Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Nick the Greek : Ο μύθος και η πραγματικότητα

Font Size

ΚΥΡΙΑΚΉ, 25 ΔΕΚΈΜΒΡΙΟΣ 2011 17:36

"Το αμέσως καλύτερο πράγμα από το να παίζεις και να κερδίζεις είναι να παίζεις και να χάνεις. Το βασικό είναι να παίζεις."
Nick "the Greek" Dandalos, θρύλος του πόκερ

(Απόφθεγμα από το βιβλίο του “Gambling Secrets of Nick the Greek”)
Ο τζόγος, για πλήθος κόσμου αποτελεί μια ευχάριστη συνήθεια που ανεβάζει την αδρεναλίνη, ενώ εάν συνοδευθεί και από κέρδος ακόμα καλύτερα. Τη στιγμή όμως που κάποιοι περνάνε απλώς ευχάριστα την ώρα τους, για κάποιους άλλους υπήρξε τρόπος ζωής.

Ο λόγος για τον ένα και μοναδικό Nick the Greek, τον γνωστότερο επαγγελματία παίκτη τυχερών παιχνιδιών στον κόσμο και μεγαλύτερο τζογαδόρο στην Αμερική, ο οποίος απεβίωσε πριν 44 χρόνια.

Ο Νικόλας Ανδρέας Δάνδολος ή κατά κόσμο Nick the Greek γεννήθηκε στη Κρήτη, και πιο συγκεκριμένα στο Ρέθυμνο στις 27 Απριλίου του 1883. Γόνος πλούσιας οικογένειας (ο πατέρας του ήταν έμπορος) αποφοίτησε από το Ελληνικό Ευαγγελικό Κολέγιο της Σμύρνης, όπου μελέτησε φιλοσοφία.
Μετά από παρότρυνση των γονιών του, ο Νικόλας στην ηλικία των 18 ετών, φεύγει για τις ΗΠΑ, όπου αρχικά εγκαθίσταται στο Σικάγο, με εβδομαδιαίο χαρτζιλίκι 150 δολάρια. Σχετικά σύντομα μετακομίζει στο Μόντρεαλ, όπου η γνωριμία του με τον διάσημο αναβάτη στις ιπποδρομίες Phil Musgrave, έμελλε να αποτελέσει σταθμό στη ζωή του. Γοητευμένος με τα στοιχήματα, έπαιξε και κέρδισε σχεδόν μισό εκατομμύριο δολάρια μέσα σε έξι μήνες, γεγονός που τον βοήθησε να κατασταλάξει στο... «επάγγελμα» το οποίο θα ακολουθούσε.

Ωστόσο, η τύχη δεν υπήρξε πάντα πιστή του σύντροφος. Επιστρέφοντας στο Σικάγο έχασε όλα όσα είχε κερδίσει στο Μόντρεαλ, κέρδισε όμως σε φήμη αφού προοδευτικά μετατράπηκε σε δεξιοτέχνη των τυχερών παιχνιδιών, με έφεση κυρίως στο πόκερ και τα ζάρια. Μάλιστα δεν ήταν λίγες οι φορές που τα μεγάλα καζίνο στα οποία έπαιζε, του πρόσφεραν –ανεπιτυχώς βέβαια– θέσεις εργασίας με παχυλούς μισθούς, αφού η ζημιά που τους έκανε ως παίχτης ήταν μεγάλη.

Ο μύθος γύρω από το όνομα Nick the Greek έχει αρχίσει ήδη να χτίζεται, όταν ο ίδιος το 1949 προσεγγίζει τον Benny Binion, ιδιοκτήτη καζίνο, με αίτημα να οργανωθεί μια μυθική αναμέτρηση πόκερ. Από τον Ιανουάριο του 1951 μέχρι το Μάιο του ίδιου έτους, ο Νικόλας βρέθηκε αντιμέτωπος με τον μοναδικό ισάξιό του παίκτη, Johnny Moss, σε έναν Μαραθώνιο Πόκερ, όπου η διακοπή επιτρεπόταν μόνο για ύπνο και φαγητό. Καθώς ο Moss κέρδιζε πάνω από 2 εκατομμύρια δολάρια και η ήττα του Νικόλα ήταν πλέον αναμενόμενη, ο δεύτερος, απευθυνόμενος στον νικητή, είπε τη διάσημη φράση: «Κύριε Moss, θα πρέπει να σε αφήσω να φύγεις».

Ένας αστικός μύθος ισχυρίζεται ότι ο Δάνδολος , μία φορά είχε την ευκαιρία να συνοδέψει τονAlbert Einstein στο Las Vegas.

O Nick the Greek (αριστερά στη φωτογραφία ) σε επαγγελματικό τραπέζι πόκερ στα μέσα της δεκαετίας του 50

Ένας άλλος αστικός μύθος λέει για τη νίκη του ενός εκατομμυρίου δολαρίων έναντι ενός Τεξανού. Κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, ο Νικ ήταν αισθητά κουρασμένος και ζήτησε ένα τέλος στο παιχνίδι.Ο Τεξανός τότε τον κατηγόρησε ότι σταμάτησε το παιχνίδι ενώ τα πράγματα πήγαιναν καλά.Ο Nick τότε ζήτησε μια νέα τράπουλα, την ανακάτεψε και ζήτησε από τον Τεξανό αν θέλει να παίξει διπλό ή να παρατήσει. Ο Τεξανός τότε αρνήθηκε και πήγε σπίτι του.

Όπως συμβαίνει στη ζωή κάθε τζογαδόρου, έτσι και στην περίπτωση του Nick the Greek, η φτώχεια ήταν μια κατάσταση αρκετά συχνή. Μην μπορώντας να ελέγξει πάντα την τύχη του και με την παροιμιώδη ικανότητα να κερδίζει και να χάνει μεγάλα ποσά μέσα σε λίγες ώρες, ο Νικόλας περιήλθε σε κατάσταση ένδειας τουλάχιστον 73 φορές στη ζωή του, κάτι το οποίο συχνά φιλοσοφούσε με φράσεις όπως «έτσι είναι η ζωή» ή «στο επάγγελμά μου, η δόξα συνήθως ακολουθείται από μια πρόταση που περιλαμβάνει τη λέξη φυλακή».

Πέθανε απένταρος και βαριά άρρωστος στο Los Angeles, τα Χριστούγεννα του 1966, έχοντας ζήσει μια ζωή με σκοπό τη συγκίνηση και όχι πάντα το κέρδος, αφού ο ίδιος χαρακτηριστικά συνήθιζε να λέει: «Η τύχη είναι μια γυναίκα κι αυτή η γυναίκα είναι ο έρωτας της ζωής μου».

Πηγές: Pokernostra, Wikipedia, Poker & myth

Νικολάου Ανδρέας "Nick την ελληνική" Δάνδολος (27 Απρίλη 1883 - 25 Δεκεμβρίου, 1966) γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης και ήταν ένας επαγγελματίας τζογαδόρος και high roller .

Περιεχόμενα

[ Απόκρυψη ]

[ επεξεργασία ]Πρόωρη ζωή

Ο Δάνδολος ήταν γιος από πλούσιους γονείς. Παρακολούθησε την Ελληνική Ευαγγελική Ακαδημία και απέκτησε πτυχίο φιλοσοφίας . Όταν ήταν 18 ετών ο παππούς του τον έστειλε στην Αμερική με ένα επίδομα $ 150 ανά εβδομάδα. Αν και αρχικά εγκαταστάθηκε στο Σικάγο τελικά μετακόμισε στο Μόντρεαλ, όπου και ξεκίνησε τα τυχερά παιχνίδια σε ιπποδρομίες.

Ο Δάνδολος ήταν γνωστός σε όλη τη ζωή του για να κερδίσει και να χάσει μεγάλα χρηματικά ποσά. Μετά τη νίκη πάνω από $ 500.000 στις ιπποδρομίες, πήγε πίσω στο Σικάγο, όπου έχασε τα πάντα στα χαρτιά και στα ζάρια. Έγινε γρήγορα μάστορας αυτών των παιχνιδιών, ωστόσο, και πόλος έλξης σε καζίνο όταν έπαιζε σε αυτά.

[ επεξεργασία ]πόκερ και τα τυχερά παιχνίδια

Από Ιανουάριος 1951 - Μάιος 1951, Δάνδολος έπαιξαν δύο πρόσωπα "κεφάλια επάνω" πόκερ αγώνα με τον Johnny Moss , όπου τα δύο έπαιξαν σχεδόν σε κάθε παραλλαγή του παιχνιδιού που υπήρχε εκείνη την εποχή. Το παιχνίδι, που έχει συσταθεί με τον Benny Binion ως τουριστικό αξιοθέατο, πιστώνεται ευρέως ως η έμπνευση για τη σύγχρονη ημέρα του World Series of Poker .

Στο τέλος αυτού του μαραθωνίου πόκερ πέντε μήνες, σε σύγκριση με περίπου $ 2-4 εκατομμύρια δολάρια, Δάνδολος πρόφερε ό, τι έχει γίνει ένα από τα πιο διάσημα πόκερ αναφέρει ποτέ: "Ο κ. Moss, έχω να σας αφήσει να πάει". ^[ 1 ] Κόπωση ήταν ένας σημαντικός παράγοντας για την απώλεια Δάνδολος »όπως ο ίδιος ήταν 24 χρόνια μεγαλύτερος από τον Moss.

Ένας αστικός μύθος υποστηρίζει ότι Δάνδολος είχε κάποτε την ευκαιρία να συνοδεύσει ο Άλμπερτ Αϊνστάιν γύρω από το Λας Βέγκας .Σκέφτεστε ότι οι φίλοι του, τα τυχερά παιχνίδια μπορεί να μην είναι εξοικειωμένοι μαζί του, Δάνδολος φέρεται να εισήγαγε ο Einstein ως "μικρός Al από το Princeton "και δήλωσε ότι" ελέγχεται ένα μεγάλο μέρος της δράσης τους αριθμούς γύρω από Jersey . "^{[ παραπομπή που απαιτείται ]}

Ένας άλλος αστικός μύθος τον έχει κερδίσει ένα εκατομμύριο δολάρια έναντι Texan. Τις πρώτες πρωινές ώρες του το πρωί, ο Νικ αισθάνθηκε κουρασμένος και ζήτησε ένα τέλος στο παιχνίδι. Ο Τεξανός τον κατηγόρησε chickening έξω, ενώ τα πράγματα ήταν καλά. Nick το ελληνικό τότε έκκληση για μια νέα τράπουλα, τους ανακατεύονται και ζήτησε από τον Τεξανό αν ήθελε να κόψει τις κάρτες (υψηλή κερδίζει κάρτα) μία φορά, για διπλή ή το κόψουν. Ο Τεξανός μειώθηκε και πήγε σπίτι του. ^{[ παραπομπή που απαιτείται ]}

Νομπελίστας φυσικός Ρίτσαρντ Φάινμαν , επίσης, συνάντησε τον Nick την Ελληνική, σύμφωνα με το αυτοβιογραφικό Σίγουρα Θα αστειεύεστε, κύριε Φάινμαν! . Nick εξηγεί πως κερδίζει όχι μεγάλη με το παιχνίδι τους πίνακες, όμως γνωρίζοντας τις πιθανότητες στα τραπέζια και τα στοιχήματα σε βάρος άλλων που έχουν δεισιδαίμονες πεποιθήσεις σχετικά με το αποτέλεσμα. Επικαλείται στη συνέχεια για τη φήμη του για να στοιχηματίσετε εναντίον άλλων.

[ επεξεργασία ]Αργότερα ζωή

Κοντά στο τέλος της ζωής του Δάνδολος ήταν κοντά έσπασε και παίζοντας $ 5 όριο Ισοπαλία παιχνίδια πόκερ στο Gardena, California . Όταν ρωτήθηκε από έναν συνάδελφο παίκτη πώς θα μπορούσε να παίξει μία φορά σε εκατομμύρια και πλέον να παίζει για τέτοια μικρά πονταρίσματα, Δάνδολος υποτίθεται ότι απάντησε «Hey, η δράση είναι, έτσι δεν είναι;"

[ επεξεργασία ]Θάνατος

Πέθανε την ημέρα των Χριστουγέννων το 1966 και ήταν ένας νεοσύλλεκτος χάρτη του Poker Hall of Fame το 1979.

[ επεξεργασία ]Legacy

Υπολογίζεται ^{[ από ποιον; ]} ότι κέρδισε και έχασε πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια στη διάρκεια της ζωής του. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι πήγε από φτωχός σε πλούσιος πάνω από 73 φορές. Ένας άνθρωπος που ποτέ τα χρήματα, που δώρισε πάνω από $ 20 εκατομμύρια (περίπου 500 εκατομμύρια δολάρια προσαρμοσμένο για το 2009 πληθωρισμό) για την εκπαίδευση και την φιλανθρωπία. ^{[ παραπομπή που απαιτείται ]}

Ένα βιβλίο από τον Ted Thackrey δημοσιεύθηκε το 1968 με τίτλο μυστικά Τυχερών Παιχνιδιών του Nick την ελληνική .

Ένα μυθιστόρημα για τη ζωή του Nick γράφτηκε από τον Harry Mark Petrakis το 1978 με τίτλο Nick την ελληνική

Νικόλαος Ανδρέας Δάνδολος (1883-1966) – Nick the Greek: Ο βασιλιάς του τζόγου

Ημερομηνία δημοσίευσης: Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2008 | Δημοσίευση από

| (6.872 εμφανίσεις) |

Κανένα σχόλιο

Ο Νικόλας Δάνδολος κατάγονταν απ’ την Σμύρνη και γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης, στις 27 Απριλίου 1883.
Πρόκειται για τον πιο διάσημο και τιμιότερο επαγγελματία παίκτη τυχερών παιχνιδιών στον κόσμο, όλων των εποχών, που έμεινε γνωστός σαν «Νικ δε Γκρικ» (Nick the Greek). Ένας άνθρωπος που έγινε μύθος στη φαντασία των ρομαντικών ανθρώπων αλλά κι έμεινε στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος τζογαδόρος της Αμερικής.
Κανείς σε όλο τον κόσμο, στην ανθρώπινη ιστορία, δεν κατάφερε να κερδίσει ή να χάσει περισσότερα χρήματα θέτοντας σε δοκιμασία όλες τις γνωστές θεωρίες περί εργασίας κι εύκολου πλουτισμού. Υπήρξε για μισό σχεδόν αιώνα ο πιο διάσημος Έλληνας της Αμερικής, πιο γνωστός από τον Σπύρο Σκούρα, τον Δημήτρη Μητρόπουλο, τον Ηλία Καζάν.
Ο χαρακτηρισμός «χαρτοπαίκτης» στο πρόσωπο του ανθρώπου αυτού δεν είχε την κακή σημασία της λέξης, αλλά την απασχόληση και την επίδοσή του στο χαρτοπαίγνιο και μάλιστα σε ανώτατο επαγγελματικό επίπεδο.

Μεγάλωσε μέσα σε ένα ευκατάστατο οικογενειακό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν έμπορος χαλιών και ο νονός του εφοπλιστής (ναυπηγός). Αποφοίτησε από το «Ελληνικό Ευαγγελικό Κολέγιο» της Σμύρνης με πτυχίο στη Φιλοσοφία. Η προσωπικότητά του όμως ήταν τέτοια, που δεν τον προόριζε να γίνει ο επόμενος Πλάτωνας.
Στην ηλικία των 18 ετών, ο νονός του τον έστειλε στις Η.Π.Α., με σκοπό να αποκτήσει εμπειρίες πάνω στις επιχειρήσεις. Ο Δάνδολος ενισχύονταν οικονομικά απ’ τον νονό του με ένα εβδομαδιαίο «επίδομα» 150 δολαρίων, ποσό πολύ σημαντικό για τα δεδομένα της εποχής.

Ο πρώτος του σταθμός ήταν το Σικάγο. Εκεί γνωρίστηκε κι ερωτεύτηκε με μια κοπέλα αλλά έπειτα από τον χωρισμό τους μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Εκεί, το 1911, γνωρίστηκε με έναν διάσημο αναβάτη στις ιπποδρομίες, τον Phil Musgrave. Βοηθούμενος από τις συμβουλές του Musgrave και καθοδηγούμενος από την έμφυτη ικανότητά του να κάνει λεφτά από το τίποτε, ο Δάνδολος κέρδισε σχεδόν μισό εκατομμύριο δολάρια σε έξι μήνες στοιχηματίζοντας σε κούρσες αλόγων.

Στην συνέχεια επέστρεψε και πάλι στο Σικάγο. Εκεί συνέχισε και έχασε όσα χρήματα είχε κερδίσει στο Μόντρεαλ, παίζοντας μεγάλα ποσά στα χαρτιά και στα ζάρια, παιχνίδια τα οποία μέχρι στιγμής του ήταν άγνωστα. Αυτό όμως δε τον εμπόδισε να αποφασίσει ποιο θα ήταν το επάγγελμά του για τα επόμενα χρόνια. Προοδευτικά γινόταν αριστοτέχνης των τυχερών παιχνιδιών αποκτώντας μεγάλη φήμη. Συχνά μεγάλα καζίνο του πρόσφεραν μεγάλους μισθούς για να δουλέψει για αυτούς (ώστε να αποφύγουν τις «ζημιές» που τους έκανε ως παίκτης) αλλά συνήθως ο Δάνδολος απαντούσε αρνητικά, αλλά δε μπορούσε να αποφύγει το να γίνεται το θέαμα της βραδιάς σε κάθε καζίνο που επισκεπτόταν μιας και δε σταματούσε ποτέ να στοιχηματίζει, ακόμη κι όταν έχανε 100.000 δολάρια σε ένα και μόνο ποντάρισμα.
Το όνομα «Nick the Greek» αποκτούσε διαστάσεις θρύλου και μόνο το όνομα του Τζόνι Μος (Johny Moss), του καλύτερου παίκτη πόκερ της εποχής, μπορούσε να θεωρηθεί ισάξιο.

Όπως ήταν φυσικό έναν τέτοιον ανυπέρβλητο τζογαδόρο, με πτυχίο φιλοσοφίας και πάθος για τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα τον ακολουθούσαν πάντα οι θρύλοι και οι φήμες. Εκτιμάται ότι έφυγε πάνω από 70 φορές κερδισμένος, φτάνοντας ή ξεκινώντας απ’ το σημείο, κατά την διάρκεια των παιχνιδιών, να μην έχει ούτε ένα δολάριο στην τσέπη του. Είναι ευρύτατα διαδεδομένες ιστορίες όπως τότε που έπαιζε συνεχώς για 10 ημέρες και νύχτες χωρίς ύπνο ή για το οικοδομικό τετράγωνο που κέρδισε όταν προκάλεσε τον αντίπαλο να ρίξουν χαρτιά για 550.000 δολάρια.

Σ’ αυτήν την ιστορική παρτίδα πόκερ, που έγινε στη Νέα Υόρκη, πραγματοποιήθηκε μια αναμέτρηση των άσων του είδους, στο κέντρο «Ελ Μορόκο», με θεατές δέκα περίπου διάσημους «γκάμπλερ», ανάμεσα στους οποίους ήταν και ο πρώην βασιλέας της Αιγύπτου Φαρούκ. Όταν έληξε η κανονική ώρα, ο Νικ είχε κερδίσει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια και ο πλέον χαμένος της βραδιάς ο νονός της Μαφίας, ο Κοστέλο του είπε:
— Έλληνα, φεύγεις και δε συνεχίζεις, γιατί είσαι δειλός.
Τότε ο Nick the Greek, γυρίζοντας προς τον Φαρούκ, τον παρακάλεσε να ανακατέψει την τράπουλα και μετά είπε στον Κοστέλο:
— Και τώρα, αμίγκο (φίλε), έλα να τραβήξουμε από ένα χαρτί. Ο μικρότερος χάνει πεντακόσιες χιλιάδες δολάρια!
Ο Ιταλός όμως αρνήθηκε.
Την άλλη μέρα, οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης έγραψαν ότι ο Κοστέλο δε θα είναι για πάντα ο αρχηγός της Μαφίας, αλλά ο Nick the Greek θα είναι ο αδιαφιλονίκητος βασιλιάς του πόκερ.

Όταν ο Σμυρνιός Νικόλαος Δάνδολος βασίλευε στις πράσινες τσόχες της Αμερικής, οι αναμετρήσεις του με θρυλικά ονόματα του πλούτου και της Μαφίας, εθεωρούντο παρτίδες-ιεροτελεστίες, που τις παρακολουθούσαν ελάχιστοι τυχεροί προσκεκλημένοι, σιωπηλοί και ανέκφραστοι, όπως οι θεατές μιας παρτίδας σκάκι από μετρ του είδους. Στη βιογραφία του, αναφέρονται ως φίλοι και θαυμαστές του μεγάλοι παραγωγοί και σταρ του Χόλιγουντ, με πρώτο τον Φρανκ Σινάτρα και τον συμπατριώτη του κροίσο Αριστοτέλη Ωνάση.

Σε κάποια βραδινή έξοδό του συνοδευόταν από το μεγάλο φυσικό Άλμπερτ Αϊνστάιν (Albert Einstein). Ο Νικ παρ’ όλο που ήθελε όλοι στον κύκλο του να δείξουν επίπεδο και να συμπεριφερθούν στο μορφωμένο φίλο του με σεβασμό γνώριζε πως οι άνθρωποι τους οποίους συνήθιζε να συναναστρέφεται δε γνώριζαν τίποτε από επιστήμες. Έτσι, για να αποφύγει κάποιο τυχόν μπέρδεμα αποφάσισε να τους συστήσει τον Αϊνστάιν ως «ο μικρός Al από το Princeton» (ο Einstein ήταν τότε μέλος του Ινστιτούτου Ανωτέρων Σπουδών στο πανεπιστήμιο αυτό). Τελικά ο Αϊνστάιν το διασκέδασε τόσο που το άλλο πρωί δυσκολευόταν να φύγει για το σπίτι του…

Οι μεγαλύτερες χαρτοπαικτικές αναμετρήσεις του συμπατριώτη μας είχαν γίνει Πρωτοχρονιά, κυρίως στο Λας Βέγκας. Κάποτε, ένα λεπτό πριν σημάνει ο καινούργιος χρόνος, ο Νικ έχασε σ’ ένα κόλπο κάπου 300.000 δολάρια και ατάραχος σηκώθηκε και έδωσε το σύνθημα να αναβοσβήσουν τα φώτα και ν’ ανοίξουνε τις σαμπάνιες.
«Ελπίζω», είπε, «με την αλλαγή του χρόνου ν’ αλλάξει και η τύχη μου». Όταν συνέχισε σάρωσε το τραπέζι κερδίζοντας 1.250.000 δολάρια,ποσόν που έχασε μέσα σ’ ένα μήνα στη ρουλέτα και στα άλογα, τη μεγαλύτερη από όλες τις αδυναμίες του. Σύμφωνα με την ανηψιά του (κόρη της αδερφής του που ζούσε στην Αθήνα), ο Δάνδολος ιεραρχούσε τα αγαπημένα του παιχνίδια ως εξής: Άλογα, ζάρια, ρουλέτα, χαρτιά. Ο ίδιος αντιμετώπιζε μάλλον σκωπτικά την ατυχία του στον ιππόδρομο: «Τα ρημάδια τα τετράποδα, βλέπεις, τις περισσότερες φορές τρέχουνε με τα τρία μόνο ποδάρια…».

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε νικήσει σχεδόν όλους τους αντιπάλους τους κι αναζητούσε συνεχώς νέες προκλήσεις. Στην πολιτεία της Νεβάδα τα τυχερά παιχνίδια νομιμοποιούνται το 1931. Έτσι, το Λας Βέγκας, αποτέλεσε τη βάση του.

Το καλοκαίρι του 1949, κι ενώ η πορεία του συνεχιζόταν, ο Δάνδολος πλησίασε τον Μπένι Μπινιόν (Benny Binion), έναν ιδιοκτήτη καζίνο και φανατικό λάτρη του πόκερ, με το ασυνήθιστο για τα δεδομένα της εποχής αίτημα να του κλείσει αναμέτρηση με τον καλύτερο μέχρι τότε παίκτη πόκερ, ένα παιχνίδι που θα χαρακτηριζόταν ως «Μαραθώνιος πόκερ». Ο Binion συμφώνησε να οργανώσει την αναμέτρηση μεταξύ του Nick the Greek και του μυθικού Johnny Moss με τον όρο πως το παιχνίδι θα παιζόταν δημοσίως.
Σ’ αυτό το γεγονός μάλιστα, πιστώνεται ευρέως ως η έμπνευση για τη σύγχρονη εποχή του «World Series of Poker», που καθιερώθηκε το 1970.

Το παιχνίδι αυτό, που έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη παρτίδα πόκερ που παίχτηκε ποτέ, ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1949 και τελείωσε τον Μάιο του ίδιου έτους.
Κατά τη διάρκεια του ιδιότυπου αυτού Μαραθώνιου που διήρκεσε πέντε μήνες με διαλείμματα μόνο για ύπνο και φαγητό, οι δύο αντίπαλοι έπαιξαν κάθε παραλλαγή του πόκερ που υπήρχε.
Στο τέλος ο Moss κέρδισε το χαρακτηρισμένο ως «Μεγαλύτερο παιχνίδι της πόλης» κι ένα ποσό που έφτανε τα 2 εκατομμύρια δολάρια.
Όταν ο Δάνδολος έχασε και την τελευταία του δεκάρα, σηκώθηκε αργά από την καρέκλα του, κινήθηκε αθόρυβα και είπε τη διάσημη φράση: «Κύριε Μος, θα πρέπει να σας αφήσω να φύγετε» (Mister Moss, I have to let you go).
Έπειτα κατευθύνθηκε στον επάνω όροφο όπου κι έπεσε για ύπνο…
Η κούραση φαίνεται ότι ήταν σημαντικός παράγοντας για την ήττα του 66χρονου πλέον Δάνδολου, καθώς ήταν 24 χρόνια μεγαλύτερος απ’ τον αντίπαλό του.

Στα τέλη της ζωής του, όταν πλέον είχε μείνει απένταρος συνήθιζε να παίζει μικρές παρτίδες πόκερ κάπου στη Νότια Καλιφόρνια. Όταν ρωτήθηκε πως ενώ πριν λίγα χρόνια πόνταρε εκατομμύρια δολάρια και τώρα παίζει για μάρκες των 5 δολαρίων απαντούσε πως «έτσι είν’ η ζωή…».

Ο Δάνδολος έπαιζε για την συγκίνηση του παιχνιδιού κι όχι γι’ αυτό καθ’ αυτό το χρήμα, ενώ συνήθιζε να λέει, «η τύχη είναι μια γυναίκα κι αυτή η γυναίκα είναι ο έρωτας της ζωής μου».
Στη ζωή του o Nick the Greek εκτιμάται ότι κέρδισε και έχασε πάνω απο 500 εκατομμύρια δολλάρια (ποσό μυθικό για τα τότε δεδομένα), ενώ υπάρχουν εκτιμήσεις που το ποσό αυτό το ανεβάζουν στα 2 δις δολάρια. Δώρισε περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια για φιλανθρωπικούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς, ποσό τεράστιο, όπως είπαμε, για την εποχή εκείνη. Είναι ο μοναδικός Έλληνας που μπήκε (το 1979) στη λίστα «Hall of Fame» των θρύλων του πόκερ μαζί με ακόμη 21 μεγάλους παίκτες πόκερ.

Είχε δημιουργήσει ένα μυστήριο γύρω από το πρόσωπό του καθώς ποτέ δεν αποκάλυπτε τα μυστικά του σε κανένα ενώ συνήθιζε να αφήνει μεγάλο φιλοδώρημα στους δικούς του κρουπιέρηδες. Σε πείσμα όλων όσων αμφισβητούσαν την προέλευση των χρημάτων του αποκαλούσε τον εαυτό του «ανεξάρτητο τζογαδόρο», απέφευγε τις ακριβές χαρτοπαικτικές λέσχες και τα κλειστά κλαμπ των γραβατοφορεμένων «επαγγελματιών» του είδους.

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού συνήθιζε να παραμένει ανέκφραστος χωρίς να αλλάζει την όψη του προσώπου του ή τη χροιά της φωνής του. Ήταν ψηλός, ευαίσθητος, με αέρα επαγγελματία, ανθρωπιστικά ένστικτα, μερικές φορές καυστικός στα σχόλιά του αλλά πάντα με ταλέντο κι ετοιμότητα στην αντιμετώπιση των προκλήσεων.

Του άρεσε να χρησιμοποιεί σοφές φράσεις για να περιγράψει κάτι που ήθελε να πει όπως στην περίπτωση της δόξας: «Στο επάγγελμά μου η δόξα συνήθως ακολουθείται από μία πρόταση, που περιλαμβάνει τη λέξη, «φυλακή»».

Παρ’ όλα αυτά η δόξα ήταν μόνιμος σύντροφός του σε όλη του τη ζωή. Υπήρχαν καιροί όπου στο Las Vegas ερχόταν χιλιάδες επισκέπτες όχι για τα αστραφτερά κτίρια και τα φαντασμαγορικά shows αλλά γιατί τους τράβηξε εκεί η φήμη του Nick the Greek. Οι ιστορίες σχετικά με το Nick the Greek αγγίζουν τα όρια του μύθου και οι παλαιότεροι δυσκολεύονται να διηγηθούν κάποια ιστορία από τις εποχές εκείνες χωρίς να αναφέρουν το όνομά του.

Ήταν ευγενικός, με φινέτσα κι αρχοντιά και σε κέρδιζε αμέσως με τους τρόπους του. Δεν ήταν τυπικός στα ραντεβού, μπορεί να είχατε συνάντηση και να εμφανιζόταν μετά δύο μήνες απολογούμενος γιατί δεν ήρθε. Αυτό που έκανε εντύπωση στους περισσότερους ήταν πως δεν έπαιζε τζόγο μόνο μέσα στις αίθουσες τυχερών παιχνιδιών αλλά παντού και πάντοτε στη ζωή του.

Απ’ όλες όμως τις ιστορίες σχετικά με το Nick the Greek η πιο ενδιαφέρουσα είναι αυτή με τη μάχη που έδωσε στο νοσοκομείο «Όρος Σινά» (Mount Sinai Hospital) του Λος Άντζελες, για τη ζωή του. Ποτέ δεν είχε παλέψει σκληρότερα και ποτέ δεν είχε πάρει μεγαλύτερο ρίσκο.

Ο «τζέντελμαν της πράσινης τσόχας», πέθανε σε ηλικία 83 ετών, στις 25 Δεκεμβρίου του 1966, από καρδιακή προσβολή, αφού είχε προηγηθεί πνευμονία. Ήταν πλέον πάμφτωχος, αν και έμενε στο πολυτελέστερο ξενοδοχείο του Λας Βέγκας. Ορισμένοι ονομαστοί φίλοι του συναντήθηκαν και φρόντισαν έτσι ώστε να έχει μια κηδεία που του αρμόζει – χρυσό φέρετρο, χρυσά τα πάντα για ένα πραγματικά μεγάλο μύθο του Λας Βέγκας…
Τον έθαψε με μεγάλη πολυτέλεια ο Φρανκ Σινάτρα, που έκλαιγε λες και ήτανε πατέρας του…
Μαικήνες του Χόλιγουντ, σταρ και μαφιόζοι, ήρθαν με τις φιμέ λιμουζίνες τους και του εναπόθεσαν λουλούδια με τραπουλόχαρτα, κυρίως τον Ρήγα σπαθί, που τον αντιπροσώπευε στο χώρο του τζόγου.
Οι αμερικανικές εφημερίδες το γράψανε πρωτοσέλιδα και του αφιέρωσαν αρκετές σελίδες.
Όπως έλεγε ο Τέλης Σαβάλας, διάσημοι τζογαδόροι επιδιώκανε να βρεθούνε έστω για μια φορά αντίπαλοι του Νικ, για να διηγούνται, όπως στη κηδεία του, πως είχανε παίξει μαζί του.

Ο συμπατριώτης μας δεξιοτέχνης των χαρτιών, που φημιζόταν κυρίως για την εντιμότητα του, δεν πέθανε πλούσιος. Από τα χέρια του είχαν περάσει ολόκληρες περιουσίες. Οι αγαθοεργίες, τα άλογα και η έλλειψη επιχειρηματικού πνεύματος, σκορπίσανε τα χρήματα που είχε κερδίσει ο μεγάλος παίκτης στην πράσινη τσόχα.
Ο Φρανκ Σινάτρα αποχαιρετώντας τον, είπε: «Νικ, υπήρξες τόσο αγνός και έντιμος, ώστε η μόνη περιουσία που είχες ήταν οι αγαθοεργίες σου».

http://www.pare-dose

Nick the greek: Ο τζέντλεμαν

Online 16:00 25/12/2011

Της ΑΛΕΚΑΣ ΖΟΥΜΗ

Αμερική, αρχές του 20ου αιώνα… Φανταστείτε ένα μπαρ σαν το Cotton Club, φανταστείτε τις χαρτοπαιχτικές λέσχες στα πίσω δωμάτια, εκείνες ακριβώς τις σκηνές που βλέπουμε στις ταινίες, με τους παίκτες να κρατούν ακόμη και την ανάσα τους…

ΣΧΕΤΙΚΑ

Και τώρα φανταστείτε έναν κύριο με πούρο και αριστοκρατικό στιλ αλλά τίμιο βλέμμα, να μαζεύει όλες τις μάρκες απ' τα τραπέζια, συγκεντρώνοντας πάνω του τον θαυμασμό αλλά και την ζήλια…

Αν έπρεπε με την φαντασία μας να μεταφερθούμε στην Αμερική εκείνης της εποχής, σίγουρα θα έπρεπε να έχουμε στο… πλάνο μας την εμβληματική μορφή του Νικόλαου Ανδρέα Δάνδολου ή αλλιώς «Nick the Greek»…

Ο άνθρωπος που έμεινε στην ιστορία ως «τζέντλεμαν της τσόχας» ή «φιλόσοφος της τσόχας», έζησε μια ζωή που θυμίζει ταινίες του Μάρτιν Σκορτσέζε και πέθανε όπως ακριβώς οι περισσότεροι τυχοδιώκτες… Ανήμερα Χριστούγεννα, άφραγκος αλλά… όχι ξεχασμένος.

Ο βασιλιάς του τζόγου, ο τιμιότερος επαγγελματίας παίκτης τυχερών παιχνιδιών όλων των εποχών, έγραψε ιστορία κατορθώνοντας να περάσει από τα πλούτη στην φτώχεια περισσότερες από 75 φορές, ενώ οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν από ειδήμονες του τζόγου, αναφέρουν ότι κατά την διάρκεια της καριέρας του έχασε και κέρδισε πάνω από 500 εκατομμύρια δολάρια.

Ακόμη και σήμερα, 45 χρόνια μετά τον θάνατό του, ο θρύλος του «Nick the greek» εξακολουθεί να στοιχειώνει τις τσόχες ανά τον πλανήτη και «αναγκάζει» αρθογράφους που ασχολούνται με τον τζόγο να τον επικαλούνται όταν καλούνται να μιλήσουν για την τελειότητα.

Το ξεκίνημα…

Ο Νικόλαος Δάνδολος γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1883 στο Ρέθυμνο με καταγωγή από την Σμύρνη και μεγάλωσε σε ένα ευκατάστατο περιβάλλον για την εποχή.

Ο πατέρας του ήταν έμπορος χαλιών, ενώ ο νονός του ήταν ναυπηγός με αρκετά καλή οικονομική επιφάνεια. Αυτό, ακριβώς, το οικονομικό υπόβαθρο βοήθησε τον Δάνδολο αρχικά να σπουδάσει φιλοσοφία στο Ελληνικό Ευαγγελικό Κολέγιο της Σμύρνης κι έπειτα να πάρει την απόφαση να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ, στην χώρα των ευκαιριών.

Η αλήθεια είναι πως ο «Nick the greek» εκμεταλλεύτηκε κάθε ευκαιρία που του δόθηκε για μια ενδιαφέρουσα ζωή. Στα 18 του χρόνια έφυγε για την Αμερική προκειμένου να αποκτήσει εμπειρίες περί επιχειρήσεων, εξασφαλίζοντας μάλιστα ένα αρκετά ικανοποιητικό βδομαδιάτικο από τον νονό του, της τάξης των 150 δολαρίων.

Όμως, η μοίρα κάθε άλλο παρά στις επιχειρήσεις τον… έριξε. Όχι μόνο δεν εξελίχθηκε σε επιχειρηματικό μυαλό αλλά πλήρωσε και την έλλειψη επιχειρηματικότητας με αποτέλεσμα να κερδίσει και να χάσει περιουσίες ολόκληρες και να πεθάνει τελικά απένταρος..

Από το Σικάγο στο Μόντρεαλ…

Πρώτος του προορισμός ήταν το Σικάγο. Εκεί ερωτεύτηκε μια νεαρή αλλά η σχέση δεν κράτησε και όταν χώρισε, μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Κάπου εκεί χάθηκε ο… επιχειρηματικός προορισμός του.

Εκεί γνωρίστηκε με έναν διάσημο αναβάτη των ιπποδρομιών, τον Φιλ Μάσγκρεϊβ, ο οποίος του… δίδαξε τα μυστικά του… επαγγέλματος. Η λατρεία του για τις κούρσες αλόγων μόλις είχε αρχίσει και μέσα σε έξι μήνες κατάφερε να κερδίσει 500.000 δολάρια.

Η επιστροφή του στο Σικάγο σηματοδότησε και την αρχή του μύθου… Εκεί έγινε σύντομα ειδήμονας στα χαρτιά και τα ζάρια, με τα καζίνο να τον παρακαλούν να τον προσλάβουν, προκειμένου να μειώσουν τις ζημιές.

Ο «Nick the greek» δεν αποδέχτηκε τέτοιες προτάσεις και συνέχισε να παίζει, δημιουργώντας το όνομα – θρύλο. Ακόμη και όταν έχανε 100.000 σε ένα και μόνο ποντάρισμα δεν σταματούσε να στοιχηματίζει και παράλληλα έγραφε ιστορία με το τίμιο παιχνίδι του.

Οσο περνούσε ο καιρός, όλο και περισσότερα περιστατικά συνόδευαν το προσωνύμιο του «Nick the greek» όπως αυτό με την παρτίδα πόκερ που διήρκεσε 10 ολόκληρες μέρες και προκάλεσε το μένος του αρχιμαφιόζου Κοστέλο, παρουσία μάλιστα του πρώην βασιλιά της Αιγύπτου, Φαρούκ.

Όταν ο μαφιόζος τον αποκάλεσε «δειλό»…

Το θρυλικό αυτό παιχνίδι έγινε στο κέντρο «Ελ Μαρόκο» με θεατές μόλις 10 διάσημους παίκτες, ανάμεσά τους και ο Φαρούκ. Όταν έληξε η κανονική διάρκεια, ο Ελληνας μετανάστης είχε κερδίσει εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια, προκαλώντας την δυσαρέσκεια του Κοστέλο, ο οποίος… τόλμησε να τον προκαλέσει:

«Ελληνα, φεύγεις γιατί είσαι δειλός», του είπε ο μαφιόζος. Τότε ο Δάνδολος γύρισε στον Φαρούκ και τον κάλεσε να ανακατέψει την τράπουλα. Επειτα είπε στον Κοστέλο: «Τώρα αμίγκο έλα να τραβήξουμε από ένα χαρτί, ο μικρότερος χάνει 500.000 δολάρια».
Ο Ιταλός όμως αρνήθηκε και την άλλη μέρα οι Τimes έγραφαν ότι «ο Κοστέλο δεν θα είναι για πάντα ο αρχηγός της Μαφίας όμως ο Nick the greek θα είναι πάντα ο βασιλιάς του πόκερ».

Ο ιστορικός «μαραθώνιος» με τον Τζόνι Μος

Παρτίδες σαν κι αυτή έδωσε πολλές... Όμως το παιχνίδι που άφησε ιστορία και ήταν η έμπνευση για το «World Series Of Poker» δεν ήταν άλλο από την αναμέτρησή του με τον μυθικό Τζόνι Μος. Όλα ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 1949 όταν ο Δάνδολος έκανε μια ασυνήθιστη πρόταση στον Μπένι Μπίνιον, ιδιοκτήτη καζίνο και λάτρη του πόκερ: Να του κλείσει έναν… μαραθώνιο με τον κορυφαίο παίκτη πόκερ της εποχής.

Ο Μπένι συμφώνησε και έκλεισε την «μονομαχία» με τον Τζόνι Μος, με τον όρο να γίνει δημοσίως. Κι έτσι έγινε… Το συγκεκριμένο παιχνίδι ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1949 και ολοκληρώθηκε τον Μάιο και όπως ήταν φυσικό, έμεινε στην ιστορία ως η μεγαλύτερη παρτίδα πόκερ που έγινε ποτέ…

Οι παίκτες έκαναν διαλλείματα μόνο για φαγητό και ύπνο, ενώ η ολοκλήρωσή του βρήκε τον Μος να κερδίζει 2 εκατ. δολάρια και τον «Nick the greek» να λέει την μυθική ατάκα: «Κύριε Μος, θα πρέπει να σας αφήσω να φύγετε». Πολλοί έγραψαν τότε ότι ο Ελληνας ηττήθηκε μόνο λόγω κούρασης μιας και ήταν 24χρόνια μεγαλύτερος από τον αντίπαλό του.

Πέθανε φτωχός, κηδεύτηκε σαν Κροίσος

Ο «Nick the greek» πέθανε ανήμερα Χριστούγεννα του 1966 σε ηλικία 83 ετών… Πέθανε φτωχός, ενώ τα τελευταία χρόνια έπαιζε μικροποσά στη Νότια Καλιφόρνια. Η εκτίμηση, όμως, που έτρεφαν προς το πρόσωπό του όλοι οι διάσημοι και ζάμπλουτοι ήταν τέτοια που δεν επέτρεψαν να ταφεί σαν… απλός θνητός. Κάποιοι ονομαστοί φίλοι του συναντήθηκαν και κανόνισαν ώστε να έχει μια… πλούσια κηδεία, με χρυσό φέρετρο και όλες τις τιμές. Και έδωσαν όλοι το «παρών»…

Ολοι οι διάσημοι και ζάμπλουτοι φίλοι του, από σταρ μέχρι βασιλιάδες και από μαφιόζους μέχρι γκάμπλερ, ήταν όλοι εκεί… Πρώτος και καλύτερος ο Φρανκ Σινάτρα που κλαίγοντας σαν μικρό παιδί, είπε στην ομιλία του: «Νικ, υπήρξες τόσο αγνός και έντιμος που η μόνη περιουσία που είχες ήταν οι αγαθοεργίες σου»… Πράγματι, τα δημοσιεύματα της εποχής αναφέρουν ότι προσέφερε περισσότερα από 20 εκατομμύρια δολάρια σε φιλανθρωπίες.

Ιστορίες που άφησαν εποχή

Η φήμη αλλά κυρίως η προσωπικότητα του Νικόλαου Δάνδολο είχε προκαλέσει το ενδιαφέρον πολλών σπουδαίων ανθρώπων της εποχής, με τον Nick the greek να συναναστρέφεται τους πάντες, από τον Αριστοτέλη Ωνάση μέχρι τον Αλμπερτ Αϊνστάιν…

Με τον τελευταίο, μάλιστα, έβγαινε συχνά και σε μια από αυτές τις βραδινές εξόδους, φοβούμενος μήπως οι θαμώνες δεν σεβαστούν τον μορφωμένο φίλο του, τον σύστησε ως «ο μικρός Αλ από τον Πρίνσετον (σ.σ ο Αϊνστάιν ήταν μέλος του Ινστιτούτο Εφαρμοσμένων Σπουδών στο συγκεκριμένο πανεπιστήμιο. Ο ίδιος ο Αϊνστάιν, πάντως, το απόλαυσε…

«Η τύχη είναι μια γυναίκα και αυτή η γυναίκα τυχαίνει να είναι ο έρωτάς μου», συνήθιζε να λέει ο «Nick the greek»… Στην ιστορία, όμως, δεν γράφεσαι απλά και μόνο λόγω τύχης…

Ποιος ήταν ο "Nick the Greek";

Nick "The Greek" Dandolos
Ενας άνθρωπος που έγινε μύθος στη φαντασία των ρομαντικών ανθρώπων αλλά κι έμεινε στην ιστορία ως ο μεγαλύτερος τζογαδόρος της Αμερικής
Γνωστός από τα αστρονομικά ποσά που κέρδισε κατά καιρούς στα καζίνο του Las Vegas ο "Βασιλιάς των τζογαδόρων" έμεινε στην ιστορία ως ο πιο τίμιος χαρτοπαίκτης όλων των εποχών
Επαιζε όχι για τα κέρδη αλλά για τη συγκίνηση του παιχνιδιού ενώ συνήθιζε να λέει "η τύχη είναι μια γυναίκα κι αυτή η γυναίκα είναι ο έρωτας της ζωής μου"
Από όσους κατάφεραν να γίνουν γνωστοί στο χώρο των τυχερών παιχνιδιών και των "ναών της τύχης" ο
Νικόλαος Ανδρέας Δάνδολος ήταν ο πιο γνωστός και σεβαστός με τη φήμη του "βασιλιά του τζόγου" να τον ακολουθεί παντού.

Ο Nick the Greek, όπως τον αποκαλούσαν ήταν όντως ο βασιλιάς του τζόγου καθώς κανείς σε όλο τον κόσμο στην ανθρώπινη ιστορία να κερδίσει ή να χάσει περισσότερα χρήματα θέτοντας σε δοκιμασία όλες τις γνωστές θεωρίες περί εργασίας κι εύκολου πλουτισμού.

Λέγεται πως κατά τη διάρκεια της ζωής του κέρδισε κι έχασε πάνω από 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτό τουλάχιστο είναι το επίσημο ποσό που πέρασε από τα χέρια του κατά την αγορά κι εξαργύρωση των μαρκών στα ταμεία των λεσχών και καζίνο.

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο της Κρήτης και αποφοίτησε από το Ελληνικό Ευαγγελικό Κολέγιο της Σμύρνης. Ο Νίκος Ανδρέα Δάνδολος ήταν γιος έμπορου και βαφτιστήρι ενός εφοπλιστή. Οταν έγινε 18 ο νονός του τον έστειλε στην Αμερική δίνοντάς του ένα χαρτζιλίκι 150 δολαρίων την εβδομάδα.

Στο Σικάγο γνωρίστηκε κι ερωτεύτηκε με μια κοπέλα αλλά έπειτα από το χωρισμό τους μετακόμισε στο Μόντρεαλ του Καναδά. Εκεί γνωρίστηκε με ένα διάσημο αναβάτη στις ιπποδρομίες, τον Phil Musgrave.

Βοηθούμενος από τις συμβουλές του Musgrave και καθοδηγούμενος από την έμφυτη ικανότητά του να κάνει λεφτά από το τίποτε ο Νίκος κέρδισε σχεδόν μισό εκατομμύριο δολάρια σε έξι μήνες στοιχηματίζοντας σε κούρσες αλόγων.

Επειτα από αυτό ο Νίκος γύρισε στο Σικάγο κι έχασε όλο το ποσό παίζοντας χαρτιά και ζάρια, παιχνίδια τα οποία μέχρι στιγμής του ήταν άγνωστα. Αυτό όμως δε τον εμπόδισαν να αποφασίσει ποιο θα ήταν το επάγγελμά του για τα επόμενα χρόνια.

Αρχισε να μελετά αυτά τα τυχερά παιχνίδια και σε μερικά χρόνια έγινε τόσο διάσημος σαν ανεξάρτητος τζογαδόρος που όλα τα καζίνο της περιοχής του ζητούσαν να δουλέψει γι αυτούς. Συνήθως απαντούσε αρνητικά αλλά δε μπόρεσε να αποφύγει το να γίνεται το θέαμα της βραδιάς σε κάθε καζίνο που επισκεπτόταν μιας και δε σταματούσε ποτέ να στοιχηματίζει - ακόμη κι όταν έχανε 100.000 δολάρια σε ένα και μόνο ποντάρισμα.

Οπως ήταν φυσικό έναν τέτοιον ανυπέρβλητο τζογαδόρο, με πτυχίο φιλοσοφίας και πάθος για τον Αριστοτέλη και τον Πλάτωνα τον ακολουθούσαν πάντα τα κουτσομπολιά και οι φήμες. Είναι ευρύτατα διαδεδομένες ιστορίες όπως για το οικοδομικό τετράγωνο που κέρδισε όταν προκάλεσε τον αντίπαλο να ρίξουν χαρτιά για 550.000 δολάρια ή τότε που έπαιζε συνεχώς για 10 ημέρες και νύχτες χωρίς ύπνο.

Το καλοκαίρι του 1949, κι ενώ η πορεία του συνεχιζόταν, ο Νίκος πλησίασε τον Benny Binion με το ασυνήθιστο για τα δεδομένα της εποχής αίτημα να του κλείσει αναμέτρηση με τον καλύτερο μέχρι τότε παίκτη πόκερ, ένα παιχνίδι που θα χαρακτηριζόταν ως "Μαραθώνιος πόκερ". Ο Binion συμφώνησε να οργανώσει την αναμέτρηση μεταξύ του Νίκου και του μυθικού Johnny Moss με τον όρο πως το παιχνίδι θα παιζόταν δημοσίως.

Κατά τη διάρκεια του ιδιότυπου αυτού Μαραθώνιου που διήρκεσε πέντε μήνες με διαλείμματα μόνο για ύπνο, οι δύο αντίπαλοι έπαιξαν κάθε παραλλαγή του πόκερ που υπήρχε. Στο τέλος ο Moss κέρδισε το χαρακτηρισμένο ως "Μεγαλύτερο παιχνίδι της πόλης" κι ένα ποσό που έφτανε τα 2 εκατομμύρια δολάρια.

Οταν ο Νίκος έχασε και την τελευταία του δεκάρα, σηκώθηκε αργά από την καρέκλα του, κινήθηκε αθόρυβα και είπε τη διάσημη φράση: "κύριε Moss, θα πρέπει να σε αφήσω να φύγεις". Επειτα κατευθύνθηκε στον επάνω όροφο όπου κι έπεσε για ύπνο...

Στα τέλη της ζωής του, όταν πλέον είχε μείνει απένταρος συνήθιζε να παίζει μικρές παρτίδες πόκερ κάπου στη Νότια Καλιφόρνια. Οταν ρωτήθηκε πως ενώ πριν λίγα χρόνια πόνταρε εκατομμύρια δολάρια και τώρα παίζει για μάρκες των 5 δολαρίων απαντούσε πως "έτσι είν' η ζωή".

Είχε δημιουργήσει ένα μυστήριο γύρω από το πρόσωπό του καθώς ποτέ δεν αποκάλυπτε τα μυστικά του σε κανένα ενώ συνήθιζε να αφήνει μεγάλο φιλοδώρημα στους δικούς του κρουπιέρηδες.

Σε πείσμα όλων όσων αμφισβητούσαν την προέλευση των χρημάτων του αποκαλούσε τον εαυτό του "ανεξάρτητο τζογαδόρο", απέφευγε τις ακριβές χαρτοπαικτικές λέσχες και τα κλειστά κλαμπ των γραβατοφορεμένων "επαγγελματιών" του είδους.

Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού συνήθιζε να παραμένει ανέκφραστος χωρίς να αλλάζει την όψη του προσώπου του ή τη χροιά της φωνής του. Ηταν ψηλός, ευαίσθητος, με αέρα επαγγελματία, ανθρωπιστικά ένστικτα, μερικές φορές καυστικός στα σχόλιά του αλλά πάντα με ταλέντο κι ετοιμότητα στην αντιμετώπιση των προκλήσεων.

Του άρεσε να χρησιμοποιεί σοφές φράσεις για να περιγράψει κάτι που ήθελε να πει όπως στην περίπτωση της δόξας: "Στο επάγγελμά μου η δόξα συνήθως ακολουθείτε από μία πρόταση που περιλαμβάνει τη λέξη φυλακή".

Παρ' όλα αυτά η δόξα ήταν μόνιμος σύντροφός του σε όλη του τη ζωή. Υπήρχαν καιροί όπου στο Las Vegas ερχόταν χιλιάδες επισκέπτες όχι για τα αστραφτερά κτίρια και τα φαντασμαγορικά shows αλλά γιατί τους τράβηξε εκεί η φήμη του Nick the Greek. Οι ιστορίες σχετικά με το Nick the Greek αγγίζουν τα όρια του μύθου και οι παλαιότεροι δυσκολεύονται να διηγηθούν κάποια ιστορία από τις εποχές εκείνες χωρίς να αναφέρουν το όνομά του.

Απ' όλες όμως τις ιστορίες σχετικά με το Nick the Greek η πιο ενδιαφέρουσα είναι αυτή με τη μάχη που έδωσε στο Mount Sinai Hospital του Los Angeles για τη ζωή του. Ποτέ δεν είχε παλέψει σκληρότερα και ποτέ δεν είχε πάρει μεγαλύτερο ρίσκο.

Ηταν ευγενικός, με φινέτσα κι αρχοντιά και σε κέρδιζε αμέσως με τους τρόπους του. Δεν ήταν τυπικός στα ραντεβού, μπορεί να είχατε συνάντηση και να εμφανιζόταν μετά δύο μήνες απολογούμενος γιατί δεν ήρθε. Αυτό που έκανε εντύπωση στους περισσότερους ήταν πως δεν έπαιζε τζόγο μόνο μέσα στις αίθουσες τυχερών παιχνιδιών αλλά παντού και πάντοτε στη ζωή του.

Σε κάποια βραδινή έξοδό του συνοδευόταν από το μεγάλο φυσικό Albert Einstein. Ο Nick παρ' όλο που ήθελε όλοι στον κύκλο του να δείξουν επίπεδο και να συμπεριφερθούν στο μορφωμένο φίλο του με σεβασμό γνώριζε πως οι άνθρωποι τους οποίους συνήθιζε να συναναστρέφεται δε γνώριζαν τίποτε από επιστήμες.

Ετσι, για να αποφύγει κάποιο τυχόν μπέρδεμα αποφάσισε να τους συστήσει τον Einstein ως "ο μικρός Al από το Princeton" (ο Einstein ήταν τότε μέλος του Ινστιτούτου Ανωτέρων Σπουδών στο πανεπιστήμιο αυτό). Τελικά ο Einstein το διασκέδασε τόσο που το άλλο πρωί δυσκολευόταν να φύγει για το σπίτι του...

Πολλές είναι οι ιστορίες που διηγούνται ή διηγήθηκαν όσοι τον έζησαν από κοντά. Ιστορίες που από τη μία τον φέρουν να μπαίνει στο παιχνίδι με 20.000 δολάρια και να φεύγει έπειτα από 7 ώρες με 550.000 δολάρια αλλά και ιστορίες που τον θέλουν να χάνει 1,6 εκατομμύρια δολάρια σε μια μόνο βραδιά.

Προς το τέλος της ζωής του ο Νίκος ήταν απένταρος και βαριά άρρωστος στο Los Angeles. Οταν πέθανε ορισμένοι ονομαστοί φίλοι του συναντήθηκαν και φρόντισαν έτσι ώστε να έχει μια κηδεία που του αρμόζει - χρυσό φέρετρο, χρυσά τα πάντα για ένα πραγματικά μεγάλο μύθο του Las Vegas...

ΠΗΓΗ: nekdota.dyndnsl

ακηρατος δελφων

Δημοφιλείς αναρτήσεις