Théo Sarapo

Οι μεταμορφώσεις του Théo Sarapo

Μικρός, χρόνια προσπαθούσα να σκεφτώ το γαλλικό r όπως μου είχαν πει, δηλ. ως ένα γαλλικό αντίστοιχο του ελληνικού ρο, και να το προφέρω γαλλικά μεν, αλλά έχοντας στο βάθος του μυαλού μου ως σημείο εκκίνησης το ελληνικό ρο. Μεγάλος, συνειδητοποίησα ότι το γαλλικό r είναι το ελληνικό γ στις συλλαβές γα, γο, γου, κι έτσι το λέω πια και στους Γάλλους και τις Γαλλίδες που ενδιαφέρονται για τη νεοελληνική προφορά: "το γάμμα μας είναι το δικό σας r όταν ακολουθεί α, ο, ου, και είναι το δικό σας (i)llé, (i)lli όταν ακολουθεί ε, ι".
 
Η Edith Piaff στο τέλος της ζωής της παντρεύτηκε τον Ελληνικής καταγωγής Παριζιάνο τραγουδιστή Θεοφάνη Λαμπούκα και του έδωσε το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Théo Sarapo, που προφέρεται Σαγαπό, όπως ακριβώς πρέπει, δηλαδή. Αν όμως το μεταγράψουμε, θα γράψουμε Σαραπό, όπερ άτοπον. Επίσης, πρόσφατα, δε θυμάμαι πού, κάποιος Έλληνας τον είπε Τεό Σαγκαπό, αντλώντας από τον στάνταρ μεταγραμματισμό του Σ' αγαπώ σε S'agapo, ενώ στα γαλλικά θα 'πρεπε να 'ναι Sarapo, όπως μας δίδαξε ο ίδιος ο Théo. Κοινώς, μύλος! Ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης θα 'πρεπε στα ελληνικά να αποδίδεται, κατά τη γνώμη μου, Τεό Σαγαπό..,



  Το καλοκαίρι του 1961 γνωρίζει έναν ακόμα νέο καλλιτέχνη, ονόματι Θεοφάνη Λαμπούκα, είκοσι χρόνια νεότερό της και τον ερωτεύεται. Φυσικά, όπως είχε κάνει πολλάκις στο παρελθόν, θα τονε βοηθήσει να σταδιοδρομήσει, χρησιμοποιώντας πάθος, χρήμα κι επιρροή. Ο Theo Sagapo, -όπως ήθελε να τονε φωνάζει- έγινε ο επόμενος και τελευταίος άντρας της ζωής της. Ωστόσο τον Σεπτέμβρη του 1962 κανονίστηκε η ..."πιο μεγάλη της μέρα". Θα έδινε μια μεγάλη σειρά συναυλιών στο Ολυμπιά και στις 25 Σεπτέμβρη θα 'κανε μια συναυλία στο κέντρο του Παρισιού. Όλα ετοιμαστήκανε φαντασμαγορικά κι αυτή η μέρα ονομάστηκε ως η πιο μεγάλη της ζωής της. Η Πιάφ έκανε την εμφάνιση της ζωής της στο μεγαλύτερο κοινό που μπόρεσε ποτέ να συγκεντρώσει καλλιτέχνης. Κάτω από τα πόδια της αρχηγοί κρατών, υψηλές προσωπικότητες, καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες κι άλλοι επίσημοι, ενωμένοι με το ευρύ γαλλικό κοινό, επευφήμησαν τη διάσημη και μοναδική καλλιτέχνιδα, έτσι όπως ποτέ δεν επευφημήθηκε αν ζωή καλλιτέχνης. Τραγούδησε πάνω σ' ένα ειδικό βατήρα, πάνω στο ψηλότερο πάτωμα του πύργου του 'Αιφελ κι είπε όλες τις μεγάλες της επιτυχίες, προσδίδοντας έναν εκλεκτό παλμό στο ακροατήριό της. Μετά τούτο, πήγε να παντρευτεί, στις 9 Οκτώβρη του ίδιου χρόνου, τον καινούργιο της έρωτα και προς το τέλος της χρονιάς πήρε την μεγάλη διάκριση της γαλλικής ακαδημίας σαν φόρος τιμής για τη μακρόχρονη κι εμπνευσμένη καριέρα της και για τη συνολική προσφορά της στη γαλλική μουσική. Οι μόνοι που δεν αντιτάχθηκαν σ' αυτό το γάμο ήταν οι ...γονείς του Τεό. Τηνε δέχτηκαν με πάρα πολύ καλό τρόπο όταν τους την έφερε ο γιός τους και τη φιλοξενήσανε στο σπίτι τους, με χαρά. Μα οι συγκινήσεις, η κόπωση, η κλονισμένη υγεία κι η συνεχής δράση τηνε κατέβαλαν κι άλλο. Σταδιακά άρχισε να φθίνει και να εγκαταλείπει τα εγκόσμια.

 Η Πιάφ κι ο Τεό Σαγαπό
     Μετά λοιπόν από έναν εκτεταμένο ...μήνα του μέλιτος, το ζευγάρι επέστρεψε στο Παρίσι να συνεχίσει το ντουέτο τους. Είχανε κανονίσει να εμφανιστούν μαζί, στο Μπομπινό, στις αρχές Φλεβάρη του 1963. Δυο μήνες αργότερα, η μεγάλη αυτή καλλιτέχνις, θα περιπέσει σε κώμα και θα περάσει τις τελευταίες της μέρες μεταξύ φθοράς κι αφθαρσίας, μεταξύ ζωής και θανάτου, μεταξύ συνείδησης και βαθιού ύπνου, στη βίλα της στο Plascassier, κοντά στις Κάνες. Τελικά θα μας αφήσει, στις 11 Οκτώβρη του 1963, σ' ηλικία 48 ετών μόλις, ακριβώς την ίδια μέρα που διάλεξε να μας αφήσει κι ο εξαιρετικός ποιητής και φίλος της Ζαν Κοκτό. Η είδηση του θανάτου της έπεσε σα κεραυνός στο Παρίσι και στην ημέρα της κηδείας της, 14 Οκτώβρη 1963, πλήθη ξεχύθηκαν να τη συνοδέψουνε στο τελευταίο της ταξίδι το φέρετρό της, ως το κοιμητήρι Pere Lachaise, θρηνώντας και σιγοτραγουδώντας τις επιτυχίες της. Ο Τεό συνόδεψε τη σορό με δάκρυα στα μάτια, μέχρι την απόθεσή της στον τάφο.