Γιώργος Μουζάκης
Από τη Βικιπαίδεια
Ο Γιώργος Μουζάκης, του Ιωάννου, (Αθήνα 15 Αυγούστου 1922 – 27 Αυγούστου 2005) υπήρξε ένας μεγάλος Έλληνας συνθέτης και μουσουργός, κυρίως του ελαφρού ελληνικού τραγουδιού.
Σπούδασε στο Ωδείο Αθηνών (1939-1947) και συνέχισε εκπαίδευση στην Αυστρία και Γερμανία (1952-1954). Έγραφε μουσική κυρίως για το θέατρο και για χορό. Διατηρούσε δική του ορχήστρα από το 1940. Ο ίδιος έπαιζε τρομπέττα, πιάνο, φλίκορν και τρομπόν.
Τη δική του σφραγίδα φέρουν περίπου 2.500 μουσικές μελωδίες, επενδύσεις και τραγούδια (ελαφρά και κλασσικά), μουσική για πάνω από 200 θεατρικά έργα (ελαφρά), 20 μουσικές κωμωδίες και περίπου 60 κινηματογραφικές ταινίες, καθώς και μια συμφωνία (πρώτη), μια σουίτα (αρχαϊκή) και τη λαϊκή όπερα «Ο Μηνάς ο ρέμπελος». Επίσης έγραψε μουσική για βαριετέ (1940-1948). Από τα πιο γνωστά του τραγούδια είναι «Η Σκλάβα», «Αδυναμία μου»,«Ένας φίλος ήρθε από τα παλιά», «Σου σφυρίζω», αλλά και ο Ύμνος του Παναθηναϊκού.
Υπήρξε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Μουσουργών και του Πανελλήνιου Μουσικού Συλλόγου. Είχε δώσει πολλές συναυλίες ακόμη και εκτός Ελλάδος, όπως στην Αμερική, Αυστραλία, Βουλγαρία, Καναδά, Πολωνία, Ρουμανία και αλλού.
Επονομάστηκε «βασιλιάς της επιθεώρησης». Ήταν ο δημιουργός των τηλεοπτικών εκπομπών «Από τον παππού στον εγγονό» και «Μελωδίες και ρυθμοί». Ειδικότερα, το τραγούδι του Mambo Brazilero από την ταινία Ωραία των Αθηνών, 1954, είναι πάντα επίκαιρο και ενθουσιάζει γέρους, νέους και παιδιά.
Είχε τιμηθεί με το Α' Βραβείο ενορχήστρωσης ΣΟΠΟΤ (Πολωνία 1966), Α' Βραβείο τραγουδιού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (1967). Επίσης, για τρεις συνεχόμενες χρονιές, με το Ξενοπούλειο Έπαθλο (1952, 1953 και 1954) και το 1973 με το Βραβείο Ελλήνων Λογοτεχνών. Τέλος, το 2003τιμήθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για την 68χρονη προσφορά του.

Γιώργος Μουζακης, η «ΧΡΥΣΗ ΚΟΡΝΕΤΑ», ο συνθέτης των μεγάλων επιτυχιών του «ελαφρού τραγουδιού», της δεκαετίας του 50’, και όχι μόνον!Το όνομα του, το συναντήσαμε να δεσπόζει παντού στο χώρο του τραγουδιού, στην δισκογραφία, στο θέατρο, την μεγάλη οθόνη!
Έχει συνθέσει κάθε είδος τραγουδιού και ρυθμού, όπως «χαμπανερες, τανγκο, βαλς, μπολερό, μπουκι-μπουκι, μαμπο, ρομάντζες, αλλά και αρχονορεμπετικα»
Μέσα στην πολύχρονη πορεία του, ο Μουζακης έδωσε πάρα πολλά κομμάτια που τραγουδήθηκαν και σημείωσαν εξαιρετική επιτυχία χαρίζοντας του μια πολύ σημαντική θέση στον κόσμο του τραγουδιού.
Το 2003, βραβεύθηκε από τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανοπουλο με τον «χρυσό φοίνικα», για την προσφορά του στο τραγούδι (φωτο), ενώ ο ίδιος ο δημιουργός είχε επισημάνει δυο γεγονότα σαν τα πιο σημαντικά της καριέρας του.Το πρώτο ήταν το 1948, όταν συνόδευσε στην Αθήνα με την κορνέτα του την μεγάλη τραγουδίστρια ΕΝΤΙΘ ΠΙΑΦ, και το δεύτερο, ήταν το 1956, στην ταβέρνα του Καρυστινου, όταν ανέβηκε στη σκηνή η μεγάλη ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΒΑΛΕΝΤΕ, και τραγούδησε μαζί του σε σπαστά Ελληνικά.
Σε σύνολο τα τραγούδια του ξεπερνούν τα 550, και έχουν γίνει ΟΛΑ επιτυχίες.
Πολλά εξ αυτών, ακούγονται ακόμα και σήμερα!
Ας θυμηθούμε μερικά.«Εγώ θα σ’ αγαπώ και μη σε νοιάζει, Οπού κι αν πας να θυμάσαι, Ένας φίλος (ηρθε απόψε απ’ τα παλιά), Κάποιο Δειλινό, Βίρα τις άγκυρες, Μαρία, Το Μονοπάτι (μες τη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό)», και άλλα πολλά!
Η ευχέρεια του Μουζακη να γράψει οποιοδήποτε είδος μουσικής, με άνεση και σιγουριά, προβληματίζει στο ότι συνθέτες με το ταλέντο του και τα μουσικά του εφόδια, δεν μπόρεσαν να ανοίξουν την «αυλαία» μιας άλλης περιόδου, μιας άλλης προοπτικής για το τραγούδι.
Από τους συνθέτες και τους στιχουργούς της δεκαετίας του 50’, έλειπε η αισθητική θεώρηση, και δεν είδαν το τραγούδι σαν στάση ζωης, σαν μέσο για την αποκάλυψη της κοινωνικής αλήθειας!
Το αντιμετώπισαν σαν «εργαλείο» διασκέδασης, σαν μια μηχανή που κατασκευάζει «απατηλά όνειρα» και στην καλύτερη περίπτωση σαν αφορμή για φτηνή, ψεύτικη, κα ανεδαφική φιλοσοφία της ζωης!
Τον τελευταίο καιρό της ζωής του, τον πέρασε στο νοσοκομείο «ΝΙΜΙΤΣ», λόγω προβλημάτων υγείας!
Ας θυμηθούμε μερικά.«Εγώ θα σ’ αγαπώ και μη σε νοιάζει, Οπού κι αν πας να θυμάσαι, Ένας φίλος (ηρθε απόψε απ’ τα παλιά), Κάποιο Δειλινό, Βίρα τις άγκυρες, Μαρία, Το Μονοπάτι (μες τη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό)», και άλλα πολλά!
Η ευχέρεια του Μουζακη να γράψει οποιοδήποτε είδος μουσικής, με άνεση και σιγουριά, προβληματίζει στο ότι συνθέτες με το ταλέντο του και τα μουσικά του εφόδια, δεν μπόρεσαν να ανοίξουν την «αυλαία» μιας άλλης περιόδου, μιας άλλης προοπτικής για το τραγούδι.
Από τους συνθέτες και τους στιχουργούς της δεκαετίας του 50’, έλειπε η αισθητική θεώρηση, και δεν είδαν το τραγούδι σαν στάση ζωης, σαν μέσο για την αποκάλυψη της κοινωνικής αλήθειας!
Το αντιμετώπισαν σαν «εργαλείο» διασκέδασης, σαν μια μηχανή που κατασκευάζει «απατηλά όνειρα» και στην καλύτερη περίπτωση σαν αφορμή για φτηνή, ψεύτικη, κα ανεδαφική φιλοσοφία της ζωης!
Τον τελευταίο καιρό της ζωής του, τον πέρασε στο νοσοκομείο «ΝΙΜΙΤΣ», λόγω προβλημάτων υγείας!
| |||||||
19.00 €
|

0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου