Στις 25 Δεκεμβρίου όταν είστε tucking σε μια φέτα ζεστό * ψητή γαλοπούλα, να διαθέσουν μια σκέψη για την ιστορία αυτής της ευγενούς πουλί. Ιθαγενών στην Βόρεια Αμερική, που εισάγονται στην Ευρώπη, επανεισάγονται στην Αμερική, έχει γίνει ένα σύμβολο κατάστασης, έστω και ένας θεός - και τώρα είναι που βρίσκεται στο πιάτο σας δίπλα σε κάποιο παστινάκη ψητό.
εικόνας: Wikipedia
Η εκπληκτική ιστορία της Τουρκίας είναι το επίκεντρο της εν εξελίξει μελέτη PhD Μπρουκλίν Φόδεργκιλ, ένα έργο το οποίο βρίσκεται σε μία και την ίδια στιγμή πολύ συγκεκριμένη και εντυπωσιακά ευρύ. Βασισμένο σε μας Αρχαιολογική Σχολή και Αρχαίας Ιστορίας , τα ερευνητικά κέντρα της στο Παλαιοπαθολογία (η μελέτη της νόσου μέσα από την αρχαία ερείπια), αλλά ενσωματώνει αρχαίας και μεσαιωνικής ιστορίας, αρχαιολογίας, της βιολογίας, της κτηνιατρικής επιστήμης, πολιτισμικών σπουδών και, φυσικά, γαστρονομία.
Λίγοι άνθρωποι μπορούν να μιλήσουν την Τουρκία αρκετά όπως Μπρουκλίν. Σε αυτό το τρία μέρη εορταστική Newsblog ειδικών, θα χρησιμοποιήσουμε μερικά από έρευνά της για να εξερευνήσετε την ιστορία και το μυστήριο του πουλιού που αποκαλούν Meleagris gallopavo .
Άγρια γαλοπούλες συμβαίνουν σε όλη τη Βόρεια Αμερική από το κεντρικό Μεξικό ως μακρινό Βορρά ως τα καναδικά σύνορα? Ήταν τα πρώτα εξημερωμένα από μεσο-αμερικανικό λαό κάπου γύρω από 500AD. Αν σκεφτόμαστε το πουλί κυρίως ως πηγή τροφής, υπάρχει μια θεωρία (η οποία την έρευνα Μπρουκλίν υποστηρίζει) ότι ο πρωταρχικός ρόλος τους ήταν αρχικά ως πηγή φτερά.
- Mimbres μπολ, c.1000-1200 (εικόνα: Amerind Ίδρυμα)
Γαλοπούλες είναι μεγάλα πουλιά με εκτεταμένη κάλυψη του σώματος, μεγάλες προκριματικές στα φτερά τους (άγρια πτηνά είναι αρκετά ικανοί της πτήσης) και, στους άντρες, ένα υπέροχο οπαδός του φτερά της ουράς. Για μια κοινωνία χωρίς βαμβάκι, έναν έτοιμο ανεφοδιασμό των μεγάλων, μαλακό, σκληρό φορώντας φτερά ήταν ένα μεγάλο πλεονέκτημα για τη δημιουργία κουβέρτες ρούχα, και τελετουργικά αντικείμενα. Γαλοπούλες μπορεί πραγματικά να αποπτέρωση, ενώ ζωντανός (αν είστε αρκετά ισχυρή!) Και θα αναγεννηθούν τα φτερά τους, καθιστώντας τη διαδικασία ανάλογη με κούρεμα των προβάτων. Και ακριβώς όπως τα πρόβατα, την παραγωγή κρέατος (όπου συνέβη) ήταν ίσως ένα ακόμα δευτερεύοντα σκοπό της εξημέρωσης.
Είναι ενδιαφέρον, γαλοπούλες σπάνια έχουν χρησιμοποιηθεί για την παροχή αυγά.Μπορείτε να φάτε σίγουρα τα αυγά γαλοπούλας? Μπορείτε να φάτε λίγο πολύ κάθε αυγό, είναι απλά μια σούπα πρωτεΐνη με τη δική βολικό φλυτζάνι του. Αλλά γαλοπούλες απλά δεν παράγουν ωάρια με το επιτόκιο που κάνουν τα κοτόπουλα ή τις πάπιες και, κατά συνέπεια, ποτέ δεν έχω πραγματικά έχουν εκτραφεί σε αυτή την κατεύθυνση, την επιλογή αντί για τα λεπτά φτερά και παχουλός, σαρκωμένο στήθη.
- Chalchiuhtotolin, των Αζτέκων Τουρκία θεός (εικόνα: Wikipedia)
Η θρησκευτική και τελετουργική σημασία του πουλιού είναι εμφανής σε ορισμένα από τα θαμμένα ερείπια που έχουν βρεθεί σε προ-Κολομβιανή sites: ολόκληροι σκελετοί Τουρκία, ακέφαλο γαλοπούλες, ακόμη και γαλοπούλες θάβονται μαζί με τους ανθρώπους. Ένας σκελετός Τουρκία έχει βρεθεί σε ένα βωμό στην Οαχάκα. Υπήρχε ακόμη και μια που είναι δύσκολο να προφέρει Αζτέκων Τουρκία θεός, Chalchiuhtotolin, σχετίζονται με τη νόσο και την πανώλη.
Κατόπιν ήρθε κατά μήκος των ισπανικών ...
Ευρωπαίοι εξερευνητές, μετά από εβδομάδες στη θάλασσα, έχουν κρίνει πάντα κάθε πρόσφατα αντιμετώπισε πλάσμα σε τρία κριτήρια: πόσο εύκολο είναι να πιάσει; πόσο λίπος είναι αυτό; και τι γεύση έχει; (Πρβλ. το Ντόντο, αγελάδα θάλασσας Steller του κ.λπ.) με την κατακτητές, η Τουρκία αποτελεί προφανή πηγή κρέατος και ήταν μπερδεμένος για να δείτε τόσα πολλά μισομαδημένες πουλιά περιφέρεται γύρω, ενώ οι ντόπιοι ήταν εξίσου προβληματισμένοι γιατί κάποιος θα ήθελε να τρώνε γαλοπούλα με χρόνια φτερό-παραγωγή ακόμα σε αυτό.
"Από την πλευρά μου, εύχομαι το φαλακρός αετός δεν είχε επιλεγεί η εκπρόσωπος της πατρίδας μας. Είναι πουλί των κακών ηθικό χαρακτήρα. ... Για το Αλήθεια η Τουρκία είναι σε σύγκριση με πολύ πιο αξιοσέβαστο Bird, και προσέτι ένα πραγματικό πρωτότυπο ιθαγενών της Αμερικής ... Είναι εκτός, αν και λίγο μάταια και ανόητο, ένα πουλί της Courage, και δεν θα διστάσει να επιτεθεί σε μια γρεναδιέρων του βρετανικού φρουροί που θα πρέπει να θεωρούν ότι για να εισβάλει στην αυλή Farm του με ένα κόκκινο παλτό με. "
Benjamin Franklin, επιστολή προς την κόρη του , 1784
Benjamin Franklin, επιστολή προς την κόρη του , 1784
Το 1519 τα δώρα Montezuma να Cortes περιλαμβάνονται όχι λιγότερες από 1.500 γαλοπούλες. Ωστόσο, όπως οικιακά των Αζτέκων ηγέτης εισακούσθηκε από 300.000 γαλοπούλες κάθε χρόνο, αυτό πρέπει να ήταν ιδιαίτερα εμφανής.
Όπως σε λιπαρές ουσίες, σχετικά καθιστική ζώο που θα μπορούσε να διατηρηθεί σε κλειστό χώρο τρώει ό, τι σκουπίδια είναι δεδομένη, γαλοπούλες ήταν κατ 'εξοχήν κατάλληλα για τη διατήρηση επί των πλοίων.(Στην πραγματικότητα κύρια τροφή τους είναι έντομα και υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η μεσο-αμερικανικό λαό τους χρησιμοποιείται ως ένα είδος περπάτημα φυτοφαρμάκων, περιφέρεται ανάμεσα σε καλλιέργειες, αλλά τρώνε μόνο τα σφάλματα.) Δεν θα ήταν πάρα πολύ καιρό πριν ένας από αυτούς έκανε όλα τον τρόπο πέρα από τον Ατλαντικό χωρίς να είναι μαγειρεμένα ...
- Ελάτε μαζί μας αύριο για περισσότερες μιλούν την Τουρκία.
* Ή πράγματι, όταν τρώτε κρύα σάντουιτς γαλοπούλα στις 26 Δεκεμβρίου, 27 Δεκεμβρίου, 28-31 Δεκεμβρίου και, ενδεχομένως, τις πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου.
On 25 December when you’re tucking into a slice of hot roast turkey*, spare a thought for the history of this noble bird. Native to North America, imported to Europe, re-imported to America, it has been a status symbol, even a god – and now it’s lying on your plate next to some roast parsnips.
image: Wikipedia
The extraordinary story of the turkey is the focus of Brooklynne Fothergill’s ongoing PhD study, a project which is at one and the same time very specific and impressively broad. Based in ourSchool of Archaeology and Ancient History, her research centres on paleopathology (the study of disease through ancient remains) but incorporates ancient and medieval history, archaeology, biology, veterinary science, cultural studies and, of course, gastronomy.
Few people can talk turkey quite like Brooklynne. In this three-part festive Newsblog special, we will use some of her research to explore the history and mystery of the bird they call Meleagris gallopavo.
Wild turkeys occur right across North America from central Mexico as far north as the Canadian border; they were first domesticated by Meso-American people somewhere around 500AD. While we think of the bird primarily as a food source, there is a theory (which Brooklynne’s research supports) that their primary role was initially as a source of feathers.
- Mimbres bowl, c.1000-1200 (image: Amerind Foundation)
Turkeys are large birds with extensive body covering, large primaries on their wings (wild birds are quite capable of flight) and, in males, a magnificent fan of tail feathers. For a society without cotton, a ready supply of large, soft, hard-wearing feathers was of great benefit in the creation of clothing, blankets and ceremonial artefacts. Turkeys can actually be plucked while alive (if you’re strong enough!) and will regrow their feathers, making the process analogous to shearing sheep. And just like sheep, meat production (where it occurred) was probably a secondary purpose of domestication.
Interestingly, turkeys have rarely been used to provide eggs. You can certainly eat turkey eggs; you can eat pretty much any egg, it’s just a protein soup with its own convenient cup. But turkeys simply don’t produce eggs at the rate that chickens or ducks do and consequently they’ve never really been bred in that direction, being selected instead for fine feathers and plump, meaty breasts.
- Chalchiuhtotolin, Aztec turkey god (image: Wikipedia)
The religious and ceremonial significance of the bird is evident in some of the buried remains which have been found at pre-Columbian sites: whole turkey skeletons, headless turkeys, even turkeys buried alongside humans. A turkey skeleton has been found on an altar in Oaxaca. There was even a hard-to-pronounce Aztec turkey god, Chalchiuhtotolin, associated with disease and plague.
Then along came the Spanish…
European explorers, after weeks at sea, have always judged every newly encountered creature on three criteria: how easy is it to catch? how fat is it? and what does it taste like? (cf. the dodo, Steller’s sea cow etc.) To the Conquistadors, the turkey was an obvious source of meat and they were perplexed to see so many half-plucked birds wandering around, while the natives were equally puzzled why anyone would want to eat a turkey with years of feather-production still in it.
“For my own part I wish the Bald Eagle had not been chosen the Representative of our Country. He is a Bird of bad moral character. … For in Truth the Turkey is in Comparison a much more respectable Bird, and withal a true original Native of America... He is besides, though a little vain & silly, a Bird of Courage, and would not hesitate to attack a Grenadier of the British Guards who should presume to invade his Farm Yard with a red Coat on.”
Benjamin Franklin, letter to his daughter, 1784
Benjamin Franklin, letter to his daughter, 1784
In 1519 Montezuma’s gifts to Cortes included no fewer than 1,500 turkeys. However as the Aztec leader’s household got through 300,000 turkeys every year, this must have been barely noticeable.
As a fat, relatively sedentary animal that could be kept in an enclosed area eating whatever rubbish it’s given, turkeys were eminently suitable for keeping on board ships. (Actually their principal food is insects and there is some evidence that Meso-American people used them as a sort of walking pesticide, wandering among crops but eating only the bugs.) It wouldn’t be too long before one of them made it all the way across the Atlantic without being cooked…
- Join us tomorrow for more turkey talk.
*Or indeed when you’re eating cold turkey sandwiches on 26 December, 27 December, 28-31 December and possibly the first few days of January.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου