, und eine der ersten Aktionen Castros ist deren Schliessung.
Castro lässt Santos Trafficante, obwohl Castro auch von ihm finanziert wurde, und Jake Lansky verhaften, wogegen die US-Botschaft offiziell protestiert.
Nachdem Jake Lansky aus dem Gefängnis entlassen wird, flieht er mit seinem Bruder Meyer Lansky nach Florida. Dafür öffnet Castro am 1.3.59 die Casinos wieder und ernennt Frank Sturgis zum Glücksspielminister. Nach der Revolution wird Sturgis zum Chef des Geheimdienstes und der Militärpolizei der kubanischen Luftwaffe ernannt, und Pedro Diaz Lanz wird Kommandant der kubanischen Luftwaffe. Sturgis, dessen CIA-Kontakt über das Konsulat läuft, arbeitet bei der Kontrolle der Kasinos, die er von Pastorita Munas übernimmt, mit Commandante Riccardo Lorie zusammen, der ebenfalls ein CIA-Agent ist. Dabei lernt er Charles Tourine, Mike McLaney und Stretch Rubin kennen, der für Norman Rothman arbeitet. Rothmans Partner ist General Clio Chivano, ein Schwager von Batista. Castro will die Tätigkeiten der Casinos limitieren und genau kontrollieren, aber sie laufen wegen dem Einbruch des Tourismus schlecht.

Die breite Anti-Batista-Bewegung bricht kurz nach der Revolution auseinander und Fraktionskämpfe zwischen den prokommunistischen und den US-freundlichen Aktivisten entstehen.
Bereits nach sechs Wochen werden die Ermordungen von Fidel und Raul Castro und Che Guevara diskutiert, wobei Sturgis mitten drin steckt.
Im Namen von Meyer Lansky offeriert Charlie Tourine Sturgis $1 Mio. für die Ermordung Castros, aber Sturgis zögert, weil die CIA das grüne Licht nicht gibt. Er diskutiert die Ermordung mit Trafficante, Tourine und Roselli, wobei er plant, ein Kommandantentreffen in seiner Air Force Basis zu organisieren und dabei Castro und seine Führungscrew in einem Kreuzfeuer erschiessen zu lassen. Sturgis bricht ins Hauptquartier der Armee ein, um Dokumente zu fotographieren und zu entwenden, die er Colonel Nichols weitergibt. Zudem bricht er bei der chilenischen Botschhaft in Havanna ein. Im Auftrag von Sam Kail von der US-Botschaft versucht er, Armeechef Camillo Cienfuegos und Polizeichef Almejera auf seine Seite zu bringen. Im Februar und März werden bereits zwei US-Bürger verhaftet, die einen Mordanschlag auf Castro vorbereitet haben.

Einer der aktivsten Castrogegener ist der frühere US-Botschafter William D. Pawley, der direkten Zugang zu Eisenhower und Nixon besitzt, deren Wahlkämpfe er unterstützte. Der Rechtsrepublikaner ist mit Hoover und Allen Dulles befreundet und war an der Desinformationskampagne beteiligt, die den Putsch in Guatemala 1954 begleitete. Pawley machte eine Vermögen mit Grundstückhandel in Florida und der Luftfahrt in Kuba und China, besass das Busnetz und die Gasfirma in Havanna und unterstützte Batista und Trujillo. Nach Rücksprache mit J.C.King, dem CIA-Chef der westlichen Hemisphäre, empfahl er Batista anfangs Dezember 1958, zugunsten einer militärischen Interimsregierung zurückzutreten, was dieser aber ablehnte.

Am 10.3.59 beschliesst der Nationale Sicherheitsrat der USA, eine neue Regierung in Kuba einzusetzen, und Eisenhower beauftragt die CIA, die Sabotage von Castros Politik und einen Umsturz vorzubereiten.
Produktionsdrosselungen und Kapitalflucht der Unternehmen verschärfen das soziale Problem, weil Castro das Geld ausgeht.

Pawley, William Morgan und Gerry Hemming organisieren eine angeblich kubanische Invasion Panamas während eines USA-Aufenthalts Castros, was ein Eingreifen der US-Armee erlaubt. Bei der Planung sind Frank Sturgis, Margot Fonteyn, Roberto Arias, Pedro Diaz Lanz und Miro Cardona beteiligt. Die Aktion beginnt am 18.4.59, aber die Invasionscrew wird in Panama und Sturgis und Morgan werden in Kuba verhaftet.
Castro distanziert sich zwar von diesem Angriff, verliert aber massiv an Glaubwürdigkeit. Anfang Juni entlässt er 25 Air Force-Offiziere, zu denen Pedro Diaz Lanz gehört. Lanz hat Streit mit Castro wegen dem Einfluss der Kommunisten in Kuba, und Castro vermutet, dass Lanz hinter der Sabotage des Flugzeugs seines Bruders steckt. Pawley informierte Nixon, dass ein Air Cubana Pilot bereit sei, einen Flugunfall des als Kommunisten angesehenen Raul Castro zu inszenieren, wofür J.C.King und Tracy Barnes offenbar $10’000 bereitstellen.

Quellen: Hersh: 186, Weberman (6), (7), CIA-Info: 13, Best: 31-35, Groden/Livingstone: 315f, Scott (1993): 188,200, Horowitz: 183, Pease (1995), Bartholomew: 54-59, Scheim:221, Sylwester: 4-7, Anson: 238-245,293f,, Torbitt: 22, Callahan: 112-114, Schulz: 332, Hamelin/Van Geirt, Ranelagh/Treharne:2, Summers (2000): 179-183,192, Afterbach

Mai 1959 Machtkämpfe auf Kuba
Sam Giancana, John Roselli und Jack Ruby reisen mehrmals nach Kuba, besuchen Santos Trafficante im Gefängnis und versuchen ihn rauszuholen. Jack Ruby nimmt über Anthony Ayo Verbindung zum Castro-Vertrauten Robert Ray McKeown auf und offeriert $15’000 für die Hilfe zur Freilassung von drei Gefangenen Castros. Kurz darauf wird McKeown viel Geld angeboten, wenn er Castro umbringt.
Am 27.4. trifft sich Castro mit McKeown in Houston und bietet ihm einen Posten in der kubanischen Regierung an. Am nächsten Tag eröffnet Ruby ein Geheimfach, das er während dem Sommer mehrmals benutzt. Er trifft sich zwischen März und Oktober 1959 als Potential Criminal Informant mindestens 8 Mal mit FBI-Agenten und nimmt Gespräche auf Band auf. Ruby hat Kontakt zu Lansky, den er als Mr. Fox bezeichnet, und der ebenfalls in Kontakt mit dem FBI steht.

Im Mai kommt ein Deal mit Castro zustande, und Trafficante wird freigelassen. Offenbar steht ein Raub von $8,5 Mio. bei einer kanadischen Bank und der Diebstahl eines ganzen Arsenals von Waffen bei der Ohio National Guard in Zusammenhang mit diesem Deal.
Rothman, der am 3.7.59 verhaftet wird, charterte Flugzeuge für diesen Waffen- und Geldtransport. Im August wird David Ferrie wegen vermutetem Waffenschmuggel unter 24-Stunden-Bewachung gestellt. Am 1.6.59 verhaftet die kubanische Polizei Trafficante erneut aufgrund eines Auslieferungsgesuchs von Anslinger wegen Heroinhandels. Senator George Smathers und Dino Cellini sind daran beteiligt, dass Trafficante am 18. August das Land zusammen mit Loran Eugene Hall und Henry Saavedra verlassen kann.
Im Gegenzug werden über Major William Morgan Jeeps nach Kuba geschmuggelt, woran Jack Ruby, Maurice Gatlin, Sam und Gabriel Mannarino, Charlie Tourine, Michael Genovese, Robert Ray McKeown, Harry Hall, Delmonica White und Guy Banister beteiligt sind. Ruby und Martino schmuggeln Casinogewinne in die USA.

Loran Eugene Hall wird die Söldnerarmee des kubanischen Senators Masferrer, der mit Rubys Freund Eladio del Valle in die USA flüchtet, auf der Howard Hughes’ Insel No Name Key trainieren. Rolando Masferrer floh im Januar 1959 mit einer Yacht voll Geld nach Miami, worauf Kuba ein Auslieferungsbegehren stellte, das Botschafter C. Douglas Dillon ablehnte.
Castro heuerte daraufhin Jack Youngblood an, um Masferrer zu kidnappen und nach Kuba zurückzubringen, was aber fehlschlug. Einem Polizeioffizier in Miami wurden danach $200’000 für Masferrers Entführung angeboten. Von Masferrers ‚Tigres’ werden in Santiago de Cuba, wo Frank Sturgis das Kommando innehat, 59 Männer exekutiert. Wahrscheinlich geht es Sturgis darum, seine Loyalität gegenüber Castro zu beweisen. Im März 1959 wurden bereits vier von Masferrers Leuten, die Castro umbringen wollen, in Havanna verhaftet.
Masferrer plant im Herbst, gegen die kubanischen Zuckerrohrplantagen Phosphor einzusetzen. ONI-Agent Gerry Patrick Hemming behauptet, dass Oswald sich nach der Entlassung von den Marines 1959 dieser Truppe anschliessen wollte, was von Masferrers Leuten in Los Angeles abgelehnt worden sei.

Nachdem auch der Internationale Währungsfond einen Kredit abgelehnt hat, versucht Castro vor dem Wirtschaftsrat der Organisation Amerikanischer Staaten am 2.5.59, die USA zu überzeugen, dass sie Lateinamerika mit Krediten unterstützen sollen, um eine Demokratisierung zu ermöglichen.
Die USA weisen den Vorschlag Castros als „lächerlich“ zurück, wobei JFK zwei Jahre später die Idee Castros aufgreift und die „Allianz für den Fortschritt“ ins Leben ruft.
Im Juni attackiert Castro die Kommunisten, die ihn wegen seiner proamerikanischen Einstellung kritisieren, verkündet eine Agrarreform, die Grossgrundbesitzer und grosse Firmen hart betrifft, enteignet amerikanischen Besitz im Wert von $700 Mio. und verstaatlicht die Zuckerindustrie, das Rückgrat der Wirtschaft. Anfang August versucht Castro nochmals, dringend benötigte Kredite von den USA zu erhalten, vollzieht aber gleichzeitig einen Rutsch nach links, indem er die Volksmiliz und einen Geheimdienst aufbaut.
Am 14.10.59 protestieren die USA gegen die Enteignungen und die Agrarreform, worauf Castro mit der Einsetzung von Ernesto Che Guevara zum Präsidenten der Nationalbank reagiert. Erst jetzt beginnt Castro die Liaison mit den Kommunisten.
Hunderttausende Kubaner, darunter alle, die mit dem Polizeistaat Batistas und der Mafia liiert waren, emigrieren in die USA, vorwiegend nach Miami, New Orleans und Dallas.

Frank Sturgis organisiert ein Treffen mit William Morgan und dem Mafiaverbündeten Frank Nelson, der Morgan $500’000 für eine Invasion auf die Dominikanischen Republik offeriert. Offenbar werden für $200’000 Waffen bei Amadeo Barletta gekauft. Der Mafiaboss von Cleveland Dominick Bartone liefert eines der Flugzeuge für diese Invasion, die am 19. Juni unter der Führung des Batista-Generals José Pedraza stattfindet. Erneut soll die Invasion Castro in die Schuhe geschoben werden, der so als eine Gefahr für den Frieden in der Karibik erscheint. Bartone ist einer von vielen, der Castro bis zur Revolution finanzierte, um ihn dann umso heftiger zu bekämpfen. Er schmuggelte mehrere Flugzeugladungen an Waffen für Castro nach Kuba, auch mit Ruby, wozu er mit Hoffa ausarbeitete, dass die Teamsters $300’000 für Flugzeugkäufe zur Verfügung stellten. Hemming nimmt bei den drei Aktionen gegen die Dominikanische Republik, Haiti und Nicaragua (im Juli) teil, wobei es vor allem darum geht, Waffen zu erobern und Castro als Aggressor zu diskreditieren. Statt die Anti-Castro-Rebellen in den Escambray-Bergen zu bekämpfen, beliefert sie der ehemalige Rebellenführer William Morgan mit Waffen.
Morgan steht hinter der Explosion des mit mehreren Tonnen Munition beladenen Frachters Le Coubre vom 4.3.60 im Hafen von Havanna, die 75 Tote und über 300 Verletzte fordert. Am 11.3.61 wird er von einem Militärgericht in Havanna zum Tode verurteilt und am nächsten Tag hingerichtet.

Sturgis wird sein Doppelspiel zu heiss, und er setzt sich am 25.6.59 in seinem Flugzeug in die USA ab, wobei er am 1.7. nochmals auf die Insel fliegt, um Riccardo Lorie, Pedro Diaz Lanz und Sergio Diaz Bruil zu holen. Bereits am 4.7. organisiert er die International Anti-Communist Brigade. Im Oktober 1959 starten Sturgis und Pedro Diaz Lanz eine Reihe von Flügen nach Kuba, bei denen sie Granaten abwarfen, die zwei Personen töten und 40 verwundeten. Über Nuevitas wirft Sturgis am 21.10.59 vier Bomben ab, die zu Störungen der diplomatischen Beziehungen der USA und Kuba führen. Das Flugzeug wird am 30.10. in den USA beschlagnahmt.

Quellen: Horowitz: 183-191, Davis (1988): 91, (1994): 130, Weberman(1): 40-44, (7): 1,36, (27): 36-43, Giancana: 487, Schulz: 318, Gregory/Speriglio: 151, Pease (1995), Sylwester, Best, Callahan: 94-97, Groden/Livingstone: 318,413, Olgiatti, Ganser.

November 1959 Mordpläne gegen Castro

Nach Sturgis’ Flucht verstaatlicht Castro im November das Netz der von Meyer Lansky kontrollierten Spielkasinos, in denen er $8 Mio. Bargeld beschlagnahmen lässt. Lansky fordert über Dana Smith und George Smathers die Beteiligung der CIA an der Ermordung Castros, weil ihm Nixon einen Gefallen schuldet, da Norman Rothman den Vizepräsidenten im Zusammenhang mit unbezahlten Spielschulden im Sans Souci deckte. Lansky und Trafficante kommunizieren auch über „C.H. Jim Pulley“, bei dem es sich um den Lobbyisten Myron „Mickey“ Weiner aus New Jersey handelt, mit Nixon. Weiner ist Mitglied der von der United Fruit gesponserten konservativen ‚Americans for Constitutional Action‘ und taucht in Bobby Bakers Skandal in Zusammenhang mit suspekten Geldzahlungen und „Partygirls“ auf.

Russell D. Matthews, der bis am 2.1.61 in Kuba bleibt, ist Teil eines Mafia-Plots, um Castro umzubringen. Carlos Marcello, Meyer Lansky und Santos Trafficante finanzieren die sich organisierenden Exilkubaner in den USA. Lansky hilft Batista, $300 Mio. auf Schweizer Nummernkonten in Sicherheit zu bringen. Diese Gelder werden später ins Spielgeschäft auf den Bahamas, in Beirut und London investiert.

Die CIA entwickelte Pläne zur Sabotage von Castros Image: Eine Radiostation soll vor einem Interview mit einer LSD-ähnlichen Droge ausgesprüht werden, seine Zigarren will man mit einer Droge, die Gedächtnisstörungen auslöst, imprägnieren, oder auf seine Schuhe sollen Thallium-Salze aufgetragen werden, deren Dämpfe den Ausfall von Barthaaren bewirkt. Letzteres ist eine Idee von James Bond-Autor Ian Flemming. Während der UNO-Tagung in New York soll eine präparierte Zigarre explodieren und ihm den Kopf wegreissen.
Am 11.12.59 empfiehlt CIA-Direktor Allen Dulles gegenüber Präsident Eisenhower die Elimination Castros. Rorkes Freund William Pawley überzeugte Richard Nixon schon lange zuvor von dieser Notwendigkeit. Über Edwards Stellvertreter James O’Connell wurde Kontakt zum ehemaligen FBI-Agenten Robert Maheu aufgenommen, der als Privatdetektiv immer noch für die CIA arbeitet. O’Connell arbeitete früher für Maheu, der 1956 in einen Vertragsmord mit Joe „Bayonne“ Zicarelli von New Jersey involviert war. Zusammen organisierten sie die Ermordung eines Kritikers des Diktators der Dominikanischen Republik. Lektor Jesús de Galindez von der Columbia Universität, der mit Rafael Leonidas Trujillo arbeitete, dokumentierte die Maheu-CIA-Mafia-Trujillo-Kooperation, verschwand aber dreizehn Tage nach seinen öffentlichen Statements.

Neben CIA und Mafia arbeitet die Robert A. Maheu Associates auch für Howard Hughes, die Teamsters und das Senate Banking and Currency Committee, und Maheus Partner Bob King ist einer der besten Freunde von Nixon und Rebozo. Hughes bietet über Maheu an, die Hughes Tool Company als Cover für CIA-Aktionen zu brauchen. Maheu nimmt Kontakt mit Johnny Roselli, dem Vertreter Giancanas an der Westküste, auf. Die CIA beurteilt Roselli optimistischer als das FBI, das ihm die Verwicklung in 13 Mordfälle vorwirft.
Im Oktober treffen sich Johnny Roselli, Santos Trafficante, Sam Giancana, Jim O’Connell und Robert Maheu erstmals zur Castro-Mordplanung im Hotel Fontainebleau in Miami.

Frank Sturgis bringt Castros eifersüchtige Geliebte Marita Lorenz zur Einwilligung, dem Commandante Gift in den Becher zu schütten. Marita kam 1944 fünfjährig in Konzentrationslager Bergen-Belsen, weil ihre Mutter Zwangsarbeitern zur Flucht verholfen hatte. Mit sieben wurde sie angeblich vergewaltigt. Sie hatte Castro am 28.2.59 kennengelernt, sich in ihn verliebt und wurde Mitglied der Bewegung des 26. Juli. Im April lernte sie Sturgis kennen, der in Castros Luftwaffe diente, und begann für ihn Aufträge zu erledigen. Im gleichen Monat merkte sie, dass sie von Castro schwanger war. Am 15.10. brachte Yanes Jesus Pelletier sie wegen der Frühgeburt von André Vasquez ins Spital. Pelletier war ursprünglich Gefängnisbeamter, der den einsitzenden Castro vor dem vergifteten Essen warnte, mit dem er im Auftrag Batistas hätte umgebracht werden sollen. Er schloss sich dem Guerillakampf an, und Castro ernannte ihn zu seinem Adjudanten, der eine wichtige Rolle in der Freilassung Trafficantes spielte. Als sie daraufhin nach New York zurückkehrte, lernte sie über Sturgis den ehemaligen FBI-Agenten Alexander Rorke kennen.
Da Lorenz sich mit ihrem Kind von Castro im Stich gelassen fühlt, können die beiden sie überzeugen, ihn umzubringen. Marita Lorenz bestätigt, dass Sturgis und Rorke von E. Howard Hunt finanziert werden, den sie als Eduardo kennenlernt. Sie trifft sich im November mit dem FBI-Agenten Francis J. O’Brien und mit Johnny Rosselli, der nach Absprache mit Sam Giancana mit Bob Maheu die Ermordung organisiert. Marita erhält zwei Pillen, mit denen sie im Frühjahr 1960 nach Havanna zurückkehrt. Die Operation scheitert an der Konsistenz der Giftpillen, die sich in der Crème auflösen, wo Lorenz sie versteckt hat, worauf sie sie ins WC wirft und mit Castro Liebe macht.

Fidel Castro schliesst im Februar 1960 ein Handelsabkommen mit der UdSSR und droht der United Fruit, dass er ihr Bodeneigentum im Wert von $58 Mio. verstaatliche, wenn die Firma die Anti-Castro-Rebellen in Guatemala und Honduras weiterhin mit Waffen, Flugzeugen und Booten versorge.
Am 17.3.60 unterschreibt Eisenhower eine Empfehlung des National Security Council, die Anti-Castro-Rebellen zu vereinen, mit Waffen auszurüsten und zu trainieren. Im NSC sitzen neben Präsident Eisenhower auch Vizepräsident Nixon, Christian Herter von David Rockefellers Council on Foreign Relations und der Verteidigungsminister Thomas S. Gates, ein Direktor von Nelson Rockefellers International Basic Economy Corporation. Aufgrund dieses Beschlusses weist Allen Dulles Vizepräsident Charles Cabell an, die Operation PLUTO gegen AM/THUG zu starten. E. Howard Hunt, der bereits im Januar 1959 die Ermordung von Castro plante, aber dessen Empfehlungen von der Eisenhower-Regierung abgelehnt wurden, plant als Chief of Political Action, Castro vor oder während einer Invasion zu ermorden. J. C. King, Richard Bissell, Tracy Barnes, General Lyman Lemnitzer, William Pawley, Robert Cushman und David Atlee Phillips sind an der frühen Planung beteiligt. Nixon drängt zur Aktion, weil er hofft, politisches Kapital aus Castros Sturz schlagen zu können.

Ein Jahr nach Castros Machtübernahme leben bereits über 100’000 Exilkubaner in den USA. Die ehemaligen Soldaten, Polizisten und Wachleute schliessen sich zu paramilitärischen Anti-Castro-Zellen zusammen, werden von der CIA ausgerüstet und auf die Wiedereroberung Kubas trainiert. In Dallas agieren vor allem die Junta Revolucionaria (JURE) von Amador Odio, das Directorio Revolucionario Estudiantil (DRE) und Cuban Student Directorate (CSD) von Carlos Bringuier und Homer S. Echevarria, der für die C. J. Simpson Oil Drilling Company arbeitet. Hunt gründet im April 1960 die Cuban Democratic Revolutionary Front (FRD), zu der Tony Varona als Präsident, Dr. José Ignacio Rasco von der Christian Democratic Movement (MDC), die Prio-Vertreter Justo Carrillo und Aureliano Sanchez Arrango, und der „Golden Boy“ der CIA, Manuel Artime, gehören. Artime kämpfte als Führer der Movement of Revolutionary Recuperation (MRR) mit Castro gegen Batista und war nach der Revolution der Verantwortliche für Agrarreformen, wobei er mit Che Guevara Steit bekam.
Am 20.10.59 trat er von seinem Posten zurück und klagte Castro an, den Kommunismus einführen zu wollen, worauf Castro seinen Bruder Raul mit der Ermordung Artimes beauftragte. Artime versteckte sich in der CIA-Stataion in Havanna und ging in den Untergrund. Anfang 1960 bringt Barker Artime über Mexico in die USA, wo er sich der FRD anschliesst. Artime wird der Führer des militärischen Arms der FRD, der Brigade 2506, die die Schweinebuchtinvasion mit 1443 Männern durchführt. Artime führt auch die MRR in den USA weiter, zusammen mit Alexander Rorke, William Johnson und Frank Sturgis.
Der in Kuba geborene amerikanisch-kubanische Doppelbürger Bernard L. Barker diente im 2.Weltkrieg beim U.S. Army Air Corps. 1948 trat er der Polizei in Havanna bei, um die CIA über die antisubversiven Aktionen auf dem Laufenden zu halten. Er stieg ins Kader des kubanischen Büros zur Kommunismusbekämpfung auf, das Batistas Geheimpolizei ist. Nach verschiedenen Tätigkeiten für die kubanische Regierung arbeitete er ab 1956 für Castro. Im Januar 1960 floh er in die USA und schliesst sich dem Aufbau der Exilkubanerarmee von Hunt an.
Dazu gehört die von Orlando Bosch gegründete Insurrectional Movement Of Revolutionary Recuperation (MIRR). Bosch war der Chef von Castros Bewegung des 26. Juli in Las Villas auf Kuba, wo Victor Panque der Chef der Abteilung für politische Aktionen und Sabotage war. Bosch wandte sich nach der Revolution von Castro ab und ging mit seiner Guerillatruppe, die 1500 Mann umfasste und von der CIA unterstützt wurde, in die Escambray-Berge. Im Juli 1960 verlässt Bosch Kuba und engagiert sich bei den Exilkubanern, unter anderem mit der Organisation von Bombenangriffen auf Kuba. Panque besetzte nach der Revolution wichtige Posten, unter anderem als Chef der Landpolizei. Nach Streitigkeiten mit Castro wegen der politischen Entwicklung flieht Panque im September 1960, nach einem zweistündigen Gespräch mit Raul Castro, in die USA. Panque organisiert am 21.3.62 einen Hungerstreik mit dem Motto „Hunger oder Krieg“, um Kennedy zu zwingen, die Exilkubaner mit Waffen auszurüsten.

Im April 1960 bewilligt der guatemaltekische Präsident Ydigoras Fuentes, eine Plantage von Roberto Alejos, der mit dem CIA-Chef von Guatemala, Robert K. Davis, bekannt ist, als Operationsbasis für eine Kubainvasion zu benutzen. Im Sommer führen US-Wissenschaftler auf Kuba eine Meinungsbefragung durch, die zeigt, dass 86% der Bevölkerung Castro unterstützt. Opposition gibt es nur in den höheren Einkommensschichten. Die CIA installiert deshalb im Namen der Gibraltar Steamship Company auf Swan Island einen Propagandasender.

Castro wendet sich an die UdSSR, da er eine Invasion befürchtet und die wirtschaftliche Isolation durch die USA spürbar wird. Schon wenige Wochen nach dem Abschluss eines Handelsvertrags, den der stellvertretende sowjetische Premierminister Anastas Mikoyan im Februar 1960 mit Castro unterzeichnete, verstärkt die Eisenhower-Regierung den Konfrontationskurs. Im Juni weigern sich die amerikanischen Ölgesellschaften auf Kuba, sowjetisches Rohöl zu raffinieren, worauf Castro die amerikanischen Ölanlagen verstaatlicht. Die USA verhängt eine Zuckereinfuhrsperre, weshalb die Sowjetunion den Zucker aufkauft und erklärt, sie würde Raketen einsetzen, um eine amerikanische Invasion auf Kuba zu verhindern. 700 russische „Techniker“ und Waffen treffen im August in Santiago ein.

Quellen: Ranelagh/Treharne: 2, Weberman (1): 54, (6): 50-70, (7): 18f,45,84-91 (10): 40-49, Pease (1995), Bartholomew: 55, Höfling: 256-258, Groden/Livingstone: 348f, Olgiatti, Hamelin/Van Geirt, Summers (2000): 184-194,498,503, Afterbach 6, Mühlemann: 16, Huismann. Callahan: 76, Marrs: 149, Konkret 26.2.1976, Schulz: 176, Best: 34, Anson: 287f, Colhoun.

Dezember 1959 Kennedys Wahlkampf
Joe Kennedy lässt über den Richter William J. Tuohy, der den Anwalt Robert J. McDonnell einschaltet, ein Treffen mit Mafiaboss Sam Giancana vermitteln. McDonnell heiratet 1983 Giancanas Tochter Antoinette. Die beiden treffen sich in Tuohys Gerichtsraum im Winter 1959.
Laut Jean Humphreys verspricht Kennedy Giancana, dass das FBI ihn in Ruhe lassen werde, wenn Jack zum Präsidenten gewählt würde. Giancana wird vom FBI auf Schritt und Tritt verfolgt, vor allem seit er mit Phyllis McGuire in die Schlagzeilen geriet. Dem FBI-Beamten Bill Roemer gelingt es, Giancana abzuhören und so die Namen des nationalen Syndikats herauszufinden. Giancana äussert mehrmals, er hätte die Kennedys in der Tasche. Hoover bezeichnet diesen ersten grossen Erfolg seiner Leute als „Quatsch“ und lässt die Untersuchung einstellen. Da das FBI die Wanzen ohne richterliche Bewilligung setzte, kann man die Resultate sowieso nicht veröffentlichen.

Giancana und Kennedy treffen sie sich dreimal im Hotel Ambassador in Chicago, um die Details ihres Vertrages zu klären. Bürgermeister Richard Daley und Jack sind bei einem der Treffen ebenfalls anwesend, und auch Marilyn Monroe ist Gast im Ambassador. Murray Humphreys ist von der Zusage Giancanas gar nicht begeistert, da die Mobster und Gewerkschaftsfunktionäre Joe Kennedy misstrauen und über die Rolle der Kennedy-Brüder im Senatsausschuss McClellans verärgert sind. Er muss sich aber fügen und organisiert die Unterstützung für Kennedys Wahl.

Der Diamantenhändler und Investor Charles W. Engelhard, der die politische Karriere des demokratischen Gouverneurs von New Jersey, Robert B. Meyner, unterstützt, erfährt, dass JFK eine Beziehung zu einer 19-jährigen Studentin des Radcliffe College hat. Da Meyner Ambitionen auf das Präsidentenamt hegt, bieten die beiden einem Privatdetektiv $10’000 für belastende Photos an, was dieser aber ablehnt und JFK darüber informiert. Obwohl seine Gegner sogar den Namen seiner Geliebten kennen, ist das kein Grund für JFK, die Beziehung zur Studentin abzubrechen, aber er rächt sich später damit, Engelhard die Ernennung zum Botschafter zu verweigern.
John F. Kennedy gibt im Januar 1960 seine Präsidentschaftskandidatur bekannt. Eine Flut von Artikeln und Bücher über und „von“ Kennedy erscheint. Joe Kennedy kauft für den Wahlkampf ein Flugzeug und gründet die Ken-Air Corporation. Robert Kennedy verlässt den McClellan-Ausschuss und organisiert den Wahlkampf seines Bruders. 1960 reist JFK unermüdlich durchs Land, unterstützt von der ganzen Familie und vollgepumpt mit Cortison und Amphetaminen.
Fast während des ganzen Wahlkampfs hat er ein Verhältnis mit Joan Hitchcock Lundberg, die ihn oft im Flugzeug aufpeppelt. Er bezahlt ihren Lebensunterhalt, auch für ihre Kinder, und eine Abtreibung. Nicht nur Hoover, wie Giancana über Guy Banister und Bob Maheu erfährt, sondern auch Giancana selbst lässt die Kennedys auf Schritt und Tritt überwachen. Da die Kennedys reich sind, kann man sie nicht bestechen, sondern braucht Belastungsmaterial, um sie zu erpressen.

Frank Sinatra sieht sich aufgrund seiner Beziehung zum Kennedy-Clan als neues Bindeglied zwischen Kennedy und der Mafia. Sinatra vermittelte schon früher Frauen an Joe Kennedy und rückte Ende der 50er Jahren näher zu den Kennedys. Auch Sinatra vermittelte ein Treffen von Giancana und Kennedy auf einem Golfplatz Ende 1959 und dient als Kanal für Wahlkampfgelder. Bei einem Besuch von Jack in Sinatras Sands Casino in Las Vegas organisiert Sinatra ein Treffen mit Harold J. Gibbons, dem Vizepräsidenten der Teamster, um diese zu beruhigen, dass Hoffa bei einer Wahl Kennedys in Ruhe gelassen würde. Sinatra ist auch der Link zu Skinny D’Amato, der sich für Kennedy im protestantischen West-Virginia stark macht und als Gegenleistung die Aufhebung der Deportation von Joey Adonis erwartet, was JFK verspricht. Jack liebt die Wochenenden im Haus von Sinatra in Palm Springs.

Am 7.2. kommt er mit seinem Bruder Teddy zu einem weiteren Treffen mit Giancana ins Sands Hotel nach Las Vegas, wo Sinatra, der sich während des ganzen Sommers mit der eben geschiedenen Marilyn Monroe vergnügt, ihm Judith Campbell vorstellt. Peter Lawford ist Sinatras Zuhälter, und Sinatra ist, neben Smathers, einer von Jacks wichtigsten Mädchenbeschaffer. Eine davon ist die Schauspielerin Jane Mansfield, mit der Jack eine kurze Beziehung hat. Lawford, der Sinatra 1955 seinem Schwager vorgestellt hatte, wird von Jack Naar mit Frischfleisch versorgt. In der Suite des Senators gehen die Showgirls ein und aus, wenn Sinatra und Lawford im Sands sind.
Judith hatte 1952 mit 18 den Schauspieler William Campbell geheiratet, aber nach sechs Jahren kam es zur Scheidung. Danach wurde sie häufig am Arm von Johnny Roselli gesehen. 1959 lernte sie Sinatra kennen und hatte, bis er eine zweite Frau ins Bett einlud, eine kurze Beziehung mit ihm. Zuerst versucht Teddy, sich an sie ranzumachen, aber Jack, immer in Konkurrenz zu seinen Brüdern, sticht ihn am nächsten Tag aus. Teddy begnügt sich darauf mit einer Stewardess der Eastern Airline. JFK ruft Judy fast täglich an, und am 7.3. schlafen sie das erste Mal miteinander im Plaza Hotel in New York.
Drei Wochen später stellt ihr Sinatra Sam Giancana als Sam Flood vor, im Fontainebleau Hotel in Miami. Laut FBI benutzt Giancana 19 Pseudonyme in seiner Karriere. Giancana macht ihr den Hof mit teuren Geschenken und ist klar an ihr interessiert wegen ihrem Verhältnis zu Jack, den sie am 6.4. das nächste Mal in Washington sieht.
JFK gibt ihr beim nächsten Treffen einen Koffer mit $250’000 in 100er-Scheinen für Giancana mit. Mit dem Nachtzug fährt Campbell mit dem Geld nach Chicago, überwacht von Martin E. Underwood, einem Mitarbeiter von Richard Daley, der während der Kampagne für JFK arbeitet und von Kenny O’Donnell diesen Auftrag erhält. Underwood beobachtet, wie Campbell dem wartenden Giancana den Koffer übergibt. Die nächsten Tage verbringt sie mit Giancana, der ihr Chicago zeigt. Sie lehnt jedoch seine Avancen ab und lässt sich angeblich erst eineinhalb Jahre später eine sexuelle Beziehung ein. Während des Wahlkampfes pendelt Campbell hin und her und organisiert Treffen der beiden.
Jack verspricht ihr, dass Jackie und er sich trennen werden, falls er die Nomination nicht schaffe. Offenbar versucht JFK sie zu einem ménage à trois zu gewinnen und will sie Kenny O’Donnell zur Verfügung stellen.

Am Treffen von Jack und Giancana am 12.4. im Fontainebleau Hotel in Miami Beach kommt die Vereinbarung über die Finanzierung der Vorwahlen zustande. $150’000 von Giancana werden über Sinatras und Giancanas Freund Paul Emilio „Skinny“ D’Amato verteilt, wovon über $50’000 an die Sheriffs von West Virginia gehen, die die politische Maschine kontrollieren. Für diese Vorwahl zahlen die Kennedys, Bobby und Teddy oft persönlich, aber auch über Schwager R. Sargent Shriver und dessen Freund James B. McCahey mindestens $2 Mio.
Über den Erzbischof von Boston, Richard Cardinal Cushing, wurden die protestantischen Kirchen und Priester, vor allem auch die schwarzen Gemeinden, in West Virginia finanziert, um den verbreiteten Antikatholizismus zu neutralisieren.
Die korrupte Bostoner-Familie Cushing wurde wie die Coolidge dank dem Opiumhandel enorm reich. Von der Kanzel wurde verkündet, es sei gut, einen Katholiken zu wählen, weil damit die Protestanten religiöse Toleranz unter Beweis stellen würden. West Virginia ist wichtig, weil er Hubert Humphreys in Wisconsin nur mit einer geringen Mehrheit besiegte. Im März fielen die Kennedys dort ein, wobei JFK die religiöse Intoleranz anprangerte, die er bekämpfe, während seine Helfer Flugblätter mit antikatholischen Hetzparolen verbreiteten.

Auf dem Parteikonvent der Demokratischen Partei im Juli 1960 wird John Kennedy mit 806 Stimmen zum Präsidentschaftskandidaten gegen Johnson mit 409 Stimmen nominiert. Wieviel Joe Kennedy insgesamt für den Wahlkampf ausgibt, weiss man nicht, aber er meint einmal: „Was sind schon 100 Millionen, wenn es um Jacks Sieg geht?“ In jedem Staat haben die Kennedys ihre bezahlten Vertreter, so dass sich Ex-Präsident Harry Truman weigert, am Nominierungs-Parteitag teilzunehmen, weil so viele Stimmen gekauft wurden, und erklärt: „Ich habe nichts gegen den Papst, ich habe etwas gegen den Papa.„
Drei Dinge braucht es laut Joe Kennedy für den politischen Erfolg: „Geld, Geld, und nochmals Geld.“ Nachdem Joe den Wahlkampf organisiert hat, geht er nach dem Parteitag für zwei Monate nach Europa und verkriecht sich danach in Hyannis Port. Es gibt kein einziges Foto und keinen gemeinsamen Auftritt von Vater und Sohn. Auch Eleanor Roosevelt reizt die Presse mit Kommentaren über den Vater und mit ihrer vielzitierten Bemerkung über JFK als Inbegriff „der neuen managerhaften Elite, die weder Prinzipien noch Charakter haben“.

Eigentlich möchte Kennedy den Kalifornier Steward Symington als Running Mate, was dieser bereits akzeptierte und worüber Zeitungen bereits berichteten. Aber Lyndon B. Johnson verpflichtet JFK mit Hoovers Unterlagen über seine Frauengeschichten, ihn zum Vizepräsidentenkandidaten zu ernennen. Johnson kurbelte seine Politkarriere an, als er ihn einst im Auswärtigen Ausschuss unterbrachte. Zudem kann er mithilfe von Johnson die konservativen Demokraten im Süden auf seine Seite bringen. Johnson kennt Hoover seit den 30er Jahren und ist sein Nachbar seit den 40er Jahren. JFK sieht sich wegen dem belastendem Material über seine Frauengeschichten und die Vergangenheit seines Vaters auch gezwungen, Hoover weiterhin als FBI-Chef zu behalten.

Hoover unterstützt Nixon, der Chruschtschow den „Schlächter von Budapest“ nannte. Auf Initiative von Howard Hughes flog Nixon im Juli mit dem neuesten und schnellsten TWA 707-Jet nach Moskau an eine Wirtschaftsausstellung, wo es ihm gelang, den sowjetischen Premier mit einem Pepsi in der Hand für Donald Kendall fotographieren zu lassen. Robert Geddes Morton, Chef der Pepsi-Fabrik in Kuba, ist an den Invasions- und Mordplanungen gegen Castro beteiligt. Er wird verhaftet und erst 1963 nach diplomatischen Interventionen freigelassen.

JFK muss im Wahlkampf gegen Richard Nixon vor allem die Vorurteile der 74% nichtkatholischen Bevölkerung überwinden, was ihm mithilfe des Fernsehens einigermassen gelingt. Fast die Hälfte der Bevölkerung sieht sich die vier Debatten an, in denen John Kennedy gegen den unsicher wirkenden Nixon, dessen Kampagne von Prescott Bush organisiert und von Robert Mosbacher, Gerald Ford und James Baker mitfinanziert wird, brilliert.
Vor der Debatte machte sich Kennedy fit, mit viel Schlaf und, kurz davor, einer 15-Minuten-Session mit einer Prostituierten, während Nixon noch von seiner Krankheit gezeichnet ist. Bebe Rebozo, der eine ganze Reihe von Senatoren, wozu auch Johnson und Kennedy gehören, kultivierte, gibt sexuelles Dreckmaterial über Kennedy an Nixons Wahlkampfteam weiter, darunter Information über die frühere Heirat. „Kennedy war so sorglos„, meint der misogyne Nixon später, „genau wie Clinton.“ Nixons Freund William Rogers bittet Hoover um Sexmaterial über Kennedy, worauf dieser Informationen über Durie Malcolm weitergibt.

Für die Demokraten sucht Dick Tuck bei den Republikanern nach Dreckmaterial über Nixon, und Gerüchte über Pat Nixons frühere Heirat tauchen auf. Lloyd Cutler und Bill Baggs, der Herausgeber der Miami News, finden Mädchen, die behaupten, an Bebe Rebozos Parties in Key Biscayne gewesen zu sein, lassen die Story aber fallen, als klar wird, dass nicht nur Nixon, sondern ebenso Kennedy an solchen Abenden dabei ist. Auch innerhalb der Parteien wird spioniert: John Ehrlichman arbeitet als Chauffeur bei Nelson Rockefeller, um Informationen für Nixon zu sammeln.
Jack Kennedy ist sich immer bewusst, dass er ein Schauspieler in einem öffentlichen Drama ist, und er weiss, was das Volk hören und sehen will. Er benutzt das Fernsehen, mit dem bereits 90% der amerikanischen Haushalte ausgestattet sind, als effizientes Propagandamittel, so wie Roosevelt seinerzeit das Radio eingesetzte. Seine Strategie besteht darin, allen alles zu verprechen: 220 sich widersprechende Wahlversprechen werden gezählt. Einerseits behauptet er, ein Pragmatiker zu sein, andererseits verspricht er, der Nation wieder eine moralische Orientierung zu geben: Das Weisse Haus werde unter seiner Ägide „das Zentrum der moralische Führung“ Amerikas sein.

Seine Moral beschränkt sich, protestantisch, auf den Sieg. Der Erfolg entscheidet für ihn, was richtig und was falsch ist. Dazu geht er bis zur Selbstverleugnung: Immer wieder auftretenden Gerüchten über seine Addinson-Krankheit tritt er mit einer glatten Lüge entgegen: „Kein Mensch, der die Addison-Krankheit hat, sollte Präsident werden. Aber ich habe sie nicht.“ Seine manchmal gelbliche Haut wird mit einer angeblichen Malaria vom Kriegseinsatz erklärt. Unter Anleitung von William Casey, dem späteren CIA-Direktor unter Reagan, wird in den beiden Praxen von Kennedys Ärzten in New York eingebrochen, um Beweismaterial für seine Addisonkrankheit zu suchen. Auch in Nixons Wahlkampfbüro wird kurz vor den Wahlen eingebrochen, und Akten werden gestohlen. Kennedy sichert sich mit der Unterstützung Martin Luther Kings die Stimmen der Schwarzen, von denen 78% für Kennedy votieren.

Im Gegensatz zu Giancana hat Carlos Marcello sowohl den Demokraten um Johnson wie dem Republikaner Nixon beträchtliche Summen bezahlt. Marcello traut den Kennedys nicht, obwohl sich Joe Kennedy mit Carlos Marcello, den Campisi-Brüdern, Johnny Roselli, Stefano Magaddino von Buffalo und Mobstern von Californien und Colorado im Felix Young’s Restaurant trifft. Trotz Johnsons Nomination als Vize-Präsident übergibt Marcello in Anwesenheit von Irving Davidson Jimmy Hoffa $500’000 (heute ca. $3 Mio.) für Nixons Wahlkampfkasse; eine weitere halbe Million für Nixon kommt von Mobstern aus New Jersey und Florida. Davidson ist seit 1959 der Lobbyist für Marcello und Hoffa in Washington, und ohne die Unterstützung der Gewerkschaften kann eine Wahl nicht gewonnen werden.

Sam Giancana hat allerdings mit Hoffa ebenfalls ein Abkommen geschlossen, und über Hoffa fliessen auch einige Millionen in Kennedys Wahlkampfkassen, damit die Teamsters in Ruhe gelassen werden. Auch über die Fischettis fliessen Gelder zu den Demokraten. Giancana unterstützt Nixon mit einer halben Million, um für jede Eventualität gesichert zu sein. Aber mit Kennedy hätte Giancana einen exklusiven Zugang zur Macht. Robert Kennedy wird informiert, dass Meyer Lansky und Santos Trafficante Nixon finanzieren, und Edward Kennedy erhält sechs Wochen vor der Wahl Hinweise über die $205’000 Nixon-Schmiergelder von Howard Hughes.

Anfang August übergibt Judith Campbell Giancana einen zweiten Koffer voll Geld für den Stimmenkauf und organisiert ein zweites Treffen in ihrer Wohnung in New York. Während dem Gespräch wartet sie in ihrem Schlafzimmer. Unterdessen hat sie gelernt, am Telefon kodiert zu sprechen, ohne Namen zu nennen. Einfluss auf Washington nimmt Giancana auch über seinen Schwiegersohn Anthony Tisci, der administrativer Mitarbeiter des Kongressabgeordneten Roland Lib
onati ist. Murray Humphreys, der „Schmiergeldverteiler“ des Chicago Syndikates, koordiniert von einer Suite im Hilton, wo er sich als Fishman registriert, vor dem Demokratischen Konvent im Juli und vor der Wahl im Oktober die Kennedy-Unterstützung. Humphreys trifft dort die Gewerkschaftsführer aus dem ganzen Land und verpflichtet sie, die nötigen Stimmen für JFK zu liefern.

Innerhalb der christlichen Rechten plant eine Gruppe aus Minutemen, Nazis und Exilkubanern um William P. Gale, John Kennedy in Van Nuys, Californien, durch Edgar Eugene Bradley umbringen zu lassen.
Priester Gale, Führer der Christian Defense League, war im 2. Weltkrieg Trainer von Guerillagruppen in den Philippinen unter General Charles Willoughby. Ende der 50er Jahre rekrutierte Gale Veteranen und Söldner wie Robert K. Brown, der in der 80er Jahren das Magazin Soldier of Fortune publiziert. In seinem Buch Silencers, Snipers, and Assassins beschreibt Brown, wie Mitchell WerBell Spezialgewehre und Dämpfer für die CIA entwickelt. Im Juni 1960 gründeten der Waffenhändler Richard Lauchli, der auch Castro belieferte, und Robert DePugh die Minutemen. Die rechtsextremen Paramilitärs sind bei Exilkubanern aktiv und bereiten sich auf den Partisanenkrieg vor, den sie führen wollen, wenn die Sowjetunion die USA erobert.

Quellen: Meurice, Fox: 333, Hersh: 4,110-135,294-306, Wolfe: 326ff, Davis (1984): 187-192, 209f, Gregory/Speriglio: 152f, DiEugenio (1997): 4-9, Best: 19f, Brussell (1983): 9f, Obenhause, Summers (1993): 269-275, (2000), Collier/Horowitz: 293-309, Lewens/Wall, Callahan: 141f, Olgiatti, Russel (2000), Posener: 81-87, Kangas:4, Cran, Barrett, Peoples Century Nr.10, Tarpley/Chaitkin: 68, Scott (1993): 190, Marrs: 172, Giancana: 447-451, Dean: 37, Niederberger (2002e).

1960 Lee Harvey Oswald
Lee Harvey Oswald trat 1956 17jährig in die Marine ein, nachdem er das Marine Corps Manual seines Bruders auswendig gelernt hatte, um aufgenommen zu werden – ein Jahr vorher wurde er noch abgelehnt wegen seines Alters. Da sein Vater Robert E. Lee Oswald noch vor seiner Geburt gestorben war, kümmerten sich die Schwester von Marguerite Oswald, Lillian, und ihr Mann Charles Murret oft um Lee, der schon früh gewalttätig war. „Dutz“ Murret, ein ehemaliger Boxer, arbeitet als Boxmanager und professioneller Buchmacher bei Sam Saia in der Marcello-Organisation.

Nach zwei Jahren in New York, wo Lee wegen seinem antisozialen Verhalten psychiatrisch abgeklärt wurde, kehrte er mit seiner Mutter 1954 nach New Orleans zurück und besuchte dort zusammen mit seinem Freund Edward Voebel Kurse der Civil Air Patrol bei David Ferrie.
Bereits 1956 wurde Oswald für Undercover-Aktionen von Ferrie benutzt, als er der Young People’s Socialist League schreibt und um Informationen bittet. Oswalds Mutter glaubt, dass Oswald sich für Gegenspionage-Zwecke mit dem Kommunismus beschäftigt habe. Voebel erzählt dem FBI am 25.11.63 von der Beziehung von Oswald und Ferrie. Am gleichen Tag ruft ihn Bill Slatter vom WDSU-TV an und informiert ihn über die Homosexualität Ferries. Slatter ist ein Mitarbeiter von William Stuckey, der Oswald, Hemming, Sturgis und Bringuier kennt. Voebel stirbt 1971 31jährig an einem plötzlichen Lungenversagen. Stuckey wird am 21.9.81 erschossen, wobei das Spital eine andere Todesursache angibt als der Autopsiebericht.

Beeinflusst von Ferrie und Murret beschloss Oswald, in die Marine einzutreten. Um dies zu ermöglichen, wandte sich seine Mutter an den Politiker und Anwalt Clem Sehrt, der von der Marcello-Organisation finanziert wird und Vorsitzender der demokratischen „Old Regulars“ ist. Oswald lernte bei den Marines Gerry Patrick Hemming kennen, der über seinen Onkel Art Simpson Kontakte zur CIA, vor allem zu John McCone und seit 1954 zu James Angleton hat. Hemming war 1958 in Kuba gegen Batista aktiv, indem er Waffen für Castro schmuggelte und dessen Truppen trainierte. Oswald äusserte den Wunsch, in Kuba im Untergrund zu arbeiten.

Nach dem Grundtraining als Marine in San Diego machte er eine Ausbildung als Radar Operator und kam dann auf die Atsugi Air Base in Japan, von wo die geheimen U2-Aufklärungsflüge über Russland starten. Atsugi ist die grösste CIA-Station im Fernen Osten, und viele Experimente der chemischen, biologischen und psychologischen Kriegsführung werden hier durchgeführt.
Der CIA-Agent James D. Wilcott bestätigte, dass die CIA Oswald in Atsugi rekrutierte. Seine Informantennummer lautet 110669. Um seine CIA-bedingten Abwesenheiten von der Truppe in Atsugi zwecks Ausbildung plausibel zu machen, organisierte Oswald verschiedene Unfälle und Vergehen. Seine Freizeit verbrachte er mit japanischen Barmädchen, er schleuste sich angeblich in eine Zelle japanischer Kommunisten ein und lernte Russisch. Für einige Monate an der U-2-Station Subic Bay auf den Philippinen, nahm er auch der Operation STRONGBACK der 70. Flotte teil, die das CIA-Attentat auf den indonesischen Präsidenten Achmed Sukarno unterstützen sollte. Nach einem Aufenthalt in Ping-Tung auf Taiwan wurde Oswald im Dezember 1958 auf die El Toro Air Base in Californien verlegt, wo er sich als Kommunist zu erkennen gab. Unterdessen sprach er fliessend Russisch und las sowjetische Zeitungen.

Am 2.1.59 waren Hemming und Oswald im kubanischen Konsulat in Los Angeles, wo es in Zusammenhang mit dem Machtwechsel auf Kuba zu einer Schiesserei kam. Hemming, der in Kuba mit William Alexander Morgan arbeitet, besuchte Oswald auch in El Toro. Morgan wurde für bewaffneten Raub verurteilt, flüchtete aber nach Kuba, wo er als Kommandant einer Rebellentruppe mit Eloy Gutierrez Menoyo zusammen kämpft, dessen Truppen 3000 Mann stark sind. Menoyos Bruder kam am 13.3.58 bei einem Angriff auf Batistas Präsidentenpalast ums Leben.
Am 2.9.59 wurde „Marxist Oswaldskovich“ in Ehren von den Marines entlassen.

Oswald gab an, ans Albert Schweitzer College zu gehen, reiste aber im Auftrag Angletons über London und Schweden nach Helsinki. James Jesus Angleton organisiert regelmässig Spionageoperationen in der Sowjetunion. Obwohl die Wartefrist normalerweise mindestens eine Woche dauert, bekam Oswald nach zwei Tagen ein Visum und traf am 16.10.59 in Moskau ein.
Diplomat Richard Snyder, der für die Überwachung von CIA-Aktionen zuständig ist, bearbeitet Oswalds Dossier. Oswald bewarb sich um die russische Bürgerschaft, aber das KGB wollte ihn nach einer Überprüfung wieder nach Helsinki abschieben, worauf er sich die Pulsadern aufschnitt. Selbst im Spital drohte er nochmals damit, sich umzubringen, wenn er nicht in der UdSSR bleiben dürfe, wonach er psychiatrisch untersucht wurde. Der KGB-Agent Yuri Nosenko, der am 20.1.64 überläuft, behauptet, er habe den Fall Oswald in der Sowjetunion betreut und man habe Oswald als nicht sehr intelligent und psychisch unstabil eingeschätzt und ihn in Ruhe gelassen.

Nachdem Oswald die amerikanische Staatsbürgerschaft aufgegeben und Radargeheimnisse verraten hat, darf der „überzeugte Kommunist“ als Staatenloser in der UdSSR bleiben und wird nach Minsk verfrachtet, wo er in der Öffentlichkeit ein Playboyleben führt.
In Minsk befindet sich eine Trainingsschule für Spione und ein angegliedertes Fremdspracheninstitut. Tracy Barnes ist der Empfänger von Oswalds Nachrichten aus Minsk. Obwohl offiziell immer in Minsk an der Arbeit, reist Oswald in der ganzen Sowjetunion herum. Er bewirbt sich für ein Studium an der Patrice Lumumba Universität in Moskau mit dem Auftrag der Infiltration, wurde aber abgewiesen.

Am 8.1.60 trifft sich Oswald offenbar mit dem Gegenspionage-Offizier Nikolai Georgeiyevich Sharapov. Es sieht so aus, als würde Oswald den KGB mit Informationen über die U2-Flüge beliefern, die er von seinem Dienst auf der Basis in Atsugi besitzt.
Francis Gary Powers stürzt am 1.5.60 mit einem U-2-Flugzeug in der Sowjetunion ab und wird gefangengenommen. Powers behauptet später, Oswald habe die Informationen weitergegeben, die zu seinem Absturz führten. Aber die Hintergründe sind komplexer: Eisenhower wollte seine Amtszeit als Friedensstifter abschliessen und gab den Befehl, alle Kriegsaktionen, auch die Undercoveraktionen wie im Tibet, einzustellen, um mit Chruschtschow am Gipfel in Paris Mitte Mai geplante Atomtest-Verträge zu ermöglichen.
Gegen den expliziten Befehl des Präsidenten ordnete CIA-Planungschef Richard Bissell den U2-Flug an, dessen Absturz aufgrund von Sabotage erfolgte. Wie vorauszusehen ist Chruschtschow beleidigt und blockiert den Vertrag. Die Offenlegung der U-2 ist kein Problem, denn die USA haben ab August 1960 die neuen Corona Spionagesatelliten zur Verfügung, die die Flüge überflüssig machen. Auch die mickrige Untersuchung des angeblichen Abschusses durch Angletons Abteilung deutet darauf hin, dass er selbst Powers geopfert hat. Eisenhower rächt sich, indem er in seiner letzten Rede eindrücklich vor dem militärisch-industriellen Machtkomplex warnt.

Als kalter Krieger ersten Ranges kritisierte John F. Kennedy das Scheitern der Gipfelgespräche im Juni, was er ausschliesslich auf die mangelnde Bereitschaft von Chruschtschow zurückführt. Dabei ist dieser an einer friedlichen Koexistenz mit den USA interessiert und will die Sowjetunion demokratisieren. Chruschtschow ist praktisch ein Analphabet, der die Schule mit 11 Jahren verliess, um als Maschinenschlosser zu arbeiten. Als Gewerkschafter und loyaler Mitarbeiter Stalins machte er Karriere, wobei er Massenrepressionen und Parteisäuberungen durchführte und für die in einer tragischen Hungersnot mündenden Zwangskollektivierung in der Ukraine mitverantwortlich war. Während des 2. Weltkriegs begann er sich von Stalins Politik zu distanzieren, ging aber trotzdem als unbarmherzig gegen die Nationalisten der Ukraine vor. Nach dem Tod Stalins 1953 schaltete Chruschtschow seinen Konkurrenten Geheimdienstchef Berija aus, legte die Vergangenheit unter Stalin 1956 offen, brach mit dem Stalinismus und liess die Gefangenen frei.
Nach einem fehlgeschlagenen Putschversuch 1957 beschnitt er die Privilegien des Parteiapparates und sicherte die Bewegungsfreiheit der Bürger. Chruschtschow reagiert ausgesprochen heftig und beleidigt, wenn etwas nicht seinen Vorstellungen entspricht.

Powers und Oswald haben sich in Moskau auch getroffen. Oswald äussert in Briefen an seinen Bruder seine Angst, dass er angeklagt und verurteilt werde, wenn er in die USA zurückkehre. Am 2.10.62 wird auch eine U-2 über China abgeschossen.
Powers wird 1977 in einem kaum untersuchten Helikopterabsturz wegen Treibstoffmangels getötet, kurz nachdem er in einem Radiointerview gesagt hat, seine U-2 Maschine sei wegen Sabotage abgestürzt.

Während Oswald in Russland ist, versucht am 10.1.61 in New Orleans ein „Joseph Moore“ zusammen mit einem Kubaner 10 Ford-Lastwagen auf den Namen Oswald für eine Organisation namens „Friends of Democratic Cuba„, zu der Guy Banister gehört, zu kaufen. Hoover hatte schon am 3.6.60 in einem Memo an das Aussenminiserium vor der Möglichkeit eines Doppelgängers gewarnt. Oswalds Mutter ist sich sicher, dass ihr Sohn ein Geheimdienstagent ist und vermutet, dass er von einem Doppelgänger missbraucht werde und vielleicht gekidnappt worden sei. Nach dem Armeegeheimdienstoffizier Philip Corso existieren vor Kennedys Ermordung zwei Pässe und zwei Geburtsurkunden auf Oswalds Namen, die von zwei verschiedenen Personen gebraucht werden. Auch das Passbüro schreibt am 31.3.61, dass ein Doppelgänger Oswalds Daten benutzte. Ende April 1960 untersucht FBI-Agent John W. Fain den Fall Oswald, und am 3.7.61 verfasst er einen weiteren Bericht, in dem viele der geschilderten Informationen vom Marinegeheimdienstbüro in New Orleans stammen.

Quellen: Marrs: 91-112,130,540,546, Weberman (1): 1-40, (2): 1-33, (3), (4), (5), Summers (1993):322ff, Russel (2000), Best: 65, CNPC:2, Brussell (1983), Davis (1988): 403f,Anson:154-190, Callahan: 86,101ff, Barrett.