Κατηγορία: ΑΝΕΜΟΜΑΖΩΜΑΤΑ
Πιασάρικος τίτλος έτσι; Αν δεν ήταν Σ/Κ θα περίμενα τα κλικ να εκτοξευθούν σε τρελά επίπεδα άλλων εποχών, τότε που δύο αναρτήσεις την ημέρα έφερναν εδώ 100 άτομα. Αλλά πάλι, αυτό είναι άλλη ιστορία. Σήμερα λοιπόν, σε συνέχεια της ψυχολογίας που δημιούργησε την υποτιθέμενη "ανακάλυψη του άρτου" είμαστε έτοιμοι να αυθαιρετήσουμε για άλλη μια φορά, προτείνοντας το πιο αληθοφανές αίτιο που μπορεί να δικαιολογήσει τον τίτλο, η αλήθεια του οποίου αν και διαπιστωμένη, εμάς τους άντρες μας κάνει λίγο ...χμμ... Τούρκους!
Κακώς, και πάλι κακώς! Για σκέψου κάτι ρε αλάνι... Μέχρι πριν λίγα χρόνια, οι άντρες δεν ήταν ενεργοί εργαζόμενοι πολίτες. Ήταν ενεργοί εργαζόμενοι πολίτες πολεμιστές. Αυτό μάλιστα, οδήγησε τις κοινωνίες τής ερήμου στο να επιτρέψουν στους άντρες να έχουν πολλές γυναίκες. Κι άλλο χμμ... μήπως τις οδήγησε στο να επιβάλουν στην πραγματικότητα στους άντρες να έχουν πολλές γυναίκες; Μάλλον το πιθανότερο, αφού τόσες γυναίκες μόνες τους όταν οι άντρες σφάζονταν καθημερινά, τι να τις κάνεις; Και ποιος θα τις φροντίσει ώστε να μη γεμίσει η κοινωνία αυτό που λέμε... ανοργασμικές; Οπότε τι έκαναν οι ερημίτες; Φόρτωσαν σε ένα θεό, πατέρα παντοκράτορα, την ελευθερία σε όλους τους επιβήτορες της φυλής να κάνουν ότι γουστάρουν. Και βέβαια φόρτωσαν και στις ανοργασμικές τής φυλής ένα λόγο για να μην αισθάνονται προδωμένες. Έτσι, έδεσε το γλυκό και ανακαλύφτηκαν οι απανταχού τής ερήμου νόμιμα ελευθερογλυκοτσούτσουνοι.
Ξεφύγαμε από το θέμα μας αν και προφανώς είναι... προφανές. Πως απαιτείς ρε φίλε να είναι πλασμένο στο να μη σε ξεχνά ένα γκομενάκι, όταν κάθε λίγο έπαιρνες την αντράλα σου που την έλεγες όπλο και πήγαινες να σφαχτείς με το βεδουίνο του διπλανού αμόλοφου; Ουπς! Λάθος. Αυτό είναι πιο γενικό. Πάμε πάλι... Πως απαιτείς ρε φίλε να είναι πλασμένο στο να μη σε ξεχνά ένα γκομενάκι, όταν κάθε λίγο έπαιρνες την αντράλα σου που την έλεγες όπλο και πήγαινες να σφαχτείς με τον άλλο άντρακλα της διπλανής πόλης; Ε πάρτα τώρα! Έμαθαν κι αυτές να σε ξεχνούν εύκολα. Γιατί πέθαινες εύκολα και χρήσιμος νεκρός δεν είναι ούτε αυτός που άφησε έργο πίσω του. Γιατί δε μπορεί να παράξει άλλο. Όλη η χρησιμότητα εξαντλείται πριν το θάνατο. Βέβαια, μπορείς αν σε ενοχλεί πολύ, να περιμένεις μερικές εκατοντάδες χρόνια να εμποτιστεί το dna το δικό τους και το δικό μας με νέα δεδομένα των οποίων η έκφραση, δε θα σου δημιουργεί... συρρίκνωση! Υπομονή λοιπόν...
Κακώς, και πάλι κακώς! Για σκέψου κάτι ρε αλάνι... Μέχρι πριν λίγα χρόνια, οι άντρες δεν ήταν ενεργοί εργαζόμενοι πολίτες. Ήταν ενεργοί εργαζόμενοι πολίτες πολεμιστές. Αυτό μάλιστα, οδήγησε τις κοινωνίες τής ερήμου στο να επιτρέψουν στους άντρες να έχουν πολλές γυναίκες. Κι άλλο χμμ... μήπως τις οδήγησε στο να επιβάλουν στην πραγματικότητα στους άντρες να έχουν πολλές γυναίκες; Μάλλον το πιθανότερο, αφού τόσες γυναίκες μόνες τους όταν οι άντρες σφάζονταν καθημερινά, τι να τις κάνεις; Και ποιος θα τις φροντίσει ώστε να μη γεμίσει η κοινωνία αυτό που λέμε... ανοργασμικές; Οπότε τι έκαναν οι ερημίτες; Φόρτωσαν σε ένα θεό, πατέρα παντοκράτορα, την ελευθερία σε όλους τους επιβήτορες της φυλής να κάνουν ότι γουστάρουν. Και βέβαια φόρτωσαν και στις ανοργασμικές τής φυλής ένα λόγο για να μην αισθάνονται προδωμένες. Έτσι, έδεσε το γλυκό και ανακαλύφτηκαν οι απανταχού τής ερήμου νόμιμα ελευθερογλυκοτσούτσουνοι.
Ξεφύγαμε από το θέμα μας αν και προφανώς είναι... προφανές. Πως απαιτείς ρε φίλε να είναι πλασμένο στο να μη σε ξεχνά ένα γκομενάκι, όταν κάθε λίγο έπαιρνες την αντράλα σου που την έλεγες όπλο και πήγαινες να σφαχτείς με το βεδουίνο του διπλανού αμόλοφου; Ουπς! Λάθος. Αυτό είναι πιο γενικό. Πάμε πάλι... Πως απαιτείς ρε φίλε να είναι πλασμένο στο να μη σε ξεχνά ένα γκομενάκι, όταν κάθε λίγο έπαιρνες την αντράλα σου που την έλεγες όπλο και πήγαινες να σφαχτείς με τον άλλο άντρακλα της διπλανής πόλης; Ε πάρτα τώρα! Έμαθαν κι αυτές να σε ξεχνούν εύκολα. Γιατί πέθαινες εύκολα και χρήσιμος νεκρός δεν είναι ούτε αυτός που άφησε έργο πίσω του. Γιατί δε μπορεί να παράξει άλλο. Όλη η χρησιμότητα εξαντλείται πριν το θάνατο. Βέβαια, μπορείς αν σε ενοχλεί πολύ, να περιμένεις μερικές εκατοντάδες χρόνια να εμποτιστεί το dna το δικό τους και το δικό μας με νέα δεδομένα των οποίων η έκφραση, δε θα σου δημιουργεί... συρρίκνωση! Υπομονή λοιπόν...

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου