Font Size 
ΠΈΜΠΤΗ, 26 ΙΑΝΟΥΆΡΙΟΣ 2012 18:49
.Βασίλης Βλαχόπουλος, Sport.gr
Η αποχώρηση του Θοδωρή Ζαγοράκη δεν διασφαλίζει την κυριαρχία του πνεύματος συσπείρωσης και το τέλος μιας περιόδου διχασμού. Οι απόψεις διίστανται σχετικά με τις αιτίες που τον οδήγησαν στη συγκεκριμένη απόφαση, αλλά υπάρχει απόλυτη συμφωνία επί της άποψης ότι «ψυχικά, είχε ήδη φύγει από τον ΠΑΟΚ». Εξάλλου, ήταν βέβαιο ότι το καλοκαίρι θα έφευγε. Μοναδική περίπτωση να άλλαζε απόφαση ήταν να κατακτήσει ο ΠΑΟΚ το Κύπελλο Ελλάδος και κατατεθεί (προσωρινή) ψήφος εμπιστοσύνης στο πρόσωπό του, από το σύνολο του κόσμου.
Ο Ζαγοράκης έγραψε στην δήλωσή του ότι η αποσυσπείρωση αποτέλεσε τη βασική αιτία αποχώρησής του. Τα πρόσωπα του περιβάλλοντός του υποστηρίζουν ότι «όντως τον έδιωξαν αυτοί οι λίγοι». Είναι υπερβολική άποψη; Πρόκειται για θεωρίες συνομωσίας; Μήπως είναι το άλλοθι; Εν τέλει, είναι η εύκολη δικαιολογία ή είναι η αλήθεια; Το βέβαιο είναι ότι επιβεβαιώθηκαν αυτοί που ευθύς εξαρχής εξέφραζαν με απόλυτη ασφάλεια την άποψη ότι... «κι αυτός νύχτα θα φύγει». Γιατί, νύχτα έφυγε. Τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης (26/01).
Ο Ζαγοράκης έφυγε γιατί δεν άντεχε άλλο ο ψυχισμός του, την όλη κατάσταση. Σαφώς και μπήκε στο στόχαστρο μερίδας οπαδών, γεγονός που επιτάχυνε την διαδικασία αποχώρησής του. Σαφώς και διαπίστωσε διχόνοια στη μάζα των οπαδών του ΠΑΟΚ, η οποία όμως έγινε εντονότερη όμως από τη στιγμή που γνωστοποιήθηκε η παραίτηση του. Δεν είναι πάντως άμοιρος ευθυνών στο θέμα του διχασμού. Αν ο Ζαγοράκης ήταν ουρανοκατέβατος στον χώρο του ελληνικού ποδοσφαίρου και φυσικά στον ΠΑΟΚ, η αιτία που πρόβαλλε στην ανακοίνωσή του θα δικαιολογούταν. Ως γνώστης όμως της (δυστυχώς) κακής νοοτροπίας που επικρατεί στη χώρα μας, θα έπρεπε να περιμένει όλα τα παραπάνω και να φροντίσει να αποκτήσει γερό στομάχι, από τη στιγμή που αποφάσισε να βάλει τον εαυτό του στη σχετική διαδικασία. Υπάρχει και η άποψη ότι «οι ηγέτες φεύγουν τελευταίοι». Και ο Ζαγοράκης είχε τον τίτλο του ηγέτη του ΠΑΟΚ σε αυτά τα 4,5 χρόνια.
Θα έπρεπε να περιμένει ότι μια μικρή ή μεγάλη μερίδα («μικρή σημασία έχει», όπως έγραψε και ο ίδιος), θα ξεχνούσε σύντομα ότι ήταν αυτός που δρομολόγησε την απόλυτη συσπείρωση στον κόσμο του ΠΑΟΚ. Θα έπρεπε να περιμένει ότι θα ξεχνούσαν την εξαιρετική ομάδα που δημιουργήθηκε επί ημερών του, η οποία (εκτός των επιτυχιών εκτός συνόρων όπου ο ΠΑΟΚ για τα επόμενα χρόνια θα είναι στους ισχυρούς στις κληρώσεις του Europa League) έδωσε όραμα αλλά και αγωνιστικό κύρος. Θα έπρεπε να περιμένει ότι δεν θα εκτιμούνταν για πολύ καιρό το γεγονός ότι στο διάστημα των 4,5 χρόνων της θητείας του, σε συνεργασία με τους Ζήση Βρύζα, Φερνάντο Σάντος, έφερε παίκτες-προσωπικότητες που θα εξελίσσονταν σε είδωλα εκατοντάδων χιλιάδων οπαδών της ομάδας.
Δυστυχώς (επίσης) ως λαός έχουμε το μειονέκτημα να ξεχνάμε γρήγορα και να εστιάζουμε στα λάθη. Και ο Ζαγοράκης δεν έκανε λίγα. (Είναι αλήθεια ότι) υποχρεωτικά του φόρεσαν το κουστούμι του παράγοντα, αλλά ουδέποτε κατάφερε να συμβιβαστεί με αυτό. Λάθος του. Οπως στην ταινία «ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται», όπου ο αείμνηστος Διονύσης Παπαγιαννόπουλος ήταν αδύνατο να εγκλιματιστεί σε ένα περιβάλλον εκ διαμέτρου αντίθετο από αυτό, στο οποίο λειτουργούσε για πολλά χρόνια. Ετσι και ο Ζαγοράκης.
Χάθηκε πολύτιμος χρόνος για να καταλάβει ότι σε κάθε ανώνυμη εταιρία ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ οικονομικός διευθυντής, ώστε να μην αναγκαστείς να προχωρήσεις (στη συνέχεια) σε δραστικές αποφάσεις, επειδή δεν συμβιβάστηκες με τον σωστό τρόπο λειτουργίας της κάθε εταιρίας. Κι έτσι μετά το σύνθημα «πάμε για εξυγίανση», όπως διατυπώθηκε στη πρώτη συνέντευξη Τύπου του «Ζαγορ», επισημάνθηκε - στη τελευταία συνέντευξη Τύπου - ότι «κάναμε λάθος, δεν έγινε εξυγίανση... Ποντάραμε στο αγωνιστικό τμήμα». Και ο κόσμος βρέθηκε εκεί ενώπιον αδιεξόδου, γιατί ότι πέρα από τις πολλές χαρές που έζησε, θα πρέπει να κάνει υπομονή πολλά περισσότερα χρόνια. Κι έτσι, ο Ζαγοράκης αναγκάστηκε να προχωρήσει σε υποχρεωτικό «κούρεμα» της ομάδας, έχοντας στις πλάτες του το βάρος και την άποψη ότι «ο ΠΑΟΚ δεν κατάφερε να κατακτήσει έναν τίτλο, χρεώθηκε και οικονομικά, κινδυνεύει και με αποκλεισμό από τις διοργανώσεις αν δεν ακολουθήσει σκληρή οικονομική πολιτική».
Προχώρησε επίσης στην επιλογή προσώπων (βλέπε Βασίλης Γκαγκάτσης), παρότι γνώριζε ότι δεν είναι αποδεκτά από τον κόσμο. Εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε επίσης ότι δεν διαχειρίστηκε σωστά τόσο την (αρχικά) απόλυτη πίστη του κόσμου στο πρόσωπό του, όσο και τα δεκάδες εκατομμύρια ευρώ που εισέρευσαν στο ταμείο της ΠΑΕ. Επί του τελευταίου, αρκετά προήλθαν από το υστέρημα του κόσμου, ένα σημαντικό μέρος ήταν το κέρδος από τις εξαιρετικές πορείες του ΠΑΟΚ στην Ευρώπη αφού προκάλεσε την άνοδο της μετοχής του συλλόγου στο χρηματιστήριο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου και φυσικά υπήρξαν πολλά οφέλη από το διαφημιστικό κομμάτι.
Ο καθένας ας βάλει τη σφραγίδα που επιθυμεί δίπλα στο όνομα του Ζαγοράκη. Πετυχημένος ή αποτυχημένος. Το βέβαιο είναι ότι επρόκειτο για τον άνθρωπο που προκάλεσε συσπείρωση 100%, πως έφυγε με άσχημο τρόπο (... όπως δυστυχώς συμβαίνει παραδοσιακά σε όλες τις μεγάλες ομάδες της Θεσσαλονίκης) και υπό το καθεστώς διχόνοιας... Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ασφαλώς ότι δικαιολογούνται αυτοί που αρκετό καιρό τώρα τον αποδοκιμάζουν. Ηξερε ότι αναλαμβάνοντας την προεδρία του ΠΑΟΚ ουσιαστικά κάθεται σε μια ηλεκτρική καρέκλα. Το ίδιο πρέπει να συνειδητοποιήσει και ο Ζήσης Βρύζας που έστω και σε ρόλο υπηρεσιακού προέδρου, θα καθίσει στην ίδια θέση.
Εν τέλει, ο Ζαγοράκης έχοντας αποκτήσει οικονομική ανεξαρτησία μέσα από τα χρόνια στα οποία έπαιζε ποδόσφαιρο πραγματοποιώντας σπουδαία καριέρα, είχε δύο επιλογές. Πρώτον: Να απολαύσει τους καρπούς της δημιουργίας. Δεύτερον: Να... φάει τα συκώτια του ως ηγέτης του ΠΑΟΚ. Και επέλεξε το δεύτερο. Το μετάνιωσε ή όχι... Μόνο ο ίδιος ξέρει. Αδιαμφισβήτητα όμως, το όνειρό του δεν πραγματοποιήθηκε. Γιατί είχε λανθασμένες αποφάσεις, γιατί αποδείχθηκε αδύνατο να συμφωνήσει με ανθρώπους που έχουν εκ διαμέτρου αντίθετη αντίληψη σχετικά με τον ρόλο του ποδοσφαίρου στη ζωή μας. Ο Ζαγοράκης είχε πει «όλα πωλούνται και όλα αγοράζονται», όταν οι οπαδοί του ΠΑΟΚ ήταν κάθετα αντίθετοι ακόμη και στη σκέψη παραχώρησης ενός παίκτη. Ο Ζαγοράκης είχε πει ότι «στο ποδόσφαιρο όλα γίνονται.
Και οι νίκες και οι ήττες είναι μέσα στο πρόγραμμα», αλλά αυτή η άποψη δεν έγινε απόλυτα αποδεκτή. Κι έτσι αποφάσισε να φύγει.
Πηγή: Sport.gr
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου